On the path to genocide

Գրականություն

Վիլյամ Ֆոլքները XX դարի ամերիկյան գրականության ամենախոշոր ներկայացուցիչներից է, ով հայտնի է իր խոր հոգեբանական վերլուծություններով, բարդ կառուցվածքով և մարդկային գիտակցության բազմաշերտ ներկայացմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում կապված են ԱՄՆ-ի հարավային նահանգների կյանքի, պատմության, սոցիալական հակասությունների և մարդկային ճակատագրերի հետ։ Ֆոլքները ստեղծել է իր սեփական գրական աշխարհը՝ Յոկնապատոֆա կոմսությունը, որտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների միջոցով ներկայացրել է մարդկային բնույթի, մեղքի, հիշողության և ժամանակի խնդիրները։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն «Ձայնը և ցասումը», «Երբ ես մահանում էի», «Աբսալոմ, Աբսալոմ» վեպերը, որտեղ հեղինակը օգտագործում է գիտակցության հոսքի տեխնիկան՝ ներկայացնելով իրադարձությունները տարբեր կերպարների ներքին տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին խորապես ներթափանցել հերոսների հոգեբանության մեջ և հասկանալ նրանց վարքագծի պատճառները։ Ֆոլքները հաճախ անդրադառնում է անցյալի ծանր ազդեցությանը ներկայի վրա՝ ցույց տալով, որ մարդու ճակատագիրը մեծապես ձևավորվում է պատմական և ընտանեկան ժառանգությամբ։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներից են մեղքը և պատասխանատվությունը, սոցիալական անհավասարությունը, ռասայական հակասությունները և մարդկային հոգու բարդությունը։ Ֆոլքները նաև կարևորում է ժամանակի ոչ գծային ընկալումը՝ ցույց տալով, որ անցյալը, ներկան և ապագան հաճախ խառնվում են մարդու գիտակցության մեջ։

Բժշկություն

Կենսաբժշկական և դեղաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ֆլորայի որոշ դեղաբույսերից ստացված լուծամզվածքների ակնապաշտպան հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանցում առկա նեյրոակտիվ ամինաթթուների և անտոցիանների կենսաբանական նշանակության համատեքստում։ Քննության են առնվում ընտրված բուսական հումքի կենսաակտիվ բաղադրիչները, լուծամզվածքների ստացման առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը տեսողական համակարգի բջջային ու կենսաքիմիական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամինաթթուների և անտոցիանների հակաօքսիդանտ ու կենսակարգավորիչ հատկություններին, ինչպես նաև դրանց համակցված ազդեցության ուսումնասիրմանը։ Վերլուծվում են բուսական լուծամզվածքների բաղադրության և կենսաբանական ակտիվության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև աչքի հյուսվածքների պաշտպանական մեխանիզմներում դրանց դերը։ Քննարկվում են դեղաբույսերի կենսաակտիվ նյութերի հետազոտման, հատկությունների գնահատման և դեղագործական նպատակներով դրանց օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու պատկերացումները բուսական ծագման կենսաակտիվ միացությունների ակնապաշտպան ներուժի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել դեղաբանության, բուսաքիմիայի, ակնաբուժության և դեղագործական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ինֆորմատիկա

Գիրքը նվիրված է բարդ պարամետրական տեղեկատվական ավտոմատացված համակարգերի մշակման, նախագծման և հետազոտման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է տեղեկատվական համակարգերի կառուցման սկզբունքները, տվյալների մշակման մեթոդները, համակարգերի մոդելավորման մոտեցումները և կառավարման գործընթացների ավտոմատացման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են բարդ համակարգերի ճարտարապետությունը, պարամետրերի ընտրության և օպտիմալացման խնդիրները, տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպման մեխանիզմները և համակարգի արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծրագրային և տեխնիկական միջոցների փոխկապակցմանը, տվյալների կառավարման գործընթացներին, մաթեմատիկական մոդելավորման կիրառմանը և ավտոմատացված լուծումների կատարելագործմանը։ Գիրքը ներկայացնում է գիտական և ինժեներական մոտեցումներ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր ոլորտներում տեղեկատվական համակարգերի նախագծման և զարգացման համար։ Այն նախատեսված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, համակարգային վերլուծաբանների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ավտոմատացված համակարգերի ստեղծման, կառավարման և զարգացման ժամանակակից խնդիրներով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքի «Եղբարց միաբանության» կանոնադրության ուսումնասիրությանը, որը թվագրվում է 1280 թվականին։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր կարող է հանդիսանալ միջնադարյան հայկական քաղաքային կյանքի, հասարակական կազմակերպությունների և համայնքային հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միաբանության գործունեության սկզբունքները, անդամների փոխադարձ պարտավորությունները, ներքին կարգապահության կանոնները և կազմակերպության գործառույթները կարգավորող դրույթները։ Այն կարող է տեղեկություններ հաղորդել նաև ժամանակաշրջանի հասարակական բարքերի, բարոյական արժեքների, համերաշխության սկզբունքների և համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերի մասին։ Փաստաթղթի պատմական և իրավական նշանակության վերլուծությունը նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի քաղաքային հաստատությունների ու հասարակական միավորումների բնույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ միջնադարյան պատմությամբ, իրավունքի պատմությամբ, քաղաքային համայնքների զարգացմամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում պահպանողականության ձևավորման, զարգացման և վերափոխման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով երկրի պատմական, գաղափարախոսական և սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների լայն համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պահպանողական քաղաքական մտքի և հասարակական դիրքորոշումների զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը Թուրքիայի կուսակցական համակարգում և պետական կառավարման տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում Դեմոկրատական կուսակցության և «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության կառավարման շրջաններին՝ փորձելով բացահայտել դրանց քաղաքական գաղափարախոսության, պետական կառավարման մոտեցումների և հասարակական հենարանի առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել աշխարհիկության և կրոնականության հարաբերակցությունը, ազգային և կրոնական ինքնության դերը, ավանդական արժեքների պահպանումը, ընտանիքի և հասարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև պահպանողականության և արդիականացման փոխհարաբերությունը։ Կարևոր ուղղություն է պահպանողականության քաղաքական բովանդակության փոփոխության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացումները, քաղաքայինացման և սոցիալական վերափոխումների գործընթացները, կրթության և մշակույթի ոլորտների փոփոխությունները և հասարակության տարբեր խմբերի միջև արժեքային տարբերությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է պահպանողական գաղափարախոսությունը տարբեր պատմական փուլերում հարմարվել փոփոխվող քաղաքական և սոցիալական պայմաններին և ինչպես է այն ազդել իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության իշխանության շրջանում պահպանողականության նոր ձևերի, քաղաքական իսլամի, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարների փոխազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական համակարգով, գաղափարախոսությունների զարգացմամբ և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, տարածաշրջանագետների և հետազոտողների համար։

Աշխարհագրություն

Ստրաբոն․ Աշխարհագրություն — հին հույն պատմիչ և աշխարհագրագետ Ստրաբոն-ի հանրահայտ աշխատությունն է, որը հայտնի է որպես «Աշխարհագրություն» և համարվում է հնագույն աշխարհի ամենակարևոր գիտական աղբյուրներից մեկը։ Այս երկը բաղկացած է մի քանի գրքերից և ներկայացնում է հին աշխարհի երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների և բնական միջավայրի մանրամասն նկարագրություն։ Ստրաբոնը իր աշխատության մեջ համադրում է աշխարհագրական դիտարկումները պատմական տեղեկությունների հետ՝ փորձելով ստեղծել ամբողջական պատկեր հին աշխարհի մասին, ներառյալ Եվրոպան, Ասիան և Աֆրիկայի որոշ հատվածներ։ Հայկական պատմության համար այս աշխատությունը նույնպես կարևոր է, քանի որ այնտեղ կան տեղեկություններ Հայաստանի, նրա սահմանների, քաղաքների, բնակչության և մշակույթի մասին, որոնք արժեքավոր աղբյուր են հին Հայաստանի ուսումնասիրության համար։ Ստրաբոնի նկարագրությունները հաճախ հիմնված են նախորդ հեղինակների գործերի, ճանապարհորդների պատմությունների և սեփական դիտարկումների վրա, ինչը տալիս է աշխատությանը ինչպես գիտական, այնպես էլ պատմական արժեք։ «Աշխարհագրություն»-ը կարևոր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական աղբյուր, այլ նաև որպես հին աշխարհի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի պատկերացում։