Теория формальных языков

Գեղարվեստական հայ․

«Չսիրելուց երկու օր անց» (Ռուզան Ազիզյան) սիրավեպային և հոգեբանական գիրք է, որը պատմում է մարդու ներսի զգացմունքների բարդության, սիրո և կորուստի մասին։ Վեպի հերոսը հայտնվում է այնպիսի իրավիճակում, երբ սիրում է, բայց նույն ժամանակ չի կարողանում պահպանել այն՝ կամ իր սխալների, կամ կյանքի անսպասելի շրջադարձերի պատճառով։ Գիրքը շոշափում է նաև այն թեման, թե ինչպես մարդը փորձում է ազատվել սիրուց կամ մոռանալ, սակայն այն շարունակում է մնալ նրա մեջ՝ որպես ցավ, հիշողություն կամ ցավոտ քուն։ Ազիզյանը շատ նուրբ ու զգայուն է ներկայացնում զգացմունքային ապրումները՝ ընթերցողին թույլ տալով նույնանալ հերոսների հետ։ Ստեղծագործությունը նաև խոսում է ժամանակի մասին՝ այն մասին, թե որքան արագ կարող է փոխվել կյանքը և ինչպես մի փոքր պահը կարող է ամբողջությամբ փոխել մարդու ճակատագիրը։ Գիրքը ունի լուրջ, բայց միաժամանակ ռոմանտիկ մթնոլորտ, որտեղ ամեն մի դրվագում կա սիրո, հիասթափության և հույսի մի քաոս։ Հեղինակի ոճը պարզ, բայց հուզական է՝ բառերը կարծես գալիս են անմիջապես սրտից և հասնում ընթերցողի հոգուն։ «Չսիրելուց երկու օր անց» վեպը ցույց է տալիս, որ մարդը չի կարող ամբողջությամբ վերահսկել իր զգացմունքները, և դա բնորոշ է բոլորին՝ անկախ ուժից կամ ցանկությունից։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են սիրավեպեր, հոգեբանական դրամա և մելանխոլիկ, բայց գեղեցիկ պատմություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս վեպը ընթերցողին տալիս է զգացմունքային փորձ՝ սիրո ուժի, դրա ավարտի և նոր սկիզբների մասին։ Հրատարակիչ - Գրանիշ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9175-2-8

Մանկավարժություն

Բնապահպանական կրթության կազմակերպումը Հայաստանի Հանրապետությունում նպատակ ունի ձևավորել հասարակության էկոլոգիական գիտակցություն, պատասխանատու վերաբերմունք շրջակա միջավայրի նկատմամբ և կայուն զարգացման սկզբունքների ըմբռնում։ Այն կարևոր ուղղություն է կրթական համակարգում, քանի որ բնապահպանական խնդիրները՝ օդի և ջրի աղտոտումը, անտառահատումները, կենսաբազմազանության կորուստը և կլիմայական փոփոխությունները, անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու կյանքի որակի վրա։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթությունը իրականացվում է ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն և ոչ ֆորմալ կրթական մակարդակներում։ Դպրոցներում այն ներառված է տարբեր առարկաների շրջանակում, հատկապես «Բնագիտություն», «Կենսաբանություն» և «Աշխարհագրություն» առարկաներում, որտեղ աշակերտները ծանոթանում են բնության պահպանության հիմնական սկզբունքներին և էկոլոգիական խնդիրներին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բնապահպանական կրթությունը խորացվում է մասնագիտական ծրագրերի միջոցով՝ պատրաստելով էկոլոգներ, բնապահպաններ և հարակից ոլորտների մասնագետներ։ Բացի պաշտոնական կրթությունից, կարևոր դեր ունեն նաև հասարակական կազմակերպությունները, որոնք իրականացնում են տարբեր ծրագրեր, սեմինարներ և արշավներ՝ ուղղված բնապահպանական իրազեկության բարձրացմանը։ Մեծ նշանակություն ունեն նաև բնապահպանական արշավները, ծառատունկի ծրագրերը և դպրոցական էկոակումբները, որոնք նպաստում են գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության զարգացման գործում ներգրավված են նաև պետական կառույցներ, մասնավորապես շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում գործող նախարարությունները, որոնք մշակում են քաղաքականություն և ծրագրեր էկոլոգիական կրթության խթանման համար։ Միջազգային համագործակցությունը նույնպես կարևոր դեր ունի, քանի որ տարբեր ծրագրերի միջոցով Հայաստան են ներմուծվում ժամանակակից փորձ և կրթական մեթոդներ։ Այսպիսով, բնապահպանական կրթության կազմակերպումը ՀՀ-ում ուղղված է հասարակության էկոլոգիական մտածողության զարգացմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և կայուն զարգացման ապահովմանը։

Գրականություն

Մխիթար Գոշ, Վարդան Այգեկցի աշխատությունը ներկայացնում է միջնադարյան հայ գրականության երկու նշանավոր մտածողների և առակագիրների՝ Մխիթար Գոշի և Վարդան Այգեկցու ստեղծագործական ժառանգությունը, որտեղ ընդգրկված են բարոյախրատական և դաստիարակչական բնույթի առակներ ու պատմություններ, որոնք պատկերավոր ձևով բացահայտում են մարդկային բնավորության ուժեղ և թույլ կողմերը, հասարակական հարաբերությունների խնդիրները և հոգևոր արժեքների կարևորությունը, ստեղծագործությունները կառուցված են խորհրդանշական կերպարների և առօրյա իրավիճակների միջոցով՝ ընթերցողին փոխանցելով իմաստություն, արդարության, ազնվության, խոհեմության և բարության գաղափարներ, միաժամանակ դրանք արտացոլում են միջնադարյան հայկական հասարակության աշխարհայացքը, կրոնական և բարոյական պատկերացումները, ինչպես նաև հայ գրական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները, պահպանելով իրենց գեղարվեստական և ուսուցողական նշանակությունը նաև ժամանակակից ընթերցողի համար։

Փիլիսոփայություն

«Պոլիտիկա» (Արիստոտել) դասական հույն փիլիսոփայական աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է պետության բնույթը, կառավարման ձևերը և հասարակական կյանքի կազմակերպումը։ Արիստոտելը կարծում էր, որ մարդը բնազդով հասարակական կենդանի է, ուստի պետությունը բնական շարունակությունն է մարդու կարիքների։ Գիրքը վերլուծում է տարբեր պետական համակարգերը՝ թագավորություն, արիստոկրատիա, դեմոկրատիա և նրանց տգեղ տարբերակները։ Արիստոտելը ներկայացնում է, թե ինչպես են պետությունները ձևավորվում, ինչ է ճիշտ իշխանության նպատակը և ինչ պայմաններում են դրանք կայուն կամ փլուզվում։ Նա կարևորում է «միջին խավը»՝ որպես կայուն հասարակության և արդար կառավարման հիմք։ Գիրքը նաև քննարկում է քաղաքացիական դաստիարակության, կրթության, օրենքի և բարոյականության դերը պետությունում։ Արիստոտելը ասում է, որ նպատակը պետք է լինի ոչ թե միայն հարստությունը կամ ուժը, այլ «բարի կյանքը»՝ մարդկանց հոգեկան և բարոյական աճը։ «Պոլիտիկա»-ն ունի նաև գործնական բնույթ՝ ինչպես կազմակերպել քաղաքը, ինչպիսիք են վարչական, տնտեսական և զինվորական հարաբերությունները։ Աշխատությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել քաղաքական գիտության, իրավունքի և հասարակագիտության զարգացման վրա։ Գիրքը հարմար է ուսանողների, քաղաքական տեսաբանների և այն մարդկանց համար, ովքեր հետաքրքրված են պետության կառուցվածքով և հասարակական զարգացման օրինաչափություններով։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-099791-6

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է միջնադարյան հայ գրականության հիմնական տաղերգական ժանրերը, դրանց կառուցվածքային և ձայնային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տաղաչափության զարգացումը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հեղինակը վերլուծում է տաղերգության ձևերը, շարահյուսական սկզբունքները և ժանրային յուրահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց դերակատարությունը հայ գրական ավանդույթի պահպանման ու զարգացման մեջ։ Հիմնական թեմաները․ Հայ միջնադարյան տաղերգության պատմական ու մշակութային զարգացումը Տաղերգական ժանրերի տեսակներն ու առանձնահատկությունները Տաղաչափության համակարգը և կառուցվածքային մոտեցումները Ժանրերի դերակատարությունը հայ գրական ավանդույթում X-XVIII դարերի համեմատական ուսումնասիրություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Իրական ժամանակաշրջանի վերլուծություն՝ մանրամասն օրինակներով Գործնական և տեսական մոտեցումների համադրություն Հարմար է գրականագիտության, հայագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների համար Օգնում է ուսումնասիրել տաղերգության ձևային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները

Տնտեսագիտություն

Այս նյութը վերաբերում է ֆինանսական հաշվետվությունների միջազգային ստանդարտների (ՖՀՄՍ) և դրանց ուղեցույցների հրապարակման կարգին, կիրառման սկզբունքներին և հաշվապահական հաշվառման միջազգային միասնականացման գործընթացին։ Այն ներկայացնում է, թե ինչպես են ձևավորվում, հաստատվում և տարածվում ՖՀՄՍ-ները, ինչ դեր ունեն միջազգային կարգավորող մարմինները այդ գործընթացում, և ինչպես են ստանդարտները ապահովում ֆինանսական տեղեկատվության համադրելիությունը, թափանցիկությունը և վստահելիությունը տարբեր երկրների և կազմակերպությունների միջև։ Գրքում կամ նյութում մանրամասն բացատրվում են ֆինանսական հաշվետվությունների կազմման հիմնական պահանջները, դրանց կառուցվածքային բաղադրիչները և այն մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են միջազգային հաշվապահական պրակտիկայում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ստանդարտների փոփոխությունների, մեկնաբանությունների և ուղեցույցների նշանակությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ազգային հաշվապահական համակարգերի վրա։ Նյութը կարևոր է ֆինանսիստների, հաշվապահների, աուդիտորների և տնտեսագիտական ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով համակարգված պատկերացում միջազգային ֆինանսական հաշվետվությունների կանոնակարգման վերաբերյալ։