Միգել Օթերո Սիլվայի արձակը

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ երկխոսության ուսուցման տեսական հիմունքներ, հաղորդակցական մոտեցման կիրառումը ֆրանսերենի դասավանդման մեջ, խոսքային իրավիճակների ստեղծման և կազմակերպման մեթոդներ, երկխոսական խոսքի զարգացման վարժություններ և օրինակներ, սովորողների ակտիվ խոսքի խթանման ռազմավարություններ։ Այն օգտակար է՝ ֆրանսերենի ուսուցիչների և մեթոդիստների համար, մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են լեզվի հաղորդակցական ուսուցմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է ֆրանսերենով ազատ և բնական երկխոսություն վարելու հմտությունների ձևավորմանը՝ ուսուցման գործնական մեթոդների միջոցով։

Մաթեմատիկա

Պյութագորասը հին հունական փիլիսոփա, մաթեմատիկոս և գիտնական է, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել ինչպես գիտության, այնպես էլ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման վրա։ Նա համարվում է Պյութագորասյան դպրոցի հիմնադիրը, որտեղ միավորվում էին գիտական, կրոնափիլիսոփայական և բարոյական գաղափարներ։ Պյութագորասի ուսմունքի հիմքում ընկած էր այն գաղափարը, որ աշխարհը կառուցված է թվերի և մաթեմատիկական հարաբերությունների վրա, և հենց թվերն են տիեզերքի ներդաշնակության հիմքը։ Նրա կարծիքով ամեն ինչ՝ երաժշտությունը, բնությունը, տիեզերքը և մարդկային կյանքը, ենթարկվում են թվային օրենքների և համաչափության սկզբունքների։ Պյութագորասը մեծ ներդրում է ունեցել մաթեմատիկայի զարգացման մեջ, հատկապես հայտնի է նրա անվամբ կոչվող թեորեմը ուղղանկյուն եռանկյունների վերաբերյալ, որը մինչ այսօր օգտագործվում է երկրաչափության մեջ։ Նրա փիլիսոփայական ուսմունքում կարևոր տեղ ունի հոգու վերամարմնավորման գաղափարը, ըստ որի հոգին անմահ է և կարող է տեղափոխվել մեկ մարմնից մյուսը՝ տարբեր կյանքի փուլերում։ Պյութագորասը մեծ ուշադրություն էր դարձնում նաև բարոյական կյանքի կանոններին, ինքնակատարելագործմանը և կարգապահությանը՝ համարելով, որ մարդը պետք է ապրի ներդաշնակ և չափավոր կյանքով։ Նրա դպրոցում կարևոր էին լռությունը, խոհեմությունը, գիտելիքի որոնումը և հոգևոր մաքրությունը։ Պյութագորասի գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հին հունական փիլիսոփայության, հատկապես Պլատոնի ուսմունքի վրա, ինչպես նաև մաթեմատիկայի և գիտության զարգացման վրա ընդհանուր առմամբ։ Նրա անունը մինչ այսօր կապված է գիտության, թվաբանության և փիլիսոփայական մտածողության հիմնարար սկզբունքների հետ, իսկ նրա ուսմունքը շարունակում է ուսումնասիրվել որպես հին աշխարհի կարևոր գիտական և փիլիսոփայական ժառանգություն։

Մաթեմատիկա

CdTe և CdS բարակ թաղանթների և դրանց հիման վրա արևային տարրերի բնութագրերի օպտիմալացումը, որոնք ստացվել են վակուումային գոլորշիացման և մագնետրոնային փոշիացման մեթոդներով, ուղղված է նյութերի կառուցվածքային, օպտիկական և էլեկտրական հատկությունների վերահսկմանը՝ առավելագույն ֆոտոէլեկտրական արդյունավետություն ապահովելու նպատակով։ CdTe/CdS համակարգը լայնորեն կիրառվում է բարակ թաղանթային արևային տարրերում, որտեղ CdS-ը հանդես է գալիս որպես լայն գոտիականությամբ n-տիպ կիսահաղորդիչ բուֆերային շերտ, իսկ CdTe-ն՝ հիմնական p-տիպ կլանող շերտ, և դրանց միջև ձևավորվող p-n հոդումը որոշիչ դեր ունի սարքի արդյունավետության մեջ։ Վակուումային գոլորշիացման մեթոդը թույլ է տալիս ստանալ համեմատաբար մաքուր և վերահսկելի հաստությամբ շերտեր, մինչդեռ մագնետրոնային փոշիացումը ապահովում է բարձր միատարրություն, լավ ադհեզիա և ստոիխիոմետրիկ ճշգրտություն, ինչը կարևոր է բյուրեղային կառուցվածքի որակի և արատների նվազեցման համար։ Օպտիմալացման հիմնական ուղղությունները ներառում են նստեցման ջերմաստիճանի, ճնշման, գազային միջավայրի կազմի, նստեցման արագության և հետագա ջերմային մշակման (annealing) պայմանների կարգավորումը, որոնք ազդում են բյուրեղային չափերի, մակերեսային ռելիեֆի, կրիչների կոնցենտրացիայի և շարժունակության վրա։ CdTe շերտերի դեպքում կարևոր է մեծացնել կլանման գործակիցը և նվազեցնել վերամիավորման կենտրոնների քանակը, իսկ CdS շերտերում՝ ապահովել օպտիկական թափանցիկություն և համապատասխան էներգետիկ շեղում, որպեսզի նվազագույնի հասցվի կորուստները միջերեսում։ Արևային տարրերի արդյունավետության բարձրացումը կապված է նաև միջերեսային դեֆեկտների նվազեցման, դոպինգի վերահսկման և շերտերի հաստությունների օպտիմալ հարաբերակցության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, վակուումային գոլորշիացման և մագնետրոնային փոշիացման համեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ընտրել տեխնոլոգիական ռեժիմներ, որոնք ապահովում են CdTe/CdS արևային տարրերի բարձր ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման արդյունավետություն և երկարաժամկետ կայունություն։

Գրականություն

Երկու արքաներն ու երկու լաբիրինթոսները-ը խոհափիլիսոփայական և ալեգորիկ բնույթի պատմվածք է, որը հաճախ վերագրվում է Խորխե Լուիս Բորխեսին և կառուցված է երկու տարբեր թագավորների ու նրանց լաբիրինթոսների հակադրության շուրջ՝ որպես իշխանության, խոնարհեցման և ճակատագրի խորհրդանշական մեկնաբանություն, ստեղծագործությունում լաբիրինթոսը հանդես է գալիս որպես բազմիմաստ պատկեր՝ միաժամանակ նշելով ինչպես մարդկային հպարտության և իշխանության բարդ կառուցվածքները, այնպես էլ ճակատագրի անխուսափելի և հաճախ անբացատրելի ընթացքը, պատմությունը համադրում է պատմական-առասպելական տարրեր և փիլիսոփայական մտորումներ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու իշխանության սահմանների, արդարության և պատժի իմաստի մասին, տեքստը բնորոշ է Բորխեսի ստեղծագործությանը՝ իր սեղմ, խորհրդանշական և բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ իրականությունն ու առասպելը միաձուլվում են մեկ գաղափարական ամբողջության մեջ։

Գրականություն

Հայ նոր գրականության պատմություն-ը գրականագիտական հիմնարար ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման ընթացքը՝ սկսած 18-րդ դարի վերջից և հատկապես 19-րդ դարից մինչև ժամանակակից շրջանը՝ ընդգրկելով գրականության գաղափարական, լեզվական և գեղարվեստական հիմնական փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են նոր գրական շարժումների առաջացումը, գրական լեզվի կայացումը, արևելահայ և արևմտահայ գրական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև սփյուռքահայ գրականության ձևավորումը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեալիզմի, ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա արդի ուղղությունների ազդեցությանը հայ գրական մտածողության վրա, միաժամանակ դիտարկվում է գրականության կապը ազգային-ազատագրական շարժումների, հասարակական փոփոխությունների և պատմական իրադարձությունների հետ, աշխատությունը ընդգծում է նաև նշանավոր գրողների ստեղծագործական ժառանգությունը և նրանց դերը նոր գրական լեզվի և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործում, ցույց տալով, որ հայ նոր գրականությունը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական, այլ նաև գաղափարական և հասարակական գործընթացների կարևոր արտահայտություն։

Քաղաքագիտություն

Կենսագործունեության անվտանգությունը մարդու կյանքի, առողջության և կենսապայմանների պաշտպանությանը ուղղված միջոցառումների և կանոնների ամբողջություն է, որի նպատակն է նվազեցնել կամ կանխել վտանգավոր իրավիճակների առաջացումը առօրյա կյանքում, աշխատանքային միջավայրում և շրջակա միջավայրում։ Այն ընդգրկում է մարդու անվտանգ վարքագծի ձևավորումը, տեխնիկական միջոցների ճիշտ օգտագործումը, ինչպես նաև արտակարգ իրավիճակներում ճիշտ գործելու հմտությունները։ Կենսագործունեության անվտանգության հիմնական ուղղություններից են հրդեհային անվտանգությունը, էլեկտրական անվտանգությունը, ճանապարհային անվտանգությունը, քիմիական և ճառագայթային անվտանգությունը, ինչպես նաև աշխատանքային հիգիենան։ Յուրաքանչյուր ոլորտում սահմանվում են հատուկ կանոններ և նորմեր, որոնց պահպանումը օգնում է կանխել դժբախտ պատահարները և վնասվածքները։ Կարևոր դեր ունի նաև մարդու իրազեկվածությունը, քանի որ վտանգների ժամանակին ճանաչումը և ճիշտ արձագանքը կարող են փրկել կյանքեր։ Կենսագործունեության անվտանգությունը ներառում է նաև առողջ ապրելակերպի սկզբունքները՝ ճիշտ սնունդ, ֆիզիկական ակտիվություն, անձնական հիգիենա և վնասակար սովորություններից խուսափում, որոնք նույնպես անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու անվտանգության և առողջության վրա։ Ժամանակակից պայմաններում մեծացել է տեխնածին վտանգների թիվը՝ կապված արդյունաբերության զարգացման, տրանսպորտի ինտենսիվացման և տեխնոլոգիաների կիրառման հետ, ինչը պահանջում է անվտանգության համակարգերի մշտական կատարելագործում։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև արտակարգ իրավիճակների ծառայությունները, որոնք իրականացնում են փրկարարական աշխատանքներ, տարհանում և օգնություն վտանգի դեպքում։ Կենսագործունեության անվտանգության արդյունավետ ապահովումը հնարավոր է միայն պետական կառույցների, կազմակերպությունների և քաղաքացիների համագործակցության միջոցով։