Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության պատմություն

Մանկավարժություն

Այս մանկավարժական-մեթոդական ուսումնասիրությունը նվիրված է հիմնական դպրոցում «Տեխնոլոգիա» առարկայի ուսուցման գործընթացում ինժեներական մտածողության ձևավորման առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են սովորողների տեխնիկական, ստեղծագործական և խնդիրների լուծման կարողությունների զարգացման մեթոդները՝ շեշտադրելով ուսուցման գործնական ուղղվածությունը։ Հեղինակը դիտարկում է ինժեներական մտածողության բաղադրիչները՝ վերլուծական մտածողություն, նախագծային մոտեցում, մոդելավորում և փորձարարական գործունեություն, ինչպես նաև դրանց ձևավորման մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական նախագծերի կիրառմանը, խմբային աշխատանքի կազմակերպմանը և իրական կյանքի խնդիրների վրա հիմնված ուսուցման մեթոդներին՝ որպես սովորողների հետաքրքրության և ներգրավվածության բարձրացման միջոց։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է ուսուցչի դերի, ուսումնական նյութերի ընտրության և գնահատման չափանիշների առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տեխնոլոգիական կրթության արդյունավետությունը։ Այն օգտակար է մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և ուսուցիչների համար։

Lեզվաբանություն

Այս լեզվաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլերեն լեզվի ցավ, վնաս կամ տառապանք արտահայտող բայերի բառակազմական հիմքերի և իմաստային կառուցվածքների ճանաչողական վերլուծությանը՝ համադրական դիտարկմամբ հայերենի և ռուսերենի հետ։ Աշխատությունում քննարկվում են այդ բայերի ձևաբանական կառուցվածքը, բառակազմական մեխանիզմները և իմաստային ընդլայնման ուղիները, ինչպես նաև դրանց ընկալման և կոնցեպտուալացման առանձնահատկությունները տարբեր լեզվամտածող համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցավի և վնասի գաղափարի լեզվական արտահայտման տարբեր ռազմավարություններին՝ ներառյալ փոխաբերական ընդհանրացումները, էմոցիոնալ ինտենսիվության աստիճանավորումը և գործողության ու վիճակի տարբերակումը երեք լեզուներում։ Քննարկվում են նաև թարգմանական համարժեքության խնդիրները և այն դեպքերը, երբ նույն իմաստային դաշտը տարբեր լեզուներում կառուցվում է տարբեր ձևաբանական և սեմանտիկ միջոցներով։ Աշխատությունը նպաստում է համադրական լեզվաբանության զարգացմանը՝ բացահայտելով լեզվի և մտածողության փոխկապակցվածության որոշ օրինաչափություններ։

Տնտեսագիտություն

«Ապահովագրական մարկետինգ» գիրքը Գ.Վ. Ավագյանի կողմից գրված աշխատանք է, որը խորապես ուսումնասիրում է ապահովագրության ոլորտում մարկետինգի կիրառման սկզբունքները, մեթոդները և դրանց դերակատարումը ապահովագրական ծառայությունների մատուցման և վաճառքի գործընթացում։ Գրքում հեղինակն ամբողջությամբ վերլուծում է ապահովագրական ընկերությունների մարկետինգային ռազմավարությունները, որոնց նպատակն է՝ աճեցնել ընկերության ծավալները, ձևավորել հաճախորդների վստահություն և բարելավել ապրանքանիշի ճանաչելիությունը։ Ավագյանը ներկայացնում է ապահովագրական մարկետինգի տարբեր տեսանկյուններից՝ նոր ապրանքների և ծառայությունների առաջխաղացում, հաճախորդների ներգրավվածություն, շուկայի հնարավորություններ և սպառողների պահանջները։ Նա նաև շեշտադրում է այն հիմնարար գործոնները, որոնք ազդում են ապահովագրական մարկետինգի հաջողությանը՝ ֆինանսական շուկայի զարգացմանը, տեխնոլոգիական նորամուծություններին, սոցիալական և տնտեսական փոփոխություններին, ինչպես նաև հաճախորդների վարքագծի վերլուծությանը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մարտահրավերներին, որոնց բախվում են ապահովագրական ընկերությունները՝ բարձր մրցակցությունը, սպառողների անտեղյակությունը և ապրանքային դաշտի մշտապես փոփոխվող պայմանները։ Հեղինակը մանրամասնորեն բացատրում է, թե ինչպես ապահովագրական ընկերությունները պետք է օգտագործեն մարկետինգային հետազոտությունները՝ հասկանալու իրենց նպատակային լսարանը, մշակելու արդյունավետ մարկետինգային ռազմավարություններ և արդյունավետորեն հաղորդակցելու իրենց հաճախորդներին։ Նա նաև վերլուծում է ինտերնետային մարքեթինգի ու թվային գործիքների կիրառման կարևորությունը ապահովագրության ոլորտում, ինչը թույլ է տալիս ընկերություններին օգտագործել նոր մեթոդներ՝ ընդլայնելու իրենց հաճախորդների բազան։ Գիրքը նաև շեշտում է հաճախորդների սպասարկման բարելավման և հարմարվողական մարքեթինգի գործիքների նշանակությունը, որոնց միջոցով ապահովագրական ընկերությունները կարող են պահպանել և բարձրացնել իրենց հաճախորդների հավատարմությունը։ Գրքում ներկայացված վերլուծություններն ու օրինակները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես պետք է կազմակերպվի մարկետինգային աշխատանք ապահովագրական ոլորտում՝ սկսած ապրանքային խթանումից մինչև հաճախորդների հետ երկարաժամկետ հարաբերությունների կառուցում։ «Ապահովագրական մարկետինգ» գիրքը հրաշալի ուղեցույց է ապահովագրական ընկերությունների մարկետինգի բաժնի աշխատակիցների, ֆինանսական մենեջերների, մարքեթինգային մասնագետների և ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ֆինանսական ծառայությունների մարկետինգը և ուզում են խորանալ ոլորտի հստակ խնդիրներում։

Լրագրություն

Այս տարեգիրքը ներկայացնում է 2005 թվականի մամուլի արձագանքների համակարգված հավաքածուն՝ ընդգրկելով տարվա ընթացքում տարբեր լրատվամիջոցներում հրապարակված հոդվածներ, մեկնաբանություններ, վերլուծություններ և տեղեկատվական նյութեր։ Հրատարակությունը նպատակ ունի փաստագրել հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական կյանքի հիմնական իրադարձությունների վերաբերյալ մամուլի արձագանքները՝ ապահովելով տեղեկատվության մատչելի և կառուցվածքային ներկայացում։ Նյութերը խմբավորված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների, ինչը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարվա ընթացքում ձևավորված հանրային կարծիքի դինամիկային և լրատվական դաշտի հիմնական շեշտադրումներին։ Տարեգիրքը նաև արտացոլում է մամուլի բազմազան մոտեցումները տարբեր իրադարձությունների մեկնաբանման հարցում՝ ցույց տալով տեղեկատվական դաշտի բազմաձայնությունը և հասարակական քննարկումների ուղղությունները։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների, պատմաբանների, հասարակագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ժամանակակից Հայաստանի տեղեկատվական և հասարակական զարգացումները։

Այլ առարկաներ

Այն նախատեսված է ֆերմերների, այգեգործների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են բանջարաբուծությամբ կամ ցանկանում են զարգացնել կանաչ զանգվածի արտադրությունը ինչպես բաց դաշտում, այնպես էլ ջերմոցային պայմաններում։ Նյութում մանրամասն ներկայացվում են հիմնական կանաչեղեն մշակաբույսերը՝ աղցան, սպանախ, մաղադանոս, սամիթ, համեմ, կանաչ սոխ և այլ տեսակներ, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, արագ աճի փուլերը և սննդային պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանքի ճիշտ ժամկետներին, հողի պատրաստման եղանակներին, ցանքաշրջանառությանը և խնամքի ագրոտեխնիկական միջոցառումներին՝ ոռոգում, պարարտացում և մոլախոտերի վերահսկում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև ջերմոցային և բաց դաշտային մշակության տարբերությունները, ինչպես նաև արտադրության շարունակականության ապահովման տեխնոլոգիաները։ Նյութը ընդգրկում է հիվանդությունների և վնասատուների կանխարգելման միջոցառումները՝ շեշտադրելով անվտանգ և էկոլոգիապես մաքուր մոտեցումները։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի, պահեստավորման և շուկա մատակարարման հարցերը, որոնք կարևոր են արտադրանքի թարմության և որակի պահպանման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական խորհուրդները՝ ապահովելով կանաչեղենի արդյունավետ և կայուն արտադրության կազմակերպման ամբողջական պատկերացում։

Պատմություն

Հայոց դիցարանը հին հայերի հավատալիքների և կրոնական պատկերացումների համակարգն է, որը ձևավորվել է նախաքրիստոնեական շրջանում և արտացոլում է բնության ուժերի, կյանքի երևույթների ու հասարակական արժեքների աստվածացված ընկալումը։ Հայոց դիցարանի գլխավոր աստվածներից էր Արամազդը, որը համարվում էր երկնքի և երկրի արարիչը, ամենահզոր աստվածը և բոլոր աստվածների հայրը։ Նա կապվում էր իմաստության, արդարության և բարօրության գաղափարների հետ։ Նրա կինը համարվում էր Անահիտը՝ մայրության, պտղաբերության և բժշկության աստվածուհին, որը մեծ պաշտամունք ուներ հայ ժողովրդի շրջանում և հաճախ նույնացվում էր «ոսկեմայր» կերպարի հետ։ Վահագնը պատերազմի, քաջության և կրակի աստվածն էր, որը ներկայացվում էր որպես հերոսական և ուժեղ կերպար, և ըստ ավանդության՝ նա ծնվել է կրակից ու պայքարի խորհրդանիշ է։ Աստղիկը սիրո, գեղեցկության և ջրի աստվածուհին էր, որը կապված էր նաև պտղաբերության և երիտասարդության գաղափարների հետ։ Միհրը համարվում էր լույսի և ճշմարտության աստվածը, որը խորհրդանշում էր արևը և արդարությունը։ Նանեն իմաստության և ընտանիքի պահպանության աստվածուհին էր, որը պաշտվում էր որպես մայրական խնամքի և բարոյական արժեքների խորհրդանիշ։ Տիրը՝ գրի, դպրության և գիտելիքի աստվածն էր, որը համարվում էր նաև երազների մեկնիչ և գրավոր մշակույթի հովանավոր։ Հայոց դիցարանում կային նաև այլ աստվածություններ և ոգիներ, որոնք կապված էին բնության տարրերի՝ ջրի, հողի, լեռների և կենդանիների հետ։ Դիցարանը կարևոր դեր ուներ հին հայերի աշխարհայացքի ձևավորման մեջ՝ կարգավորելով նրանց բարոյական նորմերը, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր կյանքը։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո հայոց հին դիցարանը աստիճանաբար կորցրեց իր պաշտամունքային նշանակությունը, սակայն նրա կերպարներն ու առասպելները պահպանվեցին ժողովրդական ավանդություններում և մշակույթում։ Այսպիսով, հայոց դիցարանի աստվածները արտացոլում են հին հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, բնության ընկալումը և մշակութային արժեքները։