Նար Դոս - Կենսագրություն

Բժշկություն

Ադենոմայի (շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիա) դեպքում լիպիդային նյութափոխանակության որոշ խանգարումները մինչև և հետո տրանսուրետրալ ռեզեկցիայի (TURP) կարող են արտացոլել ինչպես համակարգային մետաբոլիկ փոփոխությունները, այնպես էլ վիրահատական միջամտության ազդեցությունը օրգանիզմի հոմեոստազի վրա։ Մինչև վիրահատությունը հաճախ դիտվում են աթերոգեն լիպիդային պրոֆիլի փոփոխություններ՝ ընդհանուր խոլեստերինի, ցածր խտության լիպոպրոտեինների (LDL) և տրիգլիցերիդների բարձրացում, ինչպես նաև բարձր խտության լիպոպրոտեինների (HDL) հարաբերական նվազում, ինչը կարող է կապված լինել տարիքային գործոնների, հորմոնալ դիսբալանսի և ուղեկցող մետաբոլիկ համախտանիշի հետ։ Շագանակագեղձի հիպերպլազիայի և լիպիդային փոխանակության միջև քննարկվում է նաև անդրոգենների, ինսուլինային դիմադրության և քրոնիկական բորբոքային ֆոնային ակտիվության հնարավոր կապը, որոնք կարող են նպաստել ինչպես հյուսվածքային աճին, այնպես էլ լիպիդային պրոֆիլի փոփոխություններին։ Տրանսուրետրալ ռեզեկցիայից հետո, կախված վիրահատության հաջողությունից և հետվիրահատական շրջանի ընթացքից, որոշ հիվանդների մոտ կարող են դիտվել լիպիդային ցուցանիշների աստիճանական բարելավում՝ պայմանավորված ընդհանուր բորբոքային ծանրաբեռնվածության նվազեցմամբ, միզային խանգարումների վերացմամբ և կյանքի որակի բարձրացմամբ։ Սակայն որոշ դեպքերում վիրահատական սթրեսը, անզգայացումը և կարճաժամկետ իմոբիլիզացիան կարող են ժամանակավորապես ազդել լիպիդային նյութափոխանակության վրա՝ առաջացնելով անցողիկ դիսլիպիդեմիկ փոփոխություններ։ Ընդհանուր առմամբ, շագանակագեղձի ադենոմայով հիվանդների մոտ լիպիդային նյութափոխանակության խանգարումները դիտարկվում են որպես բազմագործոն գործընթաց, որտեղ կարևոր են ինչպես հորմոնալ և մետաբոլիկ գործոնները, այնպես էլ վիրաբուժական բուժման ազդեցությունը օրգանիզմի ընդհանուր վիճակի վրա, իսկ TURP-ից հետո դինամիկան կախված է անհատական ռիսկային գործոններից և ուղեկցող հիվանդություններից։

Լրագրություն

Սա լրագրողական-միջազգային վերլուծական նյութ է, որը անդրադառնում է Nagorno-Karabakh-ում տեղի ունեցած վերջին ռազմական և քաղաքական զարգացումներին, որոնց հետևանքով ավելի քան 100,000 մարդ լքել է տարածաշրջանը և տեղափոխվել Armenia, հոդվածը ներկայացնում է այդ զանգվածային տեղահանության մարդասիրական հետևանքները, փախստականների ընդունման և սոցիալական ինտեգրման խնդիրները, ինչպես նաև միջազգային արձագանքը, այդ թվում՝ European Union-ի հնարավոր ներգրավվածությունը օգնության և կայունացման գործընթացներում, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության ճգնաժամի պատճառները, խաղաղության բանակցությունների հեռանկարները և քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության հրատապ հարցերը, ընդգծելով հակամարտության հումանիտար և քաղաքական լայն հետևանքները։

Տնտեսագիտություն

Հարկային քաղաքականությունը պետության տնտեսական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից է, որը ներառում է հարկերի սահմանումը, հավաքագրումը և դրանց միջոցով տնտեսության կարգավորումը։ Այն զգալի ազդեցություն ունի մակրոտնտեսական իրավիճակների վրա՝ ազդելով տնտեսական աճի, զբաղվածության, գնաճի և պետական բյուջեի հավասարակշռության վրա։ Հարկերի մակարդակի փոփոխությունը կարող է խթանել կամ սահմանափակել տնտեսական ակտիվությունը․ օրինակ՝ հարկերի նվազեցումը սովորաբար մեծացնում է սպառումը և ներդրումները, ինչը նպաստում է տնտեսական աճին, մինչդեռ հարկերի բարձրացումը կարող է զսպել գնաճը, բայց նաև նվազեցնել տնտեսական ակտիվությունը։ Հարկային քաղաքականությունը նաև ազդում է եկամուտների վերաբաշխման վրա՝ նպաստելով սոցիալական հավասարության կամ հակառակը՝ խորացնելով տարբերությունները՝ կախված կիրառվող մոտեցումներից։ Բացի այդ, հարկային համակարգի արդյունավետությունը կարևոր դեր ունի պետական բյուջեի կայունության և պետական ծախսերի ֆինանսավորման համար։ Մակրոտնտեսական մակարդակում ճիշտ մշակված հարկային քաղաքականությունը կարող է ապահովել կայուն տնտեսական զարգացում, նվազեցնել ճգնաժամային ռիսկերը և ստեղծել բարենպաստ միջավայր ներդրումների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմագրական բնույթի աղբյուր է, որը ներկայացնում է Հայաստան-ում տեղի ունեցած հիշարժան իրադարձությունները մոտ երեսուն տարվա ընթացքում՝ սկսած 1779 թվականից, երբ սկսվել է Սիմեոնյան պատրիարքության շրջանը, մինչև 1809 թվականը։ Նյութը ունի ժամանակագրական բնույթ և նպատակ ունի արձանագրել այդ ժամանակահատվածի քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական կարևոր դեպքերը՝ պահպանելով պատմական հիշողությունը և փոխանցելով այն հաջորդ սերունդներին։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում տարածաշրջանում տեղի ունեցող վարչական փոփոխություններին, համայնքային կյանքին, կրոնական կառույցների գործունեությանը, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական ազդեցություններին, որոնք ազդել են հայկական բնակչության սոցիալական վիճակի վրա։ Պատմական այս նկարագրությունները արժեքավոր են որպես սկզբնաղբյուր, քանի որ թույլ են տալիս վերականգնել ժամանակի իրադարձությունների ընթացքը և հասկանալ հասարակական կյանքի զարգացումները ուշ միջնադարի և նոր շրջանի սահմանագծին։

Գեղարվեստական հայ․

«Մամոնտը և Պապոնտը»՝ Վարուժան Նալբանդյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ հանդիսանում է մեկ այլ սուր հեգնանքով ու խորիմաստ քննադատությամբ ձևավորված գործ։ Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն գրական երկ է, այլ նաև սոցիալական ու քաղաքական խնդիրներին անդրադարձնող մի վերլուծություն։ Նալբանդյանը, օգտագործելով սրամիտ և հաճախ սև հումորային ոճը, ներկայացնում է մարդկային հասարակության բոլոր այն բացերն ու կոպիտ հակասությունները, որոնք քողարկված են պատրանքների տակ։ Պատմությունը, միանշանակ, պատկերացնում է երկու հակադիր կերպարների՝ **Մամոնտի** և **Պապոնտի** միջև պայքարը, որոնք խորհրդանշում են տարբեր խավերի ու հասարակական կողմերի հակասություններ։ Մամոնտը և Պապոնտը՝ երկու կերպարներ, որոնք նրանցից յուրաքանչյուրը բացահայտում է միմյանց հակասական բնույթը, այնպիսի սոցիալական, քաղաքական ու մարդկային արժեքներ, որոնք ոչ միշտ են համապատասխանում իրականությանը։ Նրանք որպես կերպարներ բախվում են տարբեր տեսակների՝ չարամտության, ավանդապաշտության, բարոյականության ու ընկերական հարաբերությունների։ Նալբանդյանի սրամտությունը ու լեզվաբառական բարձրությունը հաճախ հանդես են գալիս որպես մի տեսակ մերկացման գործիք՝ առանց հարթելու կամ մեղմելու այն հարցերը, որոնք մարդուն կարող են խորապես ցավեցնել։ Բացի այս, «Մամոնտը և Պապոնտը»-ն նաև շատ հաճախ անդրադառնում է իր ժամանակի քաղաքական ու հասարակական դաշտում գտնվող անարդարություններին՝ հեգնանքով ու գովերգմամբ։ Հեղինակը նկարագրում է մարդկանց միջև անարդար ու մանիպուլյատիվ հարաբերությունները, ինչպես նաև այն՝ ինչպես հասարակական ճնշումները ու սոցիալական շերտերը ձևավորում են այսպես կոչված «հերոսներին», որոնք կեղծ արժեքներով առաջնորդվում են։ «Մամոնտը և Պապոնտը»՝ որպես զվարճալի, բայց խորիմաստ պատմություն, ստիպում է ընթերցողին մտածել հասարակության ու մարդուն դասավորելու տարբեր մոտեցումների մասին։ Նալբանդյանը նաև այդ կերպարների միջոցով ցույց է տալիս՝ ինչպես սոցիալական ստանդարտները և հիփոկրիզիաները կարող են փոխել մարդկային բնույթը՝ հիմնելով պատմական և սոցիալական անարդարությունների վրա։ «Մամոնտը և Պապոնտը»-ը կարելի է դիտարկել որպես ոչ միայն ծաղրական ժանրի ստեղծագործություն, այլ նաև այն գրական քննադատությունը, որ ուղղված է մարդու սոցիալական սխալներին ու անհատական մտածողությանը։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9239-5-6

Կենսաբանություն

Օձային թույների ազդեցության առանձնահատկությունները մարդու օրգանիզմի վրա պայմանավորված են դրանց բարդ կենսաքիմիական կազմով, որը ներառում է ֆերմենտներ, պեպտիդներ և ցիտոտոքսիններ, որոնք տարբեր մեխանիզմներով ազդում են նյարդային, արյան շրջանառության, մկանային և իմունային համակարգերի վրա։ Կախված օձի տեսակից՝ թույնը կարող է լինել նեյրոտոքսիկ, հեմոտոքսիկ կամ ցիտոտոքսիկ, և յուրաքանչյուր տեսակ առաջացնում է տարբեր պաթոֆիզիոլոգիական փոփոխություններ։ Նեյրոտոքսիկ թույները արգելակում են նյարդամկանային փոխանցումը՝ հանգեցնելով պարալիզի և շնչառական անբավարարության, հեմոտոքսիկները խանգարում են արյան մակարդելիությանը, առաջացնում են հեմոլիզ և անոթային վնասումներ, իսկ ցիտոտոքսիկները վնասում են հյուսվածքները՝ առաջացնելով նեկրոզ և ուժեղ բորբոքային պատասխան։ Օրգանիզմի վրա ազդեցությունը կախված է նաև թույնի քանակից, ներմուծման տեղից և տուժածի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններից։ Միևնույն ժամանակ, օձային թույների որոշ բաղադրիչներ ունեն բարձր կենսաբանական ակտիվություն, ինչը վերջին տասնամյակներում դարձել է դեղագործական հետազոտությունների կարևոր ուղղություն։ Դրանց հիման վրա մշակվում են նոր դեղամիջոցներ՝ հակամակարդիչներ, ցավազրկողներ, հակաքաղցկեղային և սրտանոթային հիվանդությունների բուժման համար նախատեսված միջոցներ։ Օրինակ՝ որոշ պեպտիդներ կիրառվում են արյան ճնշման կարգավորման և թրոմբոզի կանխարգելման նպատակով, իսկ այլ մոլեկուլներ ուսումնասիրվում են որպես ուռուցքային բջիջների աճը արգելակող գործակալներ։ Բացի այդ, թունաբանական հետազոտությունները նպաստում են հակաթույնների (antivenom) ավելի արդյունավետ ձևակերպումների ստեղծմանը, որոնք կարող են նվազեցնել օձահարության մահացությունը։