Տնտեսության վերլուծության մաթեմատիկական եղանակներ-Հտ.1

Պատմություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Պլուտարքոսի ստեղծագործություններից ընտրված երկերը՝ ընդգրկելով հատկապես նրա հայտնի «Զուգահեռ կենսագրությունները» և բարոյափիլիսոփայական էսսեները։ Պլուտարքոսը համադրում է հույն և հռոմեական պատմական գործիչների կյանքերը՝ բացահայտելով նրանց բնավորության գծերը, բարոյական ընտրությունները և քաղաքական գործունեության առանձնահատկությունները։ Նրա աշխատություններում կարևոր տեղ ունեն մարդու բարոյականության, առաջնորդության, առաքինության և պատասխանատվության խնդիրները։ Պլուտարքոսի մոտեցումը ոչ միայն պատմական է, այլև խորապես փիլիսոփայական՝ ուղղված մարդու ներաշխարհի և վարքագծի վերլուծությանը։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ անտիկ աշխարհի մտածողության կարևոր շերտերին և գնահատել Պլուտարքոսի ազդեցությունը եվրոպական պատմագրության և բարոյափիլիսոփայության զարգացման վրա։

Գեղարվեստական հայ․

«Ատյան ողբերգությունը» Վահրամ Սահակյանի ստեղծագործությունն է, որը լուրջ բարոյահոգեբանական խորություն ունի և բարդ սոցիալական ու քաղաքական խնդիրներ է բարձրացնում։ Պատմվածքն իր մեջ ներառում է ինչպես փիլիսոփայական, այնպես էլ դրամատիկ տարրեր՝ ցուցադրելով, թե ինչպես հասարակական ճնշման, անհավասարության և անարդարության պայմաններում է մարդու հոգեբանությունը փոխվում, ինչպիսի ճգնաժամեր ու դաժանությունների բախումներ են տեղի ունենում։ Պատմությունը տեղի է ունենում մի համայնքում կամ դրվագում, որտեղ բնորոշվում են մարդկային հարաբերությունները՝ դրանք հղումներով, տեսանելի և անտեսանելի ուժերի ներգործությամբ։ «Ատյան ողբերգությունը» ներկայացնում է որոշակի ուժերի ճնշման ներքո մարդու անզորությունը, այն կետի հասնելը, երբ նա այլևս չի կարողանում գտնել իր իրական կամ բացարձակ արժանիքը։ Սահակյանը այս ստեղծագործության միջոցով անդրադառնում է մարդու ներքին մղումներին, բարոյականին, հարցերին, որոնք վերաբերում են ազնվության, ազնվազերծության ու հասարակության մեջ մարդու դերին։ Նաև, Սահակյանը չի վախենում ցույց տալու այն անարդարությունն ու ցավը, որոնք հաճախ ուղեկցում են մարդկանց դժվար ժամանակներում՝ ինչպես դա պատահում է շատ պատմություններում։ «Ատյան ողբերգության» միջոցով հեղինակը փորձում է հասկացողություն ձևավորել մարդու գոյության դժվարություններին ու հասարակական ձևերի ազդեցությանը, որոնք բախվում են արժեքների և բարոյականության հետ։ Այս ստեղծագործությունը շատ ավելի խորունկ է, քան պարզապես պատմություն է՝ այն ունի արտացոլման, դասախոսության և քննադատական միտք, որը շարունակում է խոսել անհատի, հասարակության ու աշխարհի մասին՝ հեռանկարային աղոտ ու միաժամանակ մութ կետերում։ «Ատյան ողբերգությունը» հաճախ այնպիսի գործ է, որը դատողության, համեմատության ու անխուսափելի առճակատման տեղում մնում է ժամանակի պահանջին համապատասխան, դարձնելով այն ավելի արդիական։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-78-030-6

Այլ առարկաներ

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Մանկավարժություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է խորհրդանշանի դերին գեղարվեստական մտածողության համակարգում՝ ընդգծելով այն որպես իմաստաստեղծ հիմնական մեխանիզմ, որի միջոցով արվեստը կառուցում է իրականության բազմաշերտ ընկալում և փոխանցում գաղափարական, զգայական ու մշակութային բովանդակություն։ Աշխատությունը վերլուծում է խորհրդանշանի ձևավորման և գործառության առանձնահատկությունները տարբեր արվեստային համակարգերում՝ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության և թատերական արվեստի համատեքստում, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը ստեղծագործական մտածողության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանշանի երկիմաստ բնույթին, նրա բաց և բազմիմաստ մեկնաբանությունների հնարավորությանը, ինչպես նաև այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով խորհրդանիշները դառնում են մշակութային հիշողության և կոլեկտիվ գիտակցության կրողներ։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է գեղարվեստական մտածողության կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ պատկերավորման, ասոցիատիվ կապերի և ինտուիտիվ ընկալման դերը ստեղծագործական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր է արվեստաբանների, գրականագետների և մշակութաբանների համար՝ նպաստելով խորհրդանշանի տեսության և գեղարվեստական մտածողության խորքային ըմբռնմանը։

Լրագրություն

Այս գիրքը նվիրված է հեռուստատեսության ազդեցության և դեռահասների արժեհամակարգային փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հեռուստաընկերությունների օրինակով 2010-2015 թվականների ժամանակահատվածում։ Աշխատանքում վերլուծվում է հեռուստատեսային բովանդակության ազդեցությունը դեռահասների աշխարհայացքի, արժեքային կողմնորոշումների, վարքագծային դրսևորումների և սոցիալական ընկալումների ձևավորման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են մեդիայի դերը երիտասարդ սերնդի դաստիարակության գործընթացում, հեռուստատեսային հաղորդումների թեմատիկ առանձնահատկությունները և տեղեկատվական միջավայրի ազդեցության մեխանիզմները։ Ներկայացված են սոցիոլոգիական և մեդիագիտական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հասկանալ զանգվածային լրատվության միջոցների և հասարակական արժեքների փոխկապակցվածությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրողների, մեդիա մասնագետների, սոցիոլոգների, մանկավարժների, հետազոտողների, ուսանողների և երիտասարդության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։