Постперикардиотомный синдром после хирургической коррекции дефекта межпредсердной перегородки у детей

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է կիսահաղորդչային կառուցվածքների վերահսկման և կարգավորման համար լազերային մեթոդների մշակման և ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով օպտիկական ազդեցությունների կիրառությունը նյութերի էլեկտրոֆիզիկական հատկությունների ճշգրտման և վերլուծության գործընթացներում։ Քննարկվում են լազերային ճառագայթման փոխազդեցությունը կիսահաղորդիչ նյութերի հետ, ներառյալ ֆոտոգեներացիոն գործընթացները, կրիչների դինամիկան և էներգետիկ գոտիների կառուցվածքի փոփոխությունները։ Վերլուծվում են ոչ կործանարար վերահսկման մեթոդները, մակերեսային և ծավալային հատկությունների ուսումնասիրության լազերային տեխնիկաները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը միկրո- և նանոկառուցվածքային համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լազերային ազդեցության միջոցով պարամետրերի կարգավորման հնարավորություններին՝ դոպինգի, լոկալ տաքացման և ֆազային փոփոխությունների վերահսկման համատեքստում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև փորձարարական և տեսական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել կիսահաղորդչային սարքերի նախագծման և որակի վերահսկման արդյունավետությունը ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտում։

Մաթեմատիկա

Պյութագորասը հին հունական փիլիսոփա, մաթեմատիկոս և գիտնական է, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել ինչպես գիտության, այնպես էլ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման վրա։ Նա համարվում է Պյութագորասյան դպրոցի հիմնադիրը, որտեղ միավորվում էին գիտական, կրոնափիլիսոփայական և բարոյական գաղափարներ։ Պյութագորասի ուսմունքի հիմքում ընկած էր այն գաղափարը, որ աշխարհը կառուցված է թվերի և մաթեմատիկական հարաբերությունների վրա, և հենց թվերն են տիեզերքի ներդաշնակության հիմքը։ Նրա կարծիքով ամեն ինչ՝ երաժշտությունը, բնությունը, տիեզերքը և մարդկային կյանքը, ենթարկվում են թվային օրենքների և համաչափության սկզբունքների։ Պյութագորասը մեծ ներդրում է ունեցել մաթեմատիկայի զարգացման մեջ, հատկապես հայտնի է նրա անվամբ կոչվող թեորեմը ուղղանկյուն եռանկյունների վերաբերյալ, որը մինչ այսօր օգտագործվում է երկրաչափության մեջ։ Նրա փիլիսոփայական ուսմունքում կարևոր տեղ ունի հոգու վերամարմնավորման գաղափարը, ըստ որի հոգին անմահ է և կարող է տեղափոխվել մեկ մարմնից մյուսը՝ տարբեր կյանքի փուլերում։ Պյութագորասը մեծ ուշադրություն էր դարձնում նաև բարոյական կյանքի կանոններին, ինքնակատարելագործմանը և կարգապահությանը՝ համարելով, որ մարդը պետք է ապրի ներդաշնակ և չափավոր կյանքով։ Նրա դպրոցում կարևոր էին լռությունը, խոհեմությունը, գիտելիքի որոնումը և հոգևոր մաքրությունը։ Պյութագորասի գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հին հունական փիլիսոփայության, հատկապես Պլատոնի ուսմունքի վրա, ինչպես նաև մաթեմատիկայի և գիտության զարգացման վրա ընդհանուր առմամբ։ Նրա անունը մինչ այսօր կապված է գիտության, թվաբանության և փիլիսոփայական մտածողության հիմնարար սկզբունքների հետ, իսկ նրա ուսմունքը շարունակում է ուսումնասիրվել որպես հին աշխարհի կարևոր գիտական և փիլիսոփայական ժառանգություն։

Մանկական

Գիտելիքների աշխարհում. 50 հարց ու պատասխան Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-66-269-5

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է անհատի մտավոր գործընթացների առանձնահատկությունների և նրա կոնֆլիկտայնության դրսևորումների միջև կապի ուսումնասիրմանը՝ հոգեբանական գիտությունների համատեքստում։ Նյութում ներկայացվում է մտածողության տեսակների (օրինակ՝ անալիտիկ, ստեղծագործական, ստեղծագործական-կազմակերպչական) և կոնֆլիկտայնության մակարդակների միջև գոյություն ունեցող կապը, ինչպես նաև անդրադառնում է որոշ գործոնների ազդեցությանը՝ ինքնավստահություն, էմոցիոնալ կարգավորման հմտություններ, սթրեսի դիմակայության ունակություն և միջանձնային հաղորդակցություն։ Աշխատությունը հիմնվում է փորձարարական հետազոտությունների վրա՝ կիրառելով հոգեբանական թեստավորում, հարցաթերթիկներ և վերլուծական մեթոդներ, ինչը թույլ է տալիս գնահատել մտածողության առանձնահատկությունների ազդեցությունը կոնֆլիկտայնության դրսևորումներին տարբեր սոցիալական ու մասնագիտական պայմաններում։ Նյութը կարևոր է հոգեբանների, դասախոսների և կառավարչական ոլորտի մասնագետների համար՝ օգնելով կանխորոշել կոնֆլիկտային վարքի պատճառները, մշակել անհատի անձնական զարգացման ծրագրեր և բարելավել միջանձնային հարաբերությունները։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական-կիրառական ուսումնասիրությունը նվիրված է ավտոմատացված կառավարմամբ կաթիլային ոռոգման համակարգի ազդեցության գնահատմանը ծիրանենիների բերքատվության և ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության վրա՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քարաջի տարածաշրջանի պայմաններում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կաթիլային և մակերեսային ոռոգման տեխնոլոգիաների առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը հողի խոնավության ռեժիմի, բույսերի աճի և պտղաբերության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ջրային ռեսուրսների խնայողության, ոռոգման ճշգրտության և արտադրողականության բարձրացման հնարավորությունները՝ կիրառելով ավտոմատացված կառավարման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս օպտիմալացնել ջրի մատակարարումը բույսերի պահանջներին համապատասխան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բերքատվության ցուցանիշների, պտղի որակի և ջրի օգտագործման արդյունավետության համեմատական գնահատմանը՝ կաթիլային և ավանդական մակերեսային ոռոգման մեթոդների միջև։ Աշխատությունը հիմնված է փորձարարական տվյալների և ագրոտեխնիկական վերլուծությունների վրա՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ պտղաբուծության մեջ ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարման համար։ Այն օգտակար է ագրոնոմների, ոռոգման համակարգերի մասնագետների, այգեգործների և գյուղատնտեսական հետազոտողների համար։

Պատմություն

Զվարթնոց տաճար-ը միջնադարյան հայկական ճարտարապետության ամենանշանավոր հուշարձաններից է, որը կառուցվել է 7-րդ դարում՝ կաթողիկոս Ներսես III Շինարարի օրոք։ Տաճարը գտնվում է Վաղարշապատի մոտակայքում և համարվում է իր ժամանակի բացառիկ ճարտարապետական նորարարություն՝ իր շրջանաձև կառուցվածքով և բազմահարկ սյունաշարային հորինվածքով, որը համատեղում էր ինչպես հայկական, այնպես էլ բյուզանդական ճարտարապետական ազդեցությունները։ Զվարթնոցը եղել է ոչ միայն կրոնական կենտրոն, այլ նաև քաղաքական և մշակութային կարևոր վայր, որը խորհրդանշել է Հայաստանի հոգևոր և պետական ինքնությունը։ Տաճարը ավերվել է 10-րդ դարում՝ հավանաբար երկրաշարժի հետևանքով, և երկար ժամանակ մնացել է որպես ավերակ, սակայն նույնիսկ իր մնացորդներով այն շարունակում է մեծ տպավորություն թողնել իր մասշտաբով և ճարտարապետական լուծումներով։ Այսօր Զվարթնոցի ավերակները ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում և հանդիսանում են Հայաստանի կարևորագույն զբոսաշրջային և գիտական ուսումնասիրության օբյեկտներից մեկը՝ արտացոլելով միջնադարյան հայ ճարտարապետության բարձր մակարդակը։