Պարույր Սևակ Կենսագրություն

Իրավաբանություն

Իրավունքի սկզբունքների դերը ՀՀ իրավական համակարգում ունի հիմնարար նշանակություն ինչպես նորմատիվ կառուցվածքի ձևավորման, այնպես էլ իրավակիրառ պրակտիկայի ուղղորդման տեսանկյունից, քանի որ դրանք հանդես են գալիս որպես իրավական կարգավորման ընդհանուր գաղափարական և արժեքային հիմքեր։ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում իրավունքի սկզբունքները ամրագրված են Սահմանադրությամբ, ոլորտային օրենքներով և դատական նախադեպային մոտեցումներով, և ապահովում են իրավական նորմերի մեկնաբանության ու կիրառման միասնականությունը։ Դրանց շարքում առանձնանում են օրինականության, իրավահավասարության, մարդու և քաղաքացու իրավունքների գերակայության, իրավական որոշակիության, համաչափության և արդարության սկզբունքները, որոնք ձևավորում են իրավական պետության առանցքային կառուցվածքը։ Տեսական առումով իրավունքի սկզբունքները դիտարկվում են որպես իրավական համակարգի «կմախք», որը միավորում է տարբեր իրավական ճյուղերը մեկ միասնական արժեքային համակարգում և ապահովում է իրավական նորմերի տրամաբանական համադրելիությունը։ Դրանք նաև կատարում են մեկնաբանական գործառույթ՝ օգնելով դատավորներին և իրավակիրառ մարմիններին լուծել այն դեպքերը, որտեղ կոնկրետ նորմերի կիրառումը բավարար չէ կամ առաջանում են հակասություններ։ Այս համատեքստում սկզբունքները ծառայում են որպես իրավունքի զարգացման ուղենիշներ՝ հնարավորություն տալով իրավական համակարգին հարմարվել սոցիալական փոփոխություններին առանց օրենսդրության ամբողջական վերափոխման։

Իրավաբանություն

Հաշտարարության ինստիտուտը ՀՀ քաղաքացիական դատավարությունում (մեդիացիան) համարվում է վեճերի լուծման այլընտրանքային մեխանիզմ, որի նպատակն է կողմերին հնարավորություն տալ լուծելու իրենց քաղաքացիաիրավական վեճերը առանց լիարժեք դատական քննության՝ հաշտարարի (մեդիատորի) օգնությամբ։ ՀՀ իրավական համակարգում այս ինստիտուտը հատկապես զարգացել է վերջին դատավարական բարեփոխումների արդյունքում՝ որպես դատարանների ծանրաբեռնվածությունը նվազեցնող և վեճերի ավելի արագ ու արդյունավետ կարգավորման միջոց։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի կարգավորումներով դատարանը կարող է ցանկացած փուլում կողմերին առաջարկել կամ նրանց համաձայնությամբ նշանակել հաշտարարություն, որի ընթացքում անկախ և արտոնագրված հաշտարարը նպաստում է կողմերի միջև փոխընդունելի լուծման ձեռքբերմանը՝ առանց պարտադրող որոշում կայացնելու։ Հաշտարարությունը կամավոր գործընթաց է, որտեղ պահպանվում են կողմերի հավասարությունը, գաղտնիությունը և ինքնուրույն որոշում կայացնելու իրավունքը, իսկ գործընթացի արդյունքում կնքված հաշտության համաձայնությունը կարող է ունենալ դատական ուժ, եթե այն հաստատվում է դատարանի կողմից։ Այս ինստիտուտի ներդրման հիմնական նպատակներն են վեճերի խաղաղ կարգավորումը, դատական ծախսերի և ժամանակի նվազեցումը, ինչպես նաև իրավական մշակույթի զարգացումը՝ խրախուսելով կողմերի համագործակցային վարքագիծը։ Հայաստանի փորձը ցույց է տալիս, որ հաշտարարության զարգացումը կարևոր դեր է խաղում արդարադատության համակարգի արդյունավետության բարձրացման, դատարանների ծանրաբեռնվածության նվազեցման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է խաչակրաց արշավանքների երկրորդ շրջանի և հայկական իշխանությունների փոխհարաբերությունները՝ բացահայտելով քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական շփումների բարդ համակարգը միջնադարյան Մերձավոր Արևելքում։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական իշխանությունների՝ հատկապես Կիլիկիայի հայկական թագավորության, և խաչակիր պետությունների համագործակցության ու հակասությունների դինամիկան, ինչպես նաև այն ռազմավարական դերը, որ հայերը խաղացել են տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության մեջ։ Գրքում քննարկվում են ռազմական դաշինքները, ամուսնությունների միջոցով քաղաքական կապերը, առևտրային հարաբերությունները և կրոնական տարբերությունների ազդեցությունը կողմերի փոխգործակցության վրա։ Ներկայացվում են նաև խաչակրաց պետությունների անկման պատճառները և այն, թե ինչպես է այդ գործընթացը ազդել հայկական պետականության ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների և ժամանակակից պատմագիտական ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ հայերի և խաչակիրների հարաբերությունների բազմաշերտ բնույթը միջնադարում։

Մաթեմատիկա

Նյութում ներկայացվում են օպտիմիզացիայի հիմնական խնդիրների ձևակերպումները և լուծման մոտեցումները՝ ներառյալ գծային և ոչ գծային օպտիմիզացիան, սահմանափակված խնդիրները, գրադիենտային մեթոդները և Լագրանժի բազմապատկիչների կիրառությունը։ Քննարկվում են նաև թվային ալգորիթմներ, որոնք օգտագործվում են գործնական խնդիրների արդյունավետ լուծման համար։ Ձեռնարկը ցույց է տալիս օպտիմիզացիայի մեթոդների կիրառությունները տնտեսագիտության, ինժեներական համակարգերի, կառավարման և տվյալագիտության ոլորտներում՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը արդյունավետ որոշումների ընդունման համար։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի բովանդակության, իրավական երաշխիքների և նախնական քննության փուլում դրա արդյունավետ ապահովման հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պաշտպանության իրավունքի սահմանադրական և քրեադատավարական հիմքերը, դրա նշանակությունը արդար դատաքննության ապահովման գործընթացում, ինչպես նաև կասկածյալի և մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակի առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է պաշտպանի մասնակցության իրավական մեխանիզմները, իրավաբանական օգնության հասանելիությունը, ապացույցների հավաքման և գնահատման ընթացքում կողմերի հավասարության սկզբունքի իրացման խնդիրները, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների պարտականությունները պաշտպանության իրավունքի ապահովման գործում։ Գրքում քննարկվում են նաև մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային չափանիշները, դատական պրակտիկան, նախնական քննության ընթացքում թույլ տրվող դատավարական խախտումների հետևանքները և դրանց կանխարգելման հնարավորությունները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական և գործնական մոտեցումները՝ ներկայացնելով առաջարկություններ քրեական դատավարության կատարելագործման և պաշտպանության իրավունքի առավել արդյունավետ իրացման ուղղությամբ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, փաստաբանների, դատավորների, քննիչների, դատախազների, գիտահետազոտողների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և քրեական արդարադատության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Սոցիալական աշխատանք

Менеджмент социальной работы աշխատությունը սոցիալական աշխատանքի կառավարման ոլորտին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է սոցիալական ծառայությունների կազմակերպման, պլանավորման և կառավարման հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները, այն բացատրում է սոցիալական հաստատությունների գործունեության արդյունավետ կազմակերպման ձևերը, մարդկային ռեսուրսների կառավարումը, ֆինանսավորման և ծրագրային պլանավորման գործընթացները, ինչպես նաև սոցիալական ծառայությունների որակի գնահատման համակարգերը, գիրքը անդրադառնում է պետական և ոչ պետական սոցիալական կառույցների համագործակցությանը, սոցիալական քաղաքականության իրականացման մեխանիզմներին և թիրախային խմբերի հետ աշխատանքի կազմակերպմանը, միաժամանակ ընդգծելով ղեկավարության դերը սոցիալական խնդիրների լուծման և համայնքային զարգացման գործընթացներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր սոցիալական աշխատանքի մասնագետների և կառավարման ոլորտի աշխատողների համար։