Երվանդ Օտյանի քաղաքական երգիծանքը

Գրականություն

«Գրականության պատմության դրվագներ»-ը ներկայացնում է գրականության պատմական գործընթացները՝ մատնանշելով նշանակալից հեղինակների, ստեղծագործությունների և շարժումների ներդրումը։ Գիրքը միավորում է պատմական, մշակութային և քննադատական մոտեցումներ՝ ընթերցողին առաջարկելով պատկերացում գրականության էվոլյուցիայի մասին և շեշտը դնելով հայ գրականության առանձնահատկությունների վրա։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմական զարգացում և շրջաններ Հնագույնից մինչև արդի գրականություն Հայ գրականության ազդեցությունը և փոխհարաբերությունը համաշխարհային գրականության հետ Գրական քննադատության և վերլուծության մեթոդներ Հեղինակների և ստեղծագործությունների պատմական ու մշակութային նշանակություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ու պատմական-վերլուծական մոտեցում Հարմար է ուսանողների, հետազոտողների և գրականագետների համար Ներկայացնում է տարբեր գրական շրջանների հիմնական դրվագները՝ հակիրճ ու հասկանալի ձևով Միավորում է հայ և համաշխարհային գրականության համեմատական վերլուծություններ

Մաթեմատիկա

Նյութում ներկայացվում են մաթեմատիկական անալիզի հիմունքները՝ սահմաններ, շարունակականություն, դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշիվ, ինչպես նաև դրանց կիրառությունները տարբեր տեսակի խնդիրներում։ Միաժամանակ ընդգրկվում են գծային հանրահաշվի հիմնական գաղափարները՝ մատրիցներ, վեկտորներ, գծային հավասարումների համակարգեր և սեփական արժեքներ, որոնք անհրաժեշտ են ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական մոդելավորման համար։ Դասագիրքը նաև կապում է տեսական մաթեմատիկան կիրառական խնդիրների հետ՝ ցույց տալով դրա օգտագործումը ֆիզիկայում, ինժեներական հաշվարկներում և տնտեսագիտական մոդելներում։ Նյութը կառուցված է այնպես, որ տեսությունը համադրվում է բազմաթիվ օրինակների և վարժությունների հետ՝ նպաստելով ուսանողների տրամաբանական և վերլուծական մտածողության զարգացմանը։

Գրականություն

Պարույր Սևակը հայ 20-րդ դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից, գրականագետներից և հասարակական մտավորականներից մեկն է, որի ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել նորագույն հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում, գյուղական միջավայրում ձևավորված նրա աշխարհընկալումը հետագայում դարձել է իր պոեզիայի կարևոր հիմքերից մեկը։ Սևակը ստացել է բարձրագույն կրթություն Երևանի պետական համալսարանում, ապա ուսումը շարունակել է Մոսկվայում՝ Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, որտեղ խորացրել է իր գրական և գիտական պատրաստվածությունը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են խոր փիլիսոփայականությամբ, ազգային ինքնության հարցերի արծարծմամբ, մարդու ներաշխարհի բարդությունների բացահայտմամբ և ժամանակի սոցիալական խնդիրների քննադատական ընկալմամբ։ Սևակի պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ ունի հայրենիքի, սիրո, մարդկային արժանապատվության և պատմական հիշողության թեմաները, որոնք ներկայացված են բարձր գեղարվեստական լեզվով և հուզական ուժով։ Նրա հայտնի գործերից է «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը, որը նվիրված է Կոմիտասի կերպարին և համարվում է հայ պոեզիայի գլուխգործոցներից մեկը՝ արտահայտելով ազգային ցավի, հիշողության և մշակութային կորուստների խորքային իմաստները։ Սևակը նաև զբաղվել է գիտական և գրական ուսումնասիրություններով, եղել է ակտիվ հասարակական դիրքորոշում ունեցող մտավորական։ Նրա կյանքը ավարտվել է 1971 թվականին ավտովթարի հետևանքով, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակել է մեծ ազդեցություն ունենալ հայ գրականության և ընթերցող հանրության վրա։ Պարույր Սևակի անունը այսօր համարվում է հայ պոեզիայի նորարարական մտածողության և ազգային ինքնագիտակցության կարևոր խորհրդանիշներից մեկը, իսկ նրա գործերը շարունակում են ուսումնասիրվել և բարձր գնահատվել տարբեր սերունդների կողմից։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անասնաբուծության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությանը՝ խոզաբուծության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են խոզաբուծական տնտեսությունների արտադրական ցուցանիշները, դրանց վրա ազդող կենսաբանական, տնտեսական և տեխնոլոգիական գործոնները, ինչպես նաև ոլորտի զարգացման սահմանափակումները։ Աշխատությունում ներկայացվում են խոզերի բուծման և կերակրման ժամանակակից տեխնոլոգիաները, ցեղաբուծական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, անասնաբուժական ապահովման և կենսաանվտանգության միջոցառումները, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն արտադրողականության և մսի որակի վրա։

Պատմություն

«Պատմություն Արարատ երկրի․ մ.թ.ա. IV–I հազարամյակներ» գիրքը գիտական-պատմական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի և Արարատ երկրի ամենահին պատմական փուլերին։ Անժելա Տերյանը ներկայացնում է մ.թ.ա. չորրորդից առաջին հազարամյակների ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական, մշակութային և էթնիկ գործընթացները՝ հիմնվելով հնագիտական, լեզվաբանական և գրավոր աղբյուրների վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են վաղ պետական կազմավորումները, ցեղային միավորումները և դրանց կապը Արարատ երկրի տարածքի հետ։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում Ուրարտուի, նախուրարտական մշակույթների և դրանց ժառանգական կապերի հարցերին։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև հնագույն աղբյուրներում Արարատ երկրի հիշատակությունները և դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի ծագման ու պետականության ձևավորման տեսանկյունից։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հնագույն պատմությամբ հետաքրքրվողների, պատմաբանների և հայագիտական ուսումնասիրություններ կատարողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկեր Արարատ երկրի վաղ շրջանի մասին։ Հրատարակիչ - Ոսկան Երևանցի Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-99930-0-288-8

Գրականություն

Իլիականը և հայկական մշակույթը գրականագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ քննարկվում է Հոմերոսի «Իլիական» էպոսի ազդեցությունը և դրա ընկալման ձևերը հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպիկական մտածողության ընդհանրությունները, հերոսականության պատկերացումները, պատերազմի և պատվի գաղափարները՝ համեմատելով հին հունական էպոսի և հայկական պատմական-դյուցազնական ավանդույթների արտահայտությունները։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են համաշխարհային էպիկական գրականության հիմնարար գաղափարները տարբեր մշակույթներում ստանում տեղական մեկնաբանություն և վերաիմաստավորում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանական ավանդույթներին, դասական գրականության ազդեցությանը հայկական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև մշակութային փոխազդեցությունների գործընթացներին։ Նյութը ներկայացվում է համադրելով գրական վերլուծություն, պատմական համատեքստ և մշակութաբանական դիտարկումներ, ինչի շնորհիվ բացահայտվում է «Իլիական»-ի գաղափարական և գեղարվեստական կապը հայկական մտավոր ժառանգության հետ։