Կամայական թրաֆիկով կորպորատիվ ցանցերի կառուցվածքի օպտիմալ սինթեզի միջոցների մշակումը

Գեղարվեստական ռուս․

«12 աթոռները» (ռուս.՝ 12 стульев) — ԽՍՀՄ-ի խորհրդային գրականության ամենահայացուն ու հումորային վեպերից մեկն է, որտեղ խելամիտ և ծիծաղելի կերպարներով ցույց է տրվում նոր խորհրդային հասարակության կյանքի կատակերգությունը։ Գլխավոր հերոսը՝ Օստապ Բենդերը, խելացի ու շռայլ «մագնատ» է, ով սևեռվում է մի գործի վրա՝ գտնել 12 աթոռների մեջ թաքնված ոսկե ծածկագրով գանձը։ Այս պատմության հիմքում կանգնած է մի հին ընտանիքի անդամների պատմությունը, որոնց մի հարուստ ժառանգություն՝ ոսկե զարդեր, արվել է հենց այս աթոռների մեջ։ Բենդերի և նրա զուգընկերների որոնումները բերում են բազմաթիվ զավեշտալի իրավիճակների, որոնց միջոցով հեղինքը ծաղրում է և քննադատում է հասարակական կարգը, մարդկանց ագահությունը, թեթևամտությունը և նոր տնտեսական հարաբերությունները։ Գիրքը համարվում է սթափ, սուր և շատ խելացի հումոր, որտեղ հերոսների արկածները միաժամանակ շնչում են «կոմիկ դետեկտիվ» ժանրով։ «12 աթոռները» ընթերցողին հիշեցնում է, որ մարդու իրական արժեքը ոչ թե նյութական հարուստությունն է, այլ խելքը, բարոյականությունը և հումորը։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-17-092624-4

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հին Վանի թագավորության արքա Ռուսա II-ի արձանագրության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրա պատմական, լեզվաբանական և աղբյուրագիտական նշանակությունը։ Վերլուծվում են արձանագրության բովանդակությունը, գրության առանձնահատկությունները, ստեղծման պատմական համատեքստը և դրա կապը Վանի թագավորության քաղաքական, վարչական և ռազմական գործունեության հետ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում սեպագիր արձանագրությունների ընթերցման, թարգմանության և մեկնաբանության հարցերին, ինչպես նաև դրանց միջոցով վերականգնվող պատմական իրադարձություններին, պետական կառավարման համակարգին և կրոնամշակութային պատկերացումներին։ Հետազոտությունը կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի Ուրարտուի պատմության, հին Արևելքի քաղաքակրթությունների և հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, հնագետների, լեզվաբանների և էպիգրաֆիկայի ոլորտի մասնագետների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է սիրային երգերի թեմատիկ, կառուցվածքային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց դերը տարբեր ժողովուրդների բանավոր և գրավոր մշակույթում։ Վերլուծվում են սիրո զգացմունքի արտահայտման բազմազան ձևերը՝ քնարական, էպիկական և ժողովրդական երգարվեստում, ինչպես նաև դրանց պատմական զարգացման հիմնական փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սիրային երգերի պատկերային համակարգին, խորհրդանշաններին, երաժշտական-ռիթմական կառուցվածքին և զգացմունքային ազդեցության միջոցներին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է սիրային երգերի մշակութային գործառույթը՝ որպես մարդկային հարաբերությունների, հոգևոր արժեքների և սոցիալական նորմերի արտահայտման ձև։ Աշխատությունը ներկայացնում է տարբեր ավանդույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով սիրային երգերի համամարդկային բնույթը և դրանց կայուն տեղը համաշխարհային երաժշտական և գրական ժառանգության մեջ։

Բժշկություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Երևանի ավագ դասարանների աշակերտների և բժշկական քոլեջների ու համալսարանների ուսանողների առողջության ձևավորման բժշկա-հասարակական ասպեկտները, վերլուծվում են ֆիզիկական, հոգեկան և սոցիալական գործոնների ներդրումը երիտասարդների առողջության վրա, ներկայացվում են առողջապահական վարքագծի, սննդի, ֆիզիկական ակտիվության, սթրեսի և շրջակա միջավայրի ազդեցությունները, դիտարկվում է առողջության պահպանման և խթանման ծրագրերի արդյունավետությունը, ուսումնասիրվում են երիտասարդների գիտելիքների, հմտությունների և վարքագծային մշակույթի դերը առողջության ձևավորման գործընթացում, ներկայացվում են բժշկական և կրթական հաստատությունների միջև համագործակցության մեխանիզմները, առաջարկվում են համակարգային լուծումներ՝ ուղղված առողջ ապրելակերպի խթանմանը, հիվանդությունների կանխարգելմանը և առողջապահական մշակույթի զարգացմանը, գիրքը միավորում է բժշկական հետազոտությունների, սոցիոլոգիական վերլուծության և կրթական մոտեցումների արդյունքները՝ նպաստելով երիտասարդների առողջության պահպանման ռազմավարության մշակմանը Երևանի դպրոցներում և բուհերում։

Պատմություն

Որդիների պայքարը հայրերի դեմ գաղափարական-փիլիսոփայական բնույթի գործ է, որտեղ Գարեգին Նժդեհը անդրադառնում է սերունդների միջև գոյացող արժեքային և մտածողական հակասություններին՝ դիտարկելով «հայրերի» որպես ավանդույթի, ազգային փորձի և պատմական հիշողության կրողներ, իսկ «որդիների»՝ որպես նոր ժամանակների ազդեցության տակ ձևավորվող մտածողություն ունեցող սերունդ։ Ստեղծագործության մեջ ընդգծվում է այն գաղափարը, որ սերունդների պայքարը ոչ միայն հակադրություն է, այլ նաև զարգացման շարժիչ ուժ, որտեղ ճիշտ հավասարակշռության բացակայությունը կարող է բերել ազգային ինքնության խեղաթյուրման կամ արժեքների կորստի։ Հեղինակը բարձրացնում է ազգային ինքնագիտակցության, բարոյական դիմադրության, հայրենասիրության և հոգևոր ինքնապահպանման հարցերը՝ փորձելով ցույց տալ, որ յուրաքանչյուր նոր սերունդ պարտավոր է ոչ թե կուրորեն ժխտել անցյալը, այլ հասկանալ, վերաիմաստավորել և ստեղծագործաբար շարունակել այն։ Տեքստում նկատելի են խորը փիլիսոփայական մտորումներ պատմության ընթացքի, մարդու դերի և ազգային գոյատևման մեխանիզմների վերաբերյալ, որոնք ուղղված են ընթերցողին ստիպելու վերանայել իր դիրքորոշումը ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցության նկատմամբ։

Իրավաբանություն

Սահմանադրական կարգի հիմունքները պետության կառուցվածքի և գործունեության հիմնական սկզբունքներն են, որոնք ամրագրված են Սահմանադրությամբ և արտահայտում են պետական իշխանության կազմակերպման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իրավական պետության կառուցման հիմքերը։ Այս հիմունքները ապահովում են պետության կայունությունը, ժողովրդավարական բնույթը և օրենքի գերակայությունը։ Սահմանադրական կարգի կարևորագույն հիմունքներից է ժողովրդաիշխանությունը, ըստ որի իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, և նա այն իրականացնում է ուղղակի կամ ներկայացուցիչների միջոցով։ Մյուս կարևոր սկզբունքը իշխանությունների բաժանումն է՝ օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների տարանջատումը, որը կանխում է իշխանության կենտրոնացումը և ապահովում փոխադարձ վերահսկողություն։ Օրենքի գերակայությունը ևս հիմնարար սկզբունք է, ըստ որի Սահմանադրությունը ունի բարձրագույն իրավական ուժ, և բոլոր օրենքներն ու պետական ակտերը պետք է համապատասխանեն դրան։ Կարևոր հիմունք է նաև մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների ճանաչումն ու պաշտպանությունը, որը համարվում է պետության հիմնական պարտականություններից մեկը։ Սահմանադրական կարգի հիմունքների մեջ մտնում են նաև իրավական պետության սկզբունքը, սոցիալական պետության գաղափարը և տնտեսական ազատության ապահովումը։ Պետության տարածքային ամբողջականությունը և ինքնիշխանությունը նույնպես հանդիսանում են սահմանադրական կարգի կարևոր բաղադրիչներ։ Այս հիմունքները միասին ձևավորում են պետական համակարգի իրավական և քաղաքական հիմքը, ապահովելով հասարակական հարաբերությունների կարգավորված և կանխատեսելի զարգացում։ Այսպիսով, սահմանադրական կարգի հիմունքները հանդիսանում են պետության կառուցվածքի և գործունեության առանցքային սկզբունքներ, որոնք երաշխավորում են ժողովրդավարություն, իրավականություն և հասարակական կայունություն։