White-box cryptography and applications

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անվտանգության միջավայրի, արտաքին և ներքին մարտահրավերների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և պետության խոցելիության վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը։ Քննարկման կենտրոնում Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական իրավիճակն է, որտեղ պատմական հակամարտությունները, սահմանային խնդիրները, տարածաշրջանային ուժերի շահերը և միջազգային դերակատարների քաղաքականությունը փոխկապակցվում են միմյանց հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի և հարևան պետությունների հարաբերություններին, սահմանների անվտանգության խնդիրներին և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությանը երկրի քաղաքական ու հասարակական կյանքի վրա։ Անվտանգության հասկացությունը դիտարկվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, տնտեսական, էներգետիկ, ժողովրդագրական և ենթակառուցվածքային բաղադրիչները։ Վերլուծվում է փոքր պետության աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը, հաղորդակցությունների և արտաքին շուկաների հասանելիության հարցը, ինչպես նաև արտաքին տնտեսական կապերի կայունության դերը երկրի դիմակայունության ապահովման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող համակարգում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունների և սահմանափակումների քննարկումը՝ առանց անվտանգության խնդիրը որևէ մեկ գործոնի կամ դերակատարի ազդեցությամբ բացատրելու։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային համագործակցության, դիվանագիտական բանակցությունների, միջազգային կազմակերպությունների և երկկողմ հարաբերությունների հնարավոր դերերին՝ լարվածության նվազեցման ու երկարաժամկետ կայունության ձևավորման տեսանկյունից։ Ներքին դիմակայունության համատեքստում կարող են դիտարկվել պետական ինստիտուտների գործունեությունը, տնտեսական կայունությունը, հասարակական համախմբվածությունը, տեղեկատվական միջավայրը և ճգնաժամերին արձագանքելու կարողությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս անվտանգության խնդիրը ներկայացնել ոչ թե որպես անփոփոխ իրավիճակ, այլ որպես տարբեր քաղաքական, տնտեսական և տարածաշրջանային գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, անվտանգության ուսումնասիրությունների, տարածաշրջանագիտության և աշխարհաքաղաքական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անվտանգության միջավայրի բազմաշերտ բնույթն ու դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների փոխկապակցվածությունը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ կոմպոզիտորական արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի երաժշտական ժառանգության ոճական առանձնահատկությունների, ստեղծագործական մտածողության և արտահայտչամիջոցների համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կոմպոզիտորի անհատական երաժշտական լեզվի ձևավորումն է՝ դիտարկված 20-րդ դարի հայկական և համաշխարհային երաժշտական մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մեղեդային մտածողությանը, հարմոնիկ լեզվին, ռիթմական կառուցվածքներին, տեմբրային լուծումներին, երաժշտական ձևի կազմակերպման սկզբունքներին և նվագախմբային մտածողությանը։ Քննվում է ազգային երաժշտական ավանդույթների և ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական ու մասնագիտական երաժշտությանը բնորոշ ինտոնացիոն տարրերը վերաիմաստավորվում անհատական հեղինակային ոճում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոճական կայուն հատկանիշները և ստեղծագործական տարբեր փուլերում դրանց փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են սիմֆոնիկ մտածողության առանձնահատկությունները, թեմատիկ նյութի զարգացման սկզբունքները, երաժշտական հակադրությունների կառուցումը և դրամատուրգիական ամբողջականության ձևավորման միջոցները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նվագախմբային գունային մտածողությանը, գործիքային խմբերի փոխհարաբերությանը և տեմբրի՝ որպես երաժշտական կերպարի ստեղծման ինքնուրույն գործոնի կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցությունը՝ բացահայտելով դասական ձևերի, ժամանակակից հարմոնիկ միջոցների և ազգային երաժշտական մտածողության համադրությունը։ Կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությունը ներկայացվում է նաև իր ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի և հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ընդհանուր գործընթացների հետ փոխկապակցված։ Կարևորվում է երաժշտական նյութի կառուցվածքային և ինտոնացիոն վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր ստեղծագործություններում հայտնաբերել կրկնվող ոճական սկզբունքներ և դրանց բազմազան դրսևորումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երաժշտագիտության, ոճաբանության, երաժշտական ձևի և կոմպոզիցիոն տեխնիկայի վերլուծության մոտեցումները՝ նպաստելով Ղազարոս Սարյանի ստեղծագործական ժառանգության և հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացման մեջ նրա արվեստի նշանակության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը միավորում է 1845 թվականի օրացուցային տվյալներն ու եղանակային գուշակությունները՝ ներկայացնելով ժամանակի հաշվարկման և բնության երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Օրացույցային մասը նախատեսված էր տարվա ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հերթականությանը հետևելու, կարևոր օրերը հիշելու և առօրյա գործերը կազմակերպելու համար։ Քրիստոսի ծննդյան և հայոց թվականությունների զուգահեռ նշումը հնարավորություն էր տալիս համադրել երկու ժամանակագրական համակարգերը՝ միաժամանակ պահպանելով հայկական թվագրման ավանդույթը։ Եղանակային գուշակությունները արտացոլում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու և դրանց հետագա ընթացքը կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության փոփոխություններին և այդ երևույթների հնարավոր ազդեցությանը մարդկանց կենցաղի ու տնտեսական զբաղմունքների վրա։ Նման տեղեկությունները կարևոր են ոչ այնքան որպես գիտական կանխատեսումներ, որքան որպես տվյալ ժամանակաշրջանի բնաճանաչողական պատկերացումների և կուտակված կենցաղային փորձի արտահայտություն։ Օրացուցային և եղանակային նյութերի համադրությունը ցույց է տալիս, որ նման հրատարակությունները ծառայում էին միաժամանակ ժամանակը կազմակերպելու և տարվա ընթացքի մասին գործնական տեղեկություններ փոխանցելու նպատակին։ Դրանք արժեքավոր են հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, բնության ընկալման և 19-րդ դարի հայկական տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ գրական և մշակութային կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական, խմբագրական ու հասարակական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նրա նախաձեռնած և խմբագրած գրական-մշակութային պարբերականի դերին։ Հետազոտության առանցքում գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական սկզբունքների և գրական գործունեության փոխկապակցվածությունն է այն խմբագրական ծրագրի հետ, որի միջոցով ձևավորվել է սփյուռքահայ մտավոր և մշակութային հաղորդակցության կարևոր հարթակ։ Քննվում են հեղինակի բանաստեղծական և քննադատական ժառանգության հիմնական առանձնահատկությունները, նրա վերաբերմունքը հայ գրական ավանդույթին, ազգային մշակույթին, լեզվին և սփյուռքի պայմաններում հայկական ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերականի ստեղծման պատմամշակութային միջավայրին, նրա գաղափարական ու գեղարվեստական ուղղվածությանը, հրապարակումների թեմատիկ շրջանակին և հեղինակային կազմին։ Հանդեսը դիտարկվում է որպես գրական ստեղծագործությունների հրապարակման վայր և միաժամանակ որպես գրաքննադատական, մշակութաբանական ու հասարակական մտքի արտահայտման միջավայր, որտեղ քննարկվել են հայ գրականության զարգացման, ազգային մշակույթի շարունակականության և սփյուռքահայության մտավոր կյանքի հարցերը։ Ուսումնասիրվում է խմբագրի դերը պարբերականի բովանդակային քաղաքականության ձևավորման, հեղինակների ընտրության և տարբեր սերունդների գրողների միջև ստեղծագործական կապերի հաստատման գործում։ Կարևորվում են նաև Հայաստանի և սփյուռքի գրական շրջանակների միջև մշակութային կապերը, որոնց արտահայտման ու ամրապնդման գործում պարբերական մամուլը կարող էր ունենալ նշանակալի դեր։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել առանձին համարներում հրապարակված գեղարվեստական ստեղծագործությունները, գրախոսությունները, հոդվածները, թարգմանությունները և մշակութային նյութերը՝ դրանց միջոցով բացահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի գրական հետաքրքրությունների ու բանավեճերի շրջանակը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արևմտահայերենի պահպանման և զարգացման, գրական լեզվի մշակման ու հայ գրական ժառանգության փոխանցման խնդիրներին։ Հանդեսի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև սփյուռքահայ մամուլի պատմության տեսանկյունից, քանի որ պարբերական հրատարակությունները համայնքային կյանքում հանդես էին գալիս որպես մշակութային հիշողության պահպանման և մտավոր հաղորդակցության միջոցներ։ Աշխատությունը նպաստում է ինչպես Վահե-Վահյանի գրական և խմբագրական ժառանգության, այնպես էլ XX դարի սփյուռքահայ գրական գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը՝ բացահայտելով անհատ ստեղծագործողի, պարբերական մամուլի և հայկական մշակութային միջավայրի միջև ձևավորված բազմակողմանի կապերը։

Այլ առարկաներ

Սուբտրոպիկական պտղատու կուլտուրաներ (թզենի, խուրմա, նռնենի, ֆեյխոա) նյութը գյուղատնտեսական և այգեգործական ուղղվածության գիտամեթոդական ձեռնարկ է, որը համապարփակ կերպով ներկայացնում է սուբտրոպիկական պտղատու մշակաբույսերի՝ թզենու, խուրմայի, նռնենիի և ֆեյխոայի կենսաբանական առանձնահատկությունները, մշակության տեխնոլոգիաները և արտադրական նշանակությունը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, այգեգործների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են մերձարևադարձային և սուբտրոպիկական գոտիներին հարմարեցված բարձրարժեք պտղատեսակների արտադրությամբ։ Նյութում մանրամասն նկարագրվում են նշված մշակաբույսերի աճի և զարգացման օրինաչափությունները, դրանց ջերմասեր բնույթը, երաշտադիմացկունությունը և հողի նկատմամբ պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտերի ընտրությանը, հարմարվողականությանը տարբեր կլիմայական պայմաններում և բերքատվության վրա ազդող գործոններին։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տնկարկների հիմնման և խնամքի ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ հողի նախապատրաստում, տնկման սխեմաներ, ոռոգման և պարարտացման համակարգեր, ինչպես նաև ձևավորման և էտման մեթոդներ։ Նյութը ընդգրկում է հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի հիմնական միջոցառումները՝ շեշտադրելով ինտեգրված և էկոլոգիապես անվտանգ մոտեցումները։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի, պահպանման, չորացման և վերամշակման տեխնոլոգիաները, որոնք կարևոր են արտադրանքի շուկայական արժեքի բարձրացման համար։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այս կուլտուրաների տնտեսական արդյունավետությանը և զարգացման հեռանկարներին Հայաստանի հարավային և բարենպաստ միկրոկլիմայական շրջաններում։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը համադրում է գիտական հիմքերը և գործնական փորձը՝ ապահովելով սուբտրոպիկական պտղաբուծության համակարգված և կիրառական պատկերացում։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Հայկական հարցի քննարկմանը խաղաղության համաժողովի նախաշեմին և միջազգային դիվանագիտական գործընթացներում դրա ներկայացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակը, հայկական պահանջների ներկայացման հիմնավորումները և տարբեր պետությունների դիրքորոշումները հայկական հարցի վերաբերյալ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատերազմի հետևանքներին, հայ ժողովրդի քաղաքական ու ազգային խնդիրներին, տարածքային և իրավական հարցերի քննարկումներին, ինչպես նաև միջազգային բանակցություններում հայկական կողմի ակնկալիքներին ու մարտահրավերներին։ Ներկայացվում են պատմական փաստեր, դիվանագիտական մոտեցումներ և այն գործընթացները, որոնք ազդեցություն ունեցան հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, արևելագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են 20-րդ դարի սկզբի հայկական հարցի միջազգային դրսևորումներով։