Հարկային քաղաքականություն. ձևերն ու լծակները

Իրավաբանություն

Այս գիրքը՝ «Հին հայ իրավունքի պատմություն. Հատոր 1», ներկայացնում է հայ իրավական մտքի և իրավական համակարգերի ձևավորման վաղ փուլերը՝ սկսած հնագույն ավանդական նորմերից մինչև պետականացված իրավունքի առաջին համակարգված դրսևորումները։ Այն ուսումնասիրում է սովորութային իրավունքի հիմքերը, համայնքային կարգավորումները և դրանց աստիճանական փոխակերպումը պետական իրավական ինստիտուտների մեջ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հին իրավական աղբյուրներին, եկեղեցական իրավունքի ազդեցությանը, ինչպես նաև իրավական նորմերի կապին սոցիալական կառուցվածքի և սովորույթների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է նաև իրավունքի զարգացման վրա ազդած պատմական և մշակութային գործոնները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայկական իրավական մտածողությունը։ Նյութը համադրում է պատմական, իրավաբանական և աղբյուրագիտական մոտեցումներ՝ ապահովելով համակարգված պատկերացում հին հայկական իրավունքի հիմքերի վերաբերյալ։

Մանկական

«Հեքիաթներ» (Թումանյան Հ.) ժողովածուն, որը ընդգրկում է Հովհաննես Թումանյանի հայտնի ու դասական հեքիաթները, համարվում է հայ մանկական գրականության կարևոր մաս։ Թումանյանի հեքիաթները լեցուն են հայ ժողովրդի ավանդույթներով, ինքնատիպ հումորով և խոր խորհրդավորությամբ, ուստի դրանք չեն միայն մանկական զվարճանքի գործեր, այլ նաև հոգևոր ու բարոյական դաստիարակություն են։ Այս գրքում Թումանյանը ներկայացնում է տարբեր կերպարներ՝ կենդանիներ, մարդիկ, ժողովրդական կերպարներ, որոնք ունեն մարդկային հատկանիշներ՝ բարություն, չարություն, խելամտություն, հիմարություն։ Թումանյանի հեքիաթներում հաճախ տեղի են ունենում դրական ու բացասական ուժերի պայքարներ, որտեղ, ի վերջո, հաղթում են արդարությունը, բարոյականությունն ու մարդկային լավ հատկանիշները։ Ահա դրանցից մի քանիսը՝ **«Պապն ու շաղգամը», «Բարեկենդանը», «Խխունջը»** և շատ այլ գործեր։ Թումանյանի հեքիաթները ոչ միայն զվարճալի են, այլ նաև ուսուցանող։ Նա խորը մտածողություն է արտահայտում մարդկային կարճատեսության, հպարտության, ագահության և այլ թերությունների մասին՝ իր խոսքերով ու կերպարներով։ Բացի այդ, նա ներշնչում է հայրենիքի, բնության ու մարդու միջև ներդաշնակ հարաբերություններ ստեղծելու կարևորությունը։ Թումանյանի յուրաքանչյուր հեքիաթում կարելի է գտնել փիլիսոփայական բաղադրիչներ, որը բացատրում է ոչ միայն երեխային, այլ նաև մեծահասակներին։ Թումանյանի հեքիաթները դասեր են տալիս այն մասին, որ աշխարհը՝ թե՛ երեխաների, թե՛ մեծերի համար, մշտապես պետք է մնա բացահայտելի, ուսուցանելի և բարոյապես ուղենշող։ Այս ժողովածուն իր պարզությամբ և գեղագիտությամբ առանձնանում է, և անչափ կարևոր է այն ինչպես հայ գրականության մեջ, այնպես էլ երեխաների հուզական և բարոյական դաստիարակության համար։ Հրատարակիչ - Ջի Էս Էմ Ստուդիա Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-847-44-3

Այլ առարկաներ

Այս թեման վերաբերում է ժամանակակից կազմակերպությունների կառավարման կառուցվածքին՝ մասնավորապես աստիճանակարգությանը (հիերարխիային) և այն գործոններին, որոնք ազդում են դրա ձևավորման ու արդյունավետության վրա։ Կառավարման աստիճանակարգությունը կազմակերպությունում իշխանության, պատասխանատվության և որոշումների ընդունման մակարդակների համակարգ է, որտեղ հստակ սահմանվում են ղեկավարների և ենթակաների հարաբերությունները, ենթակայության շղթան և որոշումների անցման ուղիները։ Ավանդական կազմակերպություններում այն սովորաբար լինում է բազմաստիճան և խիստ ձևավորված, մինչդեռ ժամանակակից կառավարման մոտեցումներում ավելի հաճախ նկատվում է հարթեցման (flat structure) միտում, որտեղ կրճատվում են միջանկյալ մակարդակները՝ արագացնելու որոշումների ընդունումը և բարձրացնելու ճկունությունը։ Կառավարման աստիճանակարգության վրա ազդող հիմնական գործոններից են կազմակերպության չափը, քանի որ մեծ կազմակերպությունները պահանջում են ավելի բարդ կառուցվածք, գործունեության բնույթը, տեխնոլոգիական զարգացվածության մակարդակը, շուկայի դինամիկան և մրցակցային միջավայրը։ Բացի այդ, կարևոր դեր ունեն կազմակերպական մշակույթը, ղեկավարության ոճը և թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացնել գործընթացները և նվազեցնել կառավարման մակարդակների անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից կազմակերպություններում աճում է թիմային աշխատանքի, դեցենտրալիզացիայի և ինքնավար խմբերի նշանակությունը, ինչը փոխում է ավանդական հիերարխիկ մոդելը՝ դարձնելով այն ավելի ճկուն և արդյունավետ փոփոխվող միջավայրում։

Պատմություն

Պատմամշակութային և հոգևոր արժեքների ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություն է, որտեղ հեղինակ Ջոնիկ Մելիքյանը անդրադառնում է հայ ժողովրդի հնագույն հավատալիքներին, ազգային սրբավայրերին, դիցաբանական պատկերացումներին և պատմական հիշողության մեջ պահպանված հոգևոր ժառանգությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական բագինների՝ որպես ոչ միայն կրոնական, այլև ազգային ինքնության և մշակութային շարունակականության խորհրդանիշների դերը, բացահայտելով դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նախաքրիստոնեական Հայաստանի հոգևոր աշխարհը, հեթանոսական տաճարների և սրբավայրերի խորհուրդը, ազգային աստվածների պաշտամունքը և դրանց ազդեցությունը ժողովրդի մտածողության, ավանդույթների ու մշակույթի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հին հավատքի և քրիստոնեության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես են հնագույն մշակութային շերտերը պահպանվել հայ ազգային ինքնագիտակցության մեջ նույնիսկ դարերի ընթացքում։ Գիրքը համադրում է պատմական, դիցաբանական, մշակութաբանական և ազգագրական նյութեր՝ ընթերցողին փոխանցելով հայկական հոգևոր ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։ Այն հետաքրքիր կարող է լինել հայ հին պատմությամբ, դիցաբանությամբ, ազգային մշակույթով և հոգևոր ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քաղաքագիտություն

Քաղաքական մարդաբանությունը մարդաբանության այն ուղղությունն է, որը ուսումնասիրում է քաղաքական իշխանության ձևավորման, կիրառման և վերարտադրության մշակութային, սոցիալական և պատմական հիմքերը տարբեր հասարակություններում՝ հատկապես ոչ միայն պետական կառույցների, այլ նաև ոչ ֆորմալ և ավանդական իշխանության ձևերի մակարդակում։ Այն վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր հասարակություններում ձևավորվում իշխանության հարաբերությունները, առաջնորդության համակարգերը, սոցիալական վերահսկողության մեխանիզմները և քաղաքական վարքագծի մշակութային նորմերը՝ ընդգրկելով ցեղային, համայնքային, պետական և գլոբալ կառավարման ձևերը։ Քաղաքական մարդաբանությունը կարևորում է իշխանության և մշակույթի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ քաղաքական համակարգերը չեն կարող լիովին հասկանալ առանց տվյալ հասարակության արժեքային համակարգերի, խորհրդանիշների, ծեսերի և սոցիալական կառուցվածքի ուսումնասիրության։ Այս գիտակարգը լայնորեն օգտագործում է դաշտային հետազոտություններ, էթնոգրաֆիա և համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համար իշխանության ոչ տեսանելի ձևերը, օրինակ՝ հեղինակության, խորհրդանշական իշխանության և սոցիալական վերահսկման մեխանիզմները։ Այն նաև ուսումնասիրում է պետության ձևավորման գործընթացները, գաղութատիրության ազդեցությունը, հետգաղութային քաղաքական կառուցվածքները և ժամանակակից գլոբալիզացիայի պայմաններում իշխանության վերափոխումները։ Քաղաքական մարդաբանությունը կարևոր դեր ունի հասարակական գիտությունների մեջ, քանի որ օգնում է հասկանալ քաղաքական գործընթացները ոչ միայն իրավական և ինստիտուցիոնալ տեսանկյունից, այլ նաև որպես մշակութային և մարդաբանական երևույթներ, որոնք խորապես կապված են մարդու վարքագծի և հասարակական կազմակերպման հիմքերի հետ։

Տնտեսագիտություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է մարդկային կապիտալի տեսության և դրա դերի ուսումնասիրությանը ժամանակակից տնտեսության զարգացման գործընթացներում՝ ընդգծելով մարդկային ռեսուրսների որակի ազդեցությունը տնտեսական աճի, արտադրողականության և մրցունակության վրա։ Աշխատանքում ներկայացվում է մարդկային կապիտալի էությունը որպես գիտելիքների, հմտությունների, փորձի, առողջության և կարողությունների ամբողջություն, որը ձևավորվում է կրթության, մասնագիտական պատրաստվածության և սոցիալական փորձի միջոցով։ Քննարկվում են մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական գործոնները՝ կրթական համակարգի որակը, առողջապահության հասանելիությունը, աշխատանքի շուկայի առանձնահատկությունները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կապիտալի ներդրումների տնտեսական արդյունավետությանը, որտեղ կրթության և մասնագիտական զարգացման վրա կատարված ծախսերը դիտարկվում են որպես երկարաժամկետ ներդրումներ, որոնք բարձրացնում են անհատի և հասարակության ընդհանուր արտադրողականությունը։ Աշխատանքում նաև վերլուծվում են մարդկային կապիտալի և տնտեսական զարգացման միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը սոցիալական անհավասարության նվազեցման և կենսամակարդակի բարձրացման վրա։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են զարգացած երկրները ներդնում կրթական և առողջապահական համակարգերում՝ մարդկային կապիտալի որակը բարելավելու նպատակով։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել մարդկային կապիտալի ռազմավարական նշանակությունը կայուն տնտեսական աճի ապահովման գործում։