Աբեղյան, Մ.

Աբեղյան, Մ.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Linguistics

Գրաբարի համառոտ քերականություն

Աշխատությունը նվիրված է գրաբարի՝ հայոց հին գրական լեզվի քերականական կառուցվածքի համառոտ և համակարգված ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ծանոթացնել դասական հայերենի լեզվական առանձնահատկություններին, քերականական կանոններին և գրավոր խոսքի կառուցման սկզբունքներին։ Գրաբարը հայ ժողովրդի գրավոր մշակույթի հիմնարար լեզուն է, որի միջոցով ստեղծվել և պահպանվել են հայ պատմագրության, մատենագրության, աստվածաբանության, փիլիսոփայության, մեկնողական գրականության և գիտական մտքի բազմաթիվ կարևոր երկեր։ Այն ձևավորվել է հայ գրերի ստեղծումից հետո՝ դառնալով հայ կրթության, եկեղեցական կյանքի և ազգային գրական ավանդույթի հիմնական լեզվական միջոցը։ Հետևաբար գրաբարի քերականության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն լեզվական գիտելիքների ձեռքբերման, այլև հայ ժողովրդի պատմական ու մշակութային ժառանգության անմիջական ճանաչման համար։ Աշխատության հիմնական բովանդակային ուղղվածությունը գրաբարի հնչյունական, ձևաբանական և շարահյուսական համակարգի ներկայացումն է։ Քերականական ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում խոսքի մասերը, բառերի կազմությունն ու փոփոխությունը, գոյականի հոլովական համակարգը, թվի և հոլովի կարգերը, դերանունների տեսակները, բայի խոնարհման ձևերը, ժամանակների և եղանակների արտահայտությունը, ինչպես նաև ածականների, մակբայների, նախդիրների և շաղկապների կիրառության առանձնահատկությունները։ Լեզվի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու գրաբարի քերականական հարաբերությունների արտահայտման միջոցները, բառերի ձևափոխության սկզբունքները և նախադասության անդամների փոխկապակցման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև գրաբարի և ժամանակակից հայերենի միջև եղած լեզվական տարբերությունների ընկալումը, քանի որ դասական հայերենի քերականական համակարգը մի շարք էական առանձնահատկություններով տարբերվում է աշխարհաբարի կառուցվածքից։ Այդ տարբերությունների իմացությունը կարևոր նախապայման է հին հայկական բնագրերի ճիշտ ընթերցման, բառերի ու արտահայտությունների իմաստային մեկնաբանման և պատմական տեքստերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատության ուսումնական նշանակությունը պայմանավորված է քերականական նյութի համառոտ ներկայացման սկզբունքով, որը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով ծանոթանալու լեզվի հիմնական կանոններին՝ առանց ուսումնասիրությունը սահմանափակելու միայն առանձին բառաձևերի կամ քերականական սահմանումների անգիր յուրացմամբ։ Նման ձեռնարկները նպաստում են լեզվական օրինաչափությունների գիտակցված ընկալմանը, գրաբարյան տեքստերի ինքնուրույն վերլուծության կարողության զարգացմանը և դասական հայերենի գրավոր ժառանգության հետ աշխատելու հմտությունների ձևավորմանը։ Պատմական ու մշակութային առումով աշխատությունը կապված է հայոց լեզվի ուսուցման և դասական մատենագրության ուսումնասիրության ավանդույթի հետ։ Գրաբարը դարեր շարունակ եղել է հայ կրթական հաստատությունների, վանական դպրոցների և գիտական միջավայրի հիմնական լեզուներից մեկը, իսկ նրա քերականության համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր դեր է ունեցել ազգային լեզվաբանական գիտելիքի պահպանման ու փոխանցման գործում։ 20-րդ դարասկզբին Վաղարշապատը շարունակում էր մնալ հայ հոգևոր, կրթական և մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, ուստի այնտեղ քերականական ձեռնարկի հրատարակությունը ներկայացնում է գրաբարի ուսուցման և դասական լեզվական ժառանգության պահպանման նկատմամբ շարունակվող հետաքրքրությունը։ Գիրքը կարևոր արժեք ունի հայ լեզվաբանության պատմության, գրաբարի դասավանդման մեթոդների և հայագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին, բանասերներին, պատմաբաններին, մատենագետներին, աստվածաբաններին և հայ հին մատենագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը հատկապես կարևոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ձեռք բերել գրաբարի քերականական հիմքերի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում, զարգացնել դասական հայերեն բնագրեր կարդալու և մեկնաբանելու կարողությունը և ավելի խորությամբ ճանաչել հայ ժողովրդի բազմադարյա գրավոր ու մտավոր ժառանգությունը։

Updated: 2026-11-17
Գրաբարի համառոտ քերականություն

Free

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more