Ալկոհոլային խմիչքների շուկայի զարգացման և արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների լուծման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է հիպոթիրեոզով հիվանդների կլինիկական առանձնահատկությունների, հորմոնալ կարգավիճակի և իմունաբանական ցուցանիշների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության յոդի անբավարարությամբ բնորոշվող տարածաշրջաններում բնակվող հիվանդներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է յոդի անբավարարության և վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի խանգարումների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես կարող է տարածաշրջանային յոդային ապահովվածությունը անդրադառնալ հիվանդության զարգացման, կլինիկական դրսևորումների և ընթացքի վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հիպոթիրեոզի հիմնական ախտանշաններն ու կլինիկական դրսևորումները, հիվանդների ընդհանուր վիճակի փոփոխությունները և վահանաձև գեղձի հորմոնների մակարդակների առանձնահատկությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում հորմոնալ և իմունոլոգիական համակարգերի փոխազդեցությանը՝ փորձելով բացահայտել այն փոփոխությունները, որոնք կարող են ուղեկցել վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի նվազմանը։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում նաև իմունային համակարգի տարբեր ցուցանիշներին և դրանց հնարավոր կապին հորմոնալ խանգարումների հետ, ինչը թույլ է տալիս հիվանդության կլինիկական պատկերը դիտարկել ոչ միայն էնդոկրին, այլև իմունաբանական տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել այն առումով, որ Հայաստանի տարբեր շրջաններում յոդի անբավարարության պայմանները հաշվի առնելով՝ փորձ է արվում առանձնացնել տվյալ բնակչության համար բնորոշ կլինիկական և լաբորատոր առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հիպոթիրեոզի վաղ հայտնաբերման, ախտորոշման կատարելագործման, հիվանդների վիճակի գնահատման և բուժական մոտեցումների ընտրության համար։ Работа также представляет интерес для специалистов, изучающих взаимосвязь между йодным обеспечением организма, функцией щитовидной железы, гормональным балансом и состоянием иммунной системы, а также для исследователей, занимающихся региональными особенностями эндокринных заболеваний в Армении.

Economics

Գիրքը նվիրված է տնտեսական ինտեգրման գործընթացներում արտադրության և տրանսպորտի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով, թե ինչպես են ապրանքների արտադրությունը, դրանց տեղաբաշխումը, փոխադրումը և շուկաների միջև շարժը ձևավորում միասնական տնտեսական տարածքի զարգացման պայմանները։ Աշխատության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ տնտեսական ինտեգրումը միայն առևտրային կամ ֆինանսական կապերի ընդլայնում չէ, այլ նաև արտադրական համակարգերի, ենթակառուցվածքների և տրանսպորտային ցանցերի փոխհամաձայնեցված զարգացում։ Գրքում մանրամասնորեն քննարկվում է արտադրական գործընթացների և տրանսպորտային համակարգերի փոխադարձ կախվածությունը, քանի որ հումքի, կիսաֆաբրիկատների և պատրաստի արտադրանքի արդյունավետ տեղաշարժը կարող է էականորեն ազդել արտադրության ինքնարժեքի, մրցունակության, մատակարարման արագության և շուկաների հասանելիության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են տարբեր երկրների կամ տարածաշրջանների տնտեսական համակարգերի մերձեցման ժամանակ՝ կապված տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անհամաչափ զարգացման, սահմանային անցակետերի, մաքսային ընթացակարգերի, փոխադրումների կազմակերպման, լոգիստիկ կապերի և տրանսպորտային միջանցքների արդյունավետ օգտագործման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ նշանակություն ունեն երկաթուղային, ավտոմոբիլային, ծովային և այլ տրանսպորտային հաղորդակցությունները տարածաշրջանային տնտեսական կապերի ընդլայնման համար, ինչպես նաև ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ դրանց արդիականացումը արտաքին առևտրի և արտադրական համագործակցության զարգացման վրա։ Գրքում արտադրատրանսպորտային խնդիրները դիտարկվում են ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների կամ փոխադրողների տեսանկյունից, այլև ավելի լայն՝ տարածաշրջանային և միջպետական տնտեսական համագործակցության շրջանակում։ Քննարկվող մոտեցումները կարևոր են հատկապես այն իրավիճակներում, երբ մի քանի երկրներ փորձում են ձևավորել ընդհանուր շուկա, խորացնել ապրանքների և ծառայությունների ազատ տեղաշարժը և բարձրացնել իրենց տնտեսությունների ընդհանուր մրցունակությունը։ Հեղինակը շեշտադրում է, որ արդյունավետ տրանսպորտային համակարգը կարող է հանդես գալ որպես տնտեսական ինտեգրման կարևոր գործոն, քանի որ կրճատված փոխադրման ժամանակը, նվազեցված լոգիստիկ ծախսերը, հուսալի հաղորդակցությունները և լավ կազմակերպված ենթակառուցվածքները նպաստում են արտադրողների միջև համագործակցության ընդլայնմանը և ապրանքաշրջանառության աճին։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն հակասություններն ու սահմանափակումները, որոնք կարող են խոչընդոտել ինտեգրացիոն գործընթացների արդյունավետությանը, այդ թվում՝ ենթակառուցվածքային ներդրումների պակասը, տրանսպորտային համակարգերի տեխնիկական տարբերությունները, կարգավորումների անհամապատասխանությունը և տարբեր երկրների տնտեսական ու աշխարհագրական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է տնտեսական ինտեգրման և տրանսպորտային զարգացման փոխազդեցությունը համակողմանիորեն ընկալելու համար և կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտությամբ, միջազգային տնտեսական հարաբերություններով, տրանսպորտի տնտեսագիտությամբ, լոգիստիկայով և տարածաշրջանային զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Other Subjects

Հանրային կառավարման տեսություն (մաս 2-րդ)-ը պետական կառավարման և վարչարարության տեսական-կիրառական ուսումնական ձեռնարկ է, որը շարունակում է հանրային կառավարման հիմնական հասկացությունների և մոդելների ուսումնասիրությունը՝ խորանալով ժամանակակից կառավարման համակարգերի գործառույթների, ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների և արդյունավետության գնահատման մեխանիզմների մեջ, աշխատությունում ներկայացվում են հանրային քաղաքականության մշակման և իրականացման փուլերը, պետական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները, կենտրոնական և տեղական ինքնակառավարման համակարգերի համագործակցությունը, ինչպես նաև հանրային ծառայությունների կազմակերպման և բարելավման մոտեցումները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման արդիականացման գործընթացներին՝ թվայնացում, թափանցիկություն, հաշվետվողականություն և հանրային մասնակցության ընդլայնում, միաժամանակ վերլուծվում են վարչական բարեփոխումների մոդելները և միջազգային փորձը՝ համեմատական դիտանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգային պատկերացում հանրային կառավարման տեսության և գործնական կիրառությունների մասին՝ օգնելով ապագա պետական ծառայողներին և կառավարման մասնագետներին հասկանալ ժամանակակից պետական համակարգերի աշխատանքի տրամաբանությունը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Ակսել Բակունցի պատմվածքներում կիրառված շարահյուսական կառույցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Վերլուծվում են գրողի լեզվական արվեստի առանձնահատկությունները, նախադասությունների կառուցվածքային ձևերը, շարահյուսական միջոցների ընտրության սկզբունքները և դրանց դերը գեղարվեստական խոսքի արտահայտչականության ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կիրառությունը, շարահյուսական կրկնությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, խոսքային ռիթմը և այլ լեզվական միջոցներ, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Քննարկվում է շարահյուսության կապը կերպարների բնութագրման, բնապատկերների ներկայացման, հոգեբանական վիճակների արտահայտման և պատմողական կառուցվածքի հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրական լեզվի, գեղարվեստական ոճագիտության և Ակսել Բակունցի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրականագետների, լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ գրականության հետազոտողների համար։

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը և այդ ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին ու մասնագետներին ապահովել անհրաժեշտ տեղեկատվությամբ։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային հավաքածուում պահպանված թողարկումներից մեկը թվագրված է 1978 թվականին և կազմվել է Ա. Միրիջանյանի, Ա. Օգանեզովայի և Ս. Համբոյանի կողմից՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի շրջանակում։ Ցանկի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է և ներառում է մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, մշակութային ժառանգության և հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության ու մատենագիտության վերաբերյալ գրականություն։ Առանձին թողարկումների նախաբանում նշվում է, որ ներկայացվում էին հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն լեզուներով լույս տեսնող համապատասխան գրքերը, պարբերական մամուլի նյութերն ու հոդվածները, իսկ որոշ դեպքերում նաև հանրապետությունից դուրս ռուսերենով հրատարակված՝ հայկական մշակույթին և արվեստին վերաբերող գրականությունը։ Նյութերի համակարգման համար կիրառվել է գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքը, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող էր անհրաժեշտ աղբյուրները գտնել համապատասխան թեմատիկ բաժնում։ Յուրաքանչյուր բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվել են այբբենական կարգով՝ նախ հայերեն, ապա ռուսերեն լեզուներով, իսկ գրքերի որոնումը հեշտացնելու համար նկարագրությունների մոտ նշվել է նաև համապատասխան գրադարանային շիֆրը։ Այս կառուցվածքը հրատարակությունը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող էր օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի, ուսումնական գործընթացի, մասնագիտական ընթերցանության և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման ժամանակ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն նախատեսված էր բավական լայն լսարանի համար՝ մշակույթի և արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, բուհերի ուսանողների, գրադարանների աշխատակիցների, շահագրգիռ կազմակերպությունների և ընթերցողների համար։ Մատենագիտական ցանկը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող մասնագիտական գրականության մասին։ Այն կարող է օգտագործվել որպես աղբյուրագիտական օժանդակ նյութ՝ որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային քաղաքականության, արվեստագիտական մտքի, թանգարանային գործունեության, գրադարանագիտության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության ժամանակ։ Հերթական թողարկումների նյութերի համարները շարունակվել են ամբողջ տարվա ընթացքում, ինչը վկայում է հրատարակության պարբերական և համակարգված բնույթի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության որոնման և համակարգման համար՝ միավորելով թեմատիկ դասակարգումը, մատենագիտական նկարագրությունը և ընթերցողի համար որոնումը հեշտացնող լրացուցիչ տեղեկությունները։

Other Subjects

Աշխատանքը ներկայացնում է հայ տպագրության պատմությանն առնչվող մատենագիտական նյութերի համակարգված հավաքածու՝ նպատակ ունենալով մեկտեղել, նկարագրել և դասակարգել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայերեն և հայագիտությանը վերաբերող տպագիր աղբյուրները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հայկական տպագրական ժառանգության փաստագրման, մատենագիտական հաշվառման և գիտական շրջանառության ապահովման համար։ Նյութում կարող են ներառվել գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների, տարեգրքերի և այլ տպագիր հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով պարզելու դրանց վերնագրերը, հրատարակության տվյալները, ծավալը, լեզուն, տպագրության վայրը և ժամանակագրական պատկանելությունը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի հրատարակությունների համակարգված դասակարգումը, որը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրի որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ տպագրության զարգացման ընթացքին տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր տպագրական կենտրոններում։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել ինչպես Հայաստանի տարածքում, այնպես էլ հայկական գաղթօջախներում և արտերկրի տարբեր քաղաքներում իրականացված տպագրական գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ արտացոլելով հայկական գրատպության աշխարհագրական տարածվածությունն ու մշակութային նշանակությունը։ Մատենագիտական ցանկի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայ գրքի պատմությունը, տպագրական կենտրոնների ձևավորումը, հրատարակչական գործունեության զարգացումը և հայերեն տպագիր ժառանգության բազմազանությունը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանագետների, մատենագետների, պատմաբանների, բանասերների և հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ հատկապես գրականության որոնման, մատենագիտական հղումների ճշգրտման և հետազոտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն տեղեկատու նշանակություն ունի, այլև նպաստում է հայկական տպագրական ժառանգության պահպանմանը, ամբողջականացմանը և գիտականորեն համակարգված ներկայացմանը։ Նման մատենագիտական աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու հայ տպագրության վերաբերյալ համապարփակ տեղեկատվական բազա և հետագա ուսումնասիրությունների համար ապահովելու վստահելի ու կառուցակարգված աղբյուրագիտական հիմք։