Ազգային հաշիվների համակարգ

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է մսային հումքում և կենդանական ծագման ենթամթերքներում պահպանման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկական, քիմիական, կենսաքիմիական և մանրէաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց սանիտարական նշանակության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պահպանման ջերմաստիճանի, տևողության, խոնավության, օդափոխության, փաթեթավորման և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների ազդեցությունն է արտադրանքի որակի ու անվտանգության ցուցանիշների վրա։ Քննվում են մսային հումքի կառուցվածքի, գույնի, հոտի, խոնավության, թթվայնության և այլ հատկությունների փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել ինչպես բնական հետմորթային գործընթացներով, այնպես էլ երկարատև կամ ոչ պատշաճ պահպանմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրէաբանական գործընթացներին, քանի որ պահպանման պայմանների խախտումը կարող է նպաստել միկրոօրգանիզմների զարգացմանը և արտադրանքի փչացմանը։ Դիտարկվում են մսի և տարբեր ենթամթերքների կառուցվածքային ու քիմիական առանձնահատկությունները, որոնց պատճառով դրանց պահպանման կայունությունը և որակական փոփոխությունների արագությունը կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել զգայորոշման, ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և լաբորատոր այլ ցուցանիշներ՝ արտադրանքի թարմության, որակի և սանիտարական վիճակի ամբողջական գնահատման նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սառեցման և պաղեցման պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև պահեստավորման ընթացքում ջերմաստիճանային ռեժիմի կայունության նշանակությունը։ Սանիտարական գնահատման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են այն չափանիշները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է տարբերակել բնական պահպանման փոփոխությունները արտադրանքի անվտանգության և օգտագործման պիտանիության վրա ազդող անցանկալի գործընթացներից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև պահեստավորման, տեղափոխման և իրացման փուլերում սանիտարահիգիենիկ վերահսկողության նշանակությանը՝ սննդային անվտանգության պահպանման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական սանիտարիայի, սննդամթերքի անվտանգության, մսի ապրանքագիտության և սննդային մանրէաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով կենդանական ծագման սննդամթերքի որակի վերահսկման և պահպանման պայմանների գիտական գնահատմանը։

History

Սա պատերազմական թեմայով խորապես հուզական և փիլիսոփայական վեպ է, որի հեղինակը Էրիխ Մարիա Ռեմարկ է, և այն ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերի ընթացքում մարդու կյանքի, մահվան և գոյատևման սահմանային իրավիճակները՝ կենտրոնանալով անհատի հոգեբանական ապրումների և պատերազմական իրականության դաժան ազդեցության վրա։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են կործանվող Գերմանիայում, որտեղ գլխավոր հերոսը՝ զինվոր Էռնստ Գրեբերը, վերադառնում է ռազմաճակատից կարճ արձակուրդի ընթացքում և բախվում է երկրի քայքայված վիճակին, մարդկային կորուստներին և բարոյական արժեքների փլուզմանը, ինչը ստիպում է նրան վերանայել իր պատկերացումները կյանքի և ապագայի մասին։ Ստեղծագործությունը ընդգծում է պատերազմական իրականության անիմաստությունը, անհատի միայնությունը և սիրո ու հույսի փխրունությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդիկ փորձում գտնել իմաստ կործանման և մահվան մշտական ներկայության պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ վեպը Ռեմարկի հակապատերազմական գրականության կարևոր օրինակներից է՝ խոր հոգեբանական վերլուծությամբ և մարդկային ճակատագրերի ցավոտ պատկերներով։

Law

На современном этапе развития общества и экономики Республики Армения стремительно растет роль результатов интеллектуальной деятельности, в том числе объектов авторских прав / Հայաստանի Հանրապետության հասարակության և տնտեսության զարգացման ներկա փուլում արագորեն աճում է մտավոր գործունեության արդյունքների, այդ թվում՝ երաժշտական ստեղծագործությունների որպես հեղինակային իրավունքի յուրահատուկ օբյեկտների դերը / At the current stage of the society and economy development in the Republic of Armenia rapidly increases the role of results of intellectual activity, including the role of musical works as unique copyright objects Հրատ.՝ Հայ-ռուսական (Սլավոնական) hամալսարան, Երևան, 2018, 2019, Ատենախոսություն՝ 148 էջ, սեղմագիր՝ 20 էջ [src=123456789/887] [dspace.nla.am]

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաներին էրգոթերապևտիկ օգնության ցուցաբերման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նրանց շարժողական, զգայական, ճանաչողական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել վերականգնողական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել երեխայի ինքնուրույնության, առօրյա գործունեությանը մասնակցության, շարժողական հմտությունների և կյանքի որակի բարելավմանը։ Էրգոթերապևտիկ միջամտությունը կենտրոնանում է ոչ միայն շարժողական սահմանափակումների նվազեցման, այլև երեխայի իրական կյանքում անհրաժեշտ գործողությունների յուրացման և սոցիալական միջավայրում նրա լիարժեք մասնակցության վրա։ Այդ պատճառով թերապևտիկ նպատակները պետք է ձևավորվեն երեխայի անհատական կարիքների, կարողությունների, տարիքի և ընտանիքի առաջնահերթությունների հիման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների գնահատման մեթոդները։ Գնահատման ընթացքում ուշադրություն է դարձվում ինքնասպասարկման, սնվելու, հագնվելու, անձնական հիգիենայի, խաղի, ուսումնական գործունեության, ձեռքի ֆունկցիայի և այլ առօրյա գործողությունների կատարմանը։ Կարևոր է գնահատել ոչ միայն երեխայի շարժումների որակը, այլև այն, թե տվյալ խանգարումն ինչպես է ազդում նրա անկախության և սոցիալական մասնակցության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նպատակաուղղված և առաջադրանքահեն վարժությունների կիրառումը։ Այս մեթոդների դեպքում երեխան կատարում է իր առօրյա կյանքում անհրաժեշտ կոնկրետ գործողություններ՝ աստիճանաբար զարգացնելով դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ շարժողական և ճանաչողական հմտությունները։ Կարող են կիրառվել հագնվելու, կոճակները փակելու, սնվելու պարագաներից օգտվելու, գրելու, խաղալիքներ օգտագործելու, առարկաները բռնելու և տեղափոխելու առաջադրանքներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս թերապևտիկ աշխատանքը անմիջականորեն կապել երեխայի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերին վերջույթների և ձեռքերի ֆունկցիայի զարգացումը։ Կախված երեխայի շարժողական առանձնահատկություններից՝ կարող են կիրառվել երկձեռքային վարժություններ, նպատակային ձեռքի գործողություններ և սահմանափակման պայմաններով շարժողական թերապիայի տարրեր։ Այս մեթոդների նպատակն է բարձրացնել ձեռքի ակտիվությունը, բարելավել շարժումների կոորդինացիան, բռնելու և բաց թողնելու կարողությունը, ինչպես նաև զարգացնել երկու ձեռքերի համատեղ օգտագործումը։ Ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորումը էրգոթերապիայի առանցքային ուղղություններից է։ Երեխային աստիճանաբար սովորեցվում է հնարավորինս ինքնուրույն կատարել առօրյա գործողությունները՝ անհրաժեշտության դեպքում կիրառելով հարմարեցված պարագաներ կամ օժանդակ սարքեր։ Դրանք կարող են հեշտացնել սնվելը, հագնվելը, գրելը, լոգանք ընդունելը և այլ գործողություններ։ Այսպիսի միջամտությունը նպաստում է ոչ միայն ֆունկցիոնալ կարողությունների զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնավստահության և ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև զգայական ինտեգրման և զգայական խթանման կիրառումը։ Որոշ երեխաների մոտ շարժողական դժվարություններին կարող են զուգակցվել զգայական տեղեկատվության մշակման առանձնահատկություններ, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է համապատասխանեցնել միջավայրը և առաջադրանքները երեխայի զգայական կարիքներին։ Կառավարվող զգայական գործունեությունը կարող է նպաստել ուշադրության, մարմնի դիրքի ընկալման, շարժումների կազմակերպման և առաջադրանքին մասնակցության բարելավմանը։ Կարևոր մեթոդ է ճանաչողական ռազմավարությունների կիրառումը։ Երեխային կարելի է սովորեցնել ինքնուրույն վերլուծել առաջադրանքը, որոշել գործողությունների հաջորդականությունը, գտնել դժվարության պատճառը և ընտրել դրա հաղթահարման համապատասխան եղանակը։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է զարգացնել ոչ միայն շարժողական հմտությունները, այլև պլանավորման, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու կարողությունները։ Էրգոթերապևտիկ աշխատանքի արդյունավետ միջոց է խաղը։ Խաղային գործունեությունը երեխայի համար բնական և մոտիվացնող միջավայր է, ուստի տարբեր թերապևտիկ առաջադրանքներ կարող են ներկայացվել խաղի ձևով։ Խաղի միջոցով հնարավոր է զարգացնել մանր և խոշոր շարժողական հմտությունները, տեսաշարժողական կոորդինացիան, ուշադրությունը, առարկաների հետ նպատակային գործողությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է շրջակա միջավայրի հարմարեցումը։ Եթե երեխայի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները սահմանափակ են, համապատասխան փոփոխությունները տանը, դպրոցում կամ այլ միջավայրում կարող են զգալիորեն բարձրացնել նրա անկախության մակարդակը։ Կարող են հարմարեցվել կահույքը, ուսումնական տարածքը, օգտագործվող առարկաները և ամենօրյա գործողությունների կազմակերպման եղանակները։ Այսպիսի միջավայրային փոփոխությունները թույլ են տալիս երեխային առավել արդյունավետ կիրառել իր ունեցած կարողությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ տեխնոլոգիաների և սարքերի կիրառումը։ Հատուկ հարմարեցված պարագաները կարող են աջակցել երեխայի ձեռքի ֆունկցիային, հաղորդակցությանը, տեղաշարժին, գրելու կամ սնվելու գործընթացին։ Դրանց ընտրությունը պետք է իրականացվի անհատական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով երեխայի ֆունկցիոնալ կարողությունները և այն գործողությունները, որոնց կատարման ընթացքում նա առավել մեծ դժվարություններ ունի։ Էրգոթերապիայի կարևոր սկզբունքներից է ընտանիքի ներգրավվածությունը։ Ծնողներին անհրաժեշտ է տեղեկացնել երեխայի հնարավորությունների և դժվարությունների մասին և սովորեցնել այնպիսի եղանակներ, որոնց միջոցով նրանք կարող են աջակցել երեխայի ինքնուրույնությանը առօրյա կյանքում։ Ընտանիքի մասնակցությունը հնարավորություն է տալիս թերապիայի ընթացքում ձեռք բերված հմտությունները կիրառել բնական միջավայրում և ապահովել դրանց շարունակական զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բազմամասնագիտական համագործակցությանը։ Էրգոթերապևտը կարող է համագործակցել նյարդաբանի, ֆիզիոթերապևտի, լոգոպեդի, հոգեբանի, հատուկ մանկավարժի, ուսուցչի և ընտանիքի հետ։ Տարբեր մասնագետների համատեղ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ձևավորել երեխայի կարիքներին համապատասխան ամբողջական վերականգնողական ծրագիր և խուսափել տարբեր միջամտությունների միջև անհամապատասխանությունից։ Միջամտության արդյունավետությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն շարժողական ցուցանիշների փոփոխությունը, այլև երեխայի առօրյա գործունեության և սոցիալական մասնակցության իրական բարելավումը։ Կարևոր է հետևել՝ արդյոք երեխան ավելի ինքնուրույն է կատարում առօրյա գործողությունները, ավելի ակտիվ է մասնակցում խաղին և ուսումնական գործընթացին, ինչպես նաև որքանով է նվազել մեծահասակների օգնության անհրաժեշտությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էրգոթերապևտիկ օգնությունը ներկայացնում է որպես մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաների ֆունկցիոնալ անկախության և սոցիալական մասնակցության զարգացման համալիր գործընթաց։ Այն ներառում է նպատակային և առաջադրանքահեն վարժություններ, ձեռքի և վերին վերջույթների ֆունկցիայի զարգացում, ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորում, զգայական և ճանաչողական մոտեցումներ, խաղային գործունեություն, շրջակա միջավայրի հարմարեցում, օժանդակ միջոցների կիրառում և ընտանիքի ակտիվ ներգրավում։ Այս մեթոդների անհատականացված և համակարգված կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի առօրյա կարողությունների, ինքնուրույնության, մասնակցության և կյանքի որակի բարձրացմանը։

Mathematics

Научная работа посвящена формированию и исследованию дифракционных решёток, создаваемых в фотополимеризуемых полимерно-диспергированных жидких кристаллах. В центре внимания находится изучение процессов, благодаря которым под воздействием светового излучения в исходно однородной композиции формируется пространственно неоднородная структура, способная изменять направление распространения света и создавать выраженный дифракционный эффект. Полимерно-диспергированные жидкие кристаллы представляют собой сложные композиционные материалы, в которых жидкокристаллическая фаза распределена внутри полимерной матрицы. Сочетание оптических свойств жидких кристаллов с механической стабильностью полимера делает такие материалы перспективными для создания управляемых оптических элементов, дисплеев, пространственных модуляторов света, голографических устройств и различных компонентов фотоники. Важнейшим этапом исследования является процесс фотополимеризации. При освещении определённым образом распределённым световым полем происходит полимеризация мономеров, сопровождающаяся перераспределением компонентов композиции и формированием периодической структуры. Если экспонирование осуществляется интерференционным световым полем, в материале может возникать пространственная модуляция состава, показателя преломления или других оптических характеристик, в результате чего формируется дифракционная решётка. Работа может включать исследование условий записи таких структур, включая интенсивность и длину волны экспонирующего излучения, время воздействия, состав композиции, концентрацию жидкого кристалла и фотополимеризуемых компонентов, а также параметры интерференционной картины. От этих факторов существенно зависят период решётки, её оптическая эффективность, контраст показателя преломления, стабильность и качество получаемой структуры. Особый интерес представляет изучение механизмов разделения фаз, происходящих в процессе фотополимеризации. Изменение концентрации компонентов и их пространственное перераспределение приводят к формированию областей с различными оптическими свойствами, а взаимодействие полимерной и жидкокристаллической фаз определяет конечные характеристики дифракционного элемента. Поэтому исследование связано не только с оптикой, но и с физической химией полимеров и жидких кристаллов. В экспериментальной части могут оцениваться дифракционная эффективность решёток, спектральные характеристики, зависимость оптического отклика от условий записи и последующего воздействия света, а также морфология сформировавшихся структур. Важным направлением является установление связи между технологическими параметрами изготовления и функциональными характеристиками получаемого оптического элемента. Практическая значимость работы заключается в возможности оптимизации состава фотополимеризуемых композиций и условий их экспонирования для получения дифракционных решёток с заданными свойствами. Такие материалы особенно интересны благодаря возможности формирования оптических элементов непосредственно в объёме материала без сложной механической обработки. В перспективе подобные структуры могут использоваться для управления световыми потоками, записи и обработки оптической информации, изготовления голографических элементов, сенсорных систем и других фотонных устройств. В целом исследование направлено на установление закономерностей формирования дифракционных решёток в полимерно-диспергированных жидкокристаллических материалах и определение факторов, которые позволяют управлять их оптическими характеристиками. Работа сочетает методы физической оптики, материаловедения, фотохимии и физики жидких кристаллов и представляет интерес как для фундаментального изучения процессов самоорганизации композиционных материалов, так и для разработки новых функциональных оптических технологий.

Mathematics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տարբեր տեսակի հադրոնների՝ միջուկային միջավայրում կլանման գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ HERMES փորձի տվյալների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը բարձր էներգիաների մասնիկների և միջուկային նյութի փոխազդեցության մեխանիզմների բացահայտումն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ուժեղ փոխազդեցության բնույթը հասկանալու, այնպես էլ հադրոնների ձևավորման և միջուկային միջավայրում դրանց տարածման գործընթացները նկարագրելու համար։ Աշխատանքում դիտարկվում է, թե միջուկային նյութով անցնելիս տարբեր հադրոններ ինչպես են փոխազդում միջուկի բաղադրիչների հետ, ինչ պայմաններում կարող են կլանվել կամ կորցնել իրենց էներգիայի և իմպուլսի մի մասը, և ինչպես են այդ գործընթացները դրսևորվում փորձարարական չափումներում։ HERMES փորձի տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր հադրոնների վարքը և ուսումնասիրել միջուկային միջավայրի ազդեցությունը դրանց ելքի վրա՝ տարբեր կինեմատիկական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հադրոնների ձևավորման ժամանակային և տարածական բնութագրերին, քանի որ դրանց վերջնական դիտարկվող հատկությունները կարող են կախված լինել այն հանգամանքից, թե հադրոնը որքան ժամանակ է գտնվում ձևավորման փուլում և ինչ չափով է փոխազդում միջուկային նյութի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր հադրոնային տեսակների արտադրության հաճախականությունների, բազմապատկությունների և միջուկային կլանման գործակիցների համեմատական վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել հադրոնների միջև առկա տարբերությունները և դրանց հնարավոր ֆիզիկական պատճառները։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև փորձարարական տվյալների վիճակագրական և համակարգային անորոշությունների գնահատումը, ինչպես նաև արդյունքների համադրումը տեսական պատկերացումների և գոյություն ունեցող մոդելների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել հադրոնացման գործընթացների, քվարկների և գլյուոնների դինամիկայի, միջուկային միջավայրում մասնիկների տարածման և ուժեղ փոխազդեցության տարբեր դրսևորումների ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է փորձարարական մասնիկների ֆիզիկան, միջուկային ֆիզիկան և տվյալների քանակական վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ նկարագրել միջուկային միջավայրի ազդեցությունը տարբեր տեսակի հադրոնների վրա և բացահայտել այդ ազդեցության հիմքում ընկած ֆիզիկական օրինաչափությունները։