Նոր և նորագույն դարաշրջան

Գրականություն

Ալբեր Քամյուը 20-րդ դարի ֆրանսիական գրականության և էքզիստենցիալիստական մտածողության կարևորագույն ներկայացուցիչներից է, թեև ինքը հաճախ չէր ընդունում իրեն որպես էքզիստենցիալիստ՝ ավելի շատ ընդգծելով աբսուրդի փիլիսոփայությունը։ Նա ծնվել է Ալժիրում և իր ստեղծագործություններում հաճախ անդրադարձել է մարդու և աշխարհի միջև հակասությանը, կյանքի իմաստի որոնմանը և այն գաղափարին, որ մարդը ապրում է մի իրականությունում, որտեղ վերջնական ու բացարձակ իմաստ չկա, սակայն նա պետք է շարունակի ապրել և գործել՝ պահպանելով իր բարոյական պատասխանատվությունը։ Քամյուի հայտնի ստեղծագործություններից են «Օտարը», «Ժանտախտը» և «Սիզիփոսի առասպելը», որոնցում նա ներկայացնում է մարդու միայնությունը, հասարակության օտարացումը և անհատի պայքարը անիմաստության դեմ։ Նրա փիլիսոփայական մոտեցման կենտրոնում աբսուրդի գաղափարն է, ըստ որի մարդու իմաստ փնտրելու ձգտումը բախվում է աշխարհի անտարբերությանը, սակայն հենց այդ հակասության գիտակցումն է տալիս մարդուն ազատություն և հնարավորություն ստեղծելու սեփական արժեքները։ Քամյուն նաև ակտիվորեն մասնակցել է իր ժամանակի հասարակական և քաղաքական քննարկումներին՝ պաշտպանելով արդարության, ազատության և մարդկային արժանապատվության գաղափարները։ 1957 թվականին նա ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության ոլորտում իր ստեղծագործական կարևոր ավանդի համար։

Տնտեսագիտություն

ATHENA. «Գործիքակազմ (ֆինանսական կառավարում)»-ը ֆինանսական կառավարման ուսումնական և կիրառական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է կազմակերպությունների ֆինանսական պլանավորման, վերլուծության և վերահսկման հիմնական գործիքակազմը՝ ընդգրկելով բյուջետավորման մեթոդները, դրամական հոսքերի կառավարումը, ֆինանսական ռիսկերի գնահատումը և կառավարչական որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ հաշվարկային մոտեցումները, աշխատությունում բացատրվում են ֆինանսական ցուցանիշների համակարգված կիրառումը, ծախսերի օպտիմալացման մեթոդները, եկամտաբերության վերլուծությունը և ներդրումային որոշումների գնահատման հիմնական սկզբունքները, միաժամանակ ներկայացվում են ժամանակակից կառավարման տեղեկատվական համակարգերի կիրառությունները ֆինանսների ոլորտում՝ որպես արդյունավետ վերահսկման և կանխատեսման միջոցներ, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել գործնական հմտություններ ֆինանսական տվյալների վերլուծության, ռազմավարական պլանավորման և կազմակերպության ֆինանսական կայունության ապահովման ուղղությամբ։

Մաթեմատիկա

Ներկայացնում է թվի գաղափարի ձևավորումը մաթեմատիկայի պատմական և տրամաբանական զարգացման ընթացքում՝ սկսած ամենահիմնական քանակական պատկերացումներից մինչև ժամանակակից վերացական կառուցվածքներ, այն բացատրում է, թե ինչպես է մարդը սկզբում թվերը օգտագործել հաշվելու և առարկաներ տարբերակելու համար, հետո աստիճանաբար անցել ավելի բարդ համակարգերի՝ բնական, ամբողջ, ռացիոնալ, իրական և կոմպլեքս թվերի, որոնցից յուրաքանչյուրն ընդլայնում է նախորդի հնարավորությունները և լուծում է նոր տեսակի խնդիրներ, գիրքը նաև ընդգծում է, որ թիվը միայն հաշվման գործիք չէ, այլ մաթեմատիկական մտածողության հիմք, որը օգտագործվում է ոչ միայն առօրյա հաշվարկներում, այլ նաև ֆիզիկայում, ինժեներիայում, տնտեսագիտությունում և տեղեկատվական տեխնոլոգիաներում, միաժամանակ ներկայացվում է թվի աբստրակտ բնույթը՝ որպես կառուցվածք, որը սահմանվում է իր հատկություններով և գործողություններով, ոչ թե միայն «քանակ» իմաստով, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ ժամանակակից մաթեմատիկայի տրամաբանական հիմքերը և դրա կիրառությունները տարբեր գիտական ոլորտներում։

Պատմություն

Աշխատության առանցքում գտնվում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության հռչակում-ը, որը տեղի ունեցավ ծանր պատմական պայմաններում՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմ-ի ավարտի, Հայոց ցեղասպանություն-ի հետևանքների և տարածաշրջանային քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Վիրաբյանը մանրամասն նկարագրում է, թե ինչպես ավերված, գաղթականներով լեցուն և տնտեսական ծանր վիճակում գտնվող երկիրը կարողացավ ձևավորել պետական կառույցներ և փորձել կազմակերպել իր քաղաքական ու հասարակական կյանքը։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում պետական կառավարման համակարգի ձևավորմանը՝ խորհրդարանի, կառավարության և վարչական մարմինների գործունեությանը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպիսի դժվարություններով էին ուղեկցվում պետականաշինության գործընթացները՝ ներքին քաղաքական պայքարներ, կուսակցական հակասություններ, ռեսուրսների սակավություն և արտաքին ճնշումներ։ Միևնույն ժամանակ ներկայացվում է, թե ինչպես էին այդ պայմաններում փորձ արվում ստեղծել իրավական պետություն և կազմակերպել կրթություն, առողջապահություն և տնտեսություն։ Արտաքին քաղաքականությունը գրքի առանցքային թեմաներից է։ Վիրաբյանը վերլուծում է նորաստեղծ հանրապետության հարաբերությունները հարևան երկրների՝ Վրաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ, ինչպես նաև մեծ տերությունների հետ կապերը։ Նա անդրադառնում է սահմանային հակամարտություններին, դիվանագիտական բանակցություններին և այն փորձերին, որոնց միջոցով Հայաստանը փորձում էր միջազգային ճանաչում և աջակցություն ստանալ։ Այս համատեքստում հատկապես կարևոր է նաև Սևրի պայմանագիր-ի քննարկումը, որը, թեև մեծ հույսեր էր ներշնչում, իրականում չիրագործվեց։ Գիրքը նաև մանրամասն անդրադառնում է սոցիալ-տնտեսական վիճակին՝ սով, համաճարակներ, գաղթականների խնդիրներ և տնտեսական քայքայում։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ անկախ պետականության պահպանումը ոչ միայն քաղաքական, այլև կենսական խնդիր էր՝ կապված բնակչության գոյատևման հետ։ Այս իրողությունները հաճախ որոշիչ էին քաղաքական որոշումների ընդունման մեջ։

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործության գեղագիտական և փիլիսոփայական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա գրական ժառանգության գաղափարական խորքը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և ազգային ու համամարդկային արժեքների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Իսահակյանի ստեղծագործության մեջ արտահայտված աշխարհայացքային համակարգը, մարդու, բնության, սիրո, հայրենիքի և ճակատագրի մասին նրա փիլիսոփայական ընկալումները, ինչպես նաև դրանց գեղագիտական մարմնավորումը տարբեր ժանրերում՝ պոեզիայում, արձակում և պոեմներում։ Ուսումնասիրվում են նրա ստեղծագործական մտածողության հիմնական շերտերը՝ ռոմանտիզմի և ռեալիզմի համադրությունը, խորհրդանշական պատկերների կիրառությունը, ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը և էպիկական մտածողության տարրերը, որոնք միասին ձևավորում են Իսահակյանի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փիլիսոփայական հայացքներին՝ կյանքի իմաստի որոնման, մարդկային տառապանքի, ազատության և բարոյական արժեքների հարցադրումներին, որոնք արտահայտվում են ինչպես քնարական, այնպես էլ էպիկական ձևերում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Իսահակյանի ստեղծագործության կապը հայ ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացի հետ՝ ընդգծելով նրա դերը որպես ազգային և համամարդկային արժեքների սինթեզող գրող։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության մեջ՝ բացահայտելով Ավ. Իսահակյանի ստեղծագործության գեղագիտական և փիլիսոփայական բազմաշերտ կառուցվածքը։

Փիլիսոփայություն

Գարեգին Նժդեհի ուսմունքը և դրա արդիականությունը գիրքը նվիրված է Գարեգին Նժդեհի գաղափարախոսության համակարգային վերլուծությանը և նրա մտքերի կիրառելիության քննարկմանը ժամանակակից հասարակական և քաղաքական իրականության մեջ։ Ստեղծագործությունը փորձում է ներկայացնել Նժդեհի ուսմունքը որպես ամբողջական գաղափարական համակարգ, որի կենտրոնում են ազգային ինքնության պահպանումը, մարդու բարոյական ամրությունը, պետական մտածողությունը և հասարակական պատասխանատվությունը։ Գրքում մանրամասն ուսումնասիրվում են Նժդեհի հիմնական գաղափարները՝ ազգի հոգևոր ուժի, ինքնաճանաչման, դիմադրողականության և արժեքային համակարգի վերաբերյալ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ձևավորվել պատմական փորձի հիման վրա և ինչ դեր կարող են ունենալ արդի աշխարհում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Նժդեհի մտքերի արդիականությունը՝ կապելով դրանք ժամանակակից քաղաքական, մշակութային և սոցիալական խնդիրների հետ, ինչպիսիք են ազգային ինքնության պահպանման մարտահրավերները, հասարակական արժեքների փոփոխությունը և պետականության ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ տեսական և վերլուծական աշխատանք է, որը փորձում է կամուրջ ստեղծել պատմական գաղափարների և ներկա իրականության միջև՝ ընդգծելով, որ գաղափարախոսությունները կարող են շարունակել ազդեցություն ունենալ նաև ժամանակակից հասարակության վրա։