Սամվելյան, Կարինե

Սամվելյան, Կարինե

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Իրաքի հասարակական-քաղաքական իրադրությունը (1980–2010 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է 1980–2010 թվականներին Իրաքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, պետական կառավարման համակարգի, ներքաղաքական զարգացումների և տարածաշրջանային ու միջազգային հարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ընդգրկում է Իրաքի նորագույն պատմության բարդ և շրջադարձային երեք տասնամյակները, որոնց ընթացքում երկիրը ենթարկվել է խորքային քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և հասարակական փոփոխությունների։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է Սադամ Հուսեյնի կառավարման շրջանը, Իրաքի և Իրանի միջև երկարատև ու ավերիչ պատերազմը, Քուվեյթի դեմ Իրաքի ռազմական գործողություններն ու դրանց հետևանքով առաջացած միջազգային ճգնաժամը, Պարսից ծոցի պատերազմը, ՄԱԿ-ի սահմանած պատժամիջոցների ժամանակաշրջանը, ինչպես նաև 2003 թվականին ԱՄՆ-ի գլխավորած կոալիցիայի ռազմական միջամտությունը և դրան հաջորդած քաղաքական վերափոխումները։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է Իրաքի պետական իշխանության կառուցվածքի և քաղաքական համակարգի ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով իշխանության կենտրոնացմանը, կուսակցական կառավարման առանձնահատկություններին, պետական հաստատությունների գործունեությանը և երկրի քաղաքական կյանքում ռազմական ու անվտանգության կառույցների ունեցած դերակատարությանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Բաաս կուսակցության իշխանության ժամանակաշրջանը, որի ընթացքում Իրաքում ձևավորվեց խիստ կենտրոնացված կառավարման համակարգ՝ ուղեկցվելով պետական գաղափարախոսության ամրապնդմամբ, քաղաքական վերահսկողությամբ և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների կարգավորմամբ։ Ներկայացվող ժամանակաշրջանի առանցքային իրադարձություններից է 1980–1988 թվականների իրանա-իրաքյան պատերազմը, որը խորապես ազդեց երկրի ժողովրդագրական, տնտեսական և հասարակական վիճակի վրա, հանգեցրեց մարդկային մեծ կորուստների, նյութական ավերածությունների և տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունների։ Պատերազմի հետևանքները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան Իրաքի պետական քաղաքականության, արտաքին հարաբերությունների և ներքին կայունության վրա։ Հաջորդ կարևոր փուլը կապված է 1990 թվականին Քուվեյթի նկատմամբ Իրաքի իրականացրած ռազմական գործողությունների, միջազգային արձագանքի և 1991 թվականի Պարսից ծոցի պատերազմի հետ։ Այս իրադարձությունները հանգեցրին Իրաքի միջազգային մեկուսացմանը, տնտեսական պատժամիջոցների սահմանմանը և երկրի սոցիալ-տնտեսական համակարգի լուրջ թուլացմանը։ Պատժամիջոցների երկարատև ազդեցությունն անդրադարձավ բնակչության կենսամակարդակի, առողջապահության, կրթության, ենթակառուցվածքների և պետական կառավարման հնարավորությունների վրա՝ խորացնելով հասարակական խնդիրներն ու տնտեսական դժվարությունները։ Աշխատության հաջորդ կարևոր ուղղությունը 2003 թվականի քաղաքական և ռազմական շրջադարձի ուսումնասիրությունն է, որը հանգեցրեց Սադամ Հուսեյնի վարչակարգի տապալմանը և Իրաքի պետական համակարգի արմատական վերակազմավորմանը։ Հետպատերազմյան ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր նոր քաղաքական ինստիտուտների ձևավորմամբ, սահմանադրական փոփոխություններով, խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատմամբ և իշխանության նոր բաշխմամբ։ Միաժամանակ երկիրը բախվեց անվտանգության լուրջ խնդիրների, զինված բախումների, միջհամայնքային հակասությունների, ահաբեկչական գործողությունների և կենտրոնական իշխանության վերահսկողության սահմանափակումների։ Հասարակական-քաղաքական իրադրության ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Իրաքի բազմազգ և բազմադավան հասարակության կառուցվածքը։ Երկրի արաբ շիա և սուննի համայնքների, քրդական բնակչության և այլ ազգային ու կրոնական խմբերի հարաբերությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել քաղաքական գործընթացների, պետական կառավարման և հասարակական համերաշխության վրա։ Այս համատեքստում կարևոր են ազգային ինքնության, կրոնական պատկանելության, քաղաքական ներկայացվածության, փոքրամասնությունների իրավունքների և տարածքային ինքնակառավարման հարցերը։ Առանձնահատուկ տեղ ունի նաև Իրաքյան Քրդստանի քաղաքական կարգավիճակի և կենտրոնական իշխանության հետ հարաբերությունների զարգացումը, որը կարևոր դեր է ունեցել երկրի հետագա պետական կառուցվածքի ձևավորման գործում։ Տնտեսական առումով Իրաքի պատմությունը դիտարկվում է նավթային պաշարների և դրանցից ստացվող եկամուտների նշանակության, պատերազմների հետևանքով առաջացած տնտեսական ճգնաժամերի, միջազգային պատժամիջոցների ազդեցության և հետպատերազմյան վերականգնման խնդիրների համատեքստում։ Նավթային ոլորտը երկար ժամանակ եղել է երկրի տնտեսության հիմնական հենասյունը և պետական ֆինանսական քաղաքականության կարևորագույն աղբյուրը, ուստի դրա վերահսկողության, կառավարման և միջազգային շուկաների հետ կապերի հարցերը սերտորեն կապված են եղել Իրաքի ներքին ու արտաքին քաղաքականության հետ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև Իրաքի արտաքին քաղաքականության և տարածաշրջանային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Երկրի հարաբերությունները Իրանի, Թուրքիայի, Քուվեյթի, Սաուդյան Արաբիայի, Սիրիայի, ԱՄՆ-ի և այլ միջազգային դերակատարների հետ ձևավորվել են անվտանգության, տարածքային շահերի, տնտեսական համագործակցության և տարածաշրջանային ազդեցության գործոնների փոխազդեցությամբ։ 1980–2010 թվականների ընթացքում Իրաքը եղել է Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական գործընթացների կարևոր կենտրոններից մեկը, իսկ նրա շուրջ ծավալված հակամարտություններն ու քաղաքական զարգացումները էական ազդեցություն են ունեցել ամբողջ տարածաշրջանի անվտանգության համակարգի վրա։ Գրական և գիտական առումով աշխատությունը պատկանում է ժամանակակից արևելագիտության, քաղաքական պատմության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությունների շրջանակին՝ համադրելով պատմական իրադարձությունների, պետական կառավարման, հասարակական կառուցվածքի և աշխարհաքաղաքական գործընթացների դիտարկումը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի Իրաքի նորագույն պատմության տարբեր փուլերի միջև պատճառահետևանքային կապերը հասկանալու, քաղաքական համակարգի փոփոխությունները գնահատելու և տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմական նախադրյալները բացահայտելու համար։ Գիրքը արժեքավոր ուսումնասիրություն է Իրաքի հասարակական-քաղաքական զարգացման, Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմության, արաբական աշխարհի քաղաքական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, քաղաքագետների, արևելագետների, միջազգայնագետների և հետազոտողների համար։ Այն նաև օգտակար է ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ, թե ինչպես են պատերազմները, արտաքին միջամտությունները, ներքին քաղաքական հակասությունները, ազգային ու կրոնական բազմազանությունը և տնտեսական գործոնները փոխազդել՝ ձևավորելով ժամանակակից Իրաքի պետական ու հասարակական իրականությունը։

Updated: 2026-11-17
Իրաքի հասարակական-քաղաքական իրադրությունը (1980–2010 թթ.)

Free

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more