Տնտեսական ճգնաժամի հաղթահարման և կայուն տնտեսական աճի ապահովման հարկաբյուջետային և ոլորտային քաղաքականությունների կիրառումը ՀՀ-ում (Մաս 2)

Գրականություն

Անաբասիս հին աշխարհի ամենահայտնի պատմական և ռազմական ստեղծագործություններից մեկն է, որի հեղինակը՝ Քսենոփոն, ներկայացնում է իր իսկ մասնակցությամբ տեղի ունեցած պատմական իրադարձությունները՝ վերածելով դրանք հետաքրքիր, լարված և խորիմաստ պատմության։ Գիրքը նկարագրում է հույն վարձկան զինվորների դժվարին արշավը Պարսկաստանի խորքերից դեպի հայրենիք վերադարձի ճանապարհին, երբ նրանք հայտնվում են թշնամական տարածքներում՝ զրկված առաջնորդից, անվտանգությունից և անհրաժեշտ միջոցներից։ Ստեղծագործության կենտրոնում ոչ միայն ռազմական գործողություններն են, այլ նաև մարդու կամքի ուժը, առաջնորդության կարևորությունը, ընկերակցությունը, գոյատևման պայքարը և ճակատագրի փորձությունները։ Քսենոփոնը մեծ վարպետությամբ ներկայացնում է զինվորների հոգեբանական վիճակը, նրանց հույսերն ու վախերը, հաղթանակներն ու կորուստները՝ ստեղծելով իրական և կենդանի պատկերներ։ «Անաբասիս»-ը հաճախ դիտվում է ոչ միայն որպես պատմական աշխատություն, այլ նաև որպես արկածային ու ռազմավարական գրականության կարևոր օրինակ, քանի որ այստեղ մանրամասն նկարագրվում են մարտավարությունը, ճանապարհորդությունները, քաղաքական հարաբերությունները և տարբեր ժողովուրդների մշակույթները։ Գիրքը հետաքրքիր է թե՛ պատմությամբ, թե՛ ռազմական արվեստով և թե՛ մարդկային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն միաժամանակ ներկայացնում է և՛ հին աշխարհի իրական պատկերը, և՛ մարդու ներքին տոկունության պատմությունը։ Ստեղծագործությունը դարեր շարունակ ազդեցություն է ունեցել համաշխարհային գրականության, պատմագիտության և ռազմական մտածողության վրա՝ պահպանելով իր արդիականությունն ու արժեքը նաև մեր օրերում։

Իրավաբանություն

Իրավական սովորույթները վարքագծի պատմականորեն ձևավորված կանոններ են, որոնք երկար ժամանակ կիրառվել են հասարակության մեջ և պետության կողմից ճանաչվելու արդյունքում ստացել են իրավական բնույթ։ Դրանք առաջանում են մարդկանց բազմակի և համանման գործողությունների կրկնման միջոցով և ամրապնդվում են որպես ընդունված վարքագծի նորմեր։ Իրավական սովորույթը դառնում է իրավունքի աղբյուր միայն այն դեպքում, երբ պետությունը կամ իրավական համակարգը ճանաչում է այն և ապահովում դրա կատարումը։ Այսպիսի նորմերը հաճախ ունեն ավանդական բնույթ և արտացոլում են հասարակության մշակութային, պատմական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Իրավական սովորույթների հիմնական դերն այն է, որ դրանք լրացնում են գրավոր իրավունքը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ օրենքներում կան բացեր կամ անորոշություններ։ Դրանք օգնում են կարգավորել հասարակական հարաբերությունները ավելի ճկուն և բնական ձևով՝ հաշվի առնելով տեղական առանձնահատկությունները և հասարակական ընկալումները։ Շատ դեպքերում իրավական սովորույթները հատկապես կարևոր են այն ոլորտներում, որտեղ օրենքը չի կարող մանրամասն կարգավորել բոլոր իրավիճակները, օրինակ՝ առևտրային հարաբերություններում, ընտանեկան որոշ ավանդական հարցերում կամ տեղական ինքնակառավարման որոշ գործելակերպերում։ Իրավական սովորույթների նշանակությունը նաև այն է, որ դրանք նպաստում են իրավական համակարգի կայունությանը և հասարակության իրավական գիտակցության ձևավորմանը, քանի որ մարդիկ ավելի հեշտ են ընդունում այն կանոնները, որոնք արդեն երկար ժամանակ կիրառվել են իրենց միջավայրում։ Միևնույն ժամանակ, իրավական սովորույթները պետք է համապատասխանեն գործող սահմանադրությանը և օրենքներին, հակառակ դեպքում դրանք չեն կարող ճանաչվել որպես իրավական ուժ ունեցող նորմեր։ Ժամանակակից իրավական պետություններում սովորույթը հիմնականում հանդես է գալիս որպես երկրորդական իրավունքի աղբյուր, սակայն որոշ իրավական համակարգերում այն դեռևս ունի կարևոր դեր, հատկապես ընդհանուր իրավունքի երկրներում։ Այսպիսով, իրավական սովորույթները հանդիսանում են իրավունքի ձևավորման և զարգացման կարևոր տարր, որը ապահովում է իրավական համակարգի ճկունությունը, հասարակական հարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը և իրավական ավանդույթների պահպանումը։

Գեղարվեստական հայ․

«Ստվերներ խամաճիկների փողոցում. Մարդկանց տուն ուղարկիր»՝ Գուրգեն Խանջյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ կարևոր ու խորիմաստ վեպ է, որը միաձուլում է ժամանակակից հասարակության խնդիրները, մարդկային հոգեբանությունը և իրականության հետ կապված բազմաթիվ պիտակավորումներ։ Գիրքը ներկայացնում է ոչ միայն մարդկային ճակատագրերը, այլ նաև ավելի խորաթափանց քննադատություն է անում սոցիալական անարդարություններին, հոգեբանական ճգնաժամերին ու մարդկային հարաբերությունների բարդությանը։ Վեպը բացահայտում է մի քաղաք, որտեղ մարդկանց կյանքի ընթացքը լցված է ստվերներով, իսկ փողոցներն ու կենցաղը՝ խամաճիկների պատկերներով, որոնք կարծես ուղղորդվում են այլ ուժերի կողմից՝ դուրս մնալով իրենց իսկ նպատակներից ու ցանկություններից։ Խանջյանը այստեղ օգտագործում է «խամաճիկ» պատկերը՝ որպես խորհրդանիշ այն մարդկանց համար, ովքեր իր կյանքում չունեն վերահսկողություն՝ պարզապես շարժվում են այս կամ այն ուղղությամբ՝ առանց այն ըմբռնելու կամ հարցնելու, թե ինչու են հետևում որոշակի ուղի։ «Մարդկանց տուն ուղարկիր» խորագրի միջոցով, Խանջյանը գետնի վրա է դնում այն հարցը, թե ինչու ենք մենք, որպես հասարակություն, հաճախ մոռանում, որ մեր տունը ոչ միայն ֆիզիկական տարածք է, այլև հոգևոր ապաստարան՝ որտեղ մարդիկ պետք է գտնեն իրենց իրական խաղաղությունը, ու ոչ թե պարզապես գոյություն ունենան։ Կյանքի խնդիրը այստեղ ոչ միայն գոյատևման հարց է, այլ ավելի շատ այն է, թե ինչպես մենք գիտակցում ենք մեր անձի և հասարակության մեջ մեր տեղը։ Գիրքը ոգեշնչում է կարդացողին մտածել հասարակության մասին՝ դրա սոցիալական ճնշումներին, անհատի դերակատարությանը և ընդհանուր արժեքների մասին։ Խանջյանը բացահայտում է, որ չնայած արտաքինում հնարավոր է քամու տագնապը կամ կոշտ կյանքը, բայց յուրաքանչյուր մարդ ունի իր ներքին տունը՝ այն հանգստավայրն ու ուժը, որը պետք է վերաբերի ոչ միայն ֆիզիկական, այլև հոգևոր պահուստներին։ Այս ստեղծագործությունը մարդկային կյանքի խնդիրը դարձնում է չափազանց բարդ՝ ստեղծելով խոր տագնապներ և դատողություններ՝ խրթին իրականության և մարդու վերևում գտնվող անհասկանալի ուժերի միջև։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-504-4

Այլ առարկաներ

Տրանսպորտը և շրջակա միջավայրը սերտորեն փոխկապակցված են, քանի որ տրանսպորտային համակարգերը մի կողմից ապահովում են տնտեսության և հասարակության շարժունակությունը, իսկ մյուս կողմից ունեն զգալի ազդեցություն բնության վրա։ Տրանսպորտի հիմնական տեսակները՝ ավտոմոբիլային, երկաթուղային, օդային և ջրային, տարբեր չափով նպաստում են շրջակա միջավայրի փոփոխություններին։ Ամենամեծ ազդեցությունն ունի ավտոմոբիլային տրանսպորտը, որը արտանետում է մեծ քանակությամբ վնասակար գազեր՝ ածխաթթու գազ, ազոտի օքսիդներ և մանր փոշի, որոնք նպաստում են մթնոլորտի աղտոտմանը և կլիմայական փոփոխություններին։ Բացի օդի աղտոտումից, տրանսպորտը առաջացնում է նաև աղմուկային աղտոտում, որը ազդում է մարդկանց առողջության և կյանքի որակի վրա։ Ճանապարհների կառուցումը կարող է հանգեցնել հողի դեգրադացիայի, բնական միջավայրերի մասնատման և կենսաբազմազանության կորստի։ Օդային և ջրային տրանսպորտը նույնպես ունեն էկոլոգիական ազդեցություն՝ վառելիքի օգտագործման և հնարավոր արտահոսքերի պատճառով։ Սակայն ժամանակակից պայմաններում զարգանում են էկոլոգիապես ավելի մաքուր լուծումներ՝ էլեկտրական մեքենաներ, հասարակական տրանսպորտի բարելավում և էներգախնայող տեխնոլոգիաներ, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել վնասակար ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Կարևոր է նաև քաղաքային պլանավորումը և կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացումը, որոնք կարող են նվազեցնել տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը։ Այսպիսով, տրանսպորտը և շրջակա միջավայրը գտնվում են հավասարակշռության բարդ հարաբերության մեջ, որտեղ տնտեսական զարգացման պահանջները պետք է համադրվեն բնապահպանական կայունության հետ։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Նախիջևանյան հիմնահարցը 1920–1921 թվականներին՝ ընդգրկելով տարածաշրջանի քաղաքական կարգավիճակի շուրջ ծավալված պատմական գործընթացները։ Գրքում վերլուծվում են Առաջին Հանրապետության անկման, խորհրդային իշխանության հաստատման և տարածաշրջանային ուժերի՝ Հայաստանի, Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև ձևավորված բարդ հարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև միջազգային դիվանագիտական զարգացումներին, որոնք ազդեցություն են ունեցել Նախիջևանի վերջնական կարգավիճակի ձևավորման վրա, մասնավորապես Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի համատեքստում։ Նյութում ներկայացվում են պատմական աղբյուրներ և փաստաթղթային տվյալներ՝ լուսաբանելով տարածքային վեճերի, քաղաքական որոշումների և ռազմավարական շահերի փոխազդեցությունը։ Գիրքը կարևոր ներդրում է Հարավային Կովկասի պատմության և հայ-թուրքական-ադրբեջանական հարաբերությունների ուսումնասիրության մեջ։

Տնտեսագիտություն

Պահանջարկը տնտեսագիտության հիմնական հասկացություններից մեկն է, որը արտահայտում է սպառողների պատրաստակամությունն ու կարողությունը ձեռք բերելու որոշակի ապրանք կամ ծառայություն տվյալ ժամանակահատվածում՝ որոշակի գնով։ Այն ցույց է տալիս ոչ միայն մարդկանց ցանկությունը, այլ նաև նրանց իրական գնողունակությունը, այսինքն՝ ֆինանսական հնարավորությունները։ Պահանջարկի մեծությունը կախված է մի շարք գործոններից, որոնցից ամենակարևորը ապրանքի գինն է․ սովորաբար գործում է պահանջարկի օրենքը, ըստ որի՝ գնի բարձրացման դեպքում պահանջարկը նվազում է, իսկ գնի նվազման դեպքում՝ աճում։ Բացի գնից, պահանջարկի վրա ազդում են նաև եկամուտների մակարդակը, սպառողների նախասիրությունները, փոխարինող և լրացնող ապրանքների գները, ինչպես նաև սպասումները ապագա գների վերաբերյալ։ Պահանջարկը ներկայացվում է պահանջարկի կորի միջոցով, որը ցույց է տալիս գնի և պահանջվող քանակի միջև կապը։ Այն կարևոր դեր ունի շուկայական տնտեսության գործում, քանի որ արտադրողները իրենց արտադրական որոշումները հաճախ հիմնավորում են պահանջարկի փոփոխությունների վրա՝ փորձելով համապատասխանել սպառողների կարիքներին։ Պահանջարկի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ շուկայի վարքագիծը, կանխատեսել տնտեսական փոփոխությունները և մշակել արդյունավետ տնտեսական քաղաքականություն։