Մարտիրոս Սարյան ( շարքից)

Տնտեսագիտություն

Մարդկային կապիտալը տնտեսագիտական հասկացություն է, որը վերաբերում է մարդկանց գիտելիքների, հմտությունների, փորձի, առողջության և կարողությունների ամբողջությանը, որոնք օգտագործվում են տնտեսական արժեք ստեղծելու համար։ Այն դիտարկվում է որպես կապիտալի հատուկ տեսակ, քանի որ, ինչպես ֆիզիկական կապիտալը (սարքավորումներ, տեխնոլոգիաներ), մարդկային կապիտալը նույնպես կարող է ներդրվել, զարգացվել և բարձրացնել արտադրողականությունը։ Մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական միջոցներն են կրթությունը, մասնագիտական պատրաստվածությունը, առողջապահությունը և աշխատանքի փորձը։ Որքան բարձր է մարդու կրթական և մասնագիտական մակարդակը, այնքան մեծ է նրա ներդրումը տնտեսության զարգացման և նորարարությունների ստեղծման մեջ։ Այս հասկացությունը կարևոր դեր ունի ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ, քանի որ այն բացատրում է երկրների տնտեսական աճի տարբերությունները՝ ցույց տալով, որ զարգացած երկրները սովորաբար ունեն բարձր որակի մարդկային կապիտալ։ Բացի տնտեսական նշանակությունից, մարդկային կապիտալը նաև սոցիալական արժեք ունի, քանի որ նպաստում է կյանքի որակի բարձրացմանը, սոցիալական շարժունակությանը և հասարակության ընդհանուր զարգացմանը։ Այսպիսով, մարդկային կապիտալը համարվում է կայուն տնտեսական զարգացման և մրցունակության հիմնական աղբյուրներից մեկը ժամանակակից աշխարհում։

Գրականություն

Ֆրանց Շուբերտը ավստրիացի դասական երաժշտության կոմպոզիտոր է, ով համարվում է ռոմանտիզմի շրջանի ամենանշանավոր ստեղծագործողներից մեկը։ Նա ծնվել է Վիեննայում և վաղ տարիքից ցուցաբերել է բացառիկ երաժշտական տաղանդ՝ երգելով եկեղեցական երգչախմբում և սովորելով երաժշտական կրթություն։ Շուբերտի ստեղծագործական ժառանգությունը առանձնանում է իր խոր հուզականությամբ, մեղեդայնությամբ և մարդկային զգացմունքների նուրբ արտահայտմամբ։ Նա հատկապես հայտնի է իր երգերով՝ «Lieder»-ներով, որոնց միջոցով կարողացել է համադրել բանաստեղծական տեքստը և երաժշտությունը՝ ստեղծելով յուրահատուկ արվեստային միություն։ Նրա ստեղծագործություններից են նաև սիմֆոնիաներ, կամերային երաժշտություն, դաշնամուրային գործեր և օպերային փորձեր։ Շուբերտի երաժշտությունը հաճախ արտահայտում է տխրություն, կարոտ, սիրո և կյանքի փխրունության զգացումներ, ինչը նրան դարձնում է ռոմանտիկ երաժշտության ամենախորքային ներկայացուցիչներից մեկը։ Չնայած իր կարճ կյանքին և ֆինանսական դժվարություններին՝ նա թողել է հսկայական ստեղծագործական ժառանգություն, որը հետագայում մեծ ճանաչում է ստացել և դարձել դասական երաժշտության անբաժանելի մաս։ Նրա երաժշտությունը առանձնանում է պարզությամբ, բայց միաժամանակ խորությամբ, ինչը թույլ է տալիս այն հասկանալի լինել լայն լսարանի համար և միաժամանակ գրավել մասնագետներին։ Ֆրանց Շուբերտի անունը այսօր համարվում է եվրոպական երաժշտական մշակույթի կարևորագույն խորհրդանիշներից մեկը, իսկ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հնչել աշխարհի լավագույն բեմերում։

Մանկական

Իմ առաջին հեքիաթները․ Կոշկավոր կատուն Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-253-4

Իրավաբանություն

Իրավական սովորույթները վարքագծի պատմականորեն ձևավորված կանոններ են, որոնք երկար ժամանակ կիրառվել են հասարակության մեջ և պետության կողմից ճանաչվելու արդյունքում ստացել են իրավական բնույթ։ Դրանք առաջանում են մարդկանց բազմակի և համանման գործողությունների կրկնման միջոցով և ամրապնդվում են որպես ընդունված վարքագծի նորմեր։ Իրավական սովորույթը դառնում է իրավունքի աղբյուր միայն այն դեպքում, երբ պետությունը կամ իրավական համակարգը ճանաչում է այն և ապահովում դրա կատարումը։ Այսպիսի նորմերը հաճախ ունեն ավանդական բնույթ և արտացոլում են հասարակության մշակութային, պատմական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Իրավական սովորույթների հիմնական դերն այն է, որ դրանք լրացնում են գրավոր իրավունքը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ օրենքներում կան բացեր կամ անորոշություններ։ Դրանք օգնում են կարգավորել հասարակական հարաբերությունները ավելի ճկուն և բնական ձևով՝ հաշվի առնելով տեղական առանձնահատկությունները և հասարակական ընկալումները։ Շատ դեպքերում իրավական սովորույթները հատկապես կարևոր են այն ոլորտներում, որտեղ օրենքը չի կարող մանրամասն կարգավորել բոլոր իրավիճակները, օրինակ՝ առևտրային հարաբերություններում, ընտանեկան որոշ ավանդական հարցերում կամ տեղական ինքնակառավարման որոշ գործելակերպերում։ Իրավական սովորույթների նշանակությունը նաև այն է, որ դրանք նպաստում են իրավական համակարգի կայունությանը և հասարակության իրավական գիտակցության ձևավորմանը, քանի որ մարդիկ ավելի հեշտ են ընդունում այն կանոնները, որոնք արդեն երկար ժամանակ կիրառվել են իրենց միջավայրում։ Միևնույն ժամանակ, իրավական սովորույթները պետք է համապատասխանեն գործող սահմանադրությանը և օրենքներին, հակառակ դեպքում դրանք չեն կարող ճանաչվել որպես իրավական ուժ ունեցող նորմեր։ Ժամանակակից իրավական պետություններում սովորույթը հիմնականում հանդես է գալիս որպես երկրորդական իրավունքի աղբյուր, սակայն որոշ իրավական համակարգերում այն դեռևս ունի կարևոր դեր, հատկապես ընդհանուր իրավունքի երկրներում։ Այսպիսով, իրավական սովորույթները հանդիսանում են իրավունքի ձևավորման և զարգացման կարևոր տարր, որը ապահովում է իրավական համակարգի ճկունությունը, հասարակական հարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը և իրավական ավանդույթների պահպանումը։

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում են գեոդեզիական չափումների հիմնական մեթոդները՝ հորիզոնական և ուղղաձիգ անկյունների չափում, հեռավորությունների որոշում, ինչպես նաև բարձրությունների հաշվարկ։ Բացատրվում են տարբեր գեոդեզիական գործիքների կիրառման սկզբունքները և դրանց օգտագործման առանձնահատկությունները դաշտային աշխատանքներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գեոդեզիական ցանցերի ստեղծմանը, տեղագրական նկարահանմանը և քարտեզների կազմման հիմունքներին։ Քննարկվում են նաև չափումների ճշգրտության ապահովման մեթոդները և սխալների գնահատման սկզբունքները։ Գիրքը ներառում է ինչպես տեսական նյութ, այնպես էլ գործնական առաջադրանքներ, որոնք օգնում են ամրապնդել ստացված գիտելիքները և զարգացնել մասնագիտական հմտությունները։

Պատմություն

Նախիջևանի հայկական հուշարձանները գիրքը նվիրված է հայկական պատմամշակութային ժառանգության կարևորագույն հատվածներից մեկին՝ Նախիջևան տարածքում գտնվող հայկական եկեղեցիների, վանքերի, խաչքարերի, գերեզմանատների և այլ հուշարձանների պատմությանն ու նշանակությանը։ Ստեղծագործությունը ներկայացնում է դարերի ընթացքում ձևավորված հայկական մշակութային ներկայությունը Նախիջևանում՝ բացահայտելով այդ տարածքի հոգևոր, ճարտարապետական և ազգային արժեքները։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում են բազմաթիվ հուշարձանների կառուցման պատմությունները, ճարտարապետական առանձնահատկությունները, արձանագրությունները և դրանց ունեցած դերը հայ ժողովրդի մշակութային ու կրոնական կյանքում։ Հեղինակները կարևոր ուշադրություն են դարձնում նաև հայկական ժառանգության պահպանման խնդրին՝ ներկայացնելով պատմական փաստեր և վկայություններ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում որոշ հուշարձաններ ավերվել, վնասվել կամ անհետացել։ Գիրքը ոչ միայն գիտական ուսումնասիրություն է, այլ նաև մշակութային հիշողության պահպանման կարևոր փորձ, որը նպատակ ունի փաստագրել և փոխանցել ապագա սերունդներին հայկական ներկայության հետքերը Նախիջևանում։ Ստեղծագործությունը հարուստ է պատմական տվյալներով, լուսանկարներով, քարտեզներով և վերլուծություններով, ինչի շնորհիվ այն արժեքավոր աղբյուր է ինչպես պատմաբանների, արվեստաբանների և մշակութային հետազոտողների, այնպես էլ յուրաքանչյուր ընթերցողի համար, ով հետաքրքրված է հայկական պատմությամբ և մշակութային ժառանգությամբ։ «Նախիջևանի հայկական հուշարձանները» ընթերցողին հիշեցնում է մշակույթի պահպանման կարևորության, ազգային հիշողության արժեքի և պատմական ժառանգության նկատմամբ պատասխանատվության մասին՝ ներկայացնելով հայկական քաղաքակրթության հարուստ հետքը տարածաշրջանում։