Հայաստանի ազգային գրադարանի 2016 թ. ծրագիրը

Քիմիա

CO2-ը կամ ածխաթթու գազը անգույն, անհոտ գազ է, որը կազմված է մեկ ածխածնի և երկու թթվածնի ատոմներից և հանդիսանում է Երկրի ածխածնային ցիկլի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Այն առաջանում է բազմաթիվ բնական և արհեստական գործընթացների արդյունքում, օրինակ՝ օրգանական նյութերի այրման, կենդանի օրգանիզմների շնչառության, հրաբխային ակտիվության և արդյունաբերական վառելիքների օգտագործման ժամանակ։ CO2-ը համարվում է ջերմոցային գազ, քանի որ այն ունակ է կլանել և պահել ինֆրակարմիր ճառագայթումը մթնոլորտում, ինչի հետևանքով մասնակցում է գլոբալ տաքացման գործընթացին։ Չնայած դրան՝ այն նաև կենսական նշանակություն ունի բույսերի համար, քանի որ ֆոտոսինթեզի ընթացքում բույսերը օգտագործում են CO2՝ օրգանական նյութեր սինթեզելու և թթվածին արտազատելու համար։ Ածխաթթու գազը լուծվում է ջրում՝ առաջացնելով թույլ ածխաթթու, որը կարևոր դեր ունի բնական ջրային համակարգերի քիմիական հավասարակշռության մեջ։ Արդյունաբերության մեջ CO2-ը կիրառվում է տարբեր նպատակներով, օրինակ՝ սննդի արդյունաբերությունում որպես պահպանիչ և գազավորված ըմպելիքների արտադրության մեջ, ինչպես նաև հրդեհաշիջման համակարգերում և քիմիական գործընթացներում։ Նրա չափազանց մեծ կոնցենտրացիան մթնոլորտում համարվում է բնապահպանական լուրջ խնդիր, քանի որ նպաստում է կլիմայական փոփոխություններին և էկոհամակարգերի խաթարմանը։

Գրականություն

Հայ հին վիպաշխարհը-ը գրականագիտական և բանահյուսագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի հին վիպական ավանդույթի ձևավորումը, կառուցվածքը և գաղափարական բովանդակությունը՝ ընդգրկելով առասպելաբանական, դիցաբանական և հերոսական պատմությունների համակարգը, աշխատությունում վերլուծվում են հայ հին վիպական կերպարներն ու սյուժեները, դրանց կապը նախաքրիստոնեական հավատալիքների, բնության պաշտամունքի և վաղ պետական կազմավորումների պատմական հիշողության հետ, ինչպես նաև վիպական մտածողության դերը ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացում, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիպական նյութերի համեմատությանը հարևան ժողովուրդների էպոսների և հին արևելյան ավանդույթների հետ, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել ընդհանուր և յուրահատուկ մշակութային շերտերը, միաժամանակ ընդգծվում է բանավոր ավանդույթի փոխանցման մեխանիզմը, կերպարների խորհրդանշական իմաստները և պատմական իրականության ու առասպելի փոխներթափանցումը, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայ հին վիպաշխարհը ոչ միայն գրական ժառանգություն է, այլ նաև աշխարհընկալման համակարգ, որը ձևավորել է ժողովրդի մշակութային հիշողությունը և արժեքային պատկերացումները։

Տնտեսագիտություն

Կառավարման դպրոցները կառավարման գիտության պատմական զարգացման ընթացքում ձևավորված տեսական ուղղություններ են, որոնք տարբեր կերպ են բացատրում կազմակերպությունների կառավարման սկզբունքները, ղեկավարի դերը և կառավարման արդյունավետության հասնելու ուղիները։ Դրանք զարգացել են տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ կախված տնտեսական, տեխնոլոգիական և հասարակական փոփոխություններից, և յուրաքանչյուր դպրոց ընդգծում է կառավարման որոշակի կողմեր։ Առաջին կարևոր ուղղություններից է դասական կամ գիտական կառավարման դպրոցը, որի հիմնադիրներից է Frederick Taylor-ը։ Այս դպրոցը կենտրոնանում է աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման, աշխատանքի գիտական կազմակերպման և արտադրողականության աճի վրա։ Դրա ներկայացուցիչները կարևորում էին աշխատանքի բաժանումը, ստանդարտացումը և վերահսկողությունը։ Մյուս ուղղությունը վարչական կամ կազմակերպական դպրոցն է, որի հայտնի ներկայացուցիչներից է Henri Fayol-ը։ Այս դպրոցը ուսումնասիրում է կառավարման ընդհանուր սկզբունքները՝ պլանավորում, կազմակերպում, հրամանատարություն, համակարգում և վերահսկում՝ ընդգծելով ղեկավարության դերը ամբողջ կազմակերպության արդյունավետության մեջ։ Բացի այդ, գոյություն ունի մարդկային հարաբերությունների դպրոցը, որը ձևավորվել է XX դարի սկզբին և կենտրոնանում է աշխատողների վարքագծի, մոտիվացիայի և սոցիալական գործոնների վրա։ Այս ուղղությունը ցույց տվեց, որ արտադրողականությունը կախված է ոչ միայն տեխնիկական պայմաններից, այլ նաև մարդկանց հոգեբանական և սոցիալական վիճակից։ Հետագայում զարգացել են նաև վարքաբանական և համակարգային դպրոցները, որոնք կառավարման գործընթացը դիտարկում են ավելի լայն համատեքստում՝ որպես փոխկապակցված համակարգերի ամբողջություն։ Ժամանակակից մոտեցումներում ընդգծվում է իրավիճակային մոտեցումը, ըստ որի արդյունավետ կառավարման մեթոդը կախված է կոնկրետ իրավիճակից և պայմաններից։ Այսպիսով, կառավարման դպրոցները ներկայացնում են կառավարման գիտության զարգացման տարբեր փուլեր և մոտեցումներ, որոնք միասին ձևավորել են ժամանակակից կառավարման տեսությունը և պրակտիկան։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հայ տնտեսագիտական մտքի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի գիտական դիրքորոշումների, տեսական մոտեցումների և տնտեսական գործընթացների վերաբերյալ նրա վերլուծությունների վրա։ Նյութում բացահայտվում են նրա պատկերացումները շուկայական տնտեսության ձևավորման, պետական կարգավորման դերի և տնտեսական համակարգերի փոխակերպման մասին, հատկապես անցումային փուլերում գտնվող երկրների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուցիոնալ գործոնների ազդեցությանը տնտեսական զարգացման վրա՝ ընդգծելով, որ տնտեսական աճը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրական և ֆինանսական ցուցանիշներով, այլ նաև իրավական համակարգի կայունությամբ, կառավարման արդյունավետությամբ և տնտեսական քաղաքականության հետևողականությամբ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ազգային տնտեսության կառուցվածքային խնդիրները, մրցունակության բարձրացման ուղիները, ներդրումային միջավայրի բարելավման անհրաժեշտությունը և արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ռազմավարական նշանակությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում են սոցիալական բաղադրիչները՝ եկամուտների բաշխումը, զբաղվածության մակարդակը և բնակչության կենսամակարդակի փոփոխությունները՝ որպես տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման կարևոր չափանիշներ։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է տնտեսագիտության նկատմամբ համակարգային և ինստիտուցիոնալ մոտեցում, որտեղ տնտեսական գործընթացները դիտարկվում են որպես բազմագործոն և փոխկապակցված համակարգ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունում մանրամասն դիտարկվում է պտղաբուծության էկոնոմիկայի առանձնահատկությունը ՀՀ գյուղատնտեսական համակարգում՝ հաշվի առնելով բնական պայմանները, սեզոնայնությունը, արտադրական ռիսկերը և շուկայի փոփոխականությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև արտադրական ծախսերի կառուցվածքը, ինքնարժեքի ձևավորման գործոնները և եկամտաբերության բարձրացման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և տեխնոլոգիական արդիականացման կարևորությունը։ Գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում պտուղների վերամշակման ոլորտին, որտեղ քննարկվում են հումքի կորուստների նվազեցման, վերամշակման կարողությունների զարգացման և ավելացված արժեքի ստեղծման խնդիրները։ Հեղինակը շեշտում է, որ վերամշակման արդյունաբերության զարգացումը կարող է էապես բարձրացնել գյուղատնտեսության ընդհանուր արդյունավետությունը և նվազեցնել գյուղմթերքի շուկայի կախվածությունը սեզոնային տատանումներից։ Մարքեթինգային հատվածում վերլուծվում են պտղամթերքի շուկայի կառուցվածքը, սպառողական պահանջարկը, արտահանման հնարավորությունները և մրցակցային միջավայրը։ Ներկայացվում են նաև ապրանքանիշի ձևավորման, որակի ստանդարտների, լոգիստիկայի և շուկաների դիվերսիֆիկացման կարևորությունը Հայաստանի պայմաններում։ Աշխատությունը օգտակար է գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, տնտեսագիտության և մարքեթինգի ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև պետական քաղաքականություն մշակողների համար, ովքեր զբաղվում են գյուղատնտեսական արտադրության և ագրարային շուկաների զարգացման հարցերով։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կոմունիստական կառավարության կողմից բռնագաղթված և սեփականաշնորհված գույքի վերադարձման իրավական հիմնահարցերին և գործընթացներին։ Գրքում ներկայացվում են պատմական համատեքստը՝ կոնֆիսկացիայի պատճառները և բնույթը, ինչպես նաև արդի իրավական մեխանիզմները՝ սեփականության վերադարձի ապահովման, փոխհատուցման և արդարադատության ապահովման համար։ Հեղինակը վերլուծում է միջազգային փորձը, իրավական նորմերի ներդրման արդյունավետությունը, դատարանների և պետական մարմինների դերը, ինչպես նաև իրավապաշտպան կազմակերպությունների ազդեցությունը գործընթացի ընթացքի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև իրավական, սոցիալական և քաղաքական խոչընդոտները, որոնք խոչընդոտում են սեփականության վերադարձին կամ փոխհատուցմանը, ինչպես նաև հնարավոր բարեփոխումների ուղիները՝ իրավական համապարփակ և կայուն մեխանիզմների ստեղծման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, պատմաբանների, քաղաքական գիտությունների փորձագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանների համար՝ նպաստելով սեփականության իրավունքի վերականգնմանը և անցյալի տուժածների իրավունքների պաշտպանության բարելավմանը։