Նաջարյան, Հ. Խ.

Նաջարյան, Հ. Խ.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Թուրք-իրանական հարաբերությունները XVI և XVII դարերի առաջին կեսին և Հայաստանը

Աշխատությունը նվիրված է XVI դարում և XVII դարի առաջին կեսին Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Իրանի միջև ձևավորված քաղաքական, ռազմական ու դիվանագիտական հարաբերությունների պատմությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքին, պատմական ճակատագրին և տարածաշրջանային իրադարձությունների զարգացման վրա ունեցած ազդեցությանը։ Քննության առանցքում երկու հզոր արևելյան պետությունների միջև երկարատև մրցակցությունն է, որի հիմքում ընկած էին տարածքային ընդարձակման ձգտումները, քաղաքական գերիշխանության հաստատման նպատակները, տնտեսական շահերը, ռազմավարական նշանակություն ունեցող ճանապարհների ու սահմանային տարածքների վերահսկողությունը, ինչպես նաև կրոնական և գաղափարախոսական հակասությունները։ Օսմանյան և Սեֆյան պետությունների հակամարտությունը վճռորոշ նշանակություն ունեցավ Առաջավոր Ասիայի քաղաքական քարտեզի ձևավորման համար և անմիջականորեն անդրադարձավ Հայաստանի վրա, որը հայտնվել էր երկու կայսրությունների շահերի բախման գոտում։ Հայկական տարածքների նկատմամբ վերահսկողության համար մղվող պայքարը, ռազմական արշավանքները, սահմանների փոփոխությունները, քաղաքական պայմանավորվածություններն ու պատերազմների հետևանքները պայմանավորեցին Հայաստանի տարբեր հատվածների վարչաքաղաքական ենթակայության փոփոխությունները և խոր ազդեցություն ունեցան հայ ժողովրդի պատմական զարգացման վրա։ Աշխատության կարևոր պատմագիտական ուղղություններից մեկը Հայաստանի դերի բացահայտումն է թուրք-իրանական հակամարտության համատեքստում՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես երկու պետությունների միջև վիճարկվող տարածք, այլև որպես պատմականորեն, աշխարհագրորեն և տնտեսական առումով կարևոր տարածաշրջան, որի նկատմամբ վերահսկողությունը նշանակալի էր երկու կողմերի համար։ XVI դարում Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Իրանի միջև ծավալված պատերազմները, դրանց հաջորդած քաղաքական բանակցությունները և կնքված հաշտության պայմանագրերը նոր իրողություններ էին ստեղծում Հայաստանի համար՝ ազդելով նրա տարածքային ամբողջականության, բնակչության կենսապայմանների, տնտեսական գործունեության և արտաքին կապերի վրա։ Հատուկ պատմական նշանակություն ունի նաև XVII դարի առաջին կեսի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը, երբ երկու պետությունների միջև պայքարը շարունակվում էր, իսկ Հայաստանի տարածքները կրկին դառնում էին ռազմական գործողությունների և քաղաքական վերադասավորումների կարևոր թատերաբեմ։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին կայսերական շահերը, ռազմական հաջողություններն ու պարտությունները և դիվանագիտական համաձայնությունները փոխկապակցվում Հայաստանի պատմական ընթացքի հետ։ Գրքի գիտական արժեքը պայմանավորված է հայոց պատմությունը տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացների լայն շրջանակում դիտարկելու մոտեցմամբ։ Այն նպաստում է Օսմանյան և Սեֆյան պետությունների փոխհարաբերությունների, նրանց արտաքին քաղաքական նպատակների, հակամարտությունների պատճառների և հետևանքների, ինչպես նաև Հայաստանի նկատմամբ իրականացվող քաղաքականության պատմական գնահատմանը։ Միաժամանակ աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի աշխարհաքաղաքական նշանակության, հարևան տերությունների մրցակցության պայմաններում հայկական տարածքների ռազմավարական դերի և հայ ժողովրդի պատմական փորձառության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն բարդ պատմական ժամանակաշրջանի մասին, երբ Հայաստանի քաղաքական ճակատագիրը մեծապես պայմանավորվում էր տարածաշրջանային երկու հզոր ուժերի հարաբերակցությամբ, և բացահայտելու այդ գործընթացների երկարաժամկետ ազդեցությունը Հայաստանի հետագա պատմության վրա։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է հայոց միջնադարյան և վաղ նոր շրջանի պատմությամբ, հայ-իրանական ու հայ-թուրքական պատմական առնչություններով, Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Իրանի արտաքին քաղաքականությամբ, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, պատմաբանների, արևելագետների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Updated: 2026-11-17
Թուրք-իրանական հարաբերությունները XVI և XVII դարերի առաջին կեսին և Հայաստանը

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more