Կորպորատիվ իրավահարաբերությունների արդի հիմնահարցերը Հայաստանի Հանրապետությունում (տնտեսական ընկերությունների օրինակով)

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքի մայրուղային փողոցներում երթևեկության կարգավորման արդիականացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունների համատեքստում։ Վերլուծվում են քաղաքային տրանսպորտային հոսքերի կառավարման առանձնահատկությունները, երթևեկության խցանումների առաջացման պատճառները, ճանապարհային ենթակառուցվածքների արդյունավետության բարձրացման ուղիները և երթևեկության անվտանգության ապահովման մեթոդները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են խելացի տրանսպորտային համակարգերի, ավտոմատացված կառավարման միջոցների, երթևեկության մոնիթորինգի, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են լուսացույցային համակարգերի օպտիմալացման, տրանսպորտային հոսքերի կարգավորման, ճանապարհային ծանրաբեռնվածության նվազեցման և քաղաքային շարժունակության բարելավման խնդիրները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Երևանի տրանսպորտային համակարգի զարգացման, քաղաքային ենթակառուցվածքների արդիականացման և բնակչության տեղաշարժի արդյունավետության բարձրացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տրանսպորտային ինժեներների, քաղաքաշինարարների, ՏՏ մասնագետների և քաղաքային կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի կայունության վրա դրամավարկային քաղաքականության ազդեցության համակողմանի գնահատմանը։ Գրքում վերլուծվում են կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող քաղաքականության հիմնական գործիքները՝ տոկոսադրույքների կարգավորումը, փողի զանգվածի վերահսկումը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և ֆինանսական շուկաների կարգավորման մեխանիզմները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են այս գործիքները ազդում բանկային համակարգի կայունության, վարկային ակտիվության, գնաճային գործընթացների և մակրոտնտեսական հավասարակշռության վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև արտաքին տնտեսական ցնցումների, ֆինանսական ռիսկերի և գլոբալ շուկաների տատանումների ազդեցությունները Հայաստանի ֆինանսական համակարգի վրա։ Ներկայացվում են վիճակագրական տվյալների վերլուծություններ, մոդելային մոտեցումներ և էմպիրիկ հետազոտության արդյունքներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետությունը տարբեր տնտեսական սցենարներում։ Գիրքը նաև անդրադառնում է ֆինանսական կայունության ապահովման ինստիտուցիոնալ հիմքերին, մակրոփրուդենցիալ քաղաքականության դերին և ֆինանսական համակարգի դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և դրամավարկային քաղաքականության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող դարձվածաբանական միավորների կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հայերենի և ռուսերենի համապատասխան լեզվական նյութի հետ զուգադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն կայուն բառակապակցություններն ու դարձվածային կառույցներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմինը, նրա առանձին օրգանները կամ մարմնի մասերը նշանակող բառ է։ Նման միավորները յուրաքանչյուր լեզվի դարձվածաբանական համակարգի կարևոր շերտերից են, քանի որ մարդու մարմնի վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ հիմք են դառնում վերացական հասկացությունների, հոգեվիճակների, բնավորության գծերի, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների և տարբեր իրավիճակների փոխաբերական արտահայտման համար։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նման դարձվածքների կառուցվածքային մոդելների, բաղադրիչային կազմի, քերականական կազմակերպման, իմաստային ամբողջականության և փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե մարմնի տարբեր մասերի անվանումները ինչպիսի իմաստաբանական դեր են կատարում կայուն արտահայտությունների կազմում և ինչպես են բառի սկզբնական բառարանային իմաստից ձևավորվում նոր, հաճախ ամբողջությամբ փոխաբերական նշանակություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գլխի, աչքի, ձեռքի, ոտքի, սրտի, բերանի, լեզվի, ականջի, քթի, դեմքի և մարդու մարմնի այլ մասերի անվանումներով կազմված դարձվածային միավորներին։ Դրանք կարող են արտահայտել մտավոր գործունեություն, զգացմունքներ, ուշադրություն, վախ, քաջություն, աշխատասիրություն, անտարբերություն, հաղորդակցություն, վերահսկողություն, փոխօգնություն կամ մարդկանց միջև հարաբերությունների այլ դրսևորումներ։ Այս իմաստային բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանությունը դիտարկել որպես լեզվական աշխարհապատկերի կարևոր մաս։ Հետազոտության կառուցվածքային ուղղությունը ներառում է դարձվածային միավորների քերականական կազմի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող են ձևավորվել բայային, անվանական, ածականական, մակբայական և նախադասության կառուցվածքին մոտ տարբեր մոդելներով։ Վերլուծվում են հիմնական ու կախյալ բաղադրիչների հարաբերությունները, նախդիրների և հոդերի գործառույթները, բայական կառավարման առանձնահատկությունները, բառերի դասավորությունը և դարձվածքի կառուցվածքային կայունության աստիճանը։ Կարևոր է պարզել, թե որ բաղադրիչները կարող են փոփոխվել ըստ քերականական համատեքստի և որոնք են պահպանվում որպես դարձվածային միավորի անփոփոխ մաս։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանազատել ազատ բառակապակցությունները կայուն դարձվածաբանական միավորներից և բացահայտել դրանց կառուցվածքային կազմակերպման օրինաչափությունները։ Իմաստաբանական վերլուծության ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում դարձվածքի ամբողջական իմաստի և նրա առանձին բաղադրիչների բառարանային նշանակությունների հարաբերակցությունը։ Որոշ դեպքերում ընդհանուր իմաստը հարաբերականորեն հեշտ է կապել մարմնի համապատասխան մասի գործառույթի հետ, մինչդեռ այլ դեպքերում կապը պատմական կամ մշակութային զարգացման հետևանքով դարձել է ավելի անուղղակի։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են իմաստային վերաիմաստավորման, փոխաբերացման և փոխանվանական անցումների մեխանիզմները։ Մարդու ֆիզիկական փորձը հաճախ վերածվում է վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման հիմքի, ինչի շնորհիվ մարմնական բառապաշարը ձեռք է բերում զգացմունքային, հոգեբանական և սոցիալական նշանակությունների լայն շրջանակ։ Զուգադրական ուսումնասիրության առանցքային խնդիրը երեք լեզուներում իմաստային համարժեքության աստիճանի որոշումն է։ Որոշ դեպքերում նույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել նույն մարմնական բաղադրիչի միջոցով և ունենալ մոտ կառուցվածք, ինչը հնարավորություն է տալիս խոսել ամբողջական կամ գրեթե ամբողջական դարձվածաբանական համապատասխանության մասին։ Այլ դեպքերում նույն իմաստը փոխանցվում է մեկ այլ մարմնի մասի անվանմամբ կամ բոլորովին այլ պատկերային հիմքով։ Հնարավոր են նաև այնպիսի միավորներ, որոնք տվյալ լեզվում ունեն ազգային և մշակութային յուրահատկություն և չունեն անմիջական դարձվածային համարժեք մյուս լեզուներում։ Այդպիսի դեպքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լեզուների միջև ոչ միայն ընդհանրությունները, այլև դրանց ազգային լեզվամտածողության տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իսպաներենի և հայերենի համեմատությանը։ Տարբեր լեզվաընտանիքների պատկանելությունը պայմանավորում է դրանց քերականական համակարգերի զգալի տարբերությունները, սակայն դարձվածաբանության իմաստային մակարդակում կարող են հանդիպել բազմաթիվ ընդհանրություններ, որոնք կապված են մարդու մարմնի համընդհանուր ընկալման հետ։ Միևնույն ժամանակ յուրաքանչյուր լեզու այդ ընդհանուր ֆիզիկական փորձը կարող է յուրովի վերածել փոխաբերական պատկերի։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս տարբերակել համամարդկային ճանաչողական հիմքեր ունեցող դարձվածքները մշակութային և լեզվական առանձնահատկություններով պայմանավորված միավորներից։ Ռուսերենի նյութի ներգրավումը ընդլայնում է համեմատության հնարավորությունները և թույլ է տալիս երեք լեզուներում բացահայտել համարժեքության տարբեր աստիճաններ։ Հատուկ նշանակություն ունի դարձվածքների ազգային-մշակութային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը։ Կայուն արտահայտություններում պահպանվում են ժողովրդի պատմական փորձի, սովորույթների, արժեքային պատկերացումների և հաղորդակցական վարքի որոշ տարրեր։ Մարմնի նույն մասը տարբեր լեզուներում կարող է կապվել տարբեր խորհրդանշական նշանակությունների հետ։ Այդ տարբերությունները հատկապես տեսանելի են այն դեպքում, երբ բառացիորեն նման կառուցվածքներ ունեն տարբեր փոխաբերական իմաստներ կամ երբ նույն գաղափարը արտահայտելու համար երեք լեզուները ընտրում են տարբեր մարմնական պատկերներ։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերությունը և բացահայտել լեզվական աշխարհապատկերի ազգային առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է դարձվածաբանական հոմանիշության և հականիշության ուսումնասիրությունը։ Միևնույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել մի քանի կայուն միավորներով, որոնք տարբերվում են ոճական երանգով, արտահայտչականությամբ կամ կիրառության ոլորտով։ Դրանց համեմատությունը ցույց է տալիս լեզվի արտահայտչական հնարավորությունների բազմազանությունը և հնարավորություն տալիս ավելի ճշգրիտ որոշել յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը խոսքում։ Նույն կերպ հակադիր իմաստներ արտահայտող դարձվածքների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե մարմնական պատկերները ինչպես են մասնակցում դրական և բացասական գնահատականների ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Որոշ կայուն արտահայտություններ կարող են տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել փոխկապակցված, բայց ոչ ամբողջությամբ նույնական նշանակություններ։ Համատեքստային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել դրանց իմաստային տարբերակները և պարզել, թե ինչպիսի բառային կամ իրավիճակային պայմաններ են նպաստում տվյալ նշանակության իրացմանը։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև բառարանագրության համար, քանի որ դարձվածաբանական բառարաններում անհրաժեշտ է հնարավորինս ճշգրիտ ներկայացնել միավորի իմաստային կառուցվածքը և կիրառության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դարձվածքների գործառական և ոճական դասակարգումը։ Մարմնական բաղադրիչ ունեցող կայուն միավորները կարող են պատկանել չեզոք, խոսակցական, գրական կամ արտահայտչական այլ շերտերի։ Որոշ դարձվածքներ լայնորեն օգտագործվում են առօրյա հաղորդակցության մեջ, իսկ մյուսները կարող են բնորոշ լինել գեղարվեստական գրականությանը, հրապարակախոսությանը կամ որոշակի սոցիալական միջավայրի խոսքին։ Դրանց ոճական արժեքի ճիշտ որոշումը հատկապես կարևոր է օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ միայն բառարանային նշանակության իմացությունը միշտ չէ, որ բավարար է դարձվածքը բնական և տեղին օգտագործելու համար։ Առանձին ուղղություն է թարգմանական համարժեքության խնդիրը։ Դարձվածքները հաճախ դժվարություններ են առաջացնում թարգմանության ժամանակ, քանի որ բառացի փոխադրումը կարող է չարտահայտել սկզբնական իմաստը կամ նպատակային լեզվում առաջացնել անբնական կառուցվածք։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է տարբերակել ամբողջական դարձվածային համարժեքները, մասնակի համապատասխանությունները և այն դեպքերը, երբ իմաստը պետք է փոխանցվի այլ դարձվածքով կամ նկարագրական եղանակով։ Իսպաներեն, հայերեն և ռուսերեն նյութի համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել համապատասխանությունների համակարգ, որը կարող է օգտակար լինել ինչպես տեսական թարգմանագիտության, այնպես էլ գործնական թարգմանության համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ճանաչողական լեզվաբանության մոտեցումը։ Մարդու մարմինը լեզվական հայեցակարգման հիմնական աղբյուրներից է, քանի որ մարդն արտաքին աշխարհը ընկալում և նկարագրում է սեփական ֆիզիկական փորձի միջոցով։ Տարածությունը, զգացմունքները, մտածողությունը, սոցիալական հարաբերությունները և գործողությունները հաճախ լեզվականորեն մեկնաբանվում են մարմնական փորձից բխող պատկերներով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացատրել, թե ինչու տարբեր լեզուներում հանդիպում են իմաստային առումով նման մարմնական փոխաբերություններ և միաժամանակ ինչու դրանց կոնկրետ լեզվական արտահայտությունները կարող են տարբեր լինել։ Կարևորվում է նաև դարձվածաբանական միավորների ծագման և պատմական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Ժամանակի ընթացքում ազատ բառակապակցությունը կարող է աստիճանաբար կայունանալ, ձեռք բերել փոխաբերական իմաստ և վերածվել լեզվական համակարգում վերարտադրվող պատրաստի միավորի։ Որոշ դարձվածքների սկզբնական պատկերային հիմքը ժամանակակից խոսողի համար կարող է դեռևս պարզ լինել, իսկ մյուսների դեպքում այն հնարավոր է բացահայտել միայն պատմական և ստուգաբանական ուսումնասիրության միջոցով։ Երեք լեզուների համապատասխան նյութի պատմական համադրումը կարող է օգնել տարբերակել ինքնուրույն ձևավորված նմանությունները հնարավոր լեզվական ու մշակութային փոխազդեցություններից։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել նկարագրական, կառուցվածքային, բաղադրիչային, իմաստաբանական, զուգադրական և համատեքստային վերլուծության մեթոդները։ Դարձվածաբանական բառարաններից, գեղարվեստական գրականությունից, մամուլից և լեզվական այլ աղբյուրներից հավաքված նյութը կարող է դասակարգվել ըստ մարմնական բաղադրիչի, կառուցվածքային մոդելի, իմաստային խմբի և համարժեքության աստիճանի։ Քանակական տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նաև պարզել, թե մարմնի որ մասերի անվանումներն են առավել արդյունավետ դարձվածքների ձևավորման մեջ և ինչպիսի իմաստային ոլորտներում են դրանք առավել հաճախ գործածվում։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է օտար լեզուների ուսուցման, թարգմանության և բառարանագրության հետ։ Դարձվածաբանական միավորների ճիշտ ընկալումը կարևոր է լեզվի խորքային իմացության համար, քանի որ խոսողը պետք է հասկանա ոչ միայն առանձին բառերի նշանակությունները, այլև դրանցից ձևավորված կայուն արտահայտությունների ամբողջական իմաստը։ Իսպաներեն սովորող հայախոս և ռուսախոս անձանց համար զուգադրական ներկայացումը կարող է օգնել նկատել լեզուների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները, կանխել բառացի թարգմանությունից առաջացող սխալները և զարգացնել բնական խոսքային հմտությունները։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանության կառուցվածքային, իմաստաբանական, մշակութային և զուգադրական բազմակողմ ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով իսպաներենի, հայերենի և ռուսերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել իսպանագիտության, դարձվածաբանության, զուգադրական և ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանագիտության ու բառարանագրության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, թարգմանիչների, ուսանողների և իսպաներենի խորացված ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսական գործունեության հետևանքով Փամբակ գետի և նրա վտակների ջրերի որակի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հյուսիսային տարածաշրջանի ջրային էկոհամակարգերի օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մարդածին գործոնները, որոնք կարող են ազդել գետային ջրերի ֆիզիկաքիմիական և էկոլոգիական վիճակի վրա, գնահատել աղտոտվածության մակարդակը և պարզել ջրի որակի փոփոխության տարածական առանձնահատկությունները։ Փամբակ գետը և նրա վտակները կարևոր նշանակություն ունեն տարածաշրջանի բնական միջավայրի, բնակչության, գյուղատնտեսության և տնտեսական գործունեության համար, ուստի դրանց ջրերի որակի պահպանումը կարևոր է ինչպես բնապահպանական, այնպես էլ սոցիալ-տնտեսական տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր տնտեսական գործունեությունների՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, բնակավայրերի կոմունալ-կենցաղային գործունեության, ջրառի, հիդրոէներգետիկայի և այլ մարդածին ազդեցությունների դերին։ Հետազոտությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ գետային ջրի որակը կարող է զգալիորեն փոխվել բնակավայրերի և տնտեսական գործունեության կենտրոնների ազդեցության ներքո։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ջրի հիմնական ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշները, այդ թվում՝ ջրի ջերմաստիճանը, ջրածնային ցուցանիշը, լուծված թթվածնի պարունակությունը, կենսաքիմիական թթվածնի պահանջը, ամոնիումային, նիտրիտային և նիտրատային ազոտի, ֆոսֆատների և այլ քիմիական միացությունների պարունակությունը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ջրի աղտոտվածության մակարդակը, բացահայտելու աղտոտման բնույթը և որոշելու գետի այն հատվածները, որտեղ մարդածին ազդեցությունն առավել արտահայտված է։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Փամբակի վտակների վիճակին, քանի որ դրանք կարող են ենթարկվել բնակավայրերի, գյուղատնտեսական տարածքների և արտադրական օբյեկտների ազդեցությանը և իրենց հերթին ազդել հիմնական գետի ջրի որակի վրա։ Գյուղատնտեսական գործունեության դեպքում կարևոր են պարարտանյութերի և տարբեր քիմիական նյութերի օգտագործման հետևանքով ջրային համակարգ ներթափանցող ազոտային և ֆոսֆորային միացությունները։ Դրանց ավելցուկը կարող է խախտել ջրային էկոհամակարգի բնական հավասարակշռությունը, նպաստել ջրային բուսականության չափից ավելի աճին, փոխել թթվածնային ռեժիմը և բացասաբար անդրադառնալ ջրային օրգանիզմների կենսագործունեության վրա։ Արդյունաբերական և կոմունալ-կենցաղային գործունեությունը կարող է գետային համակարգ ներմուծել օրգանական և անօրգանական աղտոտիչներ, ծանր մետաղներ և այլ նյութեր, որոնց երկարատև կուտակումը կարող է վտանգավոր լինել ինչպես էկոհամակարգի, այնպես էլ ջրային ռեսուրսների օգտագործման համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև ջրառի և գետի բնական հոսքի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Չափից ավելի ջրառը կարող է նվազեցնել գետի ջրատվությունը, փոխել ջրային միջավայրի բնական պայմանները և սահմանափակել ջրային էկոհամակարգի ինքնամաքրման հնարավորությունները։ Հիդրոէներգետիկ գործունեության ազդեցությունը կարող է ուսումնասիրվել գետի հոսքի, ջրի մակարդակի և հիդրոմորֆոլոգիական պայմանների փոփոխությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության էկոլոգիական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն աղտոտող նյութերի հայտնաբերմամբ, այլև դրանց հնարավոր ազդեցության գնահատմամբ ջրային կենսաբազմազանության, գետի ինքնամաքրման գործընթացների և ջրային ռեսուրսների հետ կապված մարդկային գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել աղտոտման առավել խնդրահարույց աղբյուրների բացահայտմանը, ջրի որակի մոնիթորինգի կատարելագործմանը և գետային էկոհամակարգերի պահպանությանն ուղղված արդյունավետ միջոցառումների մշակմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Փամբակ գետի և նրա վտակների ջրերի որակի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցությունը դիտարկում է համալիր տեսանկյունից՝ համադրելով ջրի քիմիական կազմի, մարդածին ճնշումների, ջրառի, գետի հոսքի և էկոլոգիական վիճակի գնահատումը։ Այն կարող է հետաքրքրել բնապահպանության, ջրային ռեսուրսների կառավարման, էկոլոգիայի, հիդրոէկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Linguistics

Հատորը ընդգրկում է Հր․ Աճառյանի անձնական արխիվի այն ամբողջ նյութը, որի հիման վրա վերջնական ձևավորում պիտի ստանային վերջին երեք հատորները։

Philosophy

Գիրքը ուսումնասիրում է քաղաքակրթության և մշակույթի փոխհարաբերությունը՝ ներկայացնելով մարդկության պատմական զարգացման հիմնական փուլերը և դրանցում մշակույթի դերը որպես հասարակության արժեքային, հոգևոր և ստեղծագործական հիմք։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են քաղաքակրթության ձևավորման գործընթացները, նյութական և հոգևոր մշակույթի տարրերը, ինչպես նաև տարբեր դարաշրջաններում հասարակությունների սոցիալական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է համաշխարհային քաղաքակրթությունների զարգացման հիմնական ուղիներին՝ հին արևելյան, անտիկ, միջնադարյան, նոր և ժամանակակից շրջաններին՝ ընդգծելով յուրաքանչյուրի մշակութային ժառանգության առանձնահատկությունները։ Գրքում քննարկվում են նաև մշակույթի և գիտության, արվեստի, կրոնի և փիլիսոփայության փոխազդեցությունները, ինչպես նաև գլոբալացման պայմաններում մշակութային բազմազանության պահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքակրթական արժեքների ձևավորմանը, մշակութային ինքնության պահպանմանը և մարդկային հասարակության առաջընթացի վրա մշակույթի ազդեցությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում քաղաքակրթության և մշակույթի փոխկապակցված զարգացման մասին՝ օգտակար լինելով հումանիտար գիտություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար։