Вопросы глобальной разрешимости для некоторых нелинейных задач физической кинетики

Տեխնոլոգիա

Մետալուրգիական, քիմիատեխնոլոգիական և հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պղինձ-մոլիբդենային միասնական խտանյութի համալիր հիդրոմետալուրգիական վերամշակման և դրանից արժեքավոր մետաղների արդյունավետ կորզման տեխնոլոգիայի մշակման գիտական ու տեխնոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պղինձ-մոլիբդենային խտանյութերի հանքաբանական և քիմիական առանձնահատկությունները, դրանցում պարունակվող մետաղական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը և համալիր վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրոմետալուրգիական գործընթացների տեսական հիմքերին, մետաղների լուծահանման օրինաչափություններին, լուծույթներում դրանց վարքագծին և նպատակային բաղադրիչների ընտրողական առանձնացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են խտանյութի վերամշակման տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը, քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա ազդող գործոնները և արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության գնահատման հիմնական չափանիշները։ Քննարկվում են պղնձի, մոլիբդենի և խտանյութում հնարավոր այլ արժեքավոր բաղադրիչների տարանջատման, մաքրման ու հետագա օգտագործման տեխնոլոգիական հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել նյութական հաշվեկշռի կազմման, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, ռեագենտների օգտագործման արդյունավետության և ստացվող արտադրանքի որակական բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային հումքի համալիր օգտագործման տնտեսական ու բնապահպանական նշանակությանը, արտադրական մնացորդների նվազեցմանը և մետալուրգիական տեխնոլոգիաների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի, հանքանյութերի վերամշակման, քիմիական տեխնոլոգիաների և հանքահումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վաղ տարիքի երեխաների կյանքի որակի չափանիշների կիրառմանը՝ որպես նրանց առողջական վիճակի համալիր գնահատման չափորոշիչի։ Գրքում ներկայացվում են կյանքի որակի գնահատման տեսական հիմքերը, մանկական առողջության բազմագործոն մոդելները և առողջության ֆիզիկական, հոգեբանական ու սոցիալական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը։ Հեղինակը վերլուծում է վաղ տարիքի երեխաների առողջական վիճակի գնահատման ժամանակակից մոտեցումները՝ ընդգրկելով կլինիկական ցուցանիշներ, զարգացման փուլեր, սնուցման, շարժողական և նյարդահոգեբանական զարգացման առանձնահատկություններ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կյանքի որակի գնահատման գործիքակազմը, հարցաթերթիկային և կլինիկական մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը մանկաբուժական պրակտիկայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առողջական ռիսկերի վաղ հայտնաբերմանը, կանխարգելիչ բժշկության զարգացմանը և երեխաների կյանքի որակի բարելավման ռազմավարություններին։ Գիրքը նախատեսված է մանկաբույժների, ընտանեկան բժիշկների, հանրային առողջապահության մասնագետների, հոգեբանների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի մոտեցում վաղ տարիքի երեխաների առողջական վիճակի գնահատման վերաբերյալ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Գրականություն

«Դիսպերսիա» անվանումը սովորաբար գիտական ոլորտում նշանակում է տարածում կամ տարաբնույթ բաղադրիչների բաժանում, հատկապես ֆիզիկայում՝ լույսի կամ ալիքների վարքի նկարագրման համատեքստում։ Գրական ստեղծագործության դեպքում նման վերնագիրը հաճախ կիրառվում է փոխաբերական իմաստով՝ մատնանշելով մտքերի, զգացմունքների կամ փորձառությունների տարածում, տարրալուծում կամ բազմակողմանիություն։ Այդ պատճառով այն կարող է ընկալվել որպես խորհրդանշական վերնագիր ունեցող ստեղծագործություն, որտեղ կարևոր դեր ունի իմաստային խորությունը և պատկերային մտածողությունը։ Եթե գործը գեղարվեստական է, ապա այն հավանաբար կառուցված է ներքին մտորումների, հոգեբանական վիճակների և գաղափարական շերտերի վրա, որտեղ «դիսպերսիան» կարող է արտահայտել մարդու ներաշխարհի բեկբեկվածությունը կամ իրականության բազմաշերտ ընկալումը։ Եթե այն գիտահանրամատչելի կամ ակադեմիական բնույթի է, ապա կենտրոնը կարող է լինել ֆիզիկական կամ մաթեմատիկական երևույթների բացատրությունը՝ հատկապես ալիքների, օպտիկայի կամ համակարգային վարքի շրջանակում։

Մշակույթ

Սա Կիլիկյան Հայաստանի միջնադարյան գրքարվեստի բացառիկ և բարձրարժեք հուշարձաններից է, որը պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ 7651 համարի ներքո։ Ձեռագիրը ստեղծվել է XIII դարի վերջին քառորդում և առանձնանում է իր չափազանց հարուստ ու բազմազան պատկերազարդմամբ։ Այն հատկապես հայտնի է նրանով, որ նրա նկարազարդմանը մասնակցել են մի քանի վարպետներ, իսկ հետագա փուլում՝ 1320 թվականին, Սարգիս Պիծակը շարունակել և ավարտին է հասցրել ձեռագրի պատկերազարդումը։ Հիշատակարանի տեղեկություններից հայտնի է, որ Սեբաստիայի Ստեփանոս եպիսկոպոսը Կիլիկիայի Օշին արքայի հրամանով պալատական մատենադարանից ընտրել է այս ձեռագիրը և այն հանձնել Սարգիս Պիծակին՝ կիսատ մնացած պատկերազարդումն ավարտելու նպատակով։ Ձեռագրում արդեն իսկ առկա էին ավարտված, ուրվագծված և դեռևս չպատկերազարդված տեսարաններ, որոնց մի մասը Պիծակը լրացրել է գույներով, իսկ բաց թողնված հատվածները՝ նոր մանրանկարներով։ Ձեռագրի ամենանշանակալի առանձնահատկություններից մեկը մանրանկարների բացառիկ առատությունն է․ գրեթե բոլոր էջերը պատկերազարդված են, իսկ ընդհանուր առմամբ պահպանվել է ավելի քան 250 մանրանկար։ Դրանք ներկայացված են ոչ միայն ամբողջական էջերի, այլև տեքստի ներսում, լուսանցքներում, ֆրիզաձև շարքերով և միմյանց հետ սյուժետային կապ ունեցող պատկերային խմբերով։ Նման կառուցվածքը ձեռագիրը դարձնում է հատկապես արժեքավոր հայ միջնադարյան պատկերագրության և ձեռագրային ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Մանրանկարների խորքերում օգտագործված են ոսկեգույն, կարմիր, կապույտ և կանաչ երանգներ, որոնք ստեղծում են հարուստ և արտահայտիչ գունային միջավայր։ Հետազոտություններում նշվում է, որ XIII դարի կիլիկյան ձեռագրերում բնագրային մանրանկարները լայն տարածում էին ստացել, իսկ այս ձեռագրում դրանց կիրառությունը հասել է առանձնահատուկ կատարելության։ Պատկերազարդման համակարգի վրա նկատելի են տարբեր գեղարվեստական աղբյուրների ազդեցություններ։ Մանրանկարների մի մասը կապված է XI–XII դարերի բյուզանդական հարուստ պատկերազարդ ձեռագրերի ավանդույթի հետ, մասնավորապես՝ Ֆլորենցիայի Լաուրենցիանա գրադարանում պահպանվող ձեռագրի հետ, որից ուղղակիորեն ընդօրինակվել են մի շարք տեսարաններ։ Մյուս կարևոր աղբյուրը Հեթում Բ թագավորի Ճաշոցի պատկերագրական ավանդույթն է, որի ազդեցությունը դրսևորվում է ինչպես ֆրիզաձև, այնպես էլ ոսկե ֆոնով և ճարտարապետական տարրերով շրջանակված պատկերներում։ Ձեռագրի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր նկարիչների ձեռագիրը նկատելի է պատկերների կատարման եղանակներում, գունային լուծումներում, կերպարների կառուցվածքում և կոմպոզիցիոն մոտեցումներում։ Սարգիս Պիծակի միջամտությունն առավել ակնհայտ է ավետարանիչների, առակների և այլաբանական պատկերների մի մասում։ Նրա արվեստին բնորոշ վառ գույները, նուրբ դիմագծերով մարդկային կերպարները և արտահայտիչ հայացքները կարևոր դեր են խաղում ձեռագրի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության նշանակությունը հատկապես մեծ է Կիլիկյան մանրանկարչության պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ներկայացնում է այդ դպրոցի պատկերագրական, տեխնիկական և գեղագիտական ավանդույթների բարդ փոխազդեցությունը։ Ձեռագիրը հետագայում ևս ունեցել է ազդեցություն․ Կիլիկյան մանրանկարչության օրինակները, այդ թվում այս ձեռագիրը, օգտագործվել են Ղրիմի հայկական մանրանկարչության դպրոցի վարպետների կողմից որպես նախօրինակ։ Հետազոտություններում նշվում է, որ Նիկողայոս Մելանավորը ամբողջությամբ կրկնօրինակել է այս ձեռագիրը՝ ստեղծելով դրա կարևոր վերարտադրությունը։ Այսպիսով, ձեռագիրը ոչ միայն XIII–XIV դարերի հայ գրքարվեստի բացառիկ նմուշ է, այլև կարևոր վկայություն Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային միջավայրի, բյուզանդական և հայկական պատկերագրական ավանդույթների փոխազդեցության, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մանրանկարիչների բարձր մասնագիտական վարպետության մասին։ Այն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստաբանների, ձեռագրագետների, միջնադարյան մշակույթի պատմաբանների և հայկական մանրանկարչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Պատմություն

Պատմագիտական, սփյուռքագիտական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1920–1930-ական թվականներին Սիրիայի և Լիբանանի հայ համայնքների կրթամշակութային կյանքի զարգացման և հայապահպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Հայոց ցեղասպանությունից հետո Մերձավոր Արևելքում հաստատված հայ գաղթականների սոցիալական, հասարակական և մշակութային կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայկական համայնքային կառույցների ձևավորման պատմական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական դպրոցների, կրթական հաստատությունների, մշակութային միությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը՝ ազգային ինքնության պահպանման գործընթացում դրանց ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Վերլուծվում են հայոց լեզվի ուսուցման, ազգային դաստիարակության, հայկական գրականության, մամուլի և մշակութային ավանդույթների պահպանման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնությունները։ Քննարկվում են հայկական եկեղեցու, բարեգործական կազմակերպությունների, քաղաքական կուսակցությունների և համայնքային ղեկավարության դերերը կրթամշակութային կյանքի կազմակերպման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Սիրիայի և Լիբանանի հայ համայնքների զարգացման ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ պայմանավորված տեղական քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և հասարակական միջավայրերով։ Անդրադարձ է կատարվում ֆրանսիական մանդատային կառավարման ժամանակաշրջանի ազդեցությանը հայկական համայնքների հաստատությունների գործունեության և կրթական հնարավորությունների վրա։ Կարևորվում են սերունդների միջև ազգային մշակութային ժառանգության փոխանցման, մայրենի լեզվի պահպանման և համայնքային համախմբվածության ապահովման հիմնախնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել ժամանակաշրջանի հայկական մամուլի, արխիվային փաստաթղթերի, հուշագրությունների և համայնքային կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Մերձավոր Արևելքի հայկական սփյուռքի պատմության առավել ամբողջական լուսաբանմանը և հայապահպանության պատմական փորձի գնահատմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, սփյուռքագիտության, կրթության պատմության, մշակութաբանության և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։