Օֆշորային գոտիների գործունեության համաշխարհային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները ՀՀ-ում

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Պարսից ծոցի արաբական երկրների համագործակցության խորհրդի անդամ պետությունների միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը XX դարի վերջից մինչև XXI դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Թուրքիայի և Ծոցի երկրների քաղաքական, տնտեսական, ռազմական, դիվանագիտական և անվտանգային փոխհարաբերությունների ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սառը պատերազմի ավարտից հետո Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին, Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության վերակողմնորոշմանը և Ծոցի երկրների հետ համագործակցության ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրվում են երկկողմ և բազմակողմ հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ առևտուրը, ներդրումները, էներգետիկ համագործակցությունը, ռազմական կապերը, անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը և դիվանագիտական շփումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային ճգնաժամերի և հակամարտությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև Իրաքի, Իրանի, Սիրիայի և Պարսից ծոցի անվտանգության խնդիրների շուրջ Թուրքիայի և արաբական միապետությունների դիրքորոշումների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կապերի խորացմանը և էներգետիկ ռեսուրսների նշանակությանը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի աշխարհագրական դիրքը և նրա դերը Եվրոպան ու Մերձավոր Արևելքը կապող տարածաշրջանային հաղորդակցության համակարգերում։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են նաև կողմերի շահերի համընկնման և տարաձայնությունների ոլորտները, քաղաքական իսլամի, տարածաշրջանային ազդեցության, անվտանգության և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների հետ կապված տարբեր մոտեցումները։ Ժամանակագրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հարաբերությունների փոփոխության հիմնական միտումները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք նպաստել են Թուրքիայի ու Ծոցի արաբական պետությունների միջև համագործակցության խորացմանը կամ սահմանափակմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ուժային հարաբերակցության և Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, արևելագետներին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկատիրական գործունեության և գործունակության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը անհատների և կազմակերպությունների հաջողության վրա՝ Պաղեստինի տարածքների օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են ձեռնարկատիրական մտածողության, առաջնորդության, նախաձեռնողականության, նորարարության և կազմակերպչական կարողությունների դերը տնտեսական գործունեության արդյունավետության ապահովման գործում։ Հեղինակը քննարկում է այն սոցիալական, տնտեսական, մշակութային և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են ձեռնարկատիրության զարգացմանը, ինչպես նաև գնահատում է դրանց ազդեցությունը բիզնեսի կայունության, մրցունակության և աճի հնարավորությունների վրա։ Աշխատությունն ընդգրկում է տեսական մոտեցումներ, վիճակագրական և համեմատական վերլուծություններ, ինչպես նաև հետազոտության արդյունքներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու անհատական կարողությունների և կազմակերպական միջավայրի փոխազդեցությունը հաջող գործունեության ձևավորման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկատերերի, բիզնես խորհրդատուների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Ազգային ժողովը պետության բարձրագույն ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմինն է, որը կարևոր դեր ունի ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և պետական իշխանության կազմակերպման գործընթացում։ Այն ներկայացնում է ժողովրդի կամքը և իրականացնում է օրենսդրական գործունեություն՝ ընդունելով օրենքներ, որոնք կարգավորում են հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և իրավական հարաբերությունները։ Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներից են օրենքների մշակումը և ընդունումը, պետական բյուջեի հաստատումը, կառավարության գործունեության վերահսկողությունը, ինչպես նաև երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության կարևոր հարցերի քննարկումը։ Ժողովրդավարական պետություններում Ազգային ժողովը ձևավորվում է ընտրությունների միջոցով, ինչը ապահովում է քաղաքացիների մասնակցությունը պետական կառավարմանը և ժողովրդի իշխանության իրականացումը։ Պատգամավորները ներկայացնում են հասարակության տարբեր շերտերի շահերը և պարտավոր են գործել հանրային շահի պաշտպանության նպատակով։ Ազգային ժողովի գործունեությունը հիմնված է սահմանադրության և օրենքների վրա, իսկ նրա լիազորությունները սահմանվում են երկրի իրավական համակարգով։ Կարևոր նշանակություն ունի խորհրդարանական վերահսկողությունը, որի միջոցով Ազգային ժողովը հետևում է կառավարության և պետական այլ մարմինների գործունեությանը՝ ապահովելով իշխանության թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։ Ազգային ժողովը նաև կարող է նախաձեռնել օրենսդրական փոփոխություններ, ստեղծել հանձնաժողովներ, կազմակերպել քննարկումներ և լսումներ հասարակական կարևոր խնդիրների վերաբերյալ։ Ժամանակակից պետություններում խորհրդարանը հանդիսանում է քաղաքական բանավեճերի և տարբեր կարծիքների արտահայտման հիմնական հարթակը, որտեղ ձևավորվում են պետական զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։ Ազգային ժողովի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես կախված է պատգամավորների մասնագիտական պատրաստվածությունից, քաղաքական մշակույթից և հասարակության վստահությունից։ Եթե խորհրդարանը գործում է անկախ, արդար և օրենքի գերակայության սկզբունքներով, ապա այն նպաստում է ժողովրդավարության զարգացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և պետական կառավարման արդյունավետությանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ Ազգային ժողովի գործունեությունը լինի բաց և հասանելի հասարակության համար, քանի որ քաղաքացիների վստահությունը պետական ինստիտուտների նկատմամբ կարևոր պայման է երկրի կայուն զարգացման համար։ Այսպիսով, Ազգային ժողովը հանդիսանում է իրավական և ժողովրդավարական պետության կարևորագույն ինստիտուտներից մեկը, որն ապահովում է ժողովրդի ներկայացվածությունը, օրենքների ընդունումը և պետական իշխանության հավասարակշռված գործունեությունը։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի հոլովական իմաստների արտահայտման ձևերին ֆրանսերեն լեզվում՝ դիտարկելով երկու լեզվական համակարգերի կառուցվածքային և տիպաբանական տարբերությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է այն, թե ինչպես են հայերենի հոլովային հարաբերությունները, որոնք արտահայտվում են ձևաբանական վերջավորություններով, փոխանցվում ֆրանսերենում հիմնականում շարահյուսական և նախդրական կառուցվածքների միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի ուղղական, հայցական, տրական, սեռական, բացառական և գործիական իմաստների համարժեքներին ֆրանսերենում, ինչպես նաև նախդիրների և բառակարգի դերին այդ իմաստների արտահայտման գործընթացում։ Ներկայացվում են նաև թարգմանական համապատասխանությունների խնդիրները, երկլեզու կառուցվածքների համեմատական վերլուծությունը և իմաստային համարժեքության ապահովման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևոր է համեմատական լեզվաբանության և թարգմանագիտության համար՝ նպաստելով տարբեր լեզվական համակարգերի միջև քերականական իմաստների փոխանցման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Այլ առարկաներ

Այս ուսումնամեթոդական հրատարակությունը նախատեսված է սեմինար պարապմունքների կազմակերպման և արդյունավետ անցկացման գործընթացին աջակցելու համար։ Այն ներառում է ուսումնական թեմաների մշակման, քննարկումների կազմակերպման, ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքի խթանման, հարցադրումների ձևավորման և գիտելիքների ստուգման մեթոդական ցուցումներ։ Նյութում ներկայացվում են սեմինարների անցկացման կառուցվածքը, դասավանդողի և սովորողների փոխգործակցության սկզբունքները, թեմատիկ առաջադրանքների մշակման մոտեցումները, գրականության ընտրության և ուսումնասիրման ուղիները, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման գործնական առաջարկություններ։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում դասախոսների և ուսանողների կողմից՝ նպաստելով տեսական գիտելիքների ամրապնդմանը, վերլուծական մտածողության զարգացմանը և մասնագիտական պատրաստվածության կատարելագործմանը։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի Հանրապետությունում 2018 թվականին հրատարակությունները ներառում են ինչպես գիտական և ուսումնական գրականություն, այնպես էլ գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բնույթի բազմաթիվ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են այդ տարվա հասարակական մտքի և հրատարակչական ոլորտի ընդհանուր զարգացումները։ Գիտական և մասնագիտական գրականության ոլորտում 2018-ին շարունակվել է ակտիվ հրատարակչական գործընթացը՝ հատկապես հումանիտար գիտությունների, լեզվաբանության, պատմության, գրադարանագիտության և տեխնիկական ուղղությունների շրջանակում։ Օրինակ՝ Հայաստանի ազգային գրադարանի և այլ գիտական կառույցների կողմից լույս են տեսել վիճակագրական և մատենագիտական բնույթի աշխատություններ, որոնք ուսումնասիրում են երկրի գրադարանային համակարգի վիճակը և տեղեկատվական ռեսուրսների զարգացումը։