Ութ մանրանկարիչների Ավետարանը (մատ. ձեռ. 7651)

История

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. VI–IV դարերում Հայաստանի տարածքում ձևավորված և զարգացած նյութական մշակույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրության հիմնական աղբյուրները հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութական մնացորդներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու այդ ժամանակաշրջանի հասարակության տնտեսական գործունեությունը, կենցաղը, արհեստները, բնակավայրերի կառուցվածքը, թաղման սովորույթները և մշակութային կապերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում պեղումների արդյունքում հայտնաբերված կավե, քարե և մետաղական առարկաների, զենքերի, աշխատանքային գործիքների, խեցեղենի, զարդերի և կենցաղային իրերի ուսումնասիրությանը։ Դրանց ձևը, պատրաստման տեխնիկան, տարածվածությունը և գործառույթները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արհեստագործության մակարդակը, արտադրական ավանդույթներն ու բնակչության առօրյա կյանքի առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի բնակավայրերի և հնագիտական համալիրների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք պատկերացում են տալիս բնակչության տեղաբաշխման, բնակարանաշինության, տնտեսական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Թաղման հուշարձանների ու դրանցում հայտնաբերված նյութերի վերլուծությունը լրացնում է ժամանակաշրջանի հոգևոր և սոցիալական մշակույթի վերաբերյալ պատկերացումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու թաղման ծեսերը, սոցիալական տարբերությունները և հավատալիքների որոշ դրսևորումներ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի տարածքի մշակութային զարգացումները հարակից տարածաշրջանների հետ համադրելու տեսանկյունից, քանի որ հնագիտական նյութերը կարող են վկայել տարբեր մշակույթների միջև առևտրական, տնտեսական և մշակութային շփումների մասին։ Պեղումների տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մ.թ.ա. VI–IV դարերի Հայաստանի հասարակության և նրա նյութական ժառանգության մասին։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, արևելագետների և Հայաստանի հին պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար, քանի որ հիմնվում է ոչ թե միայն գրավոր տեղեկությունների, այլև անմիջական հնագիտական վկայությունների վրա և նպաստում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային գործընթացների գիտական վերակազմությանը։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավաբանական պատասխանատվության՝ որպես ազգային իրավական համակարգի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի ուսումնասիրությանը։ Գրքում բացահայտվում է իրավաբանական պատասխանատվության հասկացությունը, էությունը, նպատակները և գործառույթները, ինչպես նաև դրա տեղն ու նշանակությունը իրավական կարգավորման ընդհանուր համակարգում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են պատասխանատվության առաջացման իրավական հիմքերը, իրավախախտման և պատասխանատվության միջև պատճառահետևանքային կապը, պատասխանատվության սուբյեկտները, դրա կիրառման պայմաններն ու սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրինականության, արդարության, անհատականացման, մեղավորության, համաչափության և անխուսափելիության սկզբունքներին, որոնք ուղղված են պատասխանատվության իրավաչափ և հիմնավորված կիրառումն ապահովելուն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են իրավաբանական պատասխանատվության հիմնական տեսակները՝ քրեական, վարչական, քաղաքացիական և կարգապահական պատասխանատվությունը, դրանց առանձնահատկությունները, փոխհարաբերությունները և կիրառման ոլորտները։ Քննության են առնվում նաև իրավական պատասխանատվության և պետական հարկադրանքի փոխկապակցվածությունը, պատասխանատվությունից ազատելու կամ դրա կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև իրավական պատասխանատվության դադարեցման և իրավական հետևանքների հարցերը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ պատասխանատվությունը միայն իրավախախտման համար պատժելու միջոց չէ, այլ նաև ունի կանխարգելիչ, դաստիարակչական, վերականգնողական և իրավակարգավորիչ նշանակություն։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում ազգային իրավական համակարգի առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ տարբեր ոլորտներում պատասխանատվության նորմերի կիրառման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել իրավաբանական պատասխանատվության դերի մասին՝ իրավակարգի պահպանման, անձի իրավունքների պաշտպանության և հասարակական հարաբերությունների կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավագիտության ուսանողների, իրավաբանների, գիտաշխատողների, իրավակիրառ գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների և իրավունքի տեսական ու գործնական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է 1826–1828 թթ. ռուս-պարսկական պատերազմի պատմական ընթացքը և դրա պատմագրական մեկնաբանությունները՝ ընդգծելով պատերազմի պատճառները, ռազմական գործողությունների ընթացքը և տարածաշրջանային քաղաքական հետևանքները։ Նշվում է, որ հակամարտությունը ծագել է Հարավային Կովկասում ազդեցության ոլորտների վերահսկման շուրջ մրցակցության պայմաններում, որտեղ բախվել են Ռուսական կայսրություն-ի ընդլայնողական քաղաքականությունը և Ղաջարական Իրանի տարածաշրջանային հավակնությունները։ Վերլուծվում է, որ ռազմական գործողությունները ընդգրկել են ինչպես Կովկասյան ռազմաճակատը, այնպես էլ տեղական քաղաքական ուժերի ներգրավվածությունը, ինչը պայմանավորել է պատերազմի բազմաշերտ բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1828 թ. Թուրքմենչայի պայմանագրին, որը էականորեն փոխել է տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզը և ամրապնդել ռուսական դիրքերը Արևելյան Հայաստանի և հարակից տարածքներում։ Պատմագրական տեսանկյունից նշվում է, որ թեմայի ուսումնասիրությունը ձևավորվել է տարբեր գիտական ավանդույթներում՝ ռուսական կայսերական, խորհրդային, իրանական և արևմտյան պատմագիտության շրջանակներում, որտեղ նույն իրադարձությունները հաճախ ստացել են տարբեր մեկնաբանություններ՝ պայմանավորված քաղաքական և գաղափարական մոտեցումներով։ Ընդհանուր առմամբ, 1826–1828 թթ. ռուս-պարսկական պատերազմը դիտարկվում է որպես Կովկասի տարածաշրջանի ուժերի վերադասավորման առանցքային փուլ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է ինչպես ռազմական իրադարձությունների, այնպես էլ պատմագրական ընկալումների համեմատական վերլուծություն։

Политология

Այս գիրքը ներկայացնում է քաղաքական հոգեբանության հիմնական գաղափարներն ու մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով քաղաքական վարքագծի, առաջնորդության և հասարակական վերաբերմունքների հոգեբանական հիմքերը։ Գրքում քննարկվում են քաղաքական գիտակցության, գաղափարախոսությունների, զանգվածային վարքագծի և քաղաքական հաղորդակցության ազդեցության մեխանիզմները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև առաջնորդների անձնային առանձնահատկություններին, քաղաքական որոշումների հոգեբանական գործոններին և հասարակության մեջ ձևավորվող քաղաքական պատկերացումների դերին։ Նյութը համադրում է հոգեբանական և քաղաքական վերլուծությունը՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են զգացմունքները, ընկալումները և սոցիալական միջավայրը ազդում քաղաքական գործընթացների վրա։

География

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հողի հեղուկացման երևույթի համակողմանի վերլուծությանը և դրա կապին Հայաստանի ակտիվ սեյսմատեկտոնական գործընթացների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Սարդարապատի կառուցվածքի, Փամբակ–Սևան–Սյունիքի ակտիվ խզվածքի և Սևանա լճի ավազանի վերաբերյալ նոր երկրաբանական, սեյսմոլոգիական և պալեոսեյսմոլոգիական տվյալներ՝ գնահատելով դրանց դերը ուժեղ երկրաշարժերի առաջացման և երկրաբանական վտանգների ձևավորման գործում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հողի հեղուկացման հետքերը որպես անցյալ սեյսմիկ իրադարձությունների վկայություններ, վերլուծվում են դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական քարտեզագրման, գեոֆիզիկական հետազոտությունների և լաբորատոր տվյալների արդյունքները, ինչպես նաև ներկայացվում են սեյսմիկ վտանգի գնահատման նոր մոտեցումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ խզվածքների կառուցվածքին, դրանց շարժման առանձնահատկություններին և երկրաշարժերի հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և բնական միջավայրի վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է երկրաբանների, սեյսմոլոգների, ինժեներ-երկրաբանների, բնական աղետների ռիսկերի գնահատմամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև երկրաբանական գիտություններով հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության փորձագիտական գնահատման համակարգի ձևավորման տեսական, մեթոդական և կազմակերպական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկավարժի աշխատանքի որակի բազմակողմանի գնահատումն է՝ հաշվի առնելով մասնագիտական գիտելիքները, դասավանդման մեթոդների արդյունավետությունը, կրթական գործընթացի կազմակերպումը, սովորողների հետ հաղորդակցությունը, մանկավարժական նորարարությունների կիրառումը և մասնագիտական զարգացման պատրաստակամությունը։ Փորձագիտական գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վերահսկողության միջոց, այլև որպես ուսուցչի մասնագիտական աճին, ինքնագնահատմանը և կրթության որակի բարելավմանը նպաստող կառավարչական ու մանկավարժական գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների ընտրության սկզբունքները, փորձագետների կազմի ձևավորման պահանջները, գնահատման ընթացակարգերի կազմակերպումը և տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկատվության համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել գնահատման օբյեկտիվության, հավաստիության և թափանցիկության ապահովմանը, քանի որ մանկավարժական գործունեությունը բազմաբաղադրիչ գործընթաց է և չի կարող ամբողջությամբ բնութագրվել մեկ ցուցանիշով։ Կարևոր ուղղություն է դասալսումների, ուսուցչի մասնագիտական փաստաթղթերի, կրթական արդյունքների, ինքնագնահատման և գործընկերային գնահատման միջոցով ստացված տվյալների համակցված կիրառման մեթոդաբանությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև փորձագիտական գնահատման քանակական և որակական մեթոդների հարաբերակցությունը, գնահատման սանդղակների կառուցման սկզբունքները և արդյունքների մեկնաբանման մոտեցումները։ Համակարգի արդյունավետության համար կարևոր է, որ գնահատման արդյունքները կապվեն մասնագիտական զարգացման հետ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ուսուցչի աշխատանքի ուժեղ կողմերը և այն ոլորտները, որտեղ անհրաժեշտ է լրացուցիչ մեթոդական աջակցություն կամ վերապատրաստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դպրոցի ղեկավարության, մեթոդական միավորումների և արտաքին փորձագետների դերաբաշխմանը՝ գնահատման գործընթացում պատասխանատվության և համագործակցության արդյունավետ մոդել ձևավորելու նպատակով։ Նման համակարգի կիրառումը կարող է նպաստել դպրոցում մասնագիտական հետադարձ կապի մշակույթի զարգացմանը, մանկավարժական աշխատանքի որակի շարունակական բարելավմանը և կրթական հաստատության կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, կրթության կառավարման և կրթական գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության համակարգային, բազմաչափ և զարգացմանը միտված գնահատման մեթոդաբանություն։