ՀԱՇՎԱՐԿԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ԲԱՐԴՈՒԹՅԱՆ ՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՀԻՄՆԱԴՐՈՒՅԹՆԵՐԸ

Փիլիսոփայություն

Սա պրակտիկ աշխատանքների (պրակտիկում) ժողովածու է, որը ուղեկցում է տեսական դասընթացներին։ Այն օգնում է ուսանողներին ավելի խորությամբ հասկանալ հայ ինքնության հիմնախնդիրները՝ քննարկումների, վերլուծությունների և առաջադրանքների միջոցով։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հայ ինքնության հասկացության սահմանում Ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործոններ Լեզվի, մշակույթի և պատմության դերը Ազգային արժեքներ և ինքնության պահպանում Ժամանակակից մարտահրավերներ (գլոբալացում, միգրացիա և այլն) Գործնական հատվածը․ Նյութը ներառում է՝ Հարցաշարեր և քննարկման թեմաներ Վերլուծական առաջադրանքներ Դեպքերի ուսումնասիրություններ Ինքնուրույն աշխատանքների հանձնարարություններ Առանձնահատկությունները․ Կրթական և կիրառական ուղղվածություն Զարգացնում է քննադատական մտածողություն Խրախուսում է քննարկում և կարծիքների ձևավորում Հարմար է բուհական ուսուցման համար

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է նոր և արդի գրականության տեղեկատվական համապարփակ ցանկ հասարակական-քաղաքական, բանասիրական և պատմական գիտությունների լայն շրջանակում՝ ներառելով նաև լեզվաբանություն, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն։ Այն նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնել տարբեր գիտական ուղղությունների վերջին տարիների կարևոր հրատարակությունները՝ ընդգծելով ժամանակակից հետազոտական միտումները, միջդիսցիպլինար մոտեցումները և գիտական դիսկուրսի զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Ցանկում ընդգրկված գրքերը անդրադառնում են պետության և հասարակության փոխհարաբերություններին, քաղաքական համակարգերի էվոլյուցիային, մշակութային և գրական գործընթացների վերլուծությանը, լեզվի կառուցվածքային և գործառական ուսումնասիրություններին, ինչպես նաև պատմական աղբյուրների նոր մեկնաբանություններին և հնագիտական բացահայտումներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն աշխատություններին, որոնք համադրում են տարբեր գիտակարգերի մեթոդաբանությունները՝ օրինակ՝ պատմության և լեզվաբանության, կամ ազգագրության և սոցիալական մարդաբանության միջև կապերը, ինչը թույլ է տալիս ավելի խորքային հասկանալ հասարակական գործընթացների բազմաշերտ բնույթը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների կարևորությունը՝ ներառյալ Հարավային Կովկասի պատմամշակութային և աշխարհագրական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համաշխարհային գիտական միտումների ազդեցությունը տեղական հետազոտությունների վրա։

Մանկական

«Խոսող այբուբեն փոքրիկների համար» (Սմբատ Գյուրջյան) հիանալի գրք է մանկական կրթության և լեզվի զարգացման համար։ Գիրքը նախատեսված է փոքրիկ երեխաների համար, ովքեր սկսում են ճանաչել տառերը և խոսել առաջին բառերը։ Այն ներկայացնում է այբուբենը զվարճալի և պարզ ձևով՝ օգնելով երեխաներին արագ запомнить տառերը։ Գիրքը նաև խոսող է՝ այսինքն ունի ձայնային հնարավորություն կամ ուղեցույց, որը երեխաներին ավելի հեշտ է ներգրավել։ Սմբատ Գյուրջյանի մոտեցումը հստակ է և մանկական հոգեբանությանը համապատասխան՝ ձայնային խաղերով ու կրկնություններով։ Այբուբենը ներկայացվում է գեղեցիկ պատկերներով, որոնք օգնում են հիշողության մեջ ամրապնդել տառերի ձևերը։ Գիրքը նաև զարգացնում է լսողական հմտությունները՝ քանի որ երեխան լսում է ձայնը և կրկնում բառերը։ «Խոսող գիրքը» հարմար է տան համար, մանկապարտեզի կամ նախակրթարանի ուսուցման ընթացքում։ Այն օգնում է երեխաներին վստահությամբ մոտենալ կարդալու և խոսելու սկզբունքներին։ Գիրքը նաև հաճելի է ծնողների համար, քանի որ կարող են միասին խաղալ և սովորել երեխայի հետ։ Այս աշխատությունը նպաստում է լեզվական զարգացումին և վաղ տարիքից սիրել գրքերը։ Հրատարակիչ - Ջի Էս Էմ Ստուդիա Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 978-9939-9048-5-6

Քաղաքագիտություն

Ֆաշիզմի գաղափարախոսությունը ծայրահեղ աջ, ավտորիտար և ազգայնական քաղաքական գաղափարական համակարգ է, որը ձևավորվել և առավել հայտնի է դարձել 20-րդ դարի առաջին կեսին, հատկապես Իտալիայում և հետագայում նաև այլ երկրներում։ Այն հիմնված է պետության բացարձակ գերակայության գաղափարի վրա, որտեղ անհատի իրավունքներն ու ազատությունները ստորադասվում են պետության, ազգի կամ առաջնորդի շահերին։ Ֆաշիզմը շեշտում է ուժեղ կենտրոնացված իշխանությունը, միակուսակցական կամ առաջնորդի պաշտամունքի համակարգը, քաղաքական ընդդիմության ճնշումը և հասարակության խիստ վերահսկողությունը։ Գաղափարախոսության կարևոր տարրերից է նաև ծայրահեղ ազգայնականությունը և հաճախ՝ ռասայական կամ էթնիկ գերազանցության գաղափարների քարոզը, ինչը պատմականորեն հանգեցրել է խտրականության և բռնության։ Ֆաշիզմ-ը նաև ընդգծում է ռազմական ուժի և ընդարձակման գաղափարը, որտեղ պատերազմը դիտվում է որպես ազգային ուժի և միասնության դրսևորում։ Այս համակարգը պատմականորեն կապված է եղել այնպիսի ռեժիմների հետ, ինչպիսիք են Բենիտո Մուսոլինիի ղեկավարած Իտալիան և հետագայում՝ նացիստական Գերմանիան, և դարձել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառներից մեկը։ Ֆաշիզմը լայնորեն դատապարտվել է իր բռնապետական բնույթի, մարդու իրավունքների խախտումների և զանգվածային բռնությունների պատճառով և համարվում է 20-րդ դարի ամենավտանգավոր քաղաքական գաղափարախոսություններից մեկը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական իրավիճակին և հատկապես սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի կառավարման տարիներին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությանը։ Հեղինակը՝ Դիմիտր Ա. Սպիրովը, փորձում է պատմական աղբյուրների, վկայությունների և վերլուծական դիտարկումների միջոցով ներկայացնել այն բարդ ու հակասական գործընթացները, որոնք ձևավորվել են Օսմանյան իշխանությունների և հայկական համայնքների հարաբերություններում XIX դարի վերջում և XX դարի սկզբում։ Գրքում քննարկվում են հայերի սոցիալ-քաղաքական դրությունը կայսրությունում, վարչական ճնշումների մեխանիզմները, հարկային և իրավական անհավասարությունները, ինչպես նաև այն քաղաքական զարգացումները, որոնք հանգեցրել են լարվածության աճի և զանգվածային բռնությունների։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում Աբդուլ Համիդ II-ի ներքին քաղաքականությանը, պետական վերահսկողության համակարգին և կայսրության պահպանման փորձերին՝ միաժամանակ ներկայացնելով հայկական հարցի միջազգային արձագանքները և եվրոպական տերությունների դիրքորոշումները։ Գիրքը համադրում է պատմական փաստերի շարադրանքն ու վերլուծական մեկնաբանությունը՝ փորձելով բացահայտել պատճառահետևանքային կապերը տարածաշրջանային քաղաքականության և հայկական բնակչության ճակատագրի միջև։ Այն կարևոր աղբյուր է Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, հայկական հարցով և միջազգային հարաբերությունների պատմական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Այս թեման վերաբերում է հատուկ կարիքներ ունեցող երեխաների նկատմամբ ծնողական վերաբերմունքի սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ընտանիքի դերը երեխայի զարգացման, սոցիալականացման և հուզական կայունության ապահովման գործընթացում։ Ծնողական վերաբերմունքը ձևավորվում է մի շարք գործոնների ազդեցությամբ՝ այդ թվում՝ երեխայի առողջական վիճակը, հաշմանդամության կամ զարգացման առանձնահատկության բնույթը, ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական պայմանները, մշակութային պատկերացումները և հոգեբանական պատրաստվածությունը։ Սկզբնական փուլում ծնողները հաճախ անցնում են ուժեղ հուզական ճգնաժամի փուլեր՝ շոկ, մերժում, մեղքի զգացում կամ անհանգստություն, որոնք հետագայում կարող են փոխվել ընդունման և ակտիվ աջակցման դիրքորոշման, եթե ընտանիքը ստանում է համապատասխան հոգեբանական և սոցիալական աջակցություն։ Կարևոր սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններից է նաև ծնողական վերաբերմունքի տատանվող բնույթը՝ պաշտպանողականության, գերխնամքի կամ հակառակը՝ հուզական հեռացման դրսևորումներով, որոնք կարող են ազդել երեխայի ինքնագնահատականի և սոցիալական հմտությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ընտանիքի սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը՝ հասարակական վերաբերմունքը, խարանի (ստիգմայի) առկայությունը և աջակցության ծառայությունների հասանելիությունը, որոնք կարող են կամ ուժեղացնել ծնողների դիմակայողականությունը, կամ հակառակը՝ խորացնել հոգեբանական լարվածությունը։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ներառական կրթության զարգացման, սոցիալական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման և հոգեբանական աջակցության համակարգերի կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարելավել ինչպես երեխաների, այնպես էլ նրանց ընտանիքների կյանքի որակը։