Նորամուծությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները ՀՀ առևտրային բանկերում

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատանքը նվիրված է արդի տեղեկատվական հասարակության սոցիոմշակութային գործառույթների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային միջավայրի ազդեցությունը հասարակության մշակութային, կրթական և հաղորդակցական համակարգերի վրա։ Տեղեկատվական հասարակությունը բնութագրվում է գիտելիքի, տեղեկատվության և հաղորդակցության տեխնոլոգիաների գերակշռող դերով, որոնք ձևափոխում են սոցիալական հարաբերությունները, արժեքային համակարգերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական սոցիոմշակութային գործառույթները, որոնք ներառում են տեղեկատվության տարածման և հասանելիության ապահովումը, կրթական գործընթացների թվայնացումը, մշակութային փոխանակման ընդլայնումը, հասարակական կարծիքի ձևավորումը և սոցիալական ինտեգրման նոր ձևերի առաջացումը։ Միևնույն ժամանակ վերլուծվում են նաև տեղեկատվական հասարակությանը բնորոշ մարտահրավերները՝ տեղեկատվական անհավասարություն, թվային բևեռացում, մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներ և մեդիաազդեցության աճող դերը։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները վերափոխում հասարակության մշակութային կյանքը և ձևավորում նոր սոցիալական իրականություն, որտեղ տեղեկատվությունը դառնում է հիմնական ռեսուրս և զարգացման շարժիչ ուժ։

Գրականություն

Պարույր Սևակը հայ 20-րդ դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից, գրականագետներից և հասարակական մտավորականներից մեկն է, որի ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել նորագույն հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում, գյուղական միջավայրում ձևավորված նրա աշխարհընկալումը հետագայում դարձել է իր պոեզիայի կարևոր հիմքերից մեկը։ Սևակը ստացել է բարձրագույն կրթություն Երևանի պետական համալսարանում, ապա ուսումը շարունակել է Մոսկվայում՝ Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, որտեղ խորացրել է իր գրական և գիտական պատրաստվածությունը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են խոր փիլիսոփայականությամբ, ազգային ինքնության հարցերի արծարծմամբ, մարդու ներաշխարհի բարդությունների բացահայտմամբ և ժամանակի սոցիալական խնդիրների քննադատական ընկալմամբ։ Սևակի պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ ունի հայրենիքի, սիրո, մարդկային արժանապատվության և պատմական հիշողության թեմաները, որոնք ներկայացված են բարձր գեղարվեստական լեզվով և հուզական ուժով։ Նրա հայտնի գործերից է «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը, որը նվիրված է Կոմիտասի կերպարին և համարվում է հայ պոեզիայի գլուխգործոցներից մեկը՝ արտահայտելով ազգային ցավի, հիշողության և մշակութային կորուստների խորքային իմաստները։ Սևակը նաև զբաղվել է գիտական և գրական ուսումնասիրություններով, եղել է ակտիվ հասարակական դիրքորոշում ունեցող մտավորական։ Նրա կյանքը ավարտվել է 1971 թվականին ավտովթարի հետևանքով, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակել է մեծ ազդեցություն ունենալ հայ գրականության և ընթերցող հանրության վրա։ Պարույր Սևակի անունը այսօր համարվում է հայ պոեզիայի նորարարական մտածողության և ազգային ինքնագիտակցության կարևոր խորհրդանիշներից մեկը, իսկ նրա գործերը շարունակում են ուսումնասիրվել և բարձր գնահատվել տարբեր սերունդների կողմից։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Վախթանգ Անանյանի որսորդական պատմվածքների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում բնության գեղեցկությունը, կենդանական աշխարհի վարքագիծը և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունները։ Պատմվածքներում հաճախ նկարագրվում են որսորդական արկածներ, լարված իրավիճակներ անտառներում և լեռներում, ինչպես նաև այն փորձառությունները, որոնք ձևավորում են որսորդի բնավորությունը, պատասխանատվության զգացումը և բնության նկատմամբ հարգանքը։ Հեղինակը միաժամանակ բացահայտում է նաև բնապահպանական գաղափարներ՝ ցույց տալով, որ իրական որսորդությունը միայն ֆիզիկական արարք չէ, այլ նաև գիտելիք, համբերություն և բնության օրենքների ըմբռնում։ Պատմությունները գրված են կենդանի և պատկերավոր լեզվով, որտեղ գործողությունների դինամիկան համադրվում է բնության մանրամասն նկարագրությունների հետ՝ ստեղծելով արկածային, բայց նաև խոհական մթնոլորտ։ Vahagn Ananyan-ի ստեղծագործությունները կարևոր տեղ ունեն հայ մանկապատանեկան և բնապատկերային գրականության մեջ՝ նպաստելով բնության նկատմամբ սիրո և պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Գիզայի հսկա պիրամիդների պատմությունը՝ միաժամանակ միավորելով **հիմնական փաստերը**, **քաղաքական ու կրոնական ենթատեքստը**, և այդ առասպելային կառուցվածքների շուրջ ձևավորված գաղտնիքներն ու միստիկան։ Հեղինակը նկարագրում է, թե ինչպես են կառուցվել պիրամիդները, ինչ նշանակություն են ունեցել հին եգիպտացիների համար, և ինչպիսի ազդեցություն են ունեցել մարդու պատկերացումների վրա հազարամյակների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում են նաև պիրամիդների հետ կապված բազմաթիվ լեգենդներ, տասնյակ տեսություններ՝ ինչպես գիտական, այնպես էլ թարգմանական, որոնք փորձում են բացատրել դրանց հնագույն կառուցվածքային ու կոսմոլոգիական գաղտնիքները։ Հեղինակը կարևորում է նաև հնագիտական տվյալները՝ կառուցվածքի չափերի, նյութերի և ճարտարապետական մեթոդների վերաբերյալ։ Այն ընթերցողներին տալիս է ամբողջական պատկեր՝ թե ինչու են պիրամիդները համարվում մարդկության մեծագույն ճարտարապետական նվաճումներից մեկը, և ինչպիսի հարցեր դեռ շարունակում են հետաքրքրել գիտնականներին ու պատմաբաններին։ Գիրքը հարմար է ինչպես հնագիտությամբ հետաքրքրվողների, այնպես էլ լայն հանրության համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ՝ ինչու են պիրամիդները մինչև այսօր ներշնչում, զարմացնում և հարուցում գաղտնիքների որոնում։ Հրատարակիչ - Thames & Hudson Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 9780500301227

Գրականություն

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։

Անգլերեն

եռնարկը նախատեսված է տնտեսագետ ուսանողների, տնտեսության տարբեր ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինչպես նաև անգլերենով հրատարակված մասնագիտական գրականությունից օգտվել ցանկացողների համար ։