Խրիմյան Հայրիկ

Religion

Կրոնագիտական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Ադամի և Եվայի կերպարների մեկնաբանությանը հայկական կրոնական, գրական, բանահյուսական և մշակութային ավանդույթներում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան արարչագործության և առաջին մարդկանց պատմության ընկալման առանձնահատկությունները հայ քրիստոնեական մտածողության մեջ, ինչպես նաև դրանց արտացոլումը միջնադարյան մատենագրության և ժողովրդական պատկերացումների շրջանակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ադամի և Եվայի կերպարների խորհրդանշական նշանակությանը, մեղքի, ազատ կամքի, անհնազանդության, ապաշխարության և մարդկային բնության վերաբերյալ կրոնափիլիսոփայական մեկնաբանություններին։ Վերլուծվում են հայկական աստվածաբանական գրականության, մեկնողական երկերի, պարականոն պատմությունների և ժողովրդական ավանդազրույցների միջև առկա թեմատիկ ու գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև առաջին մարդկանց մասին պատկերացումների արտահայտությունները հայկական մանրանկարչության, եկեղեցական արվեստի, ծիսական մշակույթի և բանավոր ավանդության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հայկական ավանդույթների փոխառնչությունները վաղ քրիստոնեական, բյուզանդական և մերձավորարևելյան կրոնամշակութային պատկերացումների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում Ադամի և Եվայի պատմության բարոյախրատական, խորհրդաբանական և մարդաբանական նշանակությանը, ինչպես նաև այդ կերպարների միջոցով մարդկային գոյության, մեղքի և փրկության հիմնախնդիրների մեկնաբանմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, կրոնագիտության, աստվածաբանության, բանահյուսագիտության և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Տիգրան Չուխաճյանի երաժշտական ժառանգության սիմֆոնիկ ոլորտի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով XIX դարի հայ մասնագիտական երաժշտական մշակույթի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում կոմպոզիտորի նվագախմբային մտածողության առանձնահատկությունները, երաժշտական ձևի կառուցման սկզբունքները, թեմատիկ նյութի զարգացումը, գործիքավորման եղանակները և ազգային ու եվրոպական երաժշտական ավանդույթների փոխհարաբերությունն են։ Չուխաճյանի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է այն պատմամշակութային միջավայրում, որտեղ հայկական երաժշտական արվեստը նոր ձևերով էր առնչվում եվրոպական մասնագիտական երաժշտության ժանրերին ու արտահայտչամիջոցներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սիմֆոնիկ բնույթի ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երաժշտական թեմաների հակադրությունն ու զարգացումը, մեղեդային լեզուն, հարմոնիկ մտածողությունը, ռիթմական կազմակերպումը և նվագախմբային հնչողության ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե կոմպոզիտորն ինչպես է եվրոպական ռոմանտիզմին բնորոշ երաժշտական լեզուն համադրում արևելյան և հայկական երաժշտական միջավայրից բխող ինտոնացիոն ու արտահայտչական տարրերի հետ։ Կարևոր է նաև նվագախմբի տարբեր խմբերի գործառույթների ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի դեր են կատարում լարային, փողային և հարվածային գործիքները երաժշտական կերպարների ձևավորման, դրամատուրգիական զարգացման և հնչերանգային հակադրությունների ստեղծման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սիմֆոնիկ մտածողության դրսևորումներին նաև կոմպոզիտորի բեմական ստեղծագործություններում, որտեղ նվագախումբը հաճախ կատարում է ոչ միայն ուղեկցող, այլև երաժշտական դրամատուրգիան զարգացնող գործառույթ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս Չուխաճյանի երաժշտական լեզուն դիտարկել ժամանակաշրջանի եվրոպական կոմպոզիտորական ավանդույթների և հայկական երաժշտության հետ ունեցած կապերի շրջանակում՝ միաժամանակ առանձնացնելով նրա անհատական ոճական հատկանիշները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության պատմական գնահատման համար՝ բացահայտելով նրա ներդրումը հայկական նվագախմբային մշակույթի և մասնագիտական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտության պատմության, երաժշտական ձևի, գործիքավորման և ոճաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Չուխաճյանի սիմֆոնիկ մտածողության գեղարվեստական ու պատմական առանձնահատկությունները։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջբյուջետային հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների միջև ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման, բյուջետային լիազորությունների տարանջատման և տարբեր մակարդակների բյուջեների միջև ֆինանսական փոխհարաբերությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են միջբյուջետային փոխանցումների, դոտացիաների և ֆինանսական համահարթեցման մեխանիզմները, դրանց ազդեցությունը համայնքների ֆինանսական կայունության և ինքնուրույնության վրա, ինչպես նաև պետական և համայնքային բյուջեների եկամուտների ու ծախսային պարտավորությունների փոխհարաբերությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է առկա համակարգի արդյունավետության գնահատումը և այն տնտեսական ու կառավարչական խնդիրների բացահայտումը, որոնք կարող են խոչընդոտել հանրային ֆինանսների արդյունավետ կառավարմանը և տարածքային զարգացման հավասարակշռությանը։ Քննարկվում են նաև համայնքների ֆինանսական հնարավորությունների տարբերությունները, բյուջետային ռեսուրսների վերաբաշխման անհրաժեշտությունը և միջբյուջետային հարաբերությունների միջոցով սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների մեղմացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ֆինանսական ապակենտրոնացման, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ֆինանսական կարողությունների ամրապնդման և բյուջետային գործընթացների թափանցիկության ու արդյունավետության բարձրացման հարցերին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, համայնքային կառավարման ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար՝ Հայաստանի միջբյուջետային համակարգի առանձնահատկությունները, առկա խնդիրներն ու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Pedagogy

Կրթագիտական և առողջապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցներում մարդու իմունային անբավարարության վիրուսի (ՄԻԱՎ) և ձեռքբերովի իմունային անբավարարության համախտանիշի (ՁԻԱՀ) վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման նշանակությանը՝ որպես վարակի կանխարգելման և առողջ ապրելակերպի խթանման կարևոր միջոց։ Քննության են առնվում ՄԻԱՎ վարակի փոխանցման ուղիները, դրա կանխարգելման գիտականորեն հիմնավորված միջոցները, հիվանդության վերաբերյալ տարածված թյուրըմբռնումները և հավաստի տեղեկատվության մատուցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան առողջապահական կրթության կազմակերպմանը, ուսուցման արդյունավետ մեթոդների ընտրությանը և սովորողների իրազեկվածության մակարդակի բարձրացմանը։ Վերլուծվում են հանրակրթական ծրագրերում ՄԻԱՎ-ի և ՁԻԱՀ-ի վերաբերյալ թեմաների ընդգրկման հնարավորությունները, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության նշանակությունը և դպրոցական միջավայրում առողջության պահպանման մշակույթի ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ կրթության հոգեբանական ու սոցիալական կողմերը, պատասխանատու վարքագծի ձևավորումը, անձնական առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքը և ՄԻԱՎ-ով ապրող անձանց նկատմամբ խտրականության ու խարանի կանխարգելումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեղեկատվական հանդիպումների, ուսումնական քննարկումների, ինտերակտիվ դասերի և կրթական նյութերի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցի, ընտանիքի և առողջապահական հաստատությունների համագործակցության կարևորությանը՝ սովորողների համար անվտանգ, վստահելի և գիտականորեն ճշգրիտ տեղեկատվական միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, առողջապահական կրթության, հանրային առողջության և վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգային վարչության ենթակայությամբ գործող վարկա-խնայողական դրամարկղի կանոնադրությունը՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի տեղական ֆինանսական և վարչական համակարգի կազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի վարկային հաստատությունների գործունեության, դրանց իրավական կարգավիճակի և ֆինանսական գործառնությունների ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել դրամարկղի ստեղծման նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության կամ ավանդատուների հետ հարաբերությունների, դրամական միջոցների ձևավորման և վարկավորման պայմանների մասին։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն դրույթները, որոնք սահմանում են դրամարկղի վարչական մարմինների լիազորությունները, պաշտոնատար անձանց պարտականությունները, հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության կարգը։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև խնայողությունների ներգրավման, փոխառությունների տրամադրման, տոկոսադրույքների, վճարումների, պարտավորությունների ապահովման և վարկերի վերադարձման հետ կապված ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին կազմակերպվում փոքրածավալ վարկային և խնայողական հարաբերությունները նահանգային մակարդակում և ինչ դեր էին դրանք կատարում տեղական տնտեսական կյանքում։ Պատմական համատեքստում նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ելիզավետպոլի նահանգը բազմազգ և բազմամշակութային տարածաշրջան էր, ուստի ֆինանսական հաստատությունների գործունեությունը կարելի է դիտարկել տեղական հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի և տնտեսական կապերի զարգացման շրջանակում։ Կանոնադրությունը կարող է օգտագործվել վարչական պատմության, տնտեսական հարաբերությունների, ֆինանսական հաստատությունների ձևավորման և Ռուսական կայսրության ծայրամասային նահանգներում վարկային համակարգի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հետազոտողին ուսումնասիրել ոչ միայն տեսական տնտեսական գործընթացները, այլև դրանք կարգավորող կոնկրետ իրավական նորմերն ու վարչական մեխանիզմները։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև ֆինանսական իրավունքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում դրամարկղի ներքին կառավարումը, դրամական միջոցների տնօրինումը և հաճախորդների կամ անդամների հետ ֆինանսական հարաբերությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ֆինանսների և բանկային գործի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, աղբյուրագետներին և XIX–XX դարերի Կովկասի սոցիալ-տնտեսական պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Religion

«Երջանիկ ազատություն» վերնագրով հրատարակությունը առնչվում է ազատության և երջանկության գաղափարներին, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում փիլիսոփայական, բարոյագիտական և հասարակական մտքի պատմության մեջ։ Ազատությունը դիտարկվում է որպես մարդու ինքնուրույն մտածելու, ընտրություն կատարելու և սեփական համոզմունքներին համապատասխան գործելու հնարավորություն, իսկ երջանկությունը՝ որպես կյանքի բարօրության, ներքին բավարարվածության և մարդկային ձգտումների հետ կապված հասկացություն։ Այս երկու գաղափարների համադրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններին, անձնական պատասխանատվությանը, բարոյական ընտրությանը և արժանապատիվ կյանքի պայմաններին։ 19-րդ դարի հայ մտավոր միջավայրում ազատության, կրթության, ինքնագիտակցության և հասարակական առաջընթացի հարցերը կարևոր նշանակություն ունեին՝ կապված մշակութային վերափոխումների և նոր գաղափարների տարածման հետ։ Նման թեմաներով հրատարակությունները նպաստում էին ընթերցողների շրջանում փիլիսոփայական ու հասարակական հարցերի շուրջ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի պատմությամբ, ազատության գաղափարի զարգացմամբ, բարոյագիտական հարցերով և 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև արժեքավոր է որպես ժամանակաշրջանի գաղափարական հետաքրքրություններն ուսումնասիրելու մատենագիտական նյութ։