Հումանիտար ինտերվենցիաները ժամանակակից տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման համակարգում (1999-2008թթ.)

Տնտեսագիտություն

Ֆինանսներ, դրամաշրջանառություն և վարկ աշխատությունը տնտեսագիտական դասական ուսումնական գիրք է, որը նվիրված է ֆինանսների, դրամաշրջանառության և վարկային համակարգի տեսական հիմքերի ու գործնական մեխանիզմների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, բանկային գործի և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ֆինանսների էությունը, տնտեսական հարաբերությունների համակարգում դրանց դերը և հիմնական գործառույթները, բացատրվում է դրամաշրջանառության կառուցվածքը՝ կանխիկ և անկանխիկ փողի շրջանառության ձևերը, փողի զանգվածի ձևավորման ու կարգավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի և ֆինանսական համակարգի ազդեցությունը դրամական կայունության վրա, մանրամասն քննարկվում են վարկային հարաբերությունները՝ վարկի էությունը, տեսակները, տրամադրման սկզբունքները, տոկոսադրույքների ձևավորումը և վարկային ռիսկերի առանձնահատկությունները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև բանկային համակարգի կառուցվածքին, ֆինանսական շուկաների դերին և պետական ֆինանսների հետ փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև դրամավարկային քաղաքականության գործիքներին և դրանց ազդեցությանը մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա, ներկայացվում են ֆինանսական կարգավորման և վերահսկողության հիմնական մոտեցումները, որոնք ապահովում են ֆինանսական համակարգի կայունությունը, գրքում ընդգծվում է ֆինանսների, դրամաշրջանառության և վարկի փոխկապակցվածությունը տնտեսական զարգացման, ներդրումային գործընթացների և ֆինանսական կայունության ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական տնտեսագիտական հիմքերը և գործնական ֆինանսական վերլուծությունները՝ ձևավորելով ֆինանսական համակարգի ամբողջական և համակարգված պատկերացում։

Կենսաբանություն

Դարվինիզմը կենսաբանական ուսմունք է, որը բացատրում է կենդանի օրգանիզմների ծագումը, զարգացումը և բազմազանությունը բնական ընտրության միջոցով։ Այս տեսությունը հիմնադրել է անգլիացի գիտնական Charles Darwin-ը, որը երկար տարիների ուսումնասիրություններից հետո ներկայացրեց էվոլյուցիոն զարգացման գաղափարը։ Դարվինիզմի հիմնական դրույթն այն է, որ բոլոր կենդանի օրգանիզմները ժամանակի ընթացքում փոփոխվում և հարմարվում են շրջակա միջավայրին, իսկ առավել հարմարված տեսակները պահպանվում և փոխանցում են իրենց հատկանիշները հաջորդ սերունդներին։ Դարվինը իր տեսությունը ձևավորել է բնության ուսումնասիրությունների, ճանապարհորդությունների և կենդանական ու բուսական աշխարհի բազմազանության դիտարկումների հիման վրա։ Հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ նրա ճանապարհորդությունը «Բիգլ» նավով, որի ընթացքում նա ուսումնասիրեց տարբեր մայրցամաքների կենդանական և բուսական աշխարհը։ Գալապագոսյան կղզիներում կատարած ուսումնասիրությունները նրան օգնեցին հասկանալ, որ նույն տեսակի օրգանիզմները տարբեր պայմաններում կարող են ունենալ տարբեր առանձնահատկություններ։ Դարվինիզմի կարևոր գաղափարներից է գոյության պայքարը, որի պայմաններում օրգանիզմները մրցում են սննդի, տարածքի և գոյատևման համար։ Այս պայքարում առավել ուժեղ, արագ կամ լավ հարմարված առանձնյակները ունենում են գոյատևելու և բազմանալու ավելի մեծ հնարավորություն։ Բնական ընտրության արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվում են նոր տեսակներ, իսկ թույլ հարմարված տեսակները կարող են վերանալ։ Դարվինիզմը մեծ ազդեցություն է ունեցել կենսաբանության զարգացման վրա և դարձել ժամանակակից էվոլյուցիոն տեսության հիմքը։ Այն նպաստել է գենետիկայի, էկոլոգիայի, հնէաբանության և այլ գիտությունների առաջընթացին։ Չնայած սկզբնական շրջանում այս տեսությունը բուռն քննարկումների և հակասությունների տեղիք էր տալիս, հետագայում բազմաթիվ գիտական փաստեր հաստատեցին էվոլյուցիոն զարգացման գաղափարը։ Այսօր դարվինիզմը համարվում է կենսաբանական գիտության կարևորագույն ուղղություններից մեկը և օգնում է բացատրել կենդանի աշխարհի բազմազանությունը, օրգանիզմների ծագումն ու նրանց փոխադարձ կապերը բնության մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն երկերից մեկն է, որի հեղինակն է XII դարի նշանավոր պատմիչ և հոգևորական Սամուէլ Քահանայ Անեցին։ Այս ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային և հայկական պատմության համառոտ, սակայն արժեքավոր ժամանակագրական ժողովածու, որտեղ հեղինակը փորձել է մեկտեղել տարբեր պատմիչների տեղեկությունները և ներկայացնել աշխարհի ու հայ ժողովրդի պատմական ընթացքը՝ սկսած աստվածաշնչյան ժամանակներից մինչև իր ապրած դարաշրջանը։ Գիրքը գրված է գրաբարով և առանձնանում է իր ժամանակագրական կառուցվածքով, որտեղ իրադարձությունները ներկայացվում են հաջորդական ու համեմատական ձևով՝ ընդգրկելով տարբեր ժողովուրդների պատմությունները, թագավորությունների փոփոխությունները, պատերազմները, եկեղեցական իրադարձությունները և քաղաքական զարգացումները։ Սամուէլ Անեցին մեծ ուշադրություն է դարձնում հատկապես հայկական պետականության, Բագրատունիների թագավորության, հայկական իշխանական տների, ինչպես նաև տարածաշրջանային քաղաքական փոփոխությունների նկարագրությանը։ Աշխատության մեջ արտացոլված են նաև բյուզանդական, պարսկական, արաբական և այլ պետությունների պատմական գործընթացները, որոնք առնչվում էին Հայաստանի ճակատագրին։ «Հավաքմունք ի գրոց պատմագրաց»-ը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ հեղինակը օգտվել է ավելի վաղ շրջանի բազմաթիվ աղբյուրներից, որոնցից մի քանիսը հետագայում կորել են, և այդպիսով նրա գիրքը պահպանել է եզակի պատմական տեղեկություններ։ Ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում համառոտ, սակայն բովանդակալից շարադրանքով, պատմական փաստերի խտությամբ և միջնադարյան հայ պատմագիտական մտածողության առանձնահատկություններով։ Այն մեծ արժեք ունի ոչ միայն որպես պատմագիտական աղբյուր, այլև որպես միջնադարյան հայ գրական լեզվի և մշակութային մտածողության վկայություն։ Գիրքը լայնորեն օգտագործվում է հայոց միջնադարյան պատմության, ժամանակագրության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրություններում և համարվում է հայ մատենագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։

Իրավաբանություն

Գրքում ներկայացվում են բանկային համակարգի կառուցվածքը, բանկերի իրավունքներն ու պարտավորությունները, ավանդներ, վարկային հարաբերություններ, վճարային համակարգեր և ֆինանսական գործարքների իրավական կանոնները։ Անդրադառնում է նաև ֆինանսական վերահսկողությանը, բանկային գործառնությունների կարգավորման մեխանիզմներին և բանկերի պատասխանատվությանը ֆինանսական ոլորտում։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար՝ տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ բանկային իրավունքի տեսության և գործնական կիրառման վերաբերյալ։

Lեզվաբանություն

Նվիրված է հայոց լեզվի քերականության կարևոր բաժիններից մեկին՝ ցուցական դերանունների ուսուցման մեթոդաբանությանը և դրանց արդյունավետ ներկայացմանը դպրոցական դասապրոցեսում։ Ռեֆերատում ներկայացվում է, թե ինչ դեր ունեն ցուցական դերանունները խոսքում, ինչպես են դրանք օգնում մատնանշել առարկաներ, անձեր, երևույթներ կամ հատկանիշներ և ինչպիսի նշանակություն ունեն սովորողների խոսքային ու գրավոր կարողությունների զարգացման գործում։ Նյութում բացատրվում են ցուցական դերանունների հիմնական տեսակները, դրանց կիրառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև լեզվական այն իրավիճակները, որոնցում դրանք առավել հաճախ օգտագործվում են։ Ռեֆերատը ներառում է նաև մանկավարժական մոտեցումներ, ուսուցման մեթոդներ և հնարքներ, որոնք նպաստում են աշակերտների կողմից թեմայի ավելի հեշտ ընկալմանը և ամրապնդմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի պլանավորմանը, նպատակների սահմանմանը, ուսուցման փուլերին, ուսուցչի և աշակերտի փոխգործակցությանը, ինչպես նաև կիրառվող ուսումնական նյութերին ու վարժություններին։ Օրինակելի դասի նմուշօրինակում ներկայացվում են դասի թեման, նպատակները, անհրաժեշտ պարագաները, դասի ընթացքը, հարցադրումները, գործնական աշխատանքները և ամփոփման փուլը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին կիրառել պատրաստի կառուցվածք իրական դասավանդման ընթացքում։ Ռեֆերատում կարող են ընդգրկվել նաև ստեղծագործական առաջադրանքներ, խմբային աշխատանքներ, լեզվական խաղեր և գնահատման ձևեր, որոնք զարգացնում են աշակերտների հետաքրքրությունը և ակտիվ մասնակցությունը դասին։ Այս թեման կարևոր է հատկապես տարրական և միջին դպրոցում հայոց լեզվի դասավանդման համար, քանի որ ցուցական դերանունների ճիշտ ուսուցումը նպաստում է խոսքի հստակությանը, կապակցվածությանը և լեզվական մտածողության զարգացմանը։

Կենսաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է սինովիալ հեղուկում ադենոզինդեզամինազայի (adenosine deaminase) ցիտրուլինացված ձևերի հայտնաբերմանը և դրանց նույնականացմանը որպես նոր աուտոանտիգեն ռևմատոիդ արթրիտի դեպքում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հիվանդության իմունաբանական մեխանիզմների նոր կողմերը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է սպիտակուցների հետթարգմանական փոփոխությունների, մասնավորապես ցիտրուլինացման գործընթացի դերը աուտոիմուն պատասխանների ձևավորման մեջ, ինչպես նաև դրա կապը հոդային բորբոքային գործընթացների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սինովիալ հեղուկի կենսաքիմիական վերլուծությանը, որտեղ գնահատվում են ադենոզինդեզամինազայի փոփոխված ձևերի առկայությունը և դրանց իմունոգեն հատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև ցիտրուլինացված սպիտակուցների դերը որպես հնարավոր կենսամարկերներ՝ ռևմատոիդ արթրիտի վաղ ախտորոշման և հիվանդության ընթացքի մոնիթորինգի համար։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել աուտոիմուն հիվանդությունների պաթոգենեզի ավելի խոր ըմբռնմանը և նոր ախտորոշիչ ու թերապևտիկ մոտեցումների մշակմանը։