Ներսիսյան, Ա. Ն.

Ներսիսյան, Ա. Ն.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Ներսիսյան Ա․ Ն․-1877-1878 թթ․ ռուս- թյուրքական պատերազմի կովկասյան ռազմաճակատը և հայերի մասնակցությունը

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի Կովկասյան ռազմաճակատի պատմական, ռազմաքաղաքական և հասարակական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հայ ժողովրդի մասնակցությանը պատերազմական գործողություններին։ Հեղինակը քննության է առնում XIX դարի երկրորդ կեսի ռուս-թուրքական հարաբերությունների սրացման պատմական հանգամանքները, պատերազմի առաջացման քաղաքական նախադրյալները, ռազմական գործողությունների ծավալման առանձնահատկությունները և Կովկասյան տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակությունը երկու հակամարտող կայսրությունների համար։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է Կովկասյան ռազմաճակատում ծավալված ռազմական գործողությունների ընթացքը, ռուսական և օսմանյան զորքերի ուժերի հարաբերակցությունը, ռազմավարական ուղղությունների ընտրությունը, ռազմական արշավների կազմակերպումն ու առանձին ճակատամարտերի նշանակությունը։ Հատուկ տեղ է հատկացվում Արդահանի, Կարսի, Բայազետի, Ալաշկերտի և Էրզրումի ուղղություններով իրականացված ռազմական գործողություններին, որոնք կարևոր դեր են ունեցել պատերազմի ընդհանուր ընթացքի և տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխության գործում։ Հեղինակը կարևորում է նաև հայ ժողովրդի բազմակողմ մասնակցությունը պատերազմին՝ ներկայացնելով հայ կամավորական ջոկատների ձևավորումը, բնակչության նյութական և մարդկային աջակցությունը, տեղական աշխարհազորայինների գործունեությունը և հայերի ներգրավվածությունը ռուսական բանակի ռազմական գործողություններում։ Առանձնակի նշանակություն ունի հայերի մասնակցության դիտարկումը ոչ միայն անմիջական մարտական գործողությունների, այլև հետախուզական, հաղորդակցական, տեղեկատվական և օժանդակ աշխատանքների համատեքստում։ Աշխատության պատմական բովանդակության կարևոր բաղադրիչներից է նաև հայազգի զինվորական գործիչների և հրամանատարների դերակատարության լուսաբանումը, որոնց գործունեությունը կապված էր Կովկասյան ռազմաճակատի ռազմական կազմակերպման և առանձին գործողությունների իրականացման հետ։ Պատերազմի ընթացքում հայ բնակչության մասնակցությունը դիտարկվում է նաև ազգային-ազատագրական ձգտումների, արևմտահայության վիճակի և Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո ապրող հայության պատմական իրադրության տեսանկյունից։ Այս առումով աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին միջազգային ռազմական հակամարտությունները փոխկապակցվում հայ ժողովրդի ազգային շահերի, անվտանգության խնդիրների և քաղաքական ակնկալիքների հետ։ Պատերազմի արդյունքների քննարկումը կարևոր է նաև հայկական հարցի հետագա միջազգային քննարկման պատմական հիմքերը բացահայտելու տեսանկյունից, քանի որ ռազմական իրադարձությունները, դրանց հաջորդած դիվանագիտական գործընթացները և Սան Ստեֆանոյի ու Բեռլինի պայմանագրերը նոր փուլ նշանավորեցին հայ ժողովրդի քաղաքական պահանջների միջազգային օրակարգ մտնելու ճանապարհին։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Կովկասյան ռազմաճակատի պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երկու պետությունների զինված ուժերի բախումների ամբողջություն, այլև որպես տարածաշրջանի ժողովուրդների, հատկապես հայության պատմական մասնակցությամբ ձևավորված գործընթաց։ Այն ուշադրություն է հրավիրում հայ ժողովրդի ռազմական ներուժի, կազմակերպվածության, ազգային համախմբման և պատմական ճակատագրի փոխկապակցվածության վրա։ Հեղինակի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի XIX դարի հայոց պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, ռուս-թուրքական պատերազմների և հայկական ռազմական մասնակցության պատմագրական ուսումնասիրության համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու 1877–1878 թթ. պատերազմի Կովկասյան ռազմաճակատի իրադարձությունների, հայ ժողովրդի մասնակցության ձևերի, տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների և այդ իրադարձությունների երկարաժամկետ պատմական հետևանքների մասին։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ ժողովրդի ռազմական և ազգային պատմությամբ, Արևմտյան Հայաստանի պատմական անցյալով, XIX դարի միջազգային հարաբերություններով և Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Updated: 2026-11-18
Ներսիսյան Ա․ Ն․-1877-1878 թթ․ ռուս- թյուրքական պատերազմի կովկասյան ռազմաճակատը և հայերի մասնակցությունը

Free

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more