Աշխարհագրական-երկրագրական եզրույթների և հասկացությունների հայերեն-թուրքերեն, թուրքերեն-հայերեն բառարան

Պատմություն

Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում 1801–1867 թվականների վարչական բաժանումները հիմնված են կայսրության վարչական ռեֆորմների վրա, որոնք նպատակ ունեին newly annexed շրջանները ինտեգրել ընդհանուր կառավարման համակարգի մեջ և վերահսկել տնտեսական, ռազմական ու դատական գործընթացները։ 1801 թվականին Կարսի, Գյումրիի, Էրզրումի և հարակից շրջանների մասով Ռուսաստանը սկսեց իրականացնել վարչական միավորումների՝ օկրուգների և գուբեռնիաների համակարգը, որտեղ տեղական բնակչությունը բաժանվում էր գյուղացիության, քաղաքացիության և զինվորական ծառայության հիմնարար դասակարգերի միջև։ 1828–1829 թվականների ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պայմանագրերից հետո՝ Արևելյան Հայաստանի մի շարք շրջաններ (Երևան, Նախիջևան, Գյուլիստանյան և Թիֆլիսի գուբերնիաների մասեր) դարձան կայսրության մի մասը, և սկսվեց նոր վարչական բաժանման մշակում՝ սահմանելով գավառներ, ստորադաս շրջաններ, ինչպես նաև գյուղական ու քաղաքային վարչակազմի ձևաչափեր։

Գրականություն

Այս աշխատանքը նվիրված է երգիծանքի գեղարվեստական բնույթի և արտահայտչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Anton Chekhov-ի ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով այն միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է հասարակական արատները, մարդկային թուլությունները և բարոյական անկումները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է երգիծանքը համադրվում նուրբ հումորի, հոգեբանական խորության և առօրյա կյանքի իրատեսական պատկերների հետ՝ ձևավորելով յուրահատուկ գրական աշխարհ, որտեղ ծիծաղը հաճախ վերածվում է հասարակական ու բարոյական ինքնաքննադատության միջոցի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի երևույթների քննադատությանը, ինչպիսիք են պաշտոնամոլությունը, կեղծավորությունը, քծնանքը, մանրախնդրությունը, հոգևոր դատարկությունը և սոցիալական անհավասարությունները, որոնք հեղինակը պատկերում է ոչ թե կոշտ դատապարտմամբ, այլ հեգնանքի և նուրբ ծաղրի միջոցով։ Anton Chekhov-ի երգիծանքը բնորոշվում է նրանով, որ այն հաճախ ուղղված է ոչ միայն հասարակական համակարգի, այլև մարդու ներքին հակասությունների բացահայտմանը, ինչի շնորհիվ կերպարները ձեռք են բերում հոգեբանական համոզիչություն և համամարդկային նշանակություն։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է հեղինակի պատմողական ոճը, կարճ արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երկխոսությունների դերը և ենթատեքստային իմաստների կիրառումը, որոնք ուժեղացնում են երգիծական ազդեցությունը։ Շեշտվում է, որ երգիծանքը նրա ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ծաղրական միջոց, այլև որպես հասարակության և մարդու բարոյական վիճակի խորքային ճանաչման գեղարվեստական գործիք, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային գրականության զարգացման պատմության մեջ։

Կենսաբանություն

Տավարի պիրոպլազմոզի համաճարակաբանությունը Հայաստանի Հանրապետության հարթավայրային և նախալեռնային գոտիների տնտեսություններում վերաբերում է մակաբուծային ծագում ունեցող վարակիչ հիվանդության տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, որի հարուցիչները փոխանցվում են հիմնականում տիզերի միջոցով և հանգեցնում են կենդանիների արյունաբանական համակարգի խանգարումների, արտադրողականության կտրուկ նվազման և երբեմն նաև անկման։ Այդ հիվանդության տարածվածությունը հատկապես բարձր է այն շրջաններում, որտեղ կլիմայական պայմանները նպաստում են տզերի ակտիվ բազմացմանը՝ խոնավ գարուններ, տաք ամառներ և արոտավայրերի լայն օգտագործում։ Հետազոտությունը ներառում է վարակման աղբյուրների, փոխանցման մեխանիզմների, սեզոնային դինամիկայի և տնտեսությունների ներսում հիվանդության տարածման ուղիների վերլուծություն, ինչպես նաև ռիսկային գործոնների գնահատում։ Պայքարի միջոցառումները ընդգրկում են կանխարգելիչ անասնաբուժական միջոցառումների համակարգ՝ տզերի դեմ պայքար (ակարիցիդային մշակումներ), կենդանիների պարբերական զննում, վաղ ախտորոշում և բուժում հատուկ հակապարազիտային դեղամիջոցներով, արոտավայրերի ճիշտ կազմակերպում և կարանտինային կանոնների պահպանում։ Այս համալիր մոտեցումը նպատակ ունի նվազեցնել տնտեսական կորուստները և ապահովել անասնապահության կայուն զարգացումը հատկապես հարթավայրային և նախալեռնային գոտիների գյուղատնտեսական տնտեսություններում։

Lեզվաբանություն

Այս լեզվաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլերեն լեզվի ցավ, վնաս կամ տառապանք արտահայտող բայերի բառակազմական հիմքերի և իմաստային կառուցվածքների ճանաչողական վերլուծությանը՝ համադրական դիտարկմամբ հայերենի և ռուսերենի հետ։ Աշխատությունում քննարկվում են այդ բայերի ձևաբանական կառուցվածքը, բառակազմական մեխանիզմները և իմաստային ընդլայնման ուղիները, ինչպես նաև դրանց ընկալման և կոնցեպտուալացման առանձնահատկությունները տարբեր լեզվամտածող համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցավի և վնասի գաղափարի լեզվական արտահայտման տարբեր ռազմավարություններին՝ ներառյալ փոխաբերական ընդհանրացումները, էմոցիոնալ ինտենսիվության աստիճանավորումը և գործողության ու վիճակի տարբերակումը երեք լեզուներում։ Քննարկվում են նաև թարգմանական համարժեքության խնդիրները և այն դեպքերը, երբ նույն իմաստային դաշտը տարբեր լեզուներում կառուցվում է տարբեր ձևաբանական և սեմանտիկ միջոցներով։ Աշխատությունը նպաստում է համադրական լեզվաբանության զարգացմանը՝ բացահայտելով լեզվի և մտածողության փոխկապակցվածության որոշ օրինաչափություններ։

Այլ առարկաներ

Երևանյան 2-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը երաժշտական խոշոր մշակութային միջոցառում է, որը կազմակերպվել է Երևանում՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դասական և ժամանակակից երաժշտության բազմազան ծրագիր, համախմբել տարբեր երկրների ճանաչված կատարողների և դիրիժորների, ինչպես նաև զարգացնել Հայաստանի երաժշտական կյանքը միջազգային համագործակցության միջոցով։ Փառատոնը ընդգրկել է սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ, մենակատարային ելույթներ և համատեղ նախագծեր հայկական և արտասահմանյան երաժիշտների մասնակցությամբ՝ ստեղծելով բարձր մակարդակի արվեստագիտական միջավայր։ Հիմնական համերգային հարթակներից մեկը եղել է Aram Khachaturian Concert Hall-ը, որտեղ հնչել են տարբեր դարաշրջանների կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ դասական երաժշտության մեծ վարպետներից մինչև 20-րդ դարի հեղինակներ, ինչը նպաստել է ծրագրի բազմաշերտ և կրթական բնույթին։ Փառատոնի ընթացքում հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև երիտասարդ երաժիշտների ներգրավմանը և փորձի փոխանցմանը՝ վարպետության դասերի և համատեղ փորձերի միջոցով, ինչը նպաստել է տեղական երաժշտական կրթության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս փառատոնը կարևոր դեր է խաղացել Երևանը որպես տարածաշրջանային երաժշտական կենտրոն ներկայացնելու և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։

Այլ առարկաներ

Ֆինանսատնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում են անուղղակի ներդրումային պորտֆելների էությունը, ձևավորման սկզբունքները և դրանց դերը ժամանակակից ֆինանսական շուկաներում։ Գրքում բացատրվում է, որ անուղղակի ներդրումային պորտֆելները ձևավորվում են ֆինանսական միջնորդների՝ բանկերի, ներդրումային ֆոնդերի, ապահովագրական ընկերությունների և այլ ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով, որոնք հավաքագրում են ներդրողների միջոցները և դրանք բաշխում տարբեր ակտիվների միջև։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում է պորտֆելի դիվերսիֆիկացման գաղափարը, որի միջոցով նվազեցվում է ռիսկը և ապահովվում է եկամտաբերության ավելի կայուն մակարդակ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև պորտֆելի կառավարման ռազմավարություններին՝ ակտիվ և պասիվ կառավարում, ռիսկի գնահատման մեթոդներ, ինչպես նաև ներդրումային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքներ։ Գրքում ներկայացվում է անուղղակի ներդրումների առավելությունը՝ մասնագիտական կառավարման, տեղեկատվական առավելության և ռիսկերի բաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր է ներդրումային շուկաների, ֆինանսական միջնորդության և կապիտալի արդյունավետ բաշխման ուսումնասիրության համար։