Дандамаева, Мариям Магамедовна

Дандамаева, Мариям Магамедовна

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Հույները Սելևկյանների և Պարթևների ժամանակաշրջանի Բաբելոնիայում (հունական և բաբելոնյան մշակույթների փոխազդեցությունը)

Աշխատությունը նվիրված է Սելևկյանների և Պարթևների տիրապետության ժամանակաշրջանում Բաբելոնիայում բնակվող հունական համայնքների պատմությանը, նրանց հասարակական դիրքին, մշակութային առանձնահատկություններին և տեղական բաբելոնյան քաղաքակրթության հետ ունեցած բազմակողմանի փոխհարաբերություններին։ Այն անդրադառնում է Հին Մերձավոր Արևելքի պատմության այն կարևոր փուլին, երբ Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներից և հելլենիստական աշխարհի ձևավորումից հետո հունական քաղաքական, հասարակական և մշակութային ազդեցությունը տարածվեց Միջագետքում՝ ստեղծելով տարբեր քաղաքակրթական ավանդույթների համատեղ գոյակցության և փոխազդեցության նոր միջավայր։ Բաբելոնիան, լինելով հին արևելյան մշակույթի, գիտելիքի, կրոնական ավանդույթների և քաղաքային կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, դարձավ հունական և տեղական մշակութային համակարգերի հանդիպման նշանակալի տարածք։ Աշխատության առանցքում հունական բնակչության ներկայությունն է Սելևկյանների և Պարթևների իշխանության ներքո, ինչպես նաև այն գործընթացները, որոնց միջոցով հունական համայնքները պահպանեցին իրենց լեզվական, մշակութային և հասարակական առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ ներգրավվելով Բաբելոնիայի տեղական կյանքի մեջ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում երկու քաղաքակրթությունների փոխադարձ ազդեցության ուսումնասիրությունը, որը դրսևորվել է ոչ միայն քաղաքական և վարչական հարաբերություններում, այլև կրոնական պատկերացումների, մտավոր կյանքի, գիտելիքի փոխանցման, գրավոր մշակույթի և հասարակական սովորույթների ոլորտներում։ Հունական մշակույթի տարածումը Բաբելոնիայում չի կարելի դիտարկել միայն որպես օտար մշակութային ավանդույթի միակողմանի ներմուծում, քանի որ տեղական քաղաքակրթությունն ուներ դարավոր պատմություն, զարգացած գիտական ավանդույթներ և ինքնատիպ կրոնական համակարգ, որոնք նույնպես ազդեցություն էին գործում նոր ձևավորվող հելլենիստական միջավայրի վրա։ Հունական և բաբելոնյան մշակույթների շփումը նպաստեց մշակութային հարմարվողականության, ավանդույթների պահպանման և փոխադարձ յուրացման բարդ գործընթացների ձևավորմանը։ Սելևկյանների ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ունեցավ հունական քաղաքական և մշակութային ներկայության ամրապնդման տեսանկյունից, իսկ Պարթևների իշխանության հաստատումից հետո այդ ներկայությունը շարունակեց գոյություն ունենալ փոփոխված քաղաքական պայմաններում՝ դառնալով տարածաշրջանի բազմամշակութային իրականության բաղկացուցիչ մասը։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև ուսումնասիրել, թե ինչպես էին հունական և բաբելոնյան ավանդույթները համատեղ գոյակցում, ինչպիսի ազդեցություն էին ունենում միմյանց վրա և ինչ դեր էին կատարում Միջագետքի պատմական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է հելլենիզմի պատմության, հին Միջագետքի քաղաքակրթության, հունական սփյուռքի, ինչպես նաև հունական և արևելյան մշակույթների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հին աշխարհի մշակութային բազմազանության, քաղաքակրթությունների միջև երկխոսության և քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում մշակութային ինքնության պահպանման ու վերափոխման գործընթացների մասին։ Նյութը արժեքավոր է Հին Արևելքի պատմությամբ, հելլենիստական դարաշրջանով, Բաբելոնիայի պատմությամբ և հունա-արևելյան մշակութային կապերով հետաքրքրվող ընթերցողների, պատմաբանների, արևելագետների և մշակութաբանների համար։

Updated: 2026-11-20
Հույները Սելևկյանների և Պարթևների ժամանակաշրջանի Բաբելոնիայում (հունական և բաբելոնյան մշակույթների փոխազդեցությունը)

Free

Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more