Նախիջևանի հայկական հուշարձանները

Գրականություն

Մխիթար Գոշ – Առակներ աշխատությունը միջնադարյան հայ գրականության արժեքավոր ստեղծագործություններից է, որտեղ Մխիթար Գոշը առակների միջոցով ներկայացնում է բարոյական, հասարակական և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ խորիմաստ գաղափարներ, ստեղծագործությունները կառուցված են կենդանիների, մարդկանց և խորհրդանշական կերպարների մասնակցությամբ պատմությունների ձևով, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է անարդարությունը, կեղծավորությունը, ագահությունը և մարդկային այլ արատներ՝ միաժամանակ քարոզելով արդարություն, իմաստություն, ազնվություն և խոհեմություն, առակները առանձնանում են պարզ և պատկերավոր լեզվով, ինչպես նաև դաստիարակչական բնույթով, ինչը դրանք դարձնում է ոչ միայն գրական, այլև բարոյափիլիսոփայական կարևոր ժառանգություն, գիրքը նաև արտացոլում է միջնադարյան հայկական հասարակության մտածողությունն ու արժեքային համակարգը՝ պահպանելով իր արդիականությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։

Իրավաբանություն

Գրքում ուսումնասիրվում է քրեաիրավական նորմերի մրցակցության հիմնահարցը, ներկայացվում են այն իրավիճակները, երբ մեկ և նույն արարքը կարող է միաժամանակ ընկնել քրեական իրավունքի մի քանի նորմերի կարգավորման դաշտ, վերլուծվում են այդ նորմերի ընտրության և կիրառման սկզբունքները՝ ներառյալ ընդհանուր և հատուկ նորմերի հարաբերակցությունը, նորմերի բախման լուծման կանոնները և իրավական որակման ճիշտ ընտրության չափանիշները, քննարկվում են իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող դժվարությունները՝ հատկապես դատական և քննիչ մարմինների գործունեության ընթացքում, ներկայացվում են տարբեր պետությունների փորձը և տեսական մոտեցումները՝ նորմերի մրցակցության լուծման հարցում, առանձնացվում են հանցակազմերի հատման, կրկնակի որակման և բացառման դեպքերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արդար դատավարության և իրավական որոշակիության սկզբունքի վրա, գիրքը միավորում է տեսական-իրավական վերլուծությունը և գործնական օրինակները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել միասնական մոտեցում քրեաիրավական նորմերի ճիշտ կիրառման համար և բարձրացնել իրավական համակարգի կանխատեսելիությունն ու արդյունավետությունը։

Պատմություն

Ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմական և քաղաքական խնդիրների զարգացումը միջազգային հարաբերությունների համատեքստում՝ սկսած դրանց ձևավորման վաղ փուլերից մինչև 20-րդ դարի քաղաքական գործընթացները։ Հեղինակը՝ Էդուարդ Ս. Լիտլը, անդրադառնում է այն հանգամանքներին, որոնք պայմանավորեցին «Հայկական հարցի» առաջացումը Օսմանյան կայսրության ներսում, ինչպես նաև այն միջազգային քննարկումներին, որտեղ հայ ժողովրդի իրավունքների և ինքնորոշման խնդիրները դարձան դիվանագիտական օրակարգի մաս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1877–1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտին և Բեռլինի կոնգրեսին, որտեղ «Հայկական հարցը» առաջին անգամ ձևակերպվեց որպես միջազգային խնդիր։ Գրքում քննարկվում են նաև նախորդ դարերի հայկական գործիչների և մտավորականների գործունեությունը, ովքեր եվրոպական արքունիքներին էին ներկայացնում հայ ժողովրդի վիճակը և փորձել էին ստանալ աջակցություն հայկական խնդիրների լուծման համար։ Հեղինակը վերլուծում է այն պատճառները, թե ինչու Սան-Ստեֆանոյի և Բեռլինի պայմանագրերը չարդարացրին հայ ժողովրդի սպասումները և ինչպես այդ գործընթացները ձևավորեցին երկարատև քաղաքական և դիվանագիտական պայքար, որը հայտնի է որպես «Հայկական հարց»։ Ընդհանուր առմամբ գիրքը դիտարկում է թեման ոչ միայն պատմական տեսանկյունից, այլ նաև միջազգային իրավունքի և մեծ տերությունների շահերի բախման շրջանակում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է հայկական հարցը դարձել կայսրությունների քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից մեկը։

Փիլիսոփայություն

«Մտածել ինչպես Այնշթայնը» գրքում Դանիել Սմիթը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է զարգացնել ստեղծագործական և անսովոր մտածողություն՝ օրինակ վերցնելով Ալբերտ Այնշթայնի մոտեցումներից։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ մեծ գիտնականների հաջողությունները ոչ միայն հիանալի ինտելեկտի արդյունք են, այլ նաև ճիշտ մտածելու, հարցեր տալու, վերլուծելու և մտավոր սահմանները կոտրելու ունակության արդյունք։ Այն շեշտադրում է՝ ինչպես լուծել խնդիրները նոր տեսանկյունից, ինչպես զարգացնել ստեղծագործական մտածողությունը, ինչպես օգտագործել գիտական մտածողության սկզբունքները առօրյա կյանքում, ինչպես սովորել «հարցեր տալ այնպես, ինչպես չի սովորեցնում դպրոցը»։ Գիրքը օգտակար է բոլորի համար՝ սկսած ուսանողներից մինչև մասնագետներ, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց մտածողությունը, բարձրացնել քննադատական և ստեղծագործական ունակությունները և ավելի հաջողակ լինել նորարարական լուծումների որոնման մեջ։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-68-677-6

Տնտեսագիտություն

Գլոբալացվող աշխարհ-ը հասարակագիտական և քաղաքական-տնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է գլոբալացման գործընթացը որպես ժամանակակից աշխարհի հիմնական կառուցվածքային փոփոխություն՝ ընդգրկելով տնտեսական, քաղաքական, մշակութային և տեխնոլոգիական փոխկապակցվածությունների աճը, աշխատությունում ներկայացվում են գլոբալ տնտեսության ձևավորման մեխանիզմները, միջազգային առևտրի և ֆինանսական հոսքերի ընդլայնումը, բազմազգ կորպորացիաների ազդեցությունը և պետությունների փոխկապվածության խորացումը, միաժամանակ քննարկվում են գլոբալացման սոցիալական հետևանքները՝ անհավասարության խորացում, մշակութային փոխակերպումներ և ազգային ինքնությունների վերաիմաստավորում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվայնացման դերին՝ որպես գլոբալ գործընթացների արագացման գործոն, աշխատությունը ընդգծում է, որ գլոբալացումը ոչ միայն տնտեսական երևույթ է, այլ նաև բազմաշերտ քաղաքակրթական գործընթաց, որը փոխում է հասարակությունների զարգացման տրամաբանությունը և միջազգային հարաբերությունների կառուցվածքը։

Գրականություն

Այս աշխատանքը անդրադառնում է պատմական ճշմարտացիության խնդրին գեղարվեստական գրականության մեջ՝ վերլուծելով այն սահմանային տարածքը, որտեղ պատմական փաստը և գեղարվեստական վերարտադրությունը փոխազդում են միմյանց հետ։ Հետազոտության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես փաստերի ճշգրիտ վերարտադրություն, այլ նաև որպես հեղինակի կողմից պատմական իրականության իմաստավորման և վերաիմաստավորման գործընթաց, որտեղ կարևոր դեր ունեն գեղարվեստական պայմանականությունը, հեղինակային դիրքորոշումը և ժամանակի ընկալման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ պատմական թեմայով ստեղծագործություններում հաճախ առաջանում է լարվածություն փաստականության և գեղարվեստական ազատության միջև, ինչը հանգեցնում է տարբեր մեկնաբանությունների՝ կախված ընթերցողի ակնկալիքներից և մշակութային համատեքստից։ Քննարկվում են նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով գրողները ստեղծում են պատմական «իրականության պատրանք», օգտագործելով փաստագրական նյութեր, ժամանակի լեզվական վերարտադրություն, իրական անձանց և իրադարձությունների ներմուծում, ինչպես նաև հորինված տարրերի համադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական վեպի ժանրին, որտեղ հեղինակը հաճախ միավորում է գիտական պատմագրության և գեղարվեստական մտքի սկզբունքները՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ արտացոլում է, և՛ մեկնաբանում պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ գեղարվեստական գրականության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը բացարձակ կատեգորիա չէ, այլ հարաբերական և բազմիմաստ երևույթ, որը ձևավորվում է պատմության, արվեստի և ընթերցողի ընկալման փոխազդեցության արդյունքում։