Исследования миграции тяжелых металлов в геосистемах города Еревана

Գեղարվեստական հայ․

Վարդգես Պետրոսյանի խորն ու ինտենսիվ պատմվածքն է, որը նկարագրում է քաղաքային կյանքը՝ ընդգծելով նրա մութ և լուսավոր կողմերը։ Գիրքը պատմում է մի երիտասարդի կյանքի մասին, ով ապրում է քաղաքում՝ սուզված առօրյա աննշանության մեջ, սակայն նաև ձգտում է գտնել իր իրական կամքը ու ազատությունը։ Պետրոսյանի վեպը ներկայացնում է հասարակության տարբեր կողմերը՝ կենտրոնանալով նաև անտեսված, չնկատվող մարդկանց վրա։ Պատմությունը ծավալվում է մարդու հոգու ու մտքի խորքում, ցույց տալով, թե ինչ է նշանակում լինել քաղաքում, որտեղ անցուդարձն ու մարդկանց դեմքերը միայն մթնում են մեր աչքերից, բայց միշտ էլ ակնարկում են ինչ-որ լռելյայն ցավեր կամ լույսեր։ **«Քաղաքի կիսաբաց լուսամուտները»** խորապես անդրադառնում է մարդու ներքին աշխարհին՝ այն անցումը, որը նա կատարում է, երբ փորձում է վերագտնել ինքն իրեն այս խճճված աշխարհում։ Վեպը պարզ ու նույնքան համեմատաբար մելանխոլիկ է, խոսելով ժամանակի մասին, որը մնում է անցնող, բայց թողնում է անջնջելի հետք։ Պետրոսյանը ստեղծագործության մեջ խորը խորհրդի ու վերլուծության միջոցով խոսում է կյանքի և քաղաքային իրականության անտեսված կողմերի մասին՝ համոզելով ընթերցողին ոչ միայն հասկանալ, այլև զգալ՝ այսպես կոչված, «կիսաբաց լուսամուտի» մյուս կողմի իրականությունը։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 9789939923208

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցի կառավարման առանձնահատկությունների ձևավորմանը նպաստող հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով կրթական հաստատության արդյունավետ ղեկավարման գործընթացը ոչ միայն կազմակերպչական, այլև մարդկային վարքագծի, մոտիվացիայի և միջանձնային հարաբերությունների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է դպրոցի կառավարման համակարգում ներգրավված հիմնական դերակատարների՝ տնօրենների, ուսուցիչների, աշակերտների և ծնողների հոգեբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կառավարման որակի վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է առաջնորդության ոճի կարևորությունը՝ առանձնացնելով ավտորիտար, ժողովրդավարական և լիբերալ մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը դպրոցական կոլեկտիվի հոգեբանական մթնոլորտի և աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպչական մշակույթին, խմբային դինամիկային և հաղորդակցության հոգեբանական մեխանիզմներին, որոնք ձևավորում են վստահության, համագործակցության և պատասխանատվության մակարդակը ուսումնական հաստատությունում։ Վերլուծվում են նաև ուսուցիչների մոտիվացիայի գործոնները՝ մասնագիտական բավարարվածությունը, ինքնաիրացման հնարավորությունները և սոցիալական ճանաչումը, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն կրթական գործընթացի որակի վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում է նաև կոնֆլիկտների կառավարման հոգեբանությունը՝ ընդգծելով, որ արդյունավետ ղեկավարը պետք է կարողանա կանխել և կարգավորել միջանձնային և խմբային լարվածությունները՝ ստեղծելով կայուն և համագործակցային միջավայր։ Միաժամանակ ընդգծվում է աշակերտակենտրոն մոտեցման կարևորությունը, որտեղ կրթական գործընթացի հաջողությունը պայմանավորված է ոչ միայն վարչական վերահսկողությամբ, այլ նաև հոգեբանական աջակցությամբ և զարգացման խթանմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է դպրոցի կառավարման համակարգը որպես բարդ սոցիալ-հոգեբանական կառուցվածք, որտեղ արդյունավետությունը կախված է մարդկային հարաբերությունների որակից և կազմակերպչական միջավայրի հոգեբանական առողջությունից։

Մշակույթ

Մինաս Ավետիսյանը ՀՀ մշակույթի նախարարության և ՀՀ Ազգային գրադարանի գործունեության ոլորտում ներկայացնում է մշակութային քաղաքականության, գրադարանային ծառայությունների, գիտահետազոտական և կրթական նախաձեռնությունների համակարգումը։ Նրա աշխատանքը ընդգրկում է մշակութային ժառանգության պահպանությունը, գրական և գիտական ռեսուրսների համակարգումը, ընթերցող հասարակության ստեղծումն ու կրթությունը, ինչպես նաև տեղեկատվական ու մշակութային ծրագրերի իրականացման հզորացումն Ազգային գրադարանի միջոցով։ Մինաս Ավետիսյանի ղեկավարությամբ մշակույթի նախարարությունը կարևոր դեր է խաղում Հայաստանի մշակութային կյանքում՝ ապահովելով ազգային և համաշխարհային մշակութային արժեքների պահպանությունը, գրականության ու արվեստի զարգացման խթանումը և հասարակության համար մշակութային հասանելիության ընդլայնումը։ Այս համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս միավորել պետական քաղաքականությունը, գիտական ու կրթական կառույցները և մշակութային հաստատությունները՝ կառուցելով ամբողջական և արդյունավետ մշակութային միջավայր, որը խթանում է ազգային ինքնությունը, ստեղծագործական զարգացման հնարավորությունները և տեղեկատվական հասանելիությունը։

Գրականություն

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ջիվանու քնարերգության լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական խոսքի կառուցվածքը, արտահայտչամիջոցները և ժողովրդական-գրական շերտերի փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են բանաստեղծի լեզվաոճական համակարգը, բառապաշարի առանձնահատկությունները, դարձվածաբանական և պատկերավոր արտահայտությունների կիրառումը, ինչպես նաև քնարական խոսքի երաժշտականությունն ու ռիթմական կազմակերպումը։ Հեղինակը դիտարկում է Ջիվանու ստեղծագործության լեզվի կապը աշուղական ավանդույթների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է բանահյուսական լեզուն վերածվում գեղարվեստական բարձրարժեք արտահայտչամիջոցի։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև սոցիալական և գաղափարական բովանդակության լեզվական արտահայտման ձևերին՝ ընդգծելով բանաստեղծի խոսքի պարզությունը, անմիջականությունը և ժողովրդական ընկալելիությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ գրականագետների, լեզվաբանների, բանահյուսության և աշուղական արվեստի հետազոտողների համար՝ նպաստելով Ջիվանու քնարերգության լեզվի խորքային և համակարգված ընկալմանը։

Տնտեսագիտություն

Blue Ocean Strategy: How to Create Uncontested Market Space and Make the Competition Irrelevant աշխատությունը ներկայացնում է ռազմավարական կառավարման նոր մոտեցում, որի հիմնական գաղափարն այն է, որ ընկերությունները կարող են հասնել կայուն աճի ոչ թե մրցակցային «կարմիր օվկիանոսներում» պայքարելով գոյություն ունեցող շուկայի մասնակիցների հետ, այլ ստեղծելով «կապույտ օվկիանոսներ»՝ նոր, դեռ չբացահայտված շուկայական տարածքներ, որտեղ մրցակցությունը դառնում է գրեթե անկարևոր, գիրքը բացատրում է արժեքային նորարարության սկզբունքը, որի միջոցով հնարավոր է միաժամանակ բարձրացնել հաճախորդի արժեքը և նվազեցնել ծախսերը, ինչպես նաև ներկայացնում է գործնական գործիքներ և մոդելներ, օրինակ՝ ռազմավարական կտավը և չորս գործողությունների շրջանակը, որոնք օգնում են վերաիմաստավորել արդյունաբերության սահմանները, այն նաև վերլուծում է իրական բիզնես օրինակներ տարբեր ոլորտներից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են կազմակերպությունները հաջողությամբ դուրս եկել ավանդական մրցակցությունից և ստեղծել նոր պահանջարկ, միաժամանակ ընդգծելով, որ նման ռազմավարությունը պահանջում է նորարար մտածողություն, շուկայի վերաձևավորում և երկարաժամկետ տեսլական։