ՏԱՐԱ

Հոգեբանություն

Գիտակցությունը մարդկային հոգեբանության և նյարդաբանության հիմքը հանդիսացող երևույթ է, որը ընդգրկում է մարդու մտքի, զգայական ընկալումների, հիշողության, մտավոր գործունեության, զգացմունքների և ինքնագիտակցության ակտիվությունն ու համակարգումը։ Գիտակցությունը թույլ է տալիս մարդու ուղեղին տարբերակել արտաքին ու ներքին միջավայրի ազդակները, կատարել վերլուծություններ, որոշումներ ընդունել, ձևավորել նպատակներ և վերահսկել վարքագիծը։ Այն համարվում է բարձրակարգ նյարդային գործընթացների արդյունք, որի հիմքում ընկած են նյարդային ցանցերի ակտիվությունը, սինապտիկ հաղորդակցությունը և ուղեղի կորտեքսի գործունեությունը։ Գիտակցության ուսումնասիրման ոլորտը ներառում է հոգեբանություն, նեյրոնեատորիա, փիլիսոփայություն և когնիտիվ գիտություններ, որոնք ուսումնասիրում են գիտակցության ձևերը, մակարդակները, խանգարումները և դրա զարգացումը կյանքի տարբեր փուլերում։ Գիտակցությունը նաև համարվում է սոցիալ-մշակութային գործընթացների ներդաշնակության հիմք՝ ապահովելով անձի ինքնաարտահայտությունն ու միջանձնային հաղորդակցությունը։ Այսպիսով, գիտակցությունը հանդիսանում է մարդու մտավոր և հոգեկան գործունեության կենտրոնական կողմը, որն ուղղորդում է իր գործողությունները և ազդում կենսական, սոցիալական ու մշակութային ներուժի վրա։

Տնտեսագիտություն

Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես է ագրարային ոլորտը, որը ձևավորում է Հայաստանի տնտեսության կարևոր հատվածներից մեկը, կապված աշխատանքային շուկայի հետ՝ ինչպես տեղի ունեցող փոփոխությունները, զարգացումները ու մարտահրավերները ազդում են երկրի գյուղատնտեսության վրա։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային ոլորտի աշխատանքային ուժի պահանջարկի ու առաջարկի անհամապատասխանություններին, ոլորտում զբաղվածության բարձր մակարդակին ու դրա արտագաղթի հետ կապված խնդիրներին, ինչպես նաև աշխատավարձերի անհավասարությանը գյուղական և քաղաքային տարածքների միջև։ Հակոբյանը վերլուծում է, թե ինչպես են տնտեսության զարգացման տարբեր փուլերում փոխվում ագրարային աշխատանքի բնութագրերը՝ կադրերի պատրաստություն, գյուղատնտեսական մեթոդներ, հողօգտագործման համակարգեր և մեխանիզացիա, որոնք ազդեցություն են ունենում գյուղական բնակչության զբաղվածության վրա։ Գիրքը նաև անդրադառնում է գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղված պետության քաղաքականությանը՝ աշխատուժի արդյունավետ օգտագործման, մարզերում զբաղվածության ապահովման, արտագաղթի կանխարգելման և ագրարային աշխատանքում թեթև ու ծանր պայմանների միջև հավասարակշռություն ստեղծելու հարցերին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև միջազգային փորձը՝ համեմատելով Հայաստանի ագրարային աշխատանքի շուկայի կազմակերպման մեթոդները՝ օգտագործելով տարբեր երկրների օրինակներ՝ գյուղատնտեսության մեջ աշխատանքի օգտագործման նորարարական մոտեցումների վերաբերյալ։ Գրքում անդրադարձ կա նաև գյուղատնտեսության ոլորտի զարգացմանն ուղղված հիմնարար լուծումների՝ անասնապահության, բերքահավաքի, ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացման և գյուղատնտեսական կրթության ու վարպետության հմտությունների զարգացման հարցերին։ Գիրքը օգտակար կլինի ագրարային տնտեսության, աշխատանքի շուկայի և գյուղատնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ ուսումնասիրություններ և հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների, տնտեսագետների և սոցիոլոգների համար։ Այն նաև կարևոր աղբյուր է բակալավրի ու մագիստրատուրայի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ագրարային տնտեսության և աշխատանքի էկոնոմիկայի հարցերը։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցահասակ երեխաների կյանքի որակի վրա լոր (լարինգո-օտորինոլարինգոլոգիական) հիվանդությունների ազդեցության ուսումնասիրմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես առողջական վիճակի գնահատման կարևոր չափանիշ։ Նյութում վերլուծվում են սուր և քրոնիկ ԼՕՌ հիվանդությունների՝ օրինակ, ձայնամարտի, քիթ-կոկորդ-ականջի և գլոտիսի խանգարումների ազդեցությունը երեխաների ֆիզիկական առողջության, սոցիալական ակտիվության, ուսումնական և սոցիալական ներգրավվածության վրա։ Աշխատությունը ընդգծում է հիվանդությունների կրկնվող բնույթի, ընթացքի ծանրության և բուժման արդյունավետության նշանակությունը կյանքի որակի վրա, ինչպես նաև առողջապահական միջամտությունների անհրաժեշտությունը՝ երեխաների հոգեբանական և ֆիզիկական բարեկեցությունը պահպանելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում չափման գործիքների՝ հարցաթերթիկների և որակական վերլուծությունների կիրառմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատական գնահատել ԼՕՌ հիվանդությունների ազդեցությունը տարբեր երեխաների խմբերում։ Նյութը կարևոր է մանկաբույժների, ԼՕՌ մասնագետների, մանկավարժների և առողջապահության ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով դպրոցահասակ երեխաների առողջական վիճակի գնահատման և կանխարգելիչ ծրագրերի մշակմանը։

Այլ առարկաներ

Հեղինակ Հ. Ղազարյանը ներկայացնում է հատիկընդեղեն մշակաբույսերի հիմնական տեսակները՝ լոբազգիներ, ոլոռ, ոսպ և այլ կերային ու սննդային նշանակություն ունեցող մշակաբույսեր՝ բացատրելով դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի պայմանները և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է սորտերի ստեղծման և շրջանացման գործընթացին՝ ընդգծելով ընտրասերման մեթոդները, փորձարարական դաշտային ուսումնասիրությունները և բարձր բերքատվություն ունեցող ու հիվանդություններին դիմացկուն սորտերի ստացման ուղիները։ Գրքում ներկայացվում են նաև հատիկընդեղեն մշակաբույսերի մշակության տեխնոլոգիաները՝ հողի պատրաստում, ցանք, պարարտացում, ոռոգում, բույսերի խնամք և բերքահավաք, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության մեջ դրանց դերը հողի բերրիության պահպանման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտային ֆիքսացիայի կենսաբանական առանձնահատկություններին, որոնք կարևոր են հողի բնական հարստացման և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման համար։ Աշխատությունը ներառում է նաև արտադրական փորձարկումների արդյունքներ, որոնք օգնում են ընտրել առավել արդյունավետ մշակության մեթոդներ տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական գիտնականների, ագրոնոմների, սերմնաբույծների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները հատիկընդեղեն մշակաբույսերի սելեկցիայի և մշակության տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Մաթեմատիկա

Ոսկե հատումը մաթեմատիկական հարաբերակցություն է, որը համարվում է համաչափության և ներդաշնակության հատուկ տեսակ և լայնորեն կիրառվում է արվեստում, ճարտարապետությունում, բնության ուսումնասիրության մեջ և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Այն արտահայտվում է այնպես, որ ամբողջը հարաբերվում է իր մեծ մասին այնպես, ինչպես մեծ մասը՝ փոքր մասին, և այս հարաբերակցությունը մոտավորապես հավասար է 1.618 թվին։ Ոսկե հատման գաղափարը հայտնի է դեռ հին ժամանակներից, և այն ուսումնասիրել են ինչպես հույն մաթեմատիկոսները, այնպես էլ հետագա դարերի գիտնականները։ Այս հարաբերակցությունը հաճախ հանդիպում է բնության մեջ՝ օրինակ՝ ծաղիկների թերթիկների դասավորության, խխունջների պարույրների, ծառերի ճյուղավորման և նույնիսկ մարդու մարմնի որոշ համամասնությունների մեջ։ Ոսկե հատումը կարևոր դեր ունի նաև արվեստում և ճարտարապետությունում, քանի որ այն օգնում է ստեղծել աչքին հաճելի և ներդաշնակ կոմպոզիցիաներ։ Շատ հայտնի շենքեր և արվեստի գործեր նախագծվել են այս սկզբունքով՝ փորձելով հասնել հավասարակշռության և գեղեցկության առավել բարձր մակարդակի։ Մաթեմատիկայում ոսկե հատումը կապված է Ֆիբոնաչիի թվերի հետ, քանի որ այդ շարքի հարակից անդամների հարաբերությունը մոտենում է ոսկե թվին։ Այս հատկությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես մաթեմատիկական օրինաչափությունները կարող են արտացոլվել իրական աշխարհի կառուցվածքներում։ Ոսկե հատումը համարվում է նաև էսթետիկայի կարևոր հիմքերից մեկը, քանի որ մարդու աչքը հաճախ ավելի ներդաշնակ է ընկալում այն պատկերները, որոնք կառուցված են այս հարաբերակցությամբ։ Այսպիսով, ոսկե հատումը ոչ միայն մաթեմատիկական հասկացություն է, այլև բնության, արվեստի և գիտության միջև կապող կարևոր սկզբունք, որը բացահայտում է աշխարհի կառուցվածքային ներդաշնակությունը և համաչափությունը։

Գրականություն

Արդար կառավարման գաղափարը դասական շրջանի պարսկալեզու գրականության մեջ ձևավորվել և զարգացել է որպես կենտրոնական քաղաքական-բարոյական սկզբունք, որը միավորում է իշխանության օրինականության, տիրակալի բարոյական պատասխանատվության և հասարակական ներդաշնակության գաղափարները։ Պարսկական դասական գրականության մեջ, հատկապես միջնադարյան պալատական և դիդակտիկ ստեղծագործություններում, արդարությունը (ադլ) դիտարկվում է որպես պետության կայունության հիմք և տիրակալի գլխավոր առաքինություն, առանց որի իշխանությունը կորցնում է իր օրինականությունն ու հասարակական աջակցությունը։ Այս գաղափարը հստակ արտահայտված է պալատական «նասիրեթնամե» տիպի գրականության մեջ, որտեղ տիրակալին ներկայացվում են խորհուրդներ՝ կապված արդար հարկահավաքության, պաշտոնյաների վերահսկման և թույլ խավերի պաշտպանության հետ։ Նման մոտեցումներ են հանդիպում նաև Նիզամ ալ-Մուլքի «Սիասեթ-նամե» ստեղծագործության մեջ, որտեղ արդար կառավարումը ներկայացվում է որպես պետության երկարաժամկետ գոյության նախապայման և վարչական համակարգի արդյունավետության հիմք։ Պոետիկ գրականության մեջ, հատկապես Ֆիրդուսուի «Շահնամե»-ում, արդար արքան հակադրվում է բռնակալին, և պատմական-դիցաբանական սյուժեների միջոցով ընդգծվում է, որ անարդարությունը հանգեցնում է պետության անկմանը և քաոսին։ Սուֆիական և փիլիսոփայական ավանդույթներում արդար կառավարումը հաճախ կապվում է ներքին հոգևոր արդարության և բարոյական կատարելության հետ, որտեղ տիրակալի անձնական էթիկան դիտարկվում է որպես պետական կարգի արտացոլում։