ՈՒսուցիչ դաստիարակի պրոֆեսիոնալ ինքնակրթությունը և ինքնադաստիարակությունը

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գրական արևելահայերենի և արևմտահայերենի շարահյուսական համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ երկու գրական տարբերակների կառուցվածքային ընդհանրությունների, տարբերությունների և զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում համակողմանիորեն քննվում են երկու տարբերակների շարահյուսական կառուցվածքները, նախադասության անդամների փոխհարաբերությունները, բառերի և բառակապակցությունների կապակցման եղանակները, ինչպես նաև պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարահյուսական նորմերին, նախադասության կառուցվածքային տիպերին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց միջոցով արևելահայերենն ու արևմտահայերենը արտահայտում են տարբեր իմաստային ու քերականական հարաբերություններ։ Ուսումնասիրության մեջ համեմատվում են համաձայնության, կառավարման և առդրության դրսևորումները, շարադասության առանձնահատկությունները, նախադասության հիմնական և երկրորդական անդամների կառուցվածքային ու գործառական տարբերությունները։ Քննության են առնվում նաև բարդ նախադասությունների տեսակները, ստորադասական և համադասական կապերի արտահայտման ձևերը, ինչպես նաև հարաբերական և շաղկապական միջոցների կիրառությունը երկու գրական տարբերակներում։ Աշխատությունը կարևորում է ոչ միայն ձևական տարբերությունների արձանագրումը, այլև դրանց լեզվաբանական մեկնաբանությունը՝ հաշվի առնելով պատմական զարգացման, լեզվական փոխազդեցությունների և յուրաքանչյուր տարբերակի գրական ու մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու համակարգերի ընդհանուր հայերենական հիմքը և միաժամանակ ցույց տալու այն կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնցով դրանք տարբերակվում են միմյանցից։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ հայերենի երկու գրական տարբերակների փոխհարաբերության, դրանց շարահյուսական համակարգերի զարգացման և ժամանակակից գործածության ավելի խորքային ըմբռնման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, խմբագիրների, թարգմանիչների, բանասերների, ուսանողների, ասպիրանտների և հայերենի արևելահայ ու արևմտահայ գրական տարբերակների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ֆիրդուսու «Շահնամե» էպիկական պոեմում արտացոլված ազգագրական տարրերին՝ դիտարկելով այն որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործություն, այլ նաև հին իրանական հասարակության կենցաղի, մտածողության և մշակութային պատկերացումների կարևոր աղբյուր։ Նյութում վերլուծվում են սոցիալական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, իշխանական և ռազմական համակարգերի նկարագրությունները, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել միջնադարյան իրանական աշխարհի որոշակի կողմերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորույթներին, ծիսակարգերին, հյուրընկալության ձևերին, հագուստի և զենքի նկարագրություններին, ինչպես նաև ժողովրդական հավատալիքներին ու առասպելական պատկերացումներին, որոնք միահյուսված են պատմական և դիցաբանական շերտերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ «Շահնամե»-ում ազգագրական նյութը հաճախ ներկայացված է էպիկական ձևով, որտեղ իրական պատմական տարրերը համադրվում են հերոսական ու առասպելական պատկերների հետ՝ ստեղծելով մշակութային հիշողության համապարփակ համակարգ։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս պոեմը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր ինչպես գրական, այնպես էլ պատմա-ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ բացահայտելով իրանական քաղաքակրթության ինքնության ձևավորման որոշ հիմնարար բաղադրիչներ։

Գրականություն

Մխիթար Գոշ – Առակներ աշխատությունը միջնադարյան հայ գրականության արժեքավոր ստեղծագործություններից է, որտեղ Մխիթար Գոշը առակների միջոցով ներկայացնում է բարոյական, հասարակական և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ խորիմաստ գաղափարներ, ստեղծագործությունները կառուցված են կենդանիների, մարդկանց և խորհրդանշական կերպարների մասնակցությամբ պատմությունների ձևով, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է անարդարությունը, կեղծավորությունը, ագահությունը և մարդկային այլ արատներ՝ միաժամանակ քարոզելով արդարություն, իմաստություն, ազնվություն և խոհեմություն, առակները առանձնանում են պարզ և պատկերավոր լեզվով, ինչպես նաև դաստիարակչական բնույթով, ինչը դրանք դարձնում է ոչ միայն գրական, այլև բարոյափիլիսոփայական կարևոր ժառանգություն, գիրքը նաև արտացոլում է միջնադարյան հայկական հասարակության մտածողությունն ու արժեքային համակարգը՝ պահպանելով իր արդիականությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։

Գրականություն

Ստեղծագործության անվանումը արդեն իսկ հուշում է դրա պատկերային և զգայական բնույթը․ «ճերմակ» բառը սովորաբար կապված է մաքրության, լռության, ներքին խաղաղության կամ հակադրաբար՝ դատարկության ու սառը զգացմունքայնության հետ, իսկ «տանգո»-ն՝ որպես պար, ենթադրում է ռիթմ, հարաբերությունների լարվածություն և զգացմունքային երկխոսություն։ Այս հակադրության համադրությունը ստեղծում է ստեղծագործության ներքին լարվածություն, որտեղ հավանաբար կարևորվում են մարդկային հարաբերությունները, հուզական շարժումները և հոգեբանական խորությունը։ Գրական տեսակետից նման վերնագիր ունեցող ստեղծագործությունները սովորաբար կառուցվում են պատկերային մտածողության, մետաֆորների և խորհրդանշական լեզվի վրա, որտեղ կարևոր է ոչ այնքան պատմողական զարգացումը, որքան զգացողությունների և տրամադրությունների փոխանցումը։ Այս պատճառով այն կարող է ընկալվել որպես քնարական փորձ, որտեղ լեզուն դառնում է երաժշտական և ռիթմիկ կառուցվածք ունեցող միջոց։

Գրականություն

Այս գործնական ձեռնարկը նախատեսված է գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման համար և նվիրված է գրադարաններում ընթերցողների սպասարկման կազմակերպման երկրորդ մակարդակի (պրակտիկ փուլ 2) առանձնահատկություններին։ Նյութում մանրամասն ներկայացվում են ընթերցողների տեղեկատվական կարիքների բացահայտման և դրանց արդյունավետ սպասարկման մեթոդները՝ ընդգծելով գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացման կարևորությունը ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Քննարկվում են սպասարկման տարբեր ձևերը՝ անհատական խորհրդատվություն, թեմատիկ գրականության առաջարկում, տեղեկատու-բիբլիոգրաֆիական օգնություն և ընթերցողական խմբերի հետ աշխատանքների կազմակերպում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարի հաղորդակցական հմտություններին, ընթերցողի հետ վստահելի փոխհարաբերությունների ձևավորմանը և տեղեկատվության մատչելի ներկայացմանը։ Ձեռնարկում ընդգծվում է նաև տեխնոլոգիական միջոցների կիրառումը՝ էլեկտրոնային կատալոգների, տվյալների բազաների և ավտոմատացված գրադարանային համակարգերի օգտագործումը սպասարկման գործընթացում։ Բացի այդ, դիտարկվում են ընթերցողների տարբեր խմբերի հետ աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով նրանց տարիքը, հետաքրքրությունները և տեղեկատվական պահանջները։ Նյութի նպատակն է զարգացնել գրադարանավարների գործնական հմտությունները և նպաստել ընթերցողների սպասարկման համակարգված, արդյունավետ և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան կազմակերպմանը։

Հոգեբանություն

Գիրքը ներկայացնում է՝ որոշման ընդունման հիմնական հոգեբանական տեսությունները, ընտրության և որոշման գործընթացների ճանաչողական մեխանիզմները, ռիսկի, անորոշության և տեղեկատվության դերը որոշումների կայացման մեջ, անհատական և խմբային որոշումների առանձնահատկությունները, տարբեր գիտական մոտեցումների համեմատական վերլուծություն։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և կառավարման մասնագիտությունների ուսանողների համար, տնտեսագիտության և սոցիալական գիտությունների ոլորտների ուսումնասիրողների համար, հետազոտողների և դասախոսների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են որոշումների կայացման հոգեբանական հիմքերով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է որոշման ընդունման գործընթացի բազմակողմանի գիտական պատկերացում՝ ընդգծելով մարդու ընտրության վարքային և ճանաչողական հիմքերը։