Բանակաշինությունը Հայաստանի Հանրապետությունում 1992-2010 թթ.

Քաղաքագիտություն

Վարդան Աթոյանի աշխատություն է, որը վերլուծում է ռազմավարական մտածողության ձևավորման, զարգացման և կիրառման հիմնարար սկզբունքները։ Գիրքը ներկայացնում է այն մտքի և քաղաքական կենտրոնները, որտեղ ձևավորվում են կարևոր ռազմավարական գաղափարները՝ ինչպես պատմության մեջ, այնպես էլ ժամանակակից աշխարհում։ Աթոյանը համադրում է հնագույն և ժամանակակից ռազմավարական մտքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես ռազմավարական մտածողությունը դարձել է կարեւոր գործոն քաղաքական և ռազմական դաշտերում։ Գրքում ընդգրկված են օրինակներ տարբեր պատմական դարաշրջաններից՝ ինչպես ռազմակերտական կենտրոններից, այնպես էլ նորագույն մտավոր դարբնոցներից, որտեղ ստեղծվում են գլոբալ պլաններ և քաղաքական տեսություններ։ Հեղինակը բացատրում է, որ յուրաքանչյուր ռազմավարական գաղափար կամ փոփոխություն չի ծնվում միայն մի անձի կամ մի թիմի կողմից՝ այն միշտ զարգանում է տարբեր կենտրոններում՝ միաժամանակ, տարբեր տեղերում և մշակույթներում։ Գրքի մեջ քննարկվում են նաև կարևորագույն ռազմավարական գործիքներ՝ մտավոր զարգացման, գլոբալ և տարածաշրջանային ազդեցության գործոնները։ Գիրքը հատկապես հետաքրքիր կլինի նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ռազմավարական մտքի պատմությամբ և այն ուժերի հետ, որոնք ձևավորում են աշխարհի քաղաքականությունը, պատերազմները և դիվանագիտությունը։ «Ուղեղային կենտրոններ»-ը նաև կարևոր աղբյուր է բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ, թե ինչպե՞ս ձևավորվում են ռազմավարական գաղափարները, ինչպես դրանք ազդում են գլոբալ մակարդակներում, և ինչպես քաղաքական առաջնորդները ձևակերպում են իրենց ռազմավարությունները։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-68-688-2

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է «Հայկական գորգ. մատենագիտություն» աշխատանքը՝ որպես հայկական գորգարվեստին վերաբերող գրականության, աղբյուրների և ուսումնասիրությունների համակարգված ցուցակ-ուղեցույց։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջաններում հրապարակված գիտական հոդվածներ, մենագրություններ, կատալոգներ և ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են հայկական գորգերի պատմությանը, տեխնիկային, զարդանախշերին և տարածաշրջանային առանձնահատկություններին։ Գրքում առանձնացվում են նաև գորգերի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները՝ արվեստաբանական, ազգագրական, պատմական և կիրառական-տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ձևավորվել հայկական գորգարվեստի ուսումնասիրության գիտական դաշտը և ինչ աղբյուրներ են առավել կարևոր այս ոլորտի համար։ Նյութը կարևոր օժանդակ գործիք է հետազոտողների, արվեստաբանների և մշակութաբանների համար՝ ապահովելով տեղեկատվական հենք հայկական գորգարվեստի խորքային ուսումնասիրության համար։

Կենսաբանություն

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է հակաուռուցքային ազդեցությամբ հայտնի անտրացիկլինային հակաբիոտիկ ադրիամիցինի և նրա՝ երկաթի (Fe³⁺), պղնձի (Cu²⁺) ու կոբալտի (Co²⁺) իոնների հետ առաջացրած համալիրների ազդեցության ուսումնասիրմանը մարդու լիմֆոցիտների իմունային պատասխանի վրա։ Աշխատության մեջ հետազոտվում են բջջային իմունիտետի հիմնական մեխանիզմները, լիմֆոցիտների կենսագործունեության առանձնահատկությունները և հակաուռուցքային դեղամիջոցների իմունամոդուլացնող հատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են ադրիամիցինը և նրա մետաղական համալիրները ազդում լիմֆոցիտների աճի, բազմացման, կենսունակության և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա՝ օգտագործելով բջջային կուլտուրաների վրա իրականացված փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքները։ Ուշադրություն է դարձվում ազատ ռադիկալների առաջացման, օքսիդատիվ սթրեսի, բջջաթունավորման և իմունային կարգավորման գործընթացներում մետաղական իոնների դերին, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությանը հակաուռուցքային բուժման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության արդյունքները նպաստում են հակաքաղցկեղային դեղամիջոցների ազդեցության մեխանիզմների առավել խոր ըմբռնմանը և կարող են հիմք ծառայել նոր, ավելի արդյունավետ ու նվազ կողմնակի ազդեցություններով դեղաբանական միացությունների մշակման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում իմունոլոգիայի, կենսաքիմիայի, դեղաբանության, ուռուցքաբանության և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտների գիտաշխատողների, բժիշկների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Բաժնետիրական ընկերությունները ձեռնարկատիրական կազմակերպության ձև են, որտեղ ընկերության կապիտալը բաժանված է բաժնետոմսերի, և յուրաքանչյուր բաժնետեր հանդիսանում է ընկերության համասեփականատեր՝ իր ներդրած բաժնեմասի չափով։ Այս ձևի էությունը կայանում է նրանում, որ մեծածավալ ֆինանսական միջոցներ են ներգրավվում բազմաթիվ ներդրողներից՝ թույլ տալով իրականացնել խոշոր նախագծեր և զարգացնել լայնածավալ բիզնես գործունեություն։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարող են լինել բաց և փակ տիպի։ Բաց բաժնետիրական ընկերություններում բաժնետոմսերը կարող են ազատորեն վաճառվել և գնվել ֆոնդային շուկայում, մինչդեռ փակ ընկերություններում դրանց փոխանցումը սահմանափակված է և սովորաբար կատարվում է միայն մասնակիցների միջև։ Ընկերության կառավարումն իրականացվում է բաժնետերերի ժողովի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր մարմնի միջոցով, որտեղ կարևոր որոշումները ընդունվում են քվեարկության սկզբունքով։ Բաժնետերերի պատասխանատվությունը սահմանափակ է և չի գերազանցում նրանց ներդրած կապիտալի չափը, ինչը նվազեցնում է անձնական ֆինանսական ռիսկերը։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարևոր դեր ունեն շուկայական տնտեսությունում, քանի որ նպաստում են կապիտալի կուտակմանը, ներդրումների ներգրավմանը և տնտեսական աճին։ Դրանց միջոցով հնարավոր է իրականացնել խոշոր արդյունաբերական, ֆինանսական և ենթակառուցվածքային նախագծեր։ Բացի այդ, բաժնետոմսերը կարող են բերել եկամուտ շահաբաժինների ձևով, որոնք բաշխվում են ընկերության շահույթի հաշվին։ Այս կազմակերպական ձևը համարվում է ժամանակակից տնտեսության ամենատարածված և արդյունավետ կառուցվածքներից մեկը, քանի որ ապահովում է ինչպես ներդրողների մասնակցությունը, այնպես էլ բիզնեսի զարգացման ճկունություն։

Մշակույթ

Սա մատենագիտական տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը՝ ներառելով գրքեր, հոդվածներ, գիտական ուսումնասիրություններ և քննադատական նյութեր, որոնք վերաբերում են գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ոլորտներին, աշխատանքը ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, ուսուցիչների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների արագ որոնում և գիտական շրջանառության կազմակերպում, միաժամանակ նպաստելով մշակութային գործընթացների փաստագրմանը և հանրապետության արվեստի ու գրականության զարգացման ուսումնասիրությանը որպես համակարգված տեղեկատվական բազա։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաբարում պարզ նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դասական հայերենի նախադասությունների կազմության, անդամների փոխհարաբերությունների և շարահյուսական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում պարզ նախադասությունն է՝ որպես մեկ քերականական հիմք ունեցող շարահյուսական միավոր, որի միջոցով գրաբարում ձևավորվում և արտահայտվում են տարբեր բնույթի մտքեր ու հարաբերություններ։ Աշխատանքում կարող են մանրամասն քննության ենթարկվել նախադասության գլխավոր անդամները՝ ենթական և ստորոգյալը, ինչպես նաև երկրորդական անդամների՝ խնդրի, որոշչի, հատկացուցչի, պարագայի և այլ կառուցվածքային բաղադրիչների գործառույթներն ու փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի շարադասությանը, քանի որ գրաբարում նախադասության անդամների դիրքը և դրանց փոխհարաբերությունները կարող են էապես տարբերվել ժամանակակից հայերենի կառուցվածքային օրինաչափություններից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ դեր են կատարում քերականական հոլովաձևերը, բայական ձևերը, կապակցման միջոցները և շարադասությունը նախադասության իմաստային ու քերականական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև պարզ նախադասությունների տարբեր տեսակներ՝ ըստ կառուցվածքի, հաղորդակցական նպատակի և քերականական հիմքի բնույթի, ինչպես նաև դրանց առանձնահատկությունները գրաբարյան գրական տարբեր աղբյուրներում։ Օրինակների վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրաբարի շարահյուսական համակարգի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարևոր են հին հայերեն տեքստերի ճիշտ ընթերցման, մեկնաբանման և ժամանակակից հայերեն փոխանցման համար։ Այս թեման հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ գրաբարի շարահյուսության իմացությունը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրել հայ մատենագրության լեզուն և հասկանալ հին հեղինակների կողմից կիրառված արտահայտչական ու քերականական միջոցները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, բանասերների, գրաբարի և հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է գրաբարի պարզ նախադասության կառուցվածքային համակարգը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա բաղադրիչների փոխհարաբերություններին, շարադասությանը, քերականական ձևավորմանն ու իմաստային կազմակերպմանը, և նպաստում է դասական հայերենի շարահյուսական առանձնահատկությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։