Ժողովրդագրական և բժշկագիտական վիճակագրական մոդելների հետազոտություն / "Investigation of demographic and medical statistical models"

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության շրջանակներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ներդրումային գործընթացների զարգացմանը խոչընդոտող տնտեսական, ֆինանսական, ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական խնդիրները և ուսումնասիրել պետական ու մասնավոր հատվածների համագործակցության միջոցով դրանց հաղթահարման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ներդրումային քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական զարգացման կարևոր գործիք, որի արդյունավետ իրականացումը կարող է նպաստել կապիտալի ներգրավմանը, արտադրության ընդլայնմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության և մասնավոր հատվածի շահերի համադրմանը, քանի որ խոշոր և երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի իրականացումը հաճախ պահանջում է ինչպես մասնավոր կապիտալի, այնպես էլ պետական աջակցության և կարգավորման համատեղ կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության տարբեր ձևերը, այդ թվում՝ համատեղ ներդրումային ծրագրերը, հանրային ենթակառուցվածքների ֆինանսավորումը, պետական և մասնավոր ռեսուրսների համաֆինանսավորումը, արտոնությունների տրամադրումը և ներդրումային ռիսկերի բաշխման մեխանիզմները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ՀՀ ներդրումային միջավայրի գնահատումը՝ հաշվի առնելով իրավական և ինստիտուցիոնալ դաշտը, ֆինանսական շուկայի զարգացվածությունը, ներդրողների պաշտպանության մակարդակը, հարկային պայմանները, վարչարարական գործընթացները և տնտեսական կանխատեսելիությունը։ Կարող են վերլուծվել նաև օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման խնդիրները, ներքին ներդրումային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և մասնավոր հատվածի մասնակցությունը երկրի ռազմավարական նշանակություն ունեցող ծրագրերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմներին, պետական երաշխիքների կիրառմանը, ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցմանը և ներդրումային նախագծերի գնահատման ու ընտրության չափանիշների կատարելագործմանը։ Պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության արդյունավետ համակարգը կարող է հնարավորություն տալ մասնավոր կապիտալը ուղղորդել այն ոլորտներ, որոնք ունեն բարձր տնտեսական կամ սոցիալական նշանակություն, սակայն պահանջում են մեծածավալ և երկարաժամկետ ներդրումներ։ Այդպիսի ոլորտների շարքում կարող են դիտարկվել տրանսպորտային և էներգետիկ ենթակառուցվածքները, ջրային տնտեսությունը, առողջապահությունը, կրթությունը, զբոսաշրջությունը, արդյունաբերությունը և նորարարական գործունեությունը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ներդրումային գործընթացների վիճակագրական և համեմատական վերլուծության, տնտեսական արդյունավետության գնահատման, ռիսկերի գնահատման և տարբեր երկրների փորձի ուսումնասիրության մեթոդներ։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել ՀՀ ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ՝ ներդրումային միջավայրի բարելավում, պետական աջակցության թիրախավորում, մասնավոր կապիտալի ներգրավման նոր մեխանիզմների զարգացում, համագործակցության պայմանագրային և իրավական հիմքերի հստակեցում, ռիսկերի արդարացի բաշխում և ներդրումային ծրագրերի կառավարման արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ՀՀ տնտեսական քաղաքականության մշակման, ներդրումային ծրագրերի պլանավորման, հանրային ենթակառուցվածքների զարգացման և պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործման համար՝ նպաստելով կայուն տնտեսական աճի և ներդրումային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս թեման ներկայացնում է ժամանակակից ֆինանսական համակարգի կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ էլեկտրոնային վճարումները և դրանց զարգացման հեռանկարները Հայաստանի Հանրապետությունում։ Էլեկտրոնային վճարումները ֆինանսական գործարքների իրականացումն են թվային տեխնոլոգիաների և ինտերնետի միջոցով՝ առանց կանխիկ դրամի անմիջական օգտագործման։ Դրանք ներառում են բանկային քարտերով վճարումներ, առցանց բանկային ծառայություններ, բջջային հավելվածներով փոխանցումներ, QR կոդերով վճարումներ, էլեկտրոնային դրամապանակներ և այլ թվային ֆինանսական գործիքներ։ Տեխնոլոգիական առաջընթացի և ինտերնետի լայն տարածման պայմաններում էլեկտրոնային վճարումները դարձել են տնտեսության զարգացման կարևոր գործոն, քանի որ ապահովում են արագություն, հարմարավետություն, անվտանգություն և ֆինանսական վերահսկողության ավելի բարձր մակարդակ։ Հայաստանի Հանրապետությունում վերջին տարիներին նկատվում է էլեկտրոնային վճարումների ակտիվ զարգացում, որը պայմանավորված է բանկային համակարգի թվայնացմամբ, պետական ծառայությունների օնլայնացման գործընթացով և բնակչության շրջանում անկանխիկ վճարումների նկատմամբ աճող հետաքրքրվածությամբ։ Հատկապես մեծ դեր ունեն բանկային համակարգը, վճարային տերմինալները, առցանց առևտրի զարգացումը և պետական ծրագրերը, որոնք խթանում են անկանխիկ տնտեսության ձևավորումը։ Էլեկտրոնային վճարումների կիրառումը նպաստում է ստվերային տնտեսության կրճատմանը, հարկային վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը և տնտեսական շրջանառության թափանցիկությանը։ Միևնույն ժամանակ առկա են նաև որոշ խնդիրներ՝ կիբեռանվտանգության ռիսկեր, ինտերնետային խարդախություններ, բնակչության մի մասի թվային գրագիտության ցածր մակարդակ և տեխնիկական ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացում հատկապես մարզերում։ Չնայած այդ մարտահրավերներին՝ Հայաստանի Հանրապետությունում էլեկտրոնային վճարումների ոլորտն ունի զարգացման լայն հնարավորություններ, քանի որ թվային տնտեսության ընդլայնումը, ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացումը և միջազգային փորձի կիրառումը կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ և ժամանակակից ֆինանսական համակարգի ձևավորմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ձեռնարկությունների մրցակցային առավելությունների ուսումնասիրությանը և դրանց զարգացման հիմնական ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են ձեռնարկությունների մրցունակությունը պայմանավորող ներքին և արտաքին գործոնները, դրանց ազդեցությունը շուկայական դիրքի, արտադրողականության, ֆինանսական արդյունքների և երկարաժամկետ զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մրցակցային առավելություններին, որոնք կարող են ձևավորվել արտադրանքի կամ ծառայությունների որակի, ինքնարժեքի, նորարարության, տեխնոլոգիական զարգացման, մարդկային կապիտալի, կառավարման արդյունավետության և շուկայի պահանջներին արագ արձագանքելու միջոցով։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են նաև Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները, տեղական շուկայի սահմանափակումներն ու հնարավորությունները, արտաքին շուկաներ դուրս գալու հեռանկարները և միջազգային մրցակցության պայմաններում հայկական ձեռնարկությունների դիրքավորման խնդիրները։ Աշխատության շրջանակում կարող են կիրառվել ձեռնարկությունների գործունեության գնահատման, համեմատական վերլուծության և մրցակցային դիրքի որոշման տարբեր մեթոդներ՝ բացահայտելու ուժեղ և թույլ կողմերը, հնարավորությունները և զարգացման սպառնալիքները։ Քննության են առնվում ռազմավարական կառավարման, մարքեթինգի, արտադրության կազմակերպման, ծախսերի օպտիմալացման, թվայնացման և նորարարության ներդրման դերը մրցակցային առավելությունների ձևավորման գործընթացում։ Կարևորվում է նաև ձեռնարկությունների և պետության համագործակցության նշանակությունը՝ գործարար միջավայրի բարելավման, ներդրումների խթանման, արտահանման ընդլայնման և ձեռնարկատիրական ներուժի զարգացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի ձեռնարկությունների մրցակցային առավելությունների ձևավորման առկա խնդիրները և առաջարկելու դրանց ամրապնդման ու զարգացման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով տնտեսության փոփոխվող պայմանները և համաշխարհային շուկայի պահանջները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի կառավարիչների, ռազմավարական կառավարման և մարքեթինգի մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների, տնտեսագիտության ուսանողների և ձեռնարկությունների մրցունակության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին տնտեսական կապերի բազմազանեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կառուցվածքն է, դրա ձևավորման վրա ազդող գործոնները և գործընկերների, շուկաների, ապրանքների ու ծառայությունների ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են արտաքին առևտրի, արտահանման և ներմուծման աշխարհագրական ու ապրանքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, տնտեսական գործընկերների հետ հարաբերությունների դինամիկան, ինչպես նաև արտաքին շուկաներում Հայաստանի մրցունակության վրա ազդող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ առանձին շուկաներից կամ տնտեսական ուղղություններից չափազանց մեծ կախվածության հետևանքով։ Ուսումնասիրվում են արտաքին տնտեսական կապերի վրա ազդող աշխարհաքաղաքական, տարածաշրջանային, տրանսպորտային, ենթակառուցվածքային և մակրոտնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Հայաստանի փոքր ներքին շուկայի պայմաններում արտաքին տնտեսական ինտեգրման կարևորությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր առևտրային գործընկերների և շուկաների որոնմանը, արտահանման ապրանքային կառուցվածքի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների զարգացմանը, ներդրումային կապերի խորացմանը և միջազգային տնտեսական համագործակցության նոր հնարավորությունների օգտագործմանը։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի տարանցիկ և աշխարհագրական դիրքի արդյունավետ օգտագործումը, լոգիստիկ սահմանափակումների նվազեցումը և արտահանող ընկերությունների միջազգային մրցունակության բարձրացումը։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է ներկայացվում են նաև պետական տնտեսական քաղաքականության այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կայունությանն ու ճկունությանը՝ ներառյալ արտահանման խթանումը, գործարար միջավայրի բարելավումը, ներդրումների ներգրավումը և միջազգային շուկաներ մուտք գործելու պայմանների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի ներկայիս կառուցվածքային խնդիրները և հիմնավորել դրանց բազմազանեցման անհրաժեշտությունը՝ որպես տնտեսական կայունության, արտաքին ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականության, արտահանման ներուժի ընդլայնման և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևոր նախապայման։

Հոգեբանություն

Նյութը նվիրված է բարդ որոշումների ընդունման ընթացքում մարդու հոգեբանական գործընթացների, ճանաչողական մեխանիզմների և վարքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Բարդ որոշումը սովորաբար առաջանում է այն իրավիճակներում, երբ անհատը պետք է ընտրություն կատարի մի քանի հնարավոր տարբերակների միջև՝ սահմանափակ տեղեկատվության, անորոշության, ժամանակային ճնշման կամ հակասական նպատակների պայմաններում։ Այդպիսի իրավիճակներում որոշման որակի վրա ազդում են ոչ միայն տրամաբանական վերլուծությունն ու առկա տեղեկատվությունը, այլև մարդու հույզերը, նախկին փորձը, արժեքները, սպասումները, ռիսկի նկատմամբ վերաբերմունքը և իրավիճակի սուբյեկտիվ ընկալումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այն գործընթացի վերլուծությունը, որի միջոցով մարդը հավաքում, ընտրում և մշակում է որոշման համար անհրաժեշտ տեղեկատվությունը։ Մարդու ճանաչողական ռեսուրսների սահմանափակությունը կարող է հանգեցնել նրան, որ բոլոր հնարավոր տարբերակները և դրանց հետևանքները լիարժեքորեն չեն գնահատվում, ինչի արդյունքում որոշումը կարող է հիմնվել պարզեցված մտավոր ռազմավարությունների կամ այսպես կոչված էվրիստիկաների վրա։ Այդ ռազմավարությունները որոշ դեպքերում օգնում են արագ կողմնորոշվել, սակայն կարող են նաև առաջացնել համակարգված սխալներ և կողմնակալություններ։ Բարդ որոշումների վրա զգալի ազդեցություն ունեն նաև հույզերը։ Վախը, անհանգստությունը, վստահությունը, ոգևորությունը կամ հիասթափությունը կարող են փոխել ռիսկի գնահատումը և տարբեր այլընտրանքների նկատմամբ մարդու վերաբերմունքը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի անորոշության պայմաններում որոշումների կայացումը, երբ ապագա արդյունքները հնարավոր չէ ճշգրիտ կանխատեսել։ Նման իրավիճակներում անհատը կարող է չափազանց մեծ նշանակություն տալ հնարավոր կորուստներին, գերագնահատել քիչ հավանական իրադարձությունները կամ հակառակը՝ թերագնահատել երկարաժամկետ ռիսկերը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև պատասխանատվության, ինքնավստահության և որոշման հետևանքների նկատմամբ անձնական վերաբերմունքի դերին։ Բարդ ընտրությունների ժամանակ սոցիալական միջավայրը ևս կարող է էական ազդեցություն ունենալ, քանի որ մարդու որոշումները հաճախ պայմանավորված են այլ անձանց կարծիքներով, հասարակական սպասումներով, խմբային նորմերով կամ հեղինակավոր անձանց ազդեցությամբ։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ժամանակային սահմանափակումների ազդեցությունը, քանի որ արագ որոշում պահանջող իրավիճակներում մարդը կարող է ավելի շատ հիմնվել ինտուիցիայի և նախկին փորձի վրա, մինչդեռ բավարար ժամանակի առկայության դեպքում հնարավոր է ավելի մանրամասն վերլուծել այլընտրանքներն ու դրանց հետևանքները։ Հոգեբանական տեսանկյունից բարդ որոշումների արդյունավետությունը կարող է բարձրանալ, եթե անհատը կարողանա հստակ ձևակերպել խնդիրը, առանձնացնել առաջնահերթությունները, տարբերակել փաստերը ենթադրություններից, գնահատել հնարավոր ռիսկերը և գիտակցել սեփական ճանաչողական կողմնակալությունները։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունի նաև հետադարձ վերլուծությունը, որի միջոցով մարդը կարող է գնահատել նախկին որոշումների արդյունքները և կատարելագործել հետագա ընտրությունների ռազմավարությունները։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ կառավարման, կրթության, բիզնեսի, մասնագիտական գործունեության և առօրյա կյանքի տարբեր ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է ընտրություն կատարել անորոշության և հակասական պահանջների պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը բարդ որոշումների ընդունումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված ճանաչողական, հուզական և սոցիալական գործընթացների ամբողջություն՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ավելի հիմնավորված ընտրության կատարմանը կամ, հակառակը, հանգեցնել որոշումների սխալների և կողմնակալությունների։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը գործնական և մեթոդական բնույթի նյութ է, որը նվիրված է գրադարաններում սկզբնական հաշվառման կազմակերպմանը, համապատասխան փաստաթղթերի ձևավորմանը և դրանց վարման միասնական սկզբունքների ներկայացմանը։ Ուղեցույցի հիմնական նպատակը գրադարանային ֆոնդերի համալրման, շարժի, պահպանության և օգտագործման վերաբերյալ սկզբնական տվյալների ճշգրիտ ու համակարգված գրանցման ապահովումն է։ Նյութում կարող են ներկայացվել գրադարան մուտք գործող տպագիր և այլ տեղեկատվական նյութերի ընդունման, գրանցման ու հաշվառման հիմնական մոտեցումները, ինչպես նաև ֆոնդից դուրս գրվող կամ այլ ստորաբաժանում փոխանցվող միավորների փաստաթղթավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաշվառման փաստաթղթերի նշանակությանը, դրանց փոխադարձ կապին և գրադարանի ընդհանուր հաշվետվողական համակարգում ունեցած դերին։ Սկզբնական փաստաթղթերը դիտարկվում են որպես այն տեղեկատվական հիմքը, որի միջոցով հետագայում հնարավոր է կազմել ամփոփ հաշվետվություններ, վերահսկել ֆոնդի քանակական փոփոխությունները և ապահովել գրադարանային նյութերի շարժի փաստաթղթային հետագծելիությունը։ Մեթոդական ցուցումները կարող են պարզաբանել գրանցամատյանների, ընդունման և փոխանցման փաստաթղթերի, դուրսգրման վերաբերյալ արձանագրությունների, հաշվառման թերթիկների և այլ աշխատանքային ձևերի լրացման ընդհանուր պահանջները։ Կարևորվում են տվյալների ամբողջականությունը, գրանցումների հետևողականությունը և տարբեր փաստաթղթերում ներկայացված տեղեկությունների համապատասխանությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև գրադարանի կառուցվածքային ստորաբաժանումների միջև հաշվառման աշխատանքների բաշխմանը, պատասխանատվության սահմանմանը և փաստաթղթերի պահպանության կազմակերպմանը։ Հրահանգչական բնույթը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել որպես գործնական օժանդակ նյութ գրադարանավարների, ֆոնդերի համալրման և մշակման բաժինների աշխատակիցների, ինչպես նաև գրադարանային գործ ուսումնասիրող մասնագետների համար։ Միաժամանակ նման մեթոդական նյութերը նպաստում են տարբեր գրադարաններում հաշվառման միասնական մոտեցումների կիրառմանը, վիճակագրական տվյալների համադրելիության բարձրացմանը և ֆոնդերի կառավարման կազմակերպվածության բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրադարանային ֆոնդերի հաշվառման, փաստաթղթավորման, գրադարանային կառավարման և մեթոդական աշխատանքի սկզբունքները՝ ներկայացնելով սկզբնական հաշվառման փաստաթղթերի նշանակությունն ու դրանց համակարգված վարման հիմնական կազմակերպական մոտեցումները։