Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարում

Ինֆորմատիկա

Теория формальных языков. Вводный курс աշխատությունը տեսական ինֆորմատիկայի և ծրագրավորման լեզուների հիմունքներին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ֆորմալ լեզուների և քերականությունների հիմնական գաղափարները, այն բացատրում է կանոնավոր, կոնտեքստից ազատ և ավելի բարդ քերականությունների կառուցվածքը, Չոմսկու հիերարխիայի սկզբունքները, ինչպես նաև ավտոմատների տեսության հիմունքները՝ վերջավոր ավտոմատներ և դրանց կիրառությունները լեզուների ճանաչման մեջ, գիրքը անդրադառնում է նաև սինտակսական վերլուծության և լեզուների ձևավորման ձևական մեթոդներին, որոնք օգտագործվում են ծրագրավորման լեզուների նախագծման և կոմպիլյատորների կառուցման մեջ, միաժամանակ ընդգծելով տեսական հիմքերի և կիրառական ծրագրավորման կապը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգչային գիտության, լեզվաբանության և ծրագրավորման տեսության ուսանողների համար։

Պատմություն

Նյութը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են Հայաստանի Հանրապետությունը և հայ սփյուռքը փոխկապակցվել տարբեր պատմական փուլերում՝ սկսած 1918 թվականի առաջին անկախությունից մինչև ժամանակակից շրջան։ Այն ընդգծում է, որ հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները ձևավորվել են տարբեր քաղաքական, սոցիալական և մշակութային պայմաններում և մշտապես ունեցել են փոփոխվող բնույթ։ Հիմնական ժամանակաշրջաններ 1918–1920 թթ. (Առաջին Հանրապետություն) Սփյուռքը սկսում է ավելի ակտիվ կապեր հաստատել նորաստեղծ պետության հետ՝ աջակցելով պետականաշինության և օգնության ծրագրերին։ Խորհրդային շրջան Կապերը սահմանափակվում են քաղաքական պատճառներով, սակայն սփյուռքը շարունակում է պահպանել ազգային ինքնությունը, մշակույթը և երբեմն աջակցել Հայաստանին տարբեր ուղիներով։ 1991 թվականից հետո (անկախություն) Հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները նոր որակ են ստանում․ ձևավորվում են պետական կառույցներ, համագործակցության ծրագրեր, ներդրումային և մարդասիրական նախաձեռնություններ։ Նյութի կարևոր գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները ոչ միայն պատմական, այլև շարունակական գործընթաց են, որոնք կարևոր դեր են խաղում ազգային ինքնության պահպանման, զարգացման և պետության ամրապնդման գործում։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի անգլալեզու էմիգրանտական գրականության առանձնահատկությունների, գաղափարական ուղղությունների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայրենազրկման, ինքնության որոնման, մշակութային երկակի պատկանելության, հիշողության, լեզվի և նոր հասարակությանը հարմարվելու խնդիրները, որոնք առանցքային տեղ են զբաղեցնում էմիգրանտական գրականության մեջ։ Վերլուծվում են Վլադիմիր Նաբոկովի և Խալեդ Հոսեյնի ստեղծագործությունները՝ բացահայտելով դրանց թեմատիկ, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հեղինակների անհատական աշխարհայացքի արտացոլումը կերպարների, պատմողական ռազմավարությունների և մշակութային համատեքստերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է միգրացիայի փորձառությունը ձևավորում գրական ինքնությունը, անդրադառնում լեզվական ընտրությանը և նպաստում տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, անգլալեզու գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ ներկայացնելով էմիգրանտական գրականության զարգացման միտումներն ու դրանց նշանակությունը ժամանակակից համաշխարհային գրական գործընթացներում։

Պատմություն

Գիրքը պատմաքաղաքական և վերլուծական աշխատություն է, որը քննության է առնում երիտթուրքական շարժման ձևավորումը, գաղափարախոսական հիմքերը և Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում նրանց իրականացրած քաղաքականությունը՝ հատկապես հայերի և մյուս քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է երիտթուրքերի իշխանության գալու գործընթացը, նրանց պետական քաղաքականության փոփոխությունները և այն հանգամանքները, որոնք հանգեցրին զանգվածային բռնությունների ու ցեղասպանական գործողությունների։ Գրքում ընդգծվում է պատմական փաստերի վերլուծության, փաստաթղթային հիմքերի և միջազգային արձագանքների կարևորությունը՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես են քաղաքական գաղափարախոսությունները վերածվում պետական բռնության գործիքի։ Միաժամանակ ներկայացվում է նաև պատասխանատվության և պատմական արդարության հարցը՝ դիտարկելով երիտթուրքական ղեկավարության գործողությունները պատմության դատաստանի համատեքստում։ John Kirakosyan-ի այս աշխատությունը համարվում է կարևոր ներդրում հայ պատմագրության մեջ՝ Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքականության գիտական ուսումնասիրության ոլորտում։

Տնտեսագիտություն

Մակրոտնտեսական կանխատեսում աշխատությունը հանդիսանում է մակրոտնտեսական վերլուծության և տնտեսական քաղաքականության կանխատեսման մեթոդաբանությանը նվիրված ուսումնական-գիտական ձեռնարկ, որը նպատակ ունի ներկայացնել տնտեսության ապագա զարգացման գնահատման հիմնական մոտեցումները, մոդելները և գործիքները։ Խմբագիր Հ.Բ. Ղուշչյանի ղեկավարությամբ կազմված այս աշխատությունում առանձնակի ուշադրություն է դարձվում կանխատեսման դերին պետական կառավարման և տնտեսական պլանավորման գործընթացներում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մակրոտնտեսական ցուցանիշների ուսումնասիրությունը և մոդելավորումը օգնում ընդունել հիմնավորված քաղաքական և տնտեսական որոշումներ։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են կանխատեսման հիմնական մեթոդները՝ էքստրապոլյացիոն մոտեցումներ, տնտեսաչափական մոդելավորում, սցենարային վերլուծություն և ինդիկատիվ կանխատեսում, ինչպես նաև դրանց կիրառման սահմանները և ճշգրտության ապահովման պայմանները։ Աշխատությունը վերլուծում է հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշները՝ ՀՆԱ, գնաճ, գործազրկություն, ներդրումներ և արտաքին առևտրային հաշվեկշիռ, և բացատրում է դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսական զարգացման տարբեր փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական ցիկլերի կանխատեսմանը և ճգնաժամային իրավիճակների կանխարգելման հնարավորություններին՝ ընդգծելով կանխատեսման կարևորությունը կայուն տնտեսական քաղաքականության մշակման համար։ Գիրքը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին հասկանալ կանխատեսման մեթոդների կիրառությունը իրական տնտեսական վերլուծության մեջ։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման, ֆինանսների և վերլուծության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայ դրամատուրգիայում մարդու կերպարի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով արդի թատերական մտածողության հիմնական միտումները և գեղարվեստական արտահայտման նորարարական ձևերը։ Վերլուծվում են դրամատիկական ստեղծագործություններում կերպարի կառուցման սկզբունքները, ներքին կոնֆլիկտի դրսևորումները, հոգեբանական խորացման մեթոդները և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը մարդու գեղարվեստական ներկայացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեքային համակարգերի փոփոխությանը, ինքնության և օտարացման խնդիրներին, ինչպես նաև ժամանակակից հասարակական իրականության արտացոլմանը բեմական արվեստում։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև դրամատուրգիական կառուցվածքի նոր միտումները, լեզվական արտահայտչամիջոցների զարգացումը և կերպարի բազմաշերտության ընդլայնումը՝ ցույց տալով մարդու կերպարի վերաիմաստավորումը նորագույն հայ թատրոնի համատեքստում։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից հայ դրամատուրգիայի գեղարվեստական որոնումների և զարգացման հիմնական ուղղությունների մասին։