Discover other interesting and useful materials
Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials sectionCulture
Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ : Մատենագիտական ցանկ (1978, Օգոստոս, թիվ 8)
Գիրքը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների մատենագիտական ցանկ՝ համակարգված տեղեկատվական ձևով։ Աշխատության մեջ ներառված են գրականության, արվեստագիտության, մշակութաբանության և հարակից բնագավառների վերաբերյալ աղբյուրների մատենագիտական նկարագրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին ծանոթանալ ոլորտում առկա նոր հրատարակություններին։ Ցանկը կազմված է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ նպաստելով անհրաժեշտ գրականության որոնմանը, գիտական ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը և մշակութային գիտելիքների տարածմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանների, գիտական հաստատությունների, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցների, արվեստաբանների, ուսանողների և թեմատիկ ուսումնասիրություններով զբաղվող ընթերցողների համար՝ որպես օգտակար աղբյուր նորագույն գրականության բացահայտման և օգտագործման նպատակով։
Updated: 2026-08-21Biology
Оценка загрязнения генотоксическими факторами некоторых районов Армении с применением различных биоиндикаторов
Գրքում գնահատվում է Հայաստանի մի շարք շրջաններում գենոտոքսիկ աղտոտման մակարդակը՝ տարբեր կենսաինդիկատորների կիրառմամբ, վերլուծվում են շրջակա միջավայրում առկա մուտագեն և գենոտոքսիկ գործոնների աղբյուրները՝ ներառյալ արդյունաբերական արտանետումները, գյուղատնտեսական քիմիական նյութերը և քաղաքային աղտոտումը, ներկայացվում են բույսերի, կենդանիների և միկրոօրգանիզմների վրա հիմնված բիոմոնիթորինգի մեթոդները, ինչպես նաև բջջային և գենետիկական մակարդակներում վնասների գնահատման փորձարարական մոտեցումները, ուսումնասիրության շրջանակում կիրառվում են ցիտոգենետիկական անալիզներ, միկրոնուկլեուսի թեստեր և այլ կենսաբանական ցուցիչներ՝ շրջակա միջավայրի մուտագեն ազդեցության աստիճանը որոշելու համար, քննարկվում են աղտոտվածության տարածքային առանձնահատկությունները և ռիսկային գոտիների քարտեզագրումը, աշխատանքը միավորում է էկոլոգիական, կենսաբանական և վիճակագրական վերլուծությունները՝ նպատակ ունենալով գնահատել և կանխատեսել գենոտոքսիկ աղտոտման ազդեցությունը մարդու առողջության և էկոհամակարգերի կայունության վրա Հայաստանում։
Updated: 2026-09-16Mathematics
Исследование поглощения адронов различного типа в ядерной среде на основе данных эксперимента HERMES
Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տարբեր տեսակի հադրոնների՝ միջուկային միջավայրում կլանման գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ HERMES փորձի տվյալների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը բարձր էներգիաների մասնիկների և միջուկային նյութի փոխազդեցության մեխանիզմների բացահայտումն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ուժեղ փոխազդեցության բնույթը հասկանալու, այնպես էլ հադրոնների ձևավորման և միջուկային միջավայրում դրանց տարածման գործընթացները նկարագրելու համար։ Աշխատանքում դիտարկվում է, թե միջուկային նյութով անցնելիս տարբեր հադրոններ ինչպես են փոխազդում միջուկի բաղադրիչների հետ, ինչ պայմաններում կարող են կլանվել կամ կորցնել իրենց էներգիայի և իմպուլսի մի մասը, և ինչպես են այդ գործընթացները դրսևորվում փորձարարական չափումներում։ HERMES փորձի տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր հադրոնների վարքը և ուսումնասիրել միջուկային միջավայրի ազդեցությունը դրանց ելքի վրա՝ տարբեր կինեմատիկական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հադրոնների ձևավորման ժամանակային և տարածական բնութագրերին, քանի որ դրանց վերջնական դիտարկվող հատկությունները կարող են կախված լինել այն հանգամանքից, թե հադրոնը որքան ժամանակ է գտնվում ձևավորման փուլում և ինչ չափով է փոխազդում միջուկային նյութի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր հադրոնային տեսակների արտադրության հաճախականությունների, բազմապատկությունների և միջուկային կլանման գործակիցների համեմատական վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել հադրոնների միջև առկա տարբերությունները և դրանց հնարավոր ֆիզիկական պատճառները։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև փորձարարական տվյալների վիճակագրական և համակարգային անորոշությունների գնահատումը, ինչպես նաև արդյունքների համադրումը տեսական պատկերացումների և գոյություն ունեցող մոդելների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել հադրոնացման գործընթացների, քվարկների և գլյուոնների դինամիկայի, միջուկային միջավայրում մասնիկների տարածման և ուժեղ փոխազդեցության տարբեր դրսևորումների ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է փորձարարական մասնիկների ֆիզիկան, միջուկային ֆիզիկան և տվյալների քանակական վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ նկարագրել միջուկային միջավայրի ազդեցությունը տարբեր տեսակի հադրոնների վրա և բացահայտել այդ ազդեցության հիմքում ընկած ֆիզիկական օրինաչափությունները։
Updated: 2026-09-15History
Նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1969: Հունվար, փետրվար, մարտ
Այս հրատարակությունը 1969 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսներին վերաբերող նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի թեմատիկ օրացույց-տեղեկատու է։ Այն կազմված է որպես տեղեկատվական և մատենագիտական գործիք՝ տարվա առաջին երեք ամիսների ընթացքում նշվող պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և այլ կարևոր իրադարձությունների ու տարեդարձերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Նման օրացույցները սովորաբար ներառում են նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ, պատմական իրադարձությունների տարեդարձեր, պետական և հասարակական նշանակության ամսաթվեր, ինչպես նաև գրականության, արվեստի, գիտության և մշակույթի բնագավառներում կարևոր հոբելյաններ։ Հրատարակությունը կարող էր ծառայել գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, դպրոցների, ակումբների, մամուլի և այլ կազմակերպությունների համար՝ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, թեմատիկ երեկոների, դասախոսությունների և գրական-մշակութային նախաձեռնությունների նախապատրաստման ժամանակ։ Աշխատանքի կառուցվածքը ժամանակագրական բնույթ ունի․ նյութը դասավորված է հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների կտրվածքով, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ գտնել տվյալ ամսաթվին կամ օրվան համապատասխանող հիշարժան իրադարձությունները։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի ներքո կարող են ներկայացվել համապատասխան անձի, իրադարձության կամ տարեդարձի մասին համառոտ տեղեկություններ և լրացուցիչ մատենագիտական տվյալներ, որոնք ընթերցողին ուղղորդում են թեմային վերաբերող գրականության կամ այլ աղբյուրների։ Այսպիսի հրատարակությունը կարևոր է նաև 1960-ականների վերջի մշակութային և տեղեկատվական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանում հանրային կրթության, մշակութային դաստիարակության և պատմական հիշողության կազմակերպման առաջնահերթությունները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել հատկապես գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակույթի պատմության և խորհրդային շրջանի տեղեկատվական-մշակութային աշխատանքի ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հիշարժան ամսաթվերի և հասարակական-մշակութային օրակարգի փաստագրական աղբյուր։
Updated: 2026-09-14Law
Մարդու իրավունքների իրավական կարգավորման զարգացումը Հայաստանի երեք հանրապետություններում
Աշխատությունը նվիրված է մարդու և քաղաքացու իրավունքների իրավական կարգավորման պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը Հայաստանի պետականության երեք հաջորդական փուլերում՝ համադրելով իրավական համակարգերի ձևավորման առանձնահատկությունները, իրավունքների ամրագրման սկզբունքները և դրանց պաշտպանության կառուցակարգերի փոփոխությունները։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ պատկերացումների զարգացումն է՝ սկսած պետականության ձևավորման առաջին շրջանից, շարունակելով խորհրդային իրավակարգի պայմաններում և հասնելով անկախ պետականության սահմանադրաիրավական համակարգին։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մարդու իրավունքների զարգացումը դիտարկել ոչ թե առանձին իրավական ակտերի շրջանակում, այլ որպես պատմականորեն փոփոխվող իրավական ինստիտուտների և գաղափարների ամբողջություն։ Առաջին փուլի ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում նորաստեղծ պետական համակարգում քաղաքացու իրավական կարգավիճակի ձևավորմանը, պետական իշխանության կազմակերպմանը, իրավական հավասարության, անձնական ազատությունների, սեփականության, հասարակական և քաղաքական մասնակցության վերաբերյալ սկզբունքների զարգացմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ պետականության ձևավորման բարդ պայմաններում անհրաժեշտ էր միաժամանակ ստեղծել պետական կառավարման մարմիններ, ձևավորել օրենսդրական համակարգ և կարգավորել անհատի ու պետության հարաբերությունները։ Այդ ժամանակաշրջանի իրավական փաստաթղթերի և պետական կառավարման պրակտիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մարդու իրավունքների վերաբերյալ այն սկզբնական մոտեցումները, որոնք ձևավորվում էին հայկական պետականության վերականգնման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքացիության, իրավահավասարության, ընտրական մասնակցության, անձի ազատության, սեփականության և դատական պաշտպանության խնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պետական և իրավական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Երկրորդ փուլում մարդու իրավունքների իրավական կարգավորումը քննության է առնվում խորհրդային պետական և իրավական համակարգի շրջանակում։ Այստեղ իրավունքների հասկացությունը կապված էր սոցիալիստական պետականության գաղափարական և իրավական հիմքերի հետ, իսկ քաղաքացու կարգավիճակը սահմանվում էր ոչ միայն իրավունքների, այլև պետության ու հասարակության նկատմամբ պարտականությունների լայն համակարգով։ Ուսումնասիրվում են խորհրդային սահմանադրական ակտերում ամրագրված քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային իրավունքները, աշխատանքի, հանգստի, կրթության, սոցիալական ապահովության և հասարակական կյանքին մասնակցության վերաբերյալ դրույթները։ Միաժամանակ կարևորվում է իրավական նորմերի և դրանց իրականացման կառուցակարգերի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Իրավունքի տեքստային ամրագրումը և դրա գործնական իրացումը դիտարկվում են որպես տարբեր, բայց փոխկապակցված մակարդակներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել տվյալ ժամանակաշրջանի իրավական համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ խորհրդային իրավական հայեցակարգում սոցիալական և տնտեսական իրավունքները կարևոր տեղ էին զբաղեցնում, մինչդեռ պետության և անհատի հարաբերությունների կառուցվածքը տարբերվում էր ժամանակակից սահմանադրական ժողովրդավարություններում ընդունված մոտեցումներից։ Հետազոտության երրորդ և առավել ծավալուն ուղղությունը վերաբերում է անկախ պետականության պայմաններում մարդու իրավունքների համակարգի ձևավորմանը և զարգացմանը։ Անկախությունից հետո իրավական համակարգի վերափոխումը կապված էր նոր սահմանադրական կարգի, իշխանությունների բաժանման, իրավական պետության սկզբունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության նոր ինստիտուտների ձևավորման հետ։ 1995 թվականի Սահմանադրությունն առանձին գլխով ամրագրեց մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները, իսկ հետագա սահմանադրական փոփոխությունները զարգացրին դրանց բովանդակությունն ու պաշտպանության իրավական երաշխիքները։ Ժամանակակից սահմանադրական կարգավորման շրջանակում մարդը և նրա անօտարելի արժանապատվությունը դիտարկվում են որպես իրավունքների և ազատությունների հիմք, իսկ դրանց հարգումն ու պաշտպանությունը՝ հանրային իշխանության պարտականություն։ Հիմնական իրավունքները միաժամանակ հանդես են գալիս որպես հանրային իշխանությունը սահմանափակող անմիջականորեն գործող իրավունքներ։ Այս զարգացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել մարդու իրավունքների կարգավիճակի փոփոխությունը՝ պետական իշխանության կողմից տրամադրվող կամ ճանաչվող հնարավորությունների ընկալումից դեպի հանրային իշխանության նկատմամբ իրավական սահմաններ սահմանող հիմնարար սկզբունքների համակարգ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անձնական իրավունքների զարգացմանը։ Քննության են առնվում կյանքի, արժանապատվության, անձնական ազատության, ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիության, մասնավոր կյանքի, բնակարանի և հաղորդակցության գաղտնիության պաշտպանության հետ կապված իրավական սկզբունքները։ Դրանց զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես են աստիճանաբար հստակեցվել պետական միջամտության թույլատրելի սահմանները, իրավունքի սահմանափակման հիմքերը և անձի պաշտպանության ընթացակարգային երաշխիքները։ Ժամանակակից սահմանադրական կարգավորումը, օրինակ, նախատեսում է անձնական ազատությունից զրկման իրավական հիմքեր, դատական վերահսկողության մեխանիզմներ և ազատությունից զրկված անձի պաշտպանության մի շարք երաշխիքներ։ Առանձին ուղղություն է քաղաքական իրավունքների և ազատությունների զարգացումը։ Ընտրական իրավունքը, պետական կառավարմանը մասնակցությունը, միավորումների և հավաքների ազատությունը, կարծիքի արտահայտման ազատությունը և հանրային տեղեկատվության հասանելիությունը դիտարկվում են ժողովրդավարական պետականության ձևավորման համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ժամանակաշրջաններում քաղաքացու քաղաքական մասնակցության իրավական ձևերը և պարզել, թե ինչպես է փոխվել պետության ու հասարակության հարաբերությունների սահմանադրական ընկալումը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավունքների հավասարության և խտրականության արգելքի սկզբունքների զարգացմանը։ Իրավահավասարության գաղափարի իրավական ամրագրումը դիտարկվում է տարբեր պատմական փուլերում՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանի իրավական լեզուն և պետական կառուցվածքը։ Ժամանակակից սահմանադրական համակարգում հավասարության և խտրականության արգելքի սկզբունքներն ընդգրկված են մարդու հիմնական իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր համակարգում։ Սոցիալական, տնտեսական և մշակութային իրավունքների ուսումնասիրությունը նույնպես կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Աշխատանքի, սոցիալական ապահովության, կրթության, առողջության պահպանման, սեփականության և մշակութային կյանքին մասնակցության հետ կապված իրավական մոտեցումները համեմատվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Այս ոլորտը հատկապես հնարավորություն է տալիս բացահայտել խորհրդային և հետխորհրդային իրավական համակարգերի տարբերությունները, քանի որ փոխվել են պետության տնտեսական կառուցվածքը, սեփականության ձևերը և սոցիալական քաղաքականության իրավական մեխանիզմները։ Միաժամանակ որոշ իրավունքների պատմական շարունակականությունը ցույց է տալիս, որ սոցիալական պաշտպանության և կրթության հասանելիության խնդիրները տարբեր իրավակարգերում պահպանել են իրենց նշանակությունը՝ ստանալով տարբեր իրավական ձևակերպումներ։ Հետազոտության առանցքային հարցերից է իրավունքների սահմանափակման իրավական կարգավորումը։ Մարդու իրավունքների համակարգը ենթադրում է ոչ միայն իրավունքների թվարկում, այլև այն պայմանների հստակ սահմանում, որոնց դեպքում պետությունը կարող է միջամտել դրանց իրականացմանը։ Ժամանակակից սահմանադրական կարգավորումը նախատեսում է օրինականության, համաչափության և իրավական որոշակիության սկզբունքներ, ինչպես նաև սահմանում է հիմնական իրավունքների էության պաշտպանության պահանջը։ Այս սկզբունքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ մարդու իրավունքների իրավական կարգավորման որակական զարգացումը, երբ ուշադրությունը տեղափոխվում է ոչ միայն իրավունքի ճանաչման, այլև դրա սահմանափակման իրավաչափության և պետական միջամտության նկատմամբ վերահսկողության վրա։ Կարևոր ուղղություն է դատական պաշտպանության իրավունքի և իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների զարգացումը։ Մարդու իրավունքի իրական արժեքը մեծապես կախված է այն հանգամանքից, թե անձը ինչպիսի իրավական միջոցներ ունի խախտված իրավունքը վերականգնելու համար։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են դատարանների դերը, արդար դատաքննության սկզբունքները, պետական մարմինների գործողությունների վիճարկման հնարավորությունները և մարդու իրավունքների պաշտպանության մասնագիտացված ինստիտուտների ձևավորումը։ Ժամանակակից սահմանադրական համակարգը ճանաչում է արդյունավետ դատական պաշտպանության հետ կապված իրավունքներ և նախատեսում է նաև Մարդու իրավունքների պաշտպանին դիմելու սահմանադրական հնարավորություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում միջազգային իրավունքի ազդեցությանը։ Անկախ պետականության շրջանում մարդու իրավունքների ազգային համակարգի զարգացումը փոխկապակցվել է միջազգային իրավական պարտավորությունների և միջազգային պաշտպանության մեխանիզմների հետ։ Ժամանակակից Սահմանադրությունը նախատեսում է, որ հիմնական իրավունքների և ազատությունների դրույթները մեկնաբանելիս հաշվի է առնվում Հայաստանի վավերացրած՝ մարդու իրավունքների վերաբերյալ միջազգային պայմանագրերի հիման վրա գործող մարմինների պրակտիկան, իսկ սահմանափակումները չեն կարող գերազանցել միջազգային պայմանագրերով նախատեսված սահմանները։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս մարդու իրավունքների ազգային համակարգը դիտարկել ավելի լայն միջազգային իրավական տարածքի հետ փոխազդեցության մեջ։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում սահմանադրական բարեփոխումների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Իրավունքների վերաբերյալ սահմանադրական դրույթների փոփոխությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես են զարգացել մարդու արժանապատվության, պետության պարտականությունների, իրավունքների անմիջական գործողության, դրանց սահմանափակման և պաշտպանության վերաբերյալ իրավական պատկերացումները։ 2005 թվականի սահմանադրական կարգավորումն արդեն ամրագրում էր, որ մարդը, նրա արժանապատվությունը և հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները բարձրագույն արժեքներ են, իսկ պետությունը սահմանափակված է այդ իրավունքներով՝ որպես անմիջականորեն գործող իրավունք։ Հետագա կարգավորումը զարգացրել է այդ մոտեցումը՝ առավել մանրամասն ամրագրելով իրավունքների իրականացման, սահմանափակման և պաշտպանության սկզբունքները։ Պատմաիրավական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նաև իրավական շարունակականության և ընդհատումների երևույթները։ Երեք պետական համակարգերը հիմնված էին տարբեր քաղաքական, տնտեսական և իրավական սկզբունքների վրա, ուստի մարդու իրավունքների բովանդակությունը, դրանց իրավական նշանակությունը և պաշտպանության միջոցները նույնական չէին։ Այդ տարբերությունների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են պետականության բնույթը, հասարակական հարաբերությունները և իրավական գաղափարախոսությունը ազդում մարդու իրավական կարգավիճակի վրա։ Միաժամանակ հնարավոր է առանձնացնել այն հիմնարար խնդիրները, որոնք տարբեր ձևերով պահպանվել են բոլոր ժամանակաշրջաններում՝ անձի ազատության, իրավահավասարության, պետական իշխանության և քաղաքացու հարաբերությունների, սոցիալական պաշտպանության ու արդարադատության հասանելիության հարցերը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմաիրավական, համեմատական-իրավական, ձևական-իրավաբանական և համակարգային վերլուծության մեթոդները։ Սահմանադրությունների, օրենքների և այլ իրավական ակտերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել իրավական նորմերի բովանդակության փոփոխությունները, իսկ պատմական համատեքստի ներգրավումը՝ հասկանալ դրանց ձևավորման պատճառները։ Համեմատական մոտեցումը թույլ է տալիս նույն իրավունքի կարգավորումը դիտարկել երեք տարբեր պետական համակարգերում և պարզել ոչ միայն տեքստային տարբերությունները, այլև իրավական հայեցակարգերի փոփոխությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մարդու իրավունքների իրավական կարգավորման զարգացումը հայկական պետականության պատմության ընդհանուր ընթացքի հետ կապելու հնարավորությամբ։ Այն ցույց է տալիս, որ մարդու իրավունքների ժամանակակից համակարգը երկարատև իրավական և ինստիտուցիոնալ զարգացման արդյունք է, որի տարբեր փուլերը պայմանավորված են եղել տվյալ ժամանակաշրջանի պետական կառուցվածքով, իրավական գաղափարախոսությամբ և հասարակական հարաբերություններով։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մարդու իրավունքների սահմանադրաիրավական և պատմաիրավական զարգացման համակողմանի ուսումնասիրություն՝ համադրելով Հայաստանի պետականության երեք փուլերի իրավական փորձը և բացահայտելով իրավունքների ճանաչման, ամրագրման, սահմանափակման ու պաշտպանության մեխանիզմների փոփոխությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների, պետության և իրավունքի պատմության, իրավական ուսմունքների և Հայաստանի պետականության զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։
Updated: 2026-09-17Other Subjects
Գծագրական երկրաչափություն
Գիրքը՝ «Գծագրական երկրաչափություն», հեղինակը Ադամյան Ս. Ա., հանդիսանում է ուսումնական և տեխնիկական ձեռնարկ, որը նվիրված է տարածական պատկերների երկրաչափական ներկայացման և գծագրական մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գծագրական երկրաչափության հիմնական սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է եռաչափ առարկաների պատկերումը հարթության վրա՝ պահպանելով դրանց չափերը, ձևը և տարածական հարաբերությունները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են կետերի, ուղիղների և հարթությունների փոխդիրքերը, պրոյեկցիաների տեսակները, կտրվածքների և հատումների կառուցման եղանակները, ինչպես նաև տարածական մարմինների պատկերումը ինժեներական գծագրերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված տեխնիկական գծագրության կանոններին, չափագրման և ձևավորման ստանդարտներին, ինչպես նաև ինժեներական խնդիրների լուծման գրաֆիկական մեթոդներին։ Ներառված են նաև գործնական առաջադրանքներ, որոնք նպաստում են տարածական մտածողության, վերլուծական ունակությունների և ինժեներական գրաֆիկայի կիրառական հմտությունների զարգացմանը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է տեխնիկական բուհերի ուսանողների, ինժեներների և նախագծող մասնագետների համար՝ ապահովելով գծագրական երկրաչափության հիմնարար և կիրառական գիտելիքների համակարգված ընկալում։
Updated: 2026-09-23