Երևան քաղաքի բուհերում սովորող արտասահմանցի ուսանողների փաստացի սննդի և առողջական վիճակի հիգիենիկ բնութագիրը

Literature

Համեմատական գրականագիտության հիմունքներ աշխատությունը գրականագիտության տեսական և մեթոդաբանական կարևոր ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համեմատական գրականագիտության հիմնական սկզբունքներն ու ուսումնասիրության մոտեցումները, այն բացատրում է, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների գրականությունները փոխազդում միմյանց հետ՝ թեմաների, ժանրերի, սյուժետային կառուցվածքների և գեղարվեստական ձևերի մակարդակում, գիրքը անդրադառնում է ազդեցությունների, փոխառությունների և միջգրական կապերի ուսումնասիրության մեթոդներին, ինչպես նաև համաշխարհային գրական գործընթացի ընդհանուր օրինաչափություններին, միաժամանակ ընդգծելով ազգային գրականությունների ինքնության և համաշխարհային համատեքստում դրանց տեղադրման խնդիրները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր գրականության տեսության, համաշխարհային գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։

Sociology

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է կոռուպցիայի երևույթը անցումային հասարակություններում՝ վերլուծելով դրա ձևավորման պատճառները, դրսևորումները և սոցիալական հետևանքները։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են քաղաքական և տնտեսական համակարգերի վերափոխման փուլերում ինստիտուցիոնալ թուլությունները, վերահսկողության մեխանիզմների անկատարությունը և հասարակական արժեքային փոփոխությունները նպաստում կոռուպցիոն վարքագծերի տարածմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային շրջանի սոցիալական դինամիկային՝ ներառյալ անհավասարության աճը, վստահության նվազումը պետական կառույցների նկատմամբ և հասարակական հարաբերությունների վերափոխումը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է հակակոռուպցիոն քաղաքականությունների արդյունավետությունը, իրավական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության դերը կոռուպցիայի սահմանափակման գործընթացում՝ ներկայացնելով համապարփակ սոցիոլոգիական և քաղաքական վերլուծություն։

Management

Ինվեստիցիաների արդյունավետության էությունը կայանում է ներդրված կապիտալի օգտագործման արդյունքում ստացվող տնտեսական արդյունքների գնահատման մեջ, որի միջոցով որոշվում է՝ արդյոք իրականացվող ներդրումը ապահովում է բավարար շահութաբերություն, ծախսերի վերադարձ և երկարաժամկետ արժեքի ստեղծում։ Այս գնահատումը հիմնված է այն գաղափարի վրա, որ ներդրումային որոշումները պետք է հաշվի առնեն ոչ միայն ներկա ծախսերն ու եկամուտները, այլ նաև ժամանակի գործոնը և ապագա դրամական հոսքերի արժեքը։ Ներգրավված կապիտալի հատույցի եղանակը (Return on Capital Employed մոտեցում) օգտագործվում է ներդրման շահութաբերությունը չափելու համար՝ համեմատելով ստացված շահույթը ներգրավված կապիտալի ընդհանուր ծավալի հետ, ինչը թույլ է տալիս գնահատել, թե որքան արդյունավետ է օգտագործվում ներդրված միջոցը։ Զուտ ընթացիկ արժեքը (Net Present Value) ներդրումային նախագծերի գնահատման հիմնական մեթոդներից է, որը հաշվարկում է ապագա կանխատեսվող դրամական հոսքերի ներկա արժեքը՝ հանելով սկզբնական ներդրումը, և եթե արդյունքը դրական է, ապա նախագիծը համարվում է արդյունավետ և ընդունելի։ Դրամական հոսքերի դիսկոնտավորման եղանակը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ ապագա դրամական միջոցները ներկայում ունեն ավելի ցածր արժեք, ուստի դրանք վերածվում են ներկա արժեքի՝ կիրառելով դիսկոնտավորման տոկոսադրույք, որը արտացոլում է ռիսկը, կապիտալի արժեքը և ժամանակային նախընտրությունները, ինչի միջոցով հնարավոր է համեմատել տարբեր ներդրումային նախագծեր և ընտրել առավել շահավետ տարբերակը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ռուսաց լեզվի դասերին միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը՝ լեզվամշակութաբանական բնույթի տեքստերի կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի ուսուցման և մշակույթի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև սովորողների՝ այլ մշակույթի ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ հաղորդակցվելու համար անհրաժեշտ գիտելիքների, հմտությունների և վերաբերմունքների ձևավորումը։ Ուսումնասիրությունը հիմնվում է այն գաղափարի վրա, որ օտար լեզվի լիարժեք տիրապետումը չի սահմանափակվում քերականական կանոնների, բառապաշարի և արտասանական հմտությունների յուրացմամբ․ անհրաժեշտ է նաև հասկանալ տվյալ լեզվակիր հանրության պատմական, սոցիալական, մշակութային և վարքականոնային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել լեզվամշակութաբանական տեքստերի ընտրության և դասավանդման սկզբունքները, դրանց բովանդակային ու լեզվական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետ մեթոդները ռուսաց լեզվի դասընթացում։ Նման տեքստերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին ծանոթանալու տվյալ հասարակության ավանդույթներին, արժեքներին, առօրյա կյանքին, պատմական իրադարձություններին, մշակութային խորհրդանիշներին և հաղորդակցական վարքագծի առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր թյուրիմացությունների կանխարգելմանը, մշակութային տարբերությունների գիտակցմանը և այլ մշակույթների նկատմամբ հարգալից ու բաց վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տեքստի հետ աշխատանքի տարբեր փուլերին՝ նախնական կանխատեսման և բառապաշարի ակտիվացումից մինչև բովանդակության վերլուծություն, համեմատական առաջադրանքներ, քննարկումներ, դերային խաղեր և ստեղծագործական աշխատանքներ։ Այս մեթոդների միջոցով սովորողը ոչ միայն զարգացնում է լեզվական կարողությունները, այլև սովորում է համեմատել սեփական մշակույթը ուսումնասիրվող մշակույթի հետ, բացահայտել ընդհանրություններն ու տարբերությունները և համապատասխանեցնել իր հաղորդակցական վարքագիծը տարբեր իրավիճակներում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների գնահատման չափանիշների մշակումը՝ հաշվի առնելով սովորողի լեզվական պատրաստվածությունը, մշակութային իրազեկվածությունը, հաղորդակցական ճկունությունը և տարբեր մշակութային իրավիճակներում կողմնորոշվելու կարողությունը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել ռուսաց լեզվի դասավանդման գործընթացում՝ դասագրքային նյութը լրացնելով մշակութային բովանդակությամբ և ուսուցումը դարձնելով առավել հաղորդակցական ու իրատեսական։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մեթոդիստների, օտար լեզուների դասավանդման մասնագետների, մանկավարժների և լեզվամշակութաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկում է որպես լեզվի ուսուցման կարևոր նպատակ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են լեզվամշակութաբանական տեքստերը նպաստել ոչ միայն ռուսերեն լեզվական գիտելիքների խորացմանը, այլև մշակութային իրազեկվածության, հաղորդակցական ճկունության և տարբեր մշակույթների միջև փոխըմբռնման զարգացմանը։

Culture

Գամփռ շան տարեգրությունը հայկական ժայռապատկերներում կարևոր վկայություն է Հայաստանի հնագույն բնակչության կենցաղի, հավատալիքների և մարդու ու կենդանու փոխհարաբերությունների մասին, որտեղ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցրել հայկական հովվաշունը՝ Gampr։ Հայկական ժայռապատկերներում, որոնք հայտնաբերվել են տարբեր լեռնային շրջաններում, գամփռանման շների պատկերները հաճախ ներկայացվում են որսի, հովվության կամ պահապանության տեսարաններում, ինչը ցույց է տալիս դրանց բազմակողմանի օգտագործումը հին հասարակությունում։ Այս պատկերները վկայում են, որ գամփռը ոչ միայն ընտանի կենդանի էր, այլ նաև մարդու կարևոր գործընկեր՝ հատկապես անասնապահական և պաշտպանական գործունեության մեջ։ Ժայռապատկերային արվեստում շան կերպարը երբեմն կապված է նաև խորհրդանշական իմաստների հետ՝ ուժի, հավատարմության և պաշտպանական ուժի գաղափարներով, ինչը ենթադրում է, որ այն ունեցել է նաև հոգևոր կամ ծիսական նշանակություն։ Հնագիտական տվյալները թույլ են տալիս ենթադրել, որ գամփռի տեսակի ձևավորումն ու տարածումը Հայաստանում ունի հազարավոր տարիների պատմություն, և ժայռապատկերները հանդիսանում են դրա ամենահին պատկերագրական ապացույցներից մեկը։ Այս պատկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն շների էվոլյուցիոն զարգացումը տարածաշրջանում, այլ նաև հին հայկական հասարակության տնտեսական և մշակութային կառուցվածքը, որտեղ կենդանիները եղել են կյանքի անբաժանելի մաս։

Medicine

Научная работа посвящена оценке эффективности хирургического лечения хронической диабетической макулопатии при одновременном применении раствора таурина. Исследование рассматривает проблему комплексного лечения поражений макулярной области, возникающих на фоне сахарного диабета, и направлено на определение того, насколько дополнительное использование таурина способно улучшить функциональные и анатомические результаты хирургического вмешательства. Диабетическая макулопатия относится к наиболее значимым осложнениям диабетической ретинопатии и может приводить к постепенному снижению центрального зрения вследствие структурных изменений макулярной зоны, отёка сетчатки и нарушения нормального функционирования её нейрососудистых элементов. Хроническое течение патологического процесса особенно важно с клинической точки зрения, поскольку длительное существование изменений в макуле способно ограничивать восстановление зрительных функций даже после устранения основных анатомических причин заболевания. В работе хирургический подход может рассматриваться прежде всего как метод воздействия на структурные изменения стекловидного тела и сетчатки, способные поддерживать или усиливать макулярный отёк. Одновременно изучается возможность использования таурина в качестве дополнительного средства, потенциально влияющего на функциональное состояние тканей глаза. Исследование сочетания хирургического вмешательства и фармакологического воздействия представляет интерес, поскольку позволяет оценивать не только непосредственный результат операции, но и возможное влияние дополнительной терапии на восстановительные процессы. В качестве одного из основных методов хирургического лечения может рассматриваться витрэктомия, при которой удаляется изменённое стекловидное тело и создаются условия для улучшения состояния витреоретинального интерфейса. В зависимости от клинической ситуации хирургическая методика может включать дополнительные манипуляции на поверхности сетчатки и в макулярной области. Подобные вмешательства направлены на устранение факторов, препятствующих нормальному функционированию макулы и способствующих сохранению отёка. Важным компонентом исследования является оценка эффективности лечения по функциональным показателям. Одним из ключевых критериев служит динамика остроты зрения до и после операции. Улучшение зрительной функции позволяет оценить клиническую значимость проведённого вмешательства, однако для полноценной характеристики результата необходима его сопоставленная с объективными анатомическими изменениями оценка. Поэтому в подобных исследованиях существенное значение имеет оптическая когерентная томография, позволяющая неинвазивно изучать структуру сетчатки и измерять толщину макулярной области. Оптическая когерентная томография позволяет проследить динамику макулярного отёка, выявить изменения контуров и слоёв сетчатки и оценить степень восстановления её анатомической структуры. В опубликованном исследовании авторов, связанных с Офтальмологическим центром имени С. В. Малаяна, применение таурина изучалось как при самостоятельном лечении, так и в сочетании с хирургическим вмешательством; сообщалось об улучшении остроты зрения и уменьшении макулярного отёка по данным ОКТ. Существенное внимание уделяется биологическим свойствам таурина. Это соединение естественным образом присутствует в тканях организма и участвует в ряде клеточных процессов. В контексте офтальмологии интерес к нему связан, в частности, с предполагаемым участием в поддержании клеточного гомеостаза и защите тканей от неблагоприятных воздействий. При диабетических поражениях сетчатки нарушение метаболических процессов и окислительный стресс могут играть существенную роль, поэтому исследование веществ с потенциальными цитопротекторными и антиоксидантными свойствами представляет научный интерес. Наблюдательные данные также указывали на связь более низкого уровня таурина в плазме с наличием и выраженностью диабетической ретинопатии и макулопатии, хотя такая связь сама по себе не доказывает лечебную эффективность таурина. В работе может анализироваться, каким образом одновременное применение раствора таурина влияет на послеоперационную динамику. Для этого результаты основной группы могут сопоставляться с показателями пациентов, которым проводилось хирургическое лечение без аналогичного дополнительного воздействия. Такой сравнительный подход позволяет определить, связано ли наблюдаемое улучшение исключительно с хирургическим устранением патологических изменений или дополнительное применение таурина способно усиливать и стабилизировать полученный эффект. Важным направлением является изучение анатомических и функциональных результатов в различные сроки после операции. Динамическое наблюдение позволяет установить скорость уменьшения макулярного отёка, степень восстановления структуры сетчатки и характер изменения зрительной функции. Кроме того, длительное наблюдение необходимо для оценки устойчивости полученного результата и выявления возможного рецидива патологических изменений. Отдельное значение имеет оценка безопасности предложенного сочетания. При любом внутриглазном или интравитреальном применении дополнительного препарата необходимо учитывать возможное влияние на ткани глаза и вероятность осложнений. Исследования растворов, содержащих таурин и применяемых в качестве ирригационной среды при витрэктомии, демонстрировали хорошую биосовместимость в небольшой клинической серии пациентов и отсутствие увеличения частоты осложнений, однако это не заменяет оценки безопасности конкретной методики и конкретной группы пациентов. Научная значимость исследования заключается в попытке объединить хирургическое устранение механических и структурных факторов хронической макулопатии с дополнительным воздействием вещества, потенциально способного поддерживать функциональное восстановление тканей. Такой подход соответствует принципу комплексного лечения, при котором анатомическая коррекция патологического процесса сочетается с воздействием на клеточные и метаболические механизмы заболевания. Практическое значение работы состоит в возможности уточнить показания к хирургическому лечению хронических форм диабетической макулопатии и определить целесообразность дополнительного использования таурина в периоперационном периоде. Полученные результаты могут быть полезны для дальнейшего совершенствования методов лечения диабетического поражения макулярной области, а также для разработки более комплексных схем реабилитации пациентов с длительно существующим макулярным отёком. В целом исследование направлено на определение того, насколько сочетание хирургической коррекции и одновременного применения раствора таурина способно улучшить анатомическое состояние макулы, уменьшить отёк сетчатки, повысить остроту зрения и обеспечить более стабильный послеоперационный результат у пациентов с хронической диабетической макулопатией.