Эмин, Никита Осипович, 1815-1890

Эмин, Никита Осипович, 1815-1890

Mkrtich Emin

menu_book Wikipedia: Հայերեն Русский

1815 թ․ – 1890 թ․ menu_book View materials
Մկրտիչ Էմինը (1815-1890) հայ պատմաբան, հայագետ և թարգմանիչ էր, ռուսական աղբյուրներում հայտնի է նաև Նիկիտա Օսիպովիչ Էմին անունով։ Ծնվել է Նոր Ջուղայում, սովորել է Կալկաթայի հայկական մարդասիրական ճեմարանում, ապա ավարտել Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը և Մոսկվայի համալսարանը։ Երկար տարիներ դասավանդել է Լազարյան ճեմարանում, եղել է պրոֆեսոր և հայագիտության ամբիոնի վարիչ։ 1858 թվականին ռուսերեն է թարգմանել Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունը», հրատարակել է Ղազար Փարպեցու, Մովսես Կաղանկատվացու և այլ մատենագիրների երկերը։ ELIB-ում ներկայացված են նրա ռուսերեն աշխատությունները հեթանոս հայերի կրոնի, Խորենացու պատմության և հայագիտական բանավեճերի մասին։

Books by this author (6)

Online

History

Профессор Патканов как ориенталист

Աշխատությունը նվիրված է պրոֆեսոր Պատկանովի գիտական գործունեության և նրա ներդրման ուսումնասիրությանը որպես արևելագետ՝ առանձնապես ընդգծելով նրա դերակատարությունը հայագիտության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրության զարգացման գործում։ Գրքում ներկայացվում են նրա գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը, հիմնական աշխատությունները, ինչպես նաև նրա գործունեության ազդեցությունը 19-րդ դարի ռուսական և եվրոպական արևելագիտության զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է Պատկանովի լեզվաբանական, պատմական և աղբյուրագիտական մոտեցումները՝ ցույց տալով նրա կիրառած մեթոդների նորարարական բնույթը և դրանց նշանակությունը հայերեն, պարսկերեն և այլ արևելյան լեզուների ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատության մեջ ընդգրկվում է նաև նրա գիտական դպրոցի ազդեցությունը հետագա հետազոտողների վրա, ինչպես նաև նրա աշխատանքների ընկալումը ժամանակակից գիտական միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, արևելագետների, պատմաբանների և գիտության պատմության մասնագետների համար՝ նպաստելով Պատկանովի գիտական ժառանգության համակողմանի գնահատմանը և արևելագիտության զարգացման պատմության ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Updated: 2026-09-08
Профессор Патканов как ориенталист

Free

Online

History

Династический список хайкидов в истории Армении Моисея Хоренского и хронологическая их таблица у о. Михаила Чамчеана

Աշխատությունը նվիրված է Հայկազունի (հայկական ավանդական «հայկյան») արքայատոհմի դինաստիական ցանկի և դրա պատմագրական ներկայացման ուսումնասիրությանը Մովսես Խորենացու աշխատության մեջ, ինչպես նաև այդ ավանդույթի ժամանակագրական համակարգմանը Միքայել Չամչյանի պատմագիտական սինթեզում։ Վերլուծվում է այն, թե ինչպես է Մովսես Խորենացիի «Հայոց պատմություն»-ում ձևավորվում Հայկից սերող թագավորների շարքը՝ որպես ազգային ծագումնաբանության և պետականության գաղափարական կառուցվածք, որտեղ առասպելական և պատմական տարրերը միահյուսվում են միասնական պատմական պատումի մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայկ, Արամ, Արա Գեղեցիկ և այլ ավանդական կերպարների հաջորդականությանը՝ որպես դինաստիական հիշողության և ինքնության կառուցման մեխանիզմ։ Միաժամանակ քննարկվում է Միքայել Չամչյանի կողմից 18-րդ դարում իրականացված ժամանակագրական համակարգումը, որտեղ Խորենացու ներկայացրած ցանկը վերածվում է համապարփակ պատմական քրոնոլոգիայի՝ փորձելով այն համադրել համաշխարհային պատմության ընդհանուր ժամանակային շրջանակների հետ։ Աշխատությունը բացահայտում է երկու հեղինակների մոտեցումների տարբերությունները՝ Խորենացու ավելի պատմափիլիսոփայական և ավանդազրույցային կառուցվածքի, և Չամչյանի համակարգված, ժամանակագրական-մատենագիտական մոտեցման միջև՝ ցույց տալով հայկական պատմագրության զարգացման կարևոր փուլերը և դինաստիական ավանդույթի ձևավորման գաղափարական հիմքերը։

Updated: 2026-09-09
Династический список хайкидов в истории Армении Моисея Хоренского и хронологическая их таблица у о. Михаила Чамчеана

Free

Online

Other Subjects

Ответ на замечания г. Патканова [на статью Эмина "Вахагн-Вишапаках"], помещенные в XVII т. Трудов Восточного отделения Р[усского] археологического общества

Այս գիտական աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի մանրամասն պատասխանը Գ. Պատկանովի դիտողություններին և քննադատություններին, որոնք վերաբերում էին Էմինի՝ Վահագնի և վիշապամարտական առասպելների վերաբերյալ ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական դիցաբանության, բանահյուսության և պատմական աղբյուրների տվյալները՝ հիմնավորելով իր տեսակետները և անդրադառնալով առասպելաբանական կերպարների ծագման, խորհրդանշական իմաստների ու մշակութային նշանակության հարցերին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հին հայկական հավատալիքները, դիցաբանական ավանդույթների կապը հարևան ժողովուրդների մշակույթների հետ, ինչպես նաև գիտական մեթոդաբանության և աղբյուրագիտական մեկնաբանությունների խնդիրները։ Գիրքը կարևոր վկայություն է XIX դարի հայագիտության և արևելագիտության գիտական բանավեճերի մասին՝ արտացոլելով ժամանակի առաջատար հետազոտողների մոտեցումները, փաստարկները և գիտական քննարկումների մշակույթը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ դիցաբանության, բանասիրության, պատմագիտության և մտավոր պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Updated: 2026-09-21
Ответ на замечания г. Патканова [на статью Эмина "Вахагн-Вишапаках"], помещенные в XVII т. Трудов Восточного отделения Р[усского] археологического общества

Free

Online

Religion

Очерк религии и верований языческих армян

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է նախաքրիստոնեական հայ ժողովրդի կրոնական պատկերացումների և հավատալիքների համակարգված վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց ծագումը, կառուցվածքը և զարգացումը հին հասարակական-մշակութային միջավայրում։ Աշխատությունում դիտարկվում են բնապաշտական և բազմաստվածական հավատալիքների հիմնական տարրերը, աստվածությունների պանթեոնը, ծիսական համակարգերը և պաշտամունքային կենտրոնների դերը հին հայկական աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիցաբանական պատկերների և ժողովրդական հավատալիքների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև հարևան քաղաքակրթությունների ազդեցություններին՝ հատկապես հնդեվրոպական և մերձավորարևելյան կրոնական ավանդույթների համատեքստում։ Քննարկվում են նաև հնագիտական և մատենագրական աղբյուրների տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել հին կրոնական համակարգի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատությունը ներկայացնում է համալիր մոտեցում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հին հայկական հոգևոր մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

Updated: 2026-08-28
Очерк религии и верований языческих армян

Free

Online

History

Новооткрытое армянское Pendant к Посланию Публия Лентула в римский сенат об Иисусе Христе

Այս աշխատությունը նվիրված է Պուբլիոս Լենտուլոսի՝ Հիսուս Քրիստոսի մասին Հռոմի սենատին ուղղված հայտնի ուղերձի հետ առնչվող նորահայտ հայկական տեքստային նյութի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ գրության հայկական տարբերակը կամ դրան հարակից նյութը, որի լեզվական, բովանդակային, պատմական և ձեռագրագիտական առանձնահատկությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նոր տեսանկյունից դիտարկել վաղքրիստոնեական գրականության տարածման և վերարտադրության գործընթացները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում Պուբլիոս Լենտուլոսին վերագրվող ուղերձի պատմությանը, դրա հեղինակության և իսկության վերաբերյալ գիտական քննարկումներին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել այդ ավանդությունը քրիստոնեական պատմագրության և գրականության մեջ։ Հայկական նյութի ուսումնասիրությունը կատարվում է համեմատական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների և հարակից ավանդությունների առանձնահատկությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում տեքստի լեզվական կառուցվածքին, բառապաշարին, թարգմանական կամ վերամշակման հնարավոր հետքերին և այն առանձնահատկություններին, որոնք կարող են վկայել դրա ձևավորման ու փոխանցման պատմության մասին։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է հայկական ձեռագրական և թարգմանական ավանդույթին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էին քրիստոնեական տարբեր գրություններ, պատմություններ և ապոկրիֆ կամ կիսապատմական բնույթի նյութեր ներթափանցել հայկական մտավոր և կրոնական միջավայր։ Նորահայտ նյութի ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ ոչ միայն տվյալ գրության պատմության, այլև հայ միջնադարյան գրականության, հայագիտության, վաղքրիստոնեական աղբյուրագիտության և տեքստաբանության համար։ Հեղինակը ձգտում է առանձնացնել պատմական փաստերը հետագա ավանդական կամ լեգենդային շերտերից՝ ուշադրություն դարձնելով աղբյուրների համադրությանը և տեքստի գիտական քննությանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագետների, ձեռագրագետների, աստվածաբանների և քրիստոնեական գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, քանի որ նորահայտ հայկական նյութը հնարավորություն է տալիս լրացուցիչ տվյալների միջոցով ուսումնասիրելու Հիսուս Քրիստոսի մասին վաղ քրիստոնեական գրությունների շրջանառությունը, դրանց տարբերակների փոխհարաբերությունները և հայկական մշակութային միջավայրում դրանց ընկալման առանձնահատկությունները։

Updated: 2026-09-19
Новооткрытое армянское Pendant к Посланию Публия Лентула в римский сенат об Иисусе Христе

Free

Online

Other Subjects

Вахáгн-Вишапакáх армянской мифологии есть Индра-Vritrahan Риг-Веды

Աշխատությունը նվիրված է հայկական դիցաբանության Վահագն Վիշապաքաղի և հին հնդկական վեդայական ավանդույթի Ինդրա Վրիտրահանի կերպարների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ հնդեվրոպական դիցաբանական ժառանգության համատեքստում։ Քննարկվում են երկու դիցաբանական հերոսների ծագման, գործառույթների, խորհրդանշական նշանակության և առասպելական պատմությունների կառուցվածքային ընդհանրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Վահագնի՝ վիշապների դեմ պայքարող աստվածության կերպարին և Ինդրայի՝ Վրիտրա վիշապանման հակառակորդին հաղթելու մասին վեդայական առասպելին։ Ուսումնասիրվում են վիշապամարտի դիցաբանական մոտիվը, ամպրոպի, կրակի, ջրի, երկնային ուժերի և բնության տարերքների հետ կապված պատկերացումները, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունները հայկական և հնդկական հնագույն հավատալիքներում։ Դիտարկվում են աստվածային հերոսի և քաոսային ուժերի հակամարտության գաղափարը, հաղթանակի խորհրդանշական իմաստը և տիեզերական կարգի հաստատման վերաբերյալ առասպելական պատկերացումները։ Կարևորվում են հայկական և վեդայական դիցաբանական ավանդույթների միջև հնարավոր պատմամշակութային կապերը, հնդեվրոպական ընդհանուր ժառանգության տարրերը և առանձին առասպելական կերպարների զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել «Ռիգվեդայի» համապատասխան օրհներգերը, հայկական մատենագրական վկայությունները, ժողովրդական ավանդությունները և դիցաբանական անունների լեզվաբանական մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Վահագնի ծննդյան առասպելին, նրա ռազմատենչ և տարերային հատկանիշներին, ինչպես նաև Ինդրայի աստվածային գործառույթներին ու վիշապամարտի առասպելի գաղափարական նշանակությանը։ Առանձնացվում են առասպելական սյուժեների կառուցվածքային նմանությունները, խորհրդանիշների ընդհանրությունները և կերպարների միջև առկա տարբերությունները՝ հաշվի առնելով հայկական ու հնդկական մշակույթների ինքնուրույն զարգացման պայմանները։ Կարևորվում են նաև համեմատական դիցաբանության, պատմահամեմատական լեզվաբանության և կրոնների պատմության մեթոդները՝ առասպելների հնարավոր ընդհանուր ակունքներն ուսումնասիրելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հայկական հեթանոսական հավատալիքների, հնդեվրոպական դիցաբանական համակարգերի և հինարևելյան ու հնդկական մշակութային առնչությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Միաժամանակ կերպարների նմանությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբերակել հնարավոր ընդհանուր ծագումը, պատմական փոխազդեցությունները և անկախ ձևավորված դիցաբանական զուգահեռները։ Հետազոտությունը օգտակար է դիցաբանների, հայագետների, հնդկագետների, կրոնագետների, բանասերների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Updated: 2026-10-16
Вахáгн-Вишапакáх армянской мифологии есть Индра-Vritrahan Риг-Веды

Free

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more