Հարրի Փոթեր և մահվան բարիքները

Մանկավարժություն

Դաստիարակության գործընթացի էությունը կայանում է մարդու անձի ձևավորման, նրա մտավոր, բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման նպատակաուղղված ու համակարգված ազդեցության մեջ, որի միջոցով հասարակությունը փոխանցում է իր փորձը, արժեքները, գիտելիքները և վարքագծային նորմերը նոր սերունդներին։ Դաստիարակությունը ոչ միայն գիտելիքների հաղորդման գործընթաց է, այլև անձի աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և վարքային մոդելների ձևավորում, որտեղ կարևոր դեր են խաղում ընտանիքը, դպրոցը, սոցիալական միջավայրը և մշակութային գործոնները։ Այն ունի նպատակային բնույթ, քանի որ ուղղված է հասարակության համար անհրաժեշտ, պատասխանատու և գիտակցված քաղաքացու ձևավորմանը, ինչպես նաև անհատի ներուժի զարգացմանը։ Դաստիարակության գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կրթական մեթոդները, հաղորդակցության ձևերը և դաստիարակչական ազդեցության միջոցները, որոնք միասին ապահովում են անձի համակողմանի զարգացումը։ Այս գործընթացը շարունակական է և սկսվում է վաղ մանկությունից՝ շարունակվելով ամբողջ կյանքի ընթացքում՝ փոփոխվելով ըստ սոցիալական պայմանների և անհատի զարգացման փուլերի։ Դաստիարակության էությունը նաև կայանում է նրանում, որ այն համադրում է անհատական և հասարակական շահերը՝ նպաստելով ինչպես անձի ինքնաիրացմանը, այնպես էլ հասարակության կայունությանն ու առաջընթացին։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Ռաֆայել Պատկանյանի հայրենասիրական և գաղափարական բանաստեղծությունների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական թեման Հայաստանի ազատության, ազգային ինքնության պահպանման և ժողովրդի զարթոնքի գաղափարն է։ Ստեղծագործություններում հեղինակը հանդես է գալիս որպես ազգային պայքարի և ազատագրական մտքի ջատագով՝ արտահայտելով խոր ցավ հայրենիքի վիճակի նկատմամբ և միաժամանակ հավատ ապագա վերածննդի հանդեպ։ Բանաստեղծություններում զգալի է հուզական լարվածությունը և կոչային բնույթը, որտեղ հաճախ հանդիպում են պայքարի, ինքնազոհության և ազգային միասնության գաղափարներ։ Լեզուն պարզ է, բայց ուժեղ ազդեցությամբ՝ ուղղված ընթերցողի զգացմունքներին և հայրենասիրական գիտակցությանը։ Raffi Patkanian-ի ստեղծագործությունները կարևոր դեր ունեն 19-րդ դարի հայ ազգային-ազատագրական մտքի ձևավորման մեջ՝ դառնալով գաղափարական և մշակութային ոգեշնչման աղբյուր հետագա սերունդների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Գյադաների ժամանակը: Երկիր: Ցպահանջ» (Ավետիս Հարությունյան) գրքերում հեղինակը ներկայացնում է խորհրդավոր, գրեթե միստիկական աշխարհի մի հատված, որտեղ առկա են ժամանակի, բնության և մարդկային ճակատագրի հարցեր։ Այս աշխատությունը հաճախ համարվում է ստեղծագործական և ինտելեկտուալ փորձ՝ ընթերցողին ներմուծելով մի աշխարհ, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը միահյուսվում են։ «Գյադաների ժամանակը» բնութագրում է այն ժամանակը, երբ մարդու կյանքը կախված է մեծ ուժերից, և նա ստիպված է ճանաչել իր տեղը աշխարհում։ «Երկիր» մասը խոսում է մեր մոլորակի, բնության, մարդու և ժամանակի փոխհարաբերության մասին՝ ցույց տալով, թե որքան մոտ է մարդը իր արմատներին և որքան հեռու է իր ինքնությունից։ «Ցպահանջ» (որն ընթերցողին մատուցվում է որպես խորքային կոչ կամ պահանջ) խոսում է մարդու ներսի ցանկությունների, պահանջների և ինքնաճանաչման մասին։ Հարությունյանը օգտագործում է խորհրդանշական լեզու, ինչը ընթերցողին ստիպում է մտորել՝ ոչ միայն գրքի գործողությունների, այլև դրանց տակ թաքնված իմաստների մասին։ Գիրքը մոտ է փիլիսոփայական գրականությանը՝ ներկայացնելով կյանքի մեծ հարցերը՝ ինչպիսիք են՝ ժամանակը, ազատ կամքը, ճակատագիրը և մարդկային պատասխանատվությունը։ Հեղինակի ոճը հզոր է, պատկերավոր և երբեմն մռայլ, բայց հենց դա է ստեղծում «Գյադաների ժամանակի» յուրահատուկ մթնոլորտը։ Այս աշխատությունը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են մտորիչ, խորհրդանշական և ոչ առօրյա գրականություն։ Ընդհանուր առմամբ, «Գյադաների ժամանակը: Երկիր: Ցպահանջ» ընթերցողին տալիս է հետաքրքիր, հոգեբանական և փիլիսոփայական փորձ, որը կարող է փոխել դիտակետը՝ կյանքի նկատմամբ։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 99930-4-311-7

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է IX դարում Հայաստան-ի պետականության վերականգնումը և Աշոտ Ա-ի դերը որպես անկախ հայկական թագավորության հիմնադիր։ Հիմնական բովանդակությունը․ Աշոտ Ա-ի գահակալությունը Բագրատունյաց իշխանության ամրապնդում և թագավորական իշխանության հաստատում։ Հայաստանի անկախության վերականգնում Արաբական տիրապետության թուլացում և պետական ինքնավարության ձեռքբերում։ Քաղաքական միավորումներ Նախարարական տների համախմբում և կենտրոնացված պետության ձևավորում։ Բյուզանդիայի և խալիֆայության հետ հարաբերություններ Դիվանագիտական և քաղաքական բարդ հարաբերություններ տարածաշրջանային ուժերի հետ։ Բագրատունյաց թագավորության հիմքերը Պետական կառավարման, բանակի և եկեղեցու համագործակցություն։

Իրավաբանություն

Սահմանադրական կարգի հիմունքները պետության իրավական և քաղաքական համակարգի հիմնարար սկզբունքներն են, որոնք ամրագրված են սահմանադրությամբ և ապահովում են պետական իշխանության կազմակերպումն ու հասարակական հարաբերությունների կարգավորումը։ Դրանք արտահայտում են պետության կառուցվածքի, իշխանության ձևավորման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և հասարակության կառավարման հիմնական գաղափարները։ Սահմանադրական կարգի հիմունքների գլխավոր նպատակն է ապահովել իրավական պետության, ժողովրդավարության և հասարակական կայունության գոյությունը։ Այս հիմունքները սահմանում են, որ պետությունում բարձրագույն իրավական ուժ ունի սահմանադրությունը, և բոլոր պետական մարմինները, պաշտոնատար անձինք ու քաղաքացիները պարտավոր են ենթարկվել դրա պահանջներին։ Սահմանադրական կարգի կարևոր բաղադրիչներից է ժողովրդավարության սկզբունքը, որի համաձայն իշխանության աղբյուրը ժողովուրդն է, և քաղաքացիները մասնակցում են պետական կառավարմանը ընտրությունների, հանրաքվեների և այլ ժողովրդավարական մեխանիզմների միջոցով։ Մեծ նշանակություն ունի նաև իշխանությունների տարանջատման սկզբունքը, որի հիման վրա օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունները գործում են անկախ և փոխադարձ վերահսկողության պայմաններում՝ կանխելով իշխանության կենտրոնացումը մեկ մարմնի ձեռքում։ Սահմանադրական կարգի հիմունքները ներառում են նաև մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների ճանաչումն ու պաշտպանությունը, քանի որ իրավական պետության հիմնական արժեքը մարդն է և նրա արժանապատվությունը։ Պետությունը պարտավոր է ապահովել օրենքի առաջ բոլորի հավասարությունը, սեփականության պաշտպանությունը, խոսքի, խղճի, հավաքների և այլ հիմնարար ազատությունները։ Սահմանադրական կարգի կարևոր տարրերից է նաև քաղաքական բազմակարծությունը և բազմակուսակցական համակարգը, որոնք նպաստում են ժողովրդավարության զարգացմանը և իշխանության նկատմամբ հասարակական վերահսկողությանը։ Ժամանակակից պետություններում սահմանադրական կարգը կարևոր դեր ունի հասարակական կայունության, իրավական անվտանգության և պետական ինքնիշխանության պահպանման գործում։ Եթե սահմանադրական հիմունքները խախտվում են, առաջանում են քաղաքական ճգնաժամեր, իրավական անկայունություն և մարդու իրավունքների սահմանափակումներ։ Այդ պատճառով սահմանադրական կարգի պաշտպանությունը համարվում է պետության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Սահմանադրական դատարանը, իրավապահ մարմինները և մյուս պետական ինստիտուտները կարևոր դեր ունեն սահմանադրական կարգի պահպանման և սահմանադրության գերակայության ապահովման գործում։ Այսպիսով, սահմանադրական կարգի հիմունքները հանդիսանում են պետության և հասարակության բնականոն զարգացման հիմքը, որոնք ապահովում են ժողովրդավարության, իրավական պետության և մարդու իրավունքների արդյունավետ իրականացումը։

Հոգեբանություն

Психология. Книга 2. Психология образования աշխատությունը հոգեբանության բազմահատոր դասընթացի երկրորդ հատորն է, որը նվիրված է կրթական հոգեբանության տեսությանը և կիրառական խնդիրներին, այն ուսումնասիրում է ուսուցման և ուսման գործընթացների հոգեբանական հիմքերը, ներկայացնում է ուսանողի ճանաչողական զարգացման առանձնահատկությունները, հիշողության, ուշադրության և մտածողության դերը ուսուցման արդյունավետության մեջ, ինչպես նաև քննարկում է մոտիվացիայի ձևավորումը և ուսումնական գործունեության կազմակերպման հոգեբանական պայմանները, գիրքը անդրադառնում է ուսուցիչ-աշակերտ փոխազդեցությանը, դասարանի սոցիալ-հոգեբանական միջավայրին և ուսուցման արդյունավետ մեթոդներին, միաժամանակ ընդգրկելով կրթական խնդիրների հոգեբանական ախտորոշման և միջամտության մոտեցումներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր կրթական հոգեբանության և մանկավարժության մասնագետների համար։