Прогулки по Армении

Journalism

Նյութը լրագրողական և վերլուծական բնույթի հրապարակում է, որը կենտրոնանում է պատերազմի մասնակիցների վկայությունների, ռազմական գործողությունների ընթացքում ձևավորվող բռնության մշակույթի և հակամարտության պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության խնդիրների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է այն պատմություններին ու հայտարարություններին, որոնց միջոցով ներկայացվում են պատերազմի մասնակիցների վերաբերմունքը հակառակորդի նկատմամբ, ռազմական միջավայրում տարածվող ագրեսիվ հռետորաբանությունը և դրա հասարակական հետևանքները։ Առանց բռնության տեսարանները մանրամասն նկարագրելու՝ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտությունը, թշնամանքի խորացումը, քարոզչական պատկերացումները և պատերազմի փորձառությունը ազդել անհատների վարքագծի ու հանրային խոսույթի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատերազմի ընթացքում հնարավոր իրավախախտումների վերաբերյալ վկայությունների արժանահավատության գնահատմանը։ Լրագրողական ուսումնասիրության տեսանկյունից կարևոր է տարբերակել անմիջական վկայությունը, երկրորդային տեղեկությունը, պաշտոնական հայտարարությունը և անկախ հաստատում ստացած փաստը։ Պատերազմական պայմաններում տեղեկությունների ստուգումը հաճախ բարդանում է հակամարտող կողմերի սահմանափակ հասանելիությամբ, տեղեկատվական պայքարով և իրադարձությունների վերաբերյալ հակադիր մեկնաբանություններով։ Այդ պատճառով նյութի կարևոր բաղադրիչներից է աղբյուրների համադրումը և վիճահարույց պնդումների նկատմամբ քննադատական մոտեցումը։ Քննության է առնվում նաև ռազմական բռնության մասին հրապարակային խոսքի ազդեցությունը հասարակության վրա։ Պատերազմի մասնակիցների կողմից բռնությունը հավանության արժանացնող կամ դրանով պարծեցող հայտարարությունները կարող են նպաստել հակառակորդի ապամարդկայնացմանը և թշնամանքի պահպանմանը նույնիսկ ակտիվ ռազմական գործողությունների ավարտից հետո։ Նման երևույթները դիտարկվում են ոչ միայն անհատական վարքագծի, այլև ավելի լայն սոցիալական միջավայրի համատեքստում՝ ներառելով պատերազմի մասին հանրային հիշողությունը, ազգային պատմությունները, լրատվամիջոցների ազդեցությունը և հակամարտության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու իրավունքների սկզբունքներին։ Զինված հակամարտության պայմաններում ևս գործում են իրավական սահմանափակումներ, որոնք նախատեսված են մարտական գործողություններին չմասնակցող անձանց և այլ պաշտպանված խմբերի իրավունքների պահպանման համար։ Հնարավոր խախտումների վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր են փաստերի պատշաճ փաստագրումը, անկախ քննությունը և իրավական պատասխանատվության հարցերի քննարկումը։ Միաժամանակ լրագրողական հրապարակումը ինքնին չի կարող փոխարինել իրավասու մարմինների կողմից իրականացվող քննությանը, և առանձին վկայությունները պետք է դիտարկվեն դրանց աղբյուրի, համատեքստի և հաստատվածության աստիճանի հաշվառմամբ։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև պատերազմի հոգեբանական և հասարակական հետևանքներին՝ ցույց տալով, որ զինված հակամարտության ազդեցությունը չի սահմանափակվում մարտական գործողությունների ժամանակահատվածով։ Հակամարտությունից հետո հասարակությունները կարող են շարունակել բախվել փոխադարձ անվստահության, թշնամական պատկերացումների, տեղահանության, կորստի և պատմական հիշողության շուրջ հակասությունների հետ։ Այդ պայմաններում ռազմական բռնության մասին պատմությունների տարածումը կարող է դառնալ ինչպես փաստագրման և պատասխանատվության պահանջի, այնպես էլ նոր հակադրությունների աղբյուր։ Հետևաբար առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում տեղեկատվության պատասխանատու ներկայացումը՝ զոհերի և տուժածների արժանապատվությունը պահպանելու և չստուգված պնդումները որպես հաստատված փաստ չներկայացնելու սկզբունքով։ Առանձին ուղղություն է լրատվամիջոցների դերի ուսումնասիրությունը։ Պատերազմի մասին լրագրությունը պահանջում է փաստերի ստուգման, աղբյուրների պաշտպանության, հակադիր տեսակետների ներկայացման և զգայուն նյութի պատասխանատու լուսաբանման մասնագիտական չափանիշներ։ Լրագրողը կարող է աշխատել ականատեսների պատմությունների, հարցազրույցների, պաշտոնական փաստաթղթերի, իրավապաշտպան կազմակերպությունների նյութերի և այլ աղբյուրների հետ՝ փորձելով վերականգնել իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ պատերազմի մասնակիցների հիշողությունները և մեկնաբանությունները կարող են արտացոլել նրանց անձնական փորձը և ինքնին բավարար չլինել լայն ընդհանրացումների համար։ Կարևորվում է նաև անհատական պատասխանատվության և ամբողջ հասարակության վերաբերյալ ընդհանրացումների տարբերակումը։ Առանձին անձանց գործողությունները կամ հայտարարությունները չեն կարող ինքնաբերաբար վերագրվել ամբողջ ազգային, էթնիկական կամ հասարակական խմբին։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է երկարատև հակամարտությունների լուսաբանման ժամանակ, երբ առանձին դեպքերի ընդհանրացումը կարող է խորացնել հավաքական մեղադրանքներն ու թշնամանքը։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պատերազմի, տեղեկատվության և հասարակական հիշողության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բռնության մասին վկայությունները ներառվում են հակամարտության վերաբերյալ ավելի լայն պատմությունների մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել հակամարտությունների ուսումնասիրությամբ, պատերազմական լրագրությամբ, մարդու իրավունքներով, միջազգային մարդասիրական իրավունքով, մեդիա հետազոտություններով և հասարակական հիշողության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Linguistics

Грамматика в упражнениях աշխատությունը լեզվական ուսուցման գործնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է քերականական կառուցվածքների համակարգված յուրացման համար վարժությունների միջոցով, այն ընդգրկում է լեզվի հիմնական բաժինները՝ ձևաբանություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև քերականական ժամանակների, հոլովների, համաձայնության և կառույցների կիրառական առանձնահատկությունները, գիրքը կառուցված է աստիճանական բարդության սկզբունքով՝ սկսնակ մակարդակից մինչև ավելի առաջադեմ, և յուրաքանչյուր թեմայի համար առաջարկում է բազմազան առաջադրանքներ՝ լրացում, վերափոխում, թարգմանություն և ինքնաստուգում, միաժամանակ նպաստելով լեզվական կանոնների ավտոմատացմանը և ճիշտ խոսքի ձևավորմանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվի ուսուցման և գործնական քերականության ամրապնդման համար։

Other Subjects

Գյուղատնտեսական գիտությունների, անասնաբուծության, արոտավայրագիտության և կերարտադրության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի արոտավայրերի բուսածածկի առանձնահատկությունների և ոչխարների մթերատվության բարձրացման գործում դրա նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի բնական և կլիմայական պայմանները, արոտավայրերի բուսական բազմազանությունը, կերային բույսերի տարածվածությունը և դրանց սննդարար արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արոտավայրերի բուսածածկի տեսակային կազմին, սեզոնային փոփոխություններին, բուսական զանգվածի բերքատվությանը և ոչխարների կերային պահանջների բավարարման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են բնական կերային ռեսուրսների որակական և քանակական ցուցանիշները, դրանց ազդեցությունը կենդանիների սնուցման, աճի, կենդանի զանգվածի ավելացման և ընդհանուր մթերատվության վրա։ Քննարկվում են արոտային կերակրման կազմակերպման, արոտավայրերի օգտագործման ինտենսիվության և բուսածածկի պահպանության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր բուսատեսակների սննդարարության, սպիտակուցների, հանքային նյութերի և այլ կարևոր բաղադրիչների պարունակության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում արոտավայրերի բուսածածկի և ոչխարների մսային, կաթնային ու բրդային մթերատվության ցուցանիշների հնարավոր փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է արոտավայրերի արդյունավետ կառավարման, բուսական ռեսուրսների վերականգնման և կենդանիների հավասարակշռված սնուցման ապահովման նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տարածաշրջանի բնական արոտավայրերի օգտագործման գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների մշակմանը, անասնապահական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացմանը և բնական էկոհամակարգերի պահպանությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անասնաբուծության, արոտավայրագիտության, բուսաբանության, կերարտադրության և գյուղատնտեսական ռեսուրսների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Լեզվամանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռուսերենը որպես օտար լեզու դասավանդելիս ժամանակակից լեզվական կրթության համակարգում միջմշակութային մոտեցման կիրառման տեսական և մեթոդական խնդիրներին։ Քննության են առնվում լեզվի ու մշակույթի փոխկապակցվածությունը, սովորողների միջմշակութային հաղորդակցական կարողությունների ձևավորումը և տարբեր մշակութային միջավայրերի առանձնահատկությունների հաշվառումը ուսուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական նյութի յուրացումը մշակութային գիտելիքների հետ համադրելու, ռուսալեզու հաղորդակցական միջավայրի առանձնահատկությունները ներկայացնելու և մշակութային տարբերությունների ընկալումը զարգացնելու մեթոդներին։ Վերլուծվում են բնագիր նյութերի, հաղորդակցական իրավիճակների, մշակութային իրողությունների և համեմատական առաջադրանքների օգտագործման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև լեզվական ու մշակութային խոչընդոտների հաղթահարման, կարծրատիպային պատկերացումների նվազեցման և տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների միջև արդյունավետ հաղորդակցություն ձևավորելու մանկավարժական պայմանները։ Միջմշակութային մոտեցումը դիտարկվում է որպես լեզվական գիտելիքների, հաղորդակցական հմտությունների և մշակութային իրազեկության համակցված զարգացման միջոց։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսերենի՝ որպես օտար լեզվի դասավանդման մասնագետների, լեզվաբանների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմությամբ, մշակույթով, հասարակական կյանքով, տնտեսությամբ, աշխարհագրությամբ և արդի զարգացումներով։ Ցանկում ընդգրկված են գիտական, վերլուծական, ճանաչողական և հանրամատչելի բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են Հայաստանի ուսումնասիրության ժամանակակից ուղղությունները և նոր գիտական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան նյութեր ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է հայագիտական գիտելիքների տարածմանը, երկրի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը և ընթերցողական լայն շրջանակների իրազեկվածության բարձրացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալապես անապահով բնակչության խմբերի կենսամակարդակի բարձրացման գործում պետական կարգավորման դերի, կիրառվող սոցիալ-տնտեսական մեխանիզմների և դրանց կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական խոցելիության պատճառների, աղքատության և եկամուտների անհավասարության դրսևորումների, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի սոցիալական պաշտպանության անհրաժեշտության գնահատումն է։ Կենսամակարդակը դիտարկվում է որպես բազմագործոն հասկացություն, որը ներառում է ոչ միայն տնային տնտեսությունների եկամուտներն ու սպառման հնարավորությունները, այլև աշխատանքի, կրթության, առողջապահության, բնակարանային պայմանների և հիմնական սոցիալական ծառայությունների հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական սոցիալական քաղաքականության այն գործիքներին, որոնք ուղղված են անապահովության հետևանքների մեղմմանը և մարդկանց տնտեսական ինքնուրույնության հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Դրանց շրջանակում կարող են դիտարկվել սոցիալական աջակցության ծրագրերը, նպաստների և այլ փոխանցումների համակարգերը, զբաղվածության խթանման միջոցառումները, մասնագիտական կրթության հնարավորությունները և սոցիալական ծառայությունների կազմակերպումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է սոցիալական աջակցության հասցեականության և արդյունավետության գնահատումը՝ պարզելու համար, թե պետական միջոցներն ինչ չափով են հասնում առավել խոցելի խմբերին և նպաստում նրանց կենսապայմանների կայուն բարելավմանը։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև սոցիալական ծրագրերի ֆինանսավորման, կառավարման, շահառուների ընտրության և տարբեր պետական ու տեղական կառույցների միջև համագործակցության խնդիրները։ Կարևորվում է պասիվ սոցիալական աջակցության և ակտիվ սոցիալական քաղաքականության համադրումը, երբ եկամտային օժանդակությանը զուգահեռ ստեղծվում են աշխատանքի շուկա մուտք գործելու, մասնագիտական կարողություններ զարգացնելու և երկարաժամկետ տնտեսական ինքնաբավություն ապահովելու հնարավորություններ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել տարածքային անհավասարություններին և քաղաքային ու գյուղական բնակավայրերում սոցիալական ծառայությունների հասանելիության տարբերություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական քաղաքականության, հանրային ֆինանսների, աշխատանքի տնտեսագիտության և պետական կառավարման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով սոցիալապես անապահով բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման պետական մեխանիզմների արդյունավետությունը և սոցիալական պաշտպանության համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։