Հայրենիք-սփյուռք արդի կապերի մշակութային նշանակությունը

Մշակույթ

Ալեքսանդր Աֆանասի Սպենդիարյանը հայ դասական երաժշտության ամենանշանավոր կոմպոզիտորներից և դիրիժորներից մեկն էր, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն ունեցան հայկական ազգային երաժշտարվեստի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է Կախովկայի շրջանում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել երաժշտությամբ։ Սպենդիարյանը կրթություն է ստացել ռուսական երաժշտական միջավայրում, սակայն իր ստեղծագործություններում մշտապես պահպանել է հայկական ազգային երաժշտության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունները համատեղում էին եվրոպական դասական երաժշտության ձևերը և հայկական ժողովրդական մեղեդիների հարուստ հնչերանգները։ Սպենդիարյանը համարվում է հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Ալմաստ» օպերան, որը գրվել է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հիման վրա և դարձել հայկական օպերային արվեստի կարևորագույն գործերից մեկը։ Այս օպերայում արտացոլվում են ազգային բնավորությունը, ժողովրդի հոգևոր աշխարհը և հայրենասիրական գաղափարները։ Բացի օպերային ստեղծագործություններից, Սպենդիարյանը գրել է սիմֆոնիկ պատկերներ, ռոմանսներ և այլ երաժշտական գործեր, որոնք առանձնանում են հուզականությամբ և ազգային երանգներով։ Նա մեծ դեր է ունեցել նաև հայկական երաժշտական կյանքի կազմակերպման գործում՝ աջակցելով երաժշտական կրթության և մշակութային հաստատությունների զարգացմանը։ Սպենդիարյանի գործունեությունը նպաստել է հայկական երաժշտության ճանաչմանը ոչ միայն Հայաստանում, այլև արտասահմանում։ Նրա անունով կոչվել են երաժշտական դպրոցներ, մշակութային հաստատություններ և Երևանի օպերայի ու բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը երկար տարիներ կրել է նրա անունը։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը հայ մշակույթի պատմության մեջ մնացել է որպես ազգային երաժշտարվեստի մեծ վարպետ, որի ստեղծագործությունները մինչ օրս շարունակում են հնչել բեմերում և սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես էին կազմակերպված հայերի ազգակցական կապերը, ընտանիքի ձևերը և համայնքային հարաբերությունները XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբը՝ հատկապես ավանդական գյուղական միջավայրում։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ազգակցական համակարգի կառուցվածքը Ընտանիք, տոհմ, գերդաստան և նրանց փոխհարաբերությունները։ Ընտանիքի տեսակները Մեծ ընտանիք, նուկլեար ընտանիք և դրանց անցումային ձևերը։ Ավանդական հարաբերություններ Ամուսնություն, խնամիական կապեր, կնքահայրություն և սոցիալական պարտավորություններ։ Հասարակական դերեր և հեղինակություն Տան ավագների, տղամարդկանց և կանանց սոցիալական դիրքը։ Սոցիալական վերահսկողություն Համայնքի ներսում վարքի կարգավորում ավանդույթների և նորմերի միջոցով։ Փոփոխություններ ժամանակի ընթացքում Արդիականացման ազդեցությունը ավանդական ազգակցական համակարգի վրա։

Սոցիոլոգիա

Գիրքը՝ «Սոցիոլոգիա», հեղինակը Կրավչենկո Ա. Ի., հանդիսանում է ուսումնական և հիմնարար ձեռնարկ, որը ներկայացնում է սոցիոլոգիայի որպես գիտության տեսական հիմքերը, հիմնական հասկացությունները և հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության մեթոդաբանությունը։ Այն ընդգրկում է հասարակության կառուցվածքը, սոցիալական խմբերի, ինստիտուտների և հարաբերությունների համակարգը, ինչպես նաև սոցիալական վարքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են սոցիալական շերտավորումը, անհավասարությունը, սոցիալական շարժունակությունը, ընտանիքի, կրթության, կրոնի և քաղաքականության սոցիոլոգիական դերերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված սոցիալական փոփոխությունների գործընթացներին, ժամանակակից հասարակության զարգացման միտումներին և գլոբալացման ազդեցությանը սոցիալական կառուցվածքների վրա։ Ներառված են նաև սոցիոլոգիական հետազոտության հիմնական մեթոդները՝ հարցում, դիտարկում, հարցաթերթիկային ուսումնասիրություն և վիճակագրական վերլուծություն, որոնք թույլ են տալիս ուսումնասիրել հասարակական երևույթները գիտական մոտեցմամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և սոցիոլոգիայով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով հասարակության կառուցվածքի և սոցիալական գործընթացների համակարգված ընկալմանը։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը սոցիալ-բարոյական և հոգեբանական ուղղվածությամբ արձակ պատմվածք է, որտեղ հեղինակը անդրադառնում է մարդու ներքին հակասություններին, հասարակական նախապաշարմունքներին և այն իրավիճակներին, երբ արտաքին կարծիքը կամ հասարակական պիտակավորումը կարող է ազդել մարդու ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործության մեջ «չհաս» գաղափարը հանդես է գալիս որպես խորհրդանշական նշան՝ կապված անհասկացվածության, սխալ ընկալումների կամ հասարակության կողմից անհատին չընդունելու երևույթի հետ։ Մուրացանը ցույց է տալիս, թե ինչպես են մարդիկ հաճախ դատում միմյանց ոչ թե իրական արժեքներով, այլ մակերեսային տպավորություններով կամ խոսակցություններով, ինչի հետևանքով ձևավորվում են անարդար վերաբերմունք և հոգեբանական ցավ։ Գործում կարևոր է նաև ներքին աշխարհի բացահայտումը, որտեղ կերպարները բախվում են ինքնահարգանքի, արժանապատվության և հասարակական ճնշման միջև ընտրության խնդիրներին։ Լեզուն բնորոշ է Մուրացանին՝ պարզ, գաղափարապես հագեցած և հոգեբանական շեշտադրումներով, ինչը ուժեղացնում է բարոյական ուղերձը։ Ընդհանուր առմամբ ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես քննադատական-հոգեբանական արձակ, որտեղ հեղինակը բարձրացնում է մարդու արժանապատվության և հասարակական արդարության հարցերը։

Փիլիսոփայություն

Հատընտիր ստեղծագործությունը Գարեգին Նժդեհի գաղափարախոսական և փիլիսոփայական գրությունների ընտրանի է, որտեղ միավորված են նրա ամենակարևոր մտքերը ազգային ինքնության, հայրենասիրության, մարդու ներքին ուժի, բարոյականության և պետական մտածողության մասին։ Այս ժողովածուն ներկայացնում է Նժդեհի աշխարհայացքի հիմնական առանցքները՝ ընդգծելով ազգի գոյատևման համար անհրաժեշտ հոգևոր և գաղափարական ամրության կարևորությունը, ինչպես նաև անհատի պատասխանատվությունը ժողովրդի և հայրենիքի առաջ։ Գրքում արտացոլված են նրա հայտնի գաղափարները՝ կապված ազգային ինքնագիտակցության, դիմադրողականության, արժանապատվության և պայքարի ոգու հետ, որոնք ձևավորում են հայ մարդու կերպարի նրա պատկերացումները։ Նժդեհի լեզուն այստեղ խիստ է, մտահոգիչ և միաժամանակ ոգեշնչող՝ ուղղված ընթերցողի ներաշխարհին և մտածողությանը, մղելով նրան ինքնավերլուծության և ազգային արժեքների վերագնահատման։ «Հատընտիր»-ը ոչ միայն գաղափարական ժողովածու է, այլ նաև մի տեսակ հոգևոր ուղեցույց, որտեղ ներկայացվում են հասարակական ու քաղաքական խնդիրների վերաբերյալ խորքային դիտարկումներ՝ հիմնված պատմական փորձի և փիլիսոփայական մտածողության վրա։ Այն կարևոր դեր ունի հայ քաղաքական մտքի և գաղափարախոսական գրականության մեջ՝ ձևավորելով ազգային մտածողության որոշ առանցքային մոտեցումներ։

Իրավաբանություն

Նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բյուջետային համակարգում բյուջեի կատարման փուլերի, մեխանիզմների և վերահսկողական գործընթացների համակողմանի վերլուծությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, պետական կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում մանրամասն ներկայացվում է բյուջեի կատարման գործընթացի էությունը՝ սկսած հաստատված բյուջեի միջոցների հատկացումից մինչև դրանց փաստացի ծախսում և արդյունքների գնահատում, բացատրվում են պետական գանձապետական համակարգի դերակատարությունը, եկամուտների հավաքագրման և ծախսերի իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև բյուջետային հոսքերի կառավարման սկզբունքները, աշխատությունը անդրադառնում է բյուջեի կատարման վերահսկողության համակարգին՝ ներառյալ ներքին ֆինանսական հսկողությունը, արտաքին աուդիտը և հաշվետվողականության ապահովումը, ներկայացվում են նաև բյուջետային կարգապահության պահպանման, շեղումների հայտնաբերման և ռիսկերի կառավարման մեթոդները, քննարկվում են պետական ֆինանսների արդյունավետության բարձրացման գործիքները և բյուջետային գործընթացի թափանցիկության ապահովման միջոցները, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ շրջանակների ազդեցությունը բյուջեի կատարման որակի վրա, աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական պետական ֆինանսների կառավարման փորձը՝ նպաստելով բյուջետային համակարգի աշխատանքի խորքային և կիրառական ըմբռնմանը։