Մխիթար Գոշը և իր «Գիրք Դատաստանի» երկը

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի ուշ բրոնզեդարյան պատմության կարևորագույն պետական կազմավորումներից մեկի՝ Հայասսա-Ազզիի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակ՝ Ռոբերտ Ղազարյան, աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծում է մ․թ․ա․ II հազարամյակում Հայկական լեռնաշխարհում ձևավորված քաղաքական, ռազմական և մշակութային գործընթացները՝ հիմնվելով խեթական սեպագիր արձանագրությունների, հնագիտական նյութերի և պատմագիտական տարբեր ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը կարևոր տեղ ունի հայ հնագույն պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ Հայասսա-Ազզին հաճախ դիտարկվում է որպես հայկական պետականության ձևավորման վաղագույն նախադրյալներից մեկը։ Հեղինակը ներկայացնում է Հայասսա-Ազզիի աշխարհագրական տեղադրության վերաբերյալ տարբեր տեսություններ, անդրադառնում է այդ պետության հարաբերություններին Խեթական թագավորության հետ, ռազմական բախումներին, դիվանագիտական կապերին և տարածաշրջանային ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև բնակչության էթնիկական կազմին, հավատալիքներին, տնտեսությանը, հասարակական կառուցվածքին և մշակութային առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ փորձ է արվում վերականգնել Հայասսա-Ազզիի քաղաքական պատմության ամբողջական պատկերը՝ համադրելով տարբեր աղբյուրների տվյալները և ներկայացնելով դրանց գիտական մեկնաբանությունները։ Գիրքը կարևոր է ոչ միայն պատմաբանների և արևելագետների, այլ նաև բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայաստանի հնագույն պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքակրթություններով և հայ ժողովրդի ծագումնաբանական խնդիրներով։ Այն աչքի է ընկնում գիտական լեզվով, աղբյուրագիտական հարուստ հենքով և թեմայի համակարգված ներկայացմամբ։

Պատմություն

История Армении. Краткий очерк

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է մեջբերվող խոսքի (ուղղակի, անուղղակի և ազատ անուղղակի խոսք) դրսևորումները ժամանակակից հայոց լեզվում՝ ընդգծելով դրա կառուցվածքային, գործառական և ոճական առանձնահատկությունները։ Նշվում է, որ մեջբերվող խոսքը կարևոր շարահյուսական միջոց է, որը թույլ է տալիս վերարտադրել այլ անձի խոսքը կամ մտքերը՝ պահպանելով կամ փոխակերպելով դրանց լեզվական ձևը՝ կախված հաղորդակցական նպատակից։ Վերլուծվում է, որ ուղղակի խոսքը առավել ճշգրիտ կերպով փոխանցում է բնօրինակ արտահայտությունը՝ պահպանելով խոսողի անհատական լեզվաոճը, ինտոնացիան և հուզական երանգները, մինչդեռ անուղղակի խոսքը ենթադրում է բովանդակության վերակազմակերպում և քերականական հարմարեցում հաղորդող անձի խոսքի համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ազատ անուղղակի խոսքի կիրառությանը, որը համատեղում է երկու ձևերի հատկանիշները՝ ստեղծելով տեքստային բազմաշերտություն և արտահայտչական ավելի մեծ ազատություն, հատկապես գեղարվեստական գրականության մեջ։ Նշվում է, որ ժամանակակից հայերենում մեջբերվող խոսքի կիրառությունը ընդլայնվել է նաև մեդիա և հրապարակախոսական ոլորտներում, որտեղ այն ծառայում է տեղեկատվության վավերականության ամրապնդմանը և հաղորդակցության դինամիկացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մեջբերվող խոսքը ժամանակակից հայոց լեզվում հանդիսանում է կարևոր շարահյուսական և ոճական միջոց, որը ապահովում է խոսքի բազմաձայնություն, ճշգրտություն և հաղորդակցական արդյունավետություն։

Պատմություն

Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում 1801–1867 թվականների վարչական բաժանումները հիմնված են կայսրության վարչական ռեֆորմների վրա, որոնք նպատակ ունեին newly annexed շրջանները ինտեգրել ընդհանուր կառավարման համակարգի մեջ և վերահսկել տնտեսական, ռազմական ու դատական գործընթացները։ 1801 թվականին Կարսի, Գյումրիի, Էրզրումի և հարակից շրջանների մասով Ռուսաստանը սկսեց իրականացնել վարչական միավորումների՝ օկրուգների և գուբեռնիաների համակարգը, որտեղ տեղական բնակչությունը բաժանվում էր գյուղացիության, քաղաքացիության և զինվորական ծառայության հիմնարար դասակարգերի միջև։ 1828–1829 թվականների ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պայմանագրերից հետո՝ Արևելյան Հայաստանի մի շարք շրջաններ (Երևան, Նախիջևան, Գյուլիստանյան և Թիֆլիսի գուբերնիաների մասեր) դարձան կայսրության մի մասը, և սկսվեց նոր վարչական բաժանման մշակում՝ սահմանելով գավառներ, ստորադաս շրջաններ, ինչպես նաև գյուղական ու քաղաքային վարչակազմի ձևաչափեր։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Գրականություն

Մխիթար Գոշը (Մխիթար Գոշ 1130–1213) հայ միջնադարյան գրականության և իրավագիտության հսկայական ազդեցություն ունեցող գործիչ է, որը համարվում է հայկական իրավաբանական և աստվածաբանական գրականության դասական ներկայացուցիչ։ Նա առավել հայտնի է իր «Դատական կանոնագրությամբ» (կամ «Հանրապետական կամ Քաղաքացիական օրենսգիրք») և «Քրիստոնեական բարոյագիտություն» գործերով, որոնց միջոցով զարգացրել է իրավագիտության, բարոյագիտության և վարչական իրավունքի հիմնարար սկզբունքները։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործություններում առկա է իրավունքի ու արդարադատության հաստատման գաղափարը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի կարգի, օրդինացիայի և բարոյական նորմերի ձևավորման կարևորությունը։ Նրա դատական կանոնագրությունը ներառում է քաղաքացիական, քրեական և վարչական իրավունքի նորմերը՝ հիմնված Հայկական եկեղեցու, ավանդույթի և դասական իրավական սկզբունքների վրա, ինչը թույլ է տալիս ապահովել արդարադատություն և իրավական պաշտպանություն հասարակության բոլոր շերտերի համար։ Գործերի լեզուն պարզ, հասկանալի ու ուսուցողական է, ինչի շնորհիվ դրանք օգտագործվել են ինչպես իրավաբանական պրակտիկայում, այնպես էլ կրթական նպատակներով՝ միջնադարյան Հայաստանի և նրա շրջակա շրջանների իրավագիտական ուսուցման համար։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր դեր են ունեցել իրավական և մշակութային ժառանգության պահպանման, հասարակական կյանքի կանոնակարգման և հայ իրավագիտության զարգացման գործում։ Նրա նուրբ վերլուծություններն ու սկզբունքները մինչև այսօր դիտվում են որպես իրավական մտքի դասական օրինակ և հանդիսանում են հայկական իրավաբանության հիմքերի կարևոր բաղադրիչ։