Հայաստանի Հանրապետության հանրակրթական համակարգի կառավարման հիմնախնդիրները շուկայական հարաբերությունների պայմաններում

Law

Աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի որոշումների իրավական նշանակության և դրանց կատարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական համակարգի շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դատարանի վճիռների դերի, դրանց պարտադիր բնույթի և Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների կողմից համապատասխան միջոցների իրականացման մեխանիզմների վրա։ Քննության են առնվում Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի դրույթները, անհատական գանգատների քննության ընթացակարգը և այն իրավական հետևանքները, որոնք առաջանում են դատարանի կողմից խախտման արձանագրման դեպքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վճիռների կատարման անհատական և ընդհանուր միջոցներին։ Անհատական միջոցները դիտարկվում են տուժած անձի իրավունքների հնարավոր վերականգնման տեսանկյունից, իսկ ընդհանուր միջոցները՝ նմանատիպ խախտումների կրկնությունը կանխելու նպատակով օրենսդրական, վարչական, դատական կամ ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է արդարացի փոխհատուցման նշանակությունը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ վճռի արդյունավետ կատարումը կարող է պահանջել ներպետական իրավական պրակտիկայի կամ պետական մարմինների գործունեության վերանայում։ Կարևորվում է Եվրոպայի խորհրդի Նախարարների կոմիտեի դերը վճիռների կատարման վերահսկողության գործընթացում, պետությունների կողմից ներկայացվող գործողությունների ծրագրերի և հաշվետվությունների նշանակությունը, ինչպես նաև երկարատև կամ բարդ կատարման ենթակա գործերի նկատմամբ կիրառվող վերահսկողական մեխանիզմները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է միջազգային և ներպետական իրավունքի փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով, թե եվրոպական դատական պրակտիկան ինչպես կարող է ազդել ազգային օրենսդրության, դատարանների գործունեության և մարդու իրավունքների պաշտպանության չափանիշների զարգացման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վճիռների կատարման ընթացքում առաջացող իրավական, քաղաքական, ֆինանսական և կազմակերպական դժվարություններին, որոնք որոշ դեպքերում կարող են երկարաձգել անհրաժեշտ փոփոխությունների իրականացումը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությանը, քանի որ առանձին գործերով ձևավորված իրավական դիրքորոշումները կարևոր ուղենիշներ են հանդիսանում Կոնվենցիայի դրույթների մեկնաբանման և կիրառման համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել այն մասին, որ միջազգային դատական որոշման ընդունմամբ մարդու իրավունքների պաշտպանության գործընթացը չի ավարտվում, և վճռի գործնական իրականացումը հանդիսանում է պաշտպանության համակարգի արդյունավետության առանցքային պայմաններից մեկը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների, սահմանադրական իրավունքի և եվրոպական իրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի մ. թ. ա. XXIV–IX դարերի պատմության, հասարակական կյանքի և մշակութային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հնագիտական տվյալների և նյութական մշակույթի հուշարձանների վերլուծության վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գտնվում է երկարատև պատմական ժամանակաշրջան, որի ընթացքում տարածաշրջանի բնակչության կենսակերպում, տնտեսական գործունեության ձևերում, հասարակական հարաբերություններում, բնակավայրերի կառուցվածքում և մշակութային ավանդույթներում տեղի են ունեցել էական փոփոխություններ։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ փոփոխությունների դինամիկան, դրանց հաջորդականությունը, փոխկապակցվածությունը և հնարավոր պատճառները՝ համադրելով տարբեր հնագիտական համալիրների տվյալները։ Հետազոտության կարևոր աղբյուր են բնակավայրերը, դամբարանները, ամրոցները, պաշտամունքային կառույցները, կենցաղային առարկաները, խեցեղենը, մետաղական իրերը, զարդերը, զենքերը և այլ նյութական մնացորդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել անցյալի հասարակությունների կյանքի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական մշակույթի փոփոխություններին, քանի որ դրանց ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել տեխնոլոգիական նորարարությունների տարածումը, տնտեսական մասնագիտացման զարգացումը, առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնումը և տարբեր համայնքների միջև փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Դամբարանների կառուցվածքի, թաղման ծեսերի, գույքային տարբերությունների և արժեքավոր իրերի բաշխման միջոցով հնարավոր է հետևել հասարակության շերտավորման, սոցիալական կարգավիճակի տարբերակման և իշխանության կենտրոնացման գործընթացներին։ Տարածաշրջանի պատմական զարգացումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված գործընթաց, այլ որպես հարակից մշակութային կենտրոնների հետ մշտական փոխազդեցության արդյունք։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում են բնակչության տեղաշարժերը, մշակութային ազդեցությունները, տնտեսական և տեխնոլոգիական կապերը, ինչպես նաև հարևան տարածաշրջանների հետ շփումների արդյունքում առաջացած փոփոխությունները։ Ժամանակաշրջանի վերջնամասում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում ամրացված բնակավայրերի, մետաղագործության զարգացման, ռազմական մշակույթի և ավելի բարդ քաղաքական ու հասարակական կազմակերպման գործընթացները, որոնք նախապատրաստում են հետագա պատմական զարգացումների հիմքը։ Հնագիտական նյութի ժամանակագրական և տարածական համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել մշակութային գործընթացների տեղային և ավելի լայն տարածաշրջանային դրսևորումները, ինչպես նաև գնահատել դրանց շարունակականությունն ու փոփոխականությունը։ Աշխատության գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն հասարակությունների զարգացումը դիտարկում է սոցիալական և մշակութային փոփոխությունների ամբողջական շղթայի մեջ՝ փորձելով նյութական մշակույթի փաստերը կապել հասարակական կյանքի ավելի լայն գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին և հին հասարակությունների սոցիալական ու տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության խորքային ուսումնասիրություն, որը հնագիտական տվյալների միջոցով փորձում է վերականգնել տարածաշրջանի հասարակությունների կենսակերպի, մշակույթի, սոցիալական կառուցվածքի և փոխհարաբերությունների աստիճանական փոփոխությունները՝ մ. թ. ա. XXIV–IX դարերի ընթացքում։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Գոլեստան նահանգում էկոլոգիական զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների, բնական և մշակութային ռեսուրսների, առկա խնդիրների ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի բնական միջավայրի, կենսաբազմազանության, պահպանվող տարածքների, անտառային և լեռնային լանդշաֆտների, ջրային ռեսուրսների և զբոսաշրջային հետաքրքրություն ներկայացնող այլ բնական օբյեկտների ներուժի գնահատման վրա։ Էկոտուրիզմը դիտարկվում է որպես զբոսաշրջության այնպիսի ուղղություն, որը կարող է նպաստել բնության պահպանությանը, տեղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը և բնական ռեսուրսների պատասխանատու օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են նահանգի զբոսաշրջային գրավչության ձևավորման գործոնները, այցելուների համար անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների վիճակը, տրանսպորտային հասանելիությունը, տեղեկատվական և սպասարկման ծառայությունների կազմակերպումը, ինչպես նաև զբոսաշրջային երթուղիների զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զբոսաշրջային գործունեության և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովմանը, քանի որ այցելուների թվի աճը կարող է ոչ միայն տնտեսական օգուտներ ստեղծել, այլև լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն առաջացնել բնական էկոհամակարգերի համար։ Այդ համատեքստում կարևորվում են տարածքների կայուն կառավարումը, բնապահպանական սահմանափակումների պահպանումը, զբոսաշրջային հոսքերի կարգավորումը և բնության նկատմամբ պատասխանատու վարքագծի խրախուսումը։ Քննարկվում է նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը էկոտուրիստական նախաձեռնություններին, փոքր ձեռնարկատիրության զարգացումը, տեղական արտադրանքի և ծառայությունների առաջխաղացումը, ինչպես նաև զբոսաշրջությունից ստացվող տնտեսական արդյունքների համայնքային նշանակությունը։ Տարածաշրջանի մշակութային առանձնահատկությունները, ավանդույթները և բնակավայրերի ինքնատիպությունը դիտարկվում են որպես բնական միջավայրին լրացնող զբոսաշրջային ռեսուրսներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել բազմաբովանդակ և մրցունակ զբոսաշրջային առաջարկ։ Աշխատությունում կարող են գնահատվել նաև ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները՝ ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, կառավարման և կազմակերպման խնդիրները, տեղեկատվության պակասը և բնապահպանական ռիսկերը։ Հետազոտությունը կարևորում է երկարաժամկետ զարգացման այնպիսի մոտեցումը, որի դեպքում զբոսաշրջային գործունեության տնտեսական արդյունավետությունը համադրվում է բնական ժառանգության պահպանության և տեղական համայնքների շահերի հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, էկոտուրիզմի, տարածաշրջանային զարգացման, բնապահպանության, աշխարհագրության և կայուն զարգացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանի մերձալպյան գոտու ռելիկտային դենդրոցենոզների (անտառային բուսական համայնքների) ուսումնասիրությանը և դրանց պահպանության ու վերարտադրության հիմնախնդիրների վերլուծությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են տվյալ գոտուն բնորոշ ծառատեսակների և թփուտների կազմը, տարածվածությունը, էկոլոգիական առանձնահատկությունները և կենսաբազմազանության արժեքը։ Աշխատությունում վերլուծվում են ռելիկտային անտառային համայնքների ձևավորման պատմական և բնական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ներկայիս վիճակի վրա ազդող մարդածին և կլիմայական ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էկոհամակարգերի խոցելիությանը, հողային և կլիմայական պայմանների փոփոխություններին, անտառահատումների և անասնապահական ճնշման ազդեցությանը։ Քննարկվում են նաև դենդրոցենոզների պահպանության ռազմավարությունները՝ ներառյալ հատուկ պահպանվող տարածքների ընդլայնումը, վերարտադրության բնական և արհեստական մեթոդները, սերմնաբուծական և տնկարանային աշխատանքների կազմակերպումը, ինչպես նաև էկոլոգիական մոնիթորինգի համակարգերի ներդրումը։ Աշխատությունը ընդգծում է այս ռելիկտային անտառային համակարգերի կարևորությունը կենսաբազմազանության պահպանման, էկոլոգիական հավասարակշռության ապահովման և տարածաշրջանի բնապահպանական կայունության համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել էկոլոգների, բուսաբանների, անտառագետների, բնապահպանների, ինչպես նաև բնության պահպանության և տարածքային զարգացման ոլորտների մասնագետների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Escherichia coli բակտերիայում էներգիայի փոխակերպման գործընթացների և մոլեկուլային ջրածնի արտադրության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով միկրոօրգանիզմների կենսաէներգետիկ ներուժը և դրանց կիրառական նշանակությունը կենսավառելիքների ստացման ոլորտում։ Հեղինակը վերլուծում է բջջային էներգետիկ շղթաների աշխատանքը՝ ներառյալ գլիկոլիզը, էլեկտրոնների տեղափոխման համակարգերը և հիդրոգենազ ֆերմենտների դերը ջրածնի առաջացման գործընթացում։ Գրքում դիտարկվում են anaerobic և facultative պայմաններում E. coli-ի նյութափոխանակային ուղիների փոփոխությունները, որոնք ազդում են ջրածնի արտադրողականության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտային ակտիվության կարգավորմանը, գենետիկական մոդիֆիկացիաների կիրառմանը և միջավայրային գործոնների ազդեցությանը՝ pH, ջերմաստիճան և սննդանյութերի կազմ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կենսառեակտորային համակարգերում ջրածնի արտադրության օպտիմալացման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ելքը և գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է միկրոօրգանիզմների կիրառման կարևորությունը կայուն էներգետիկ տեխնոլոգիաների զարգացման մեջ և կենսավառելիքների արտադրության նոր մոտեցումների ձևավորման գործում։ Այն օգտակար է միկրոբիոլոգների, կենսաքիմիկների և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտի մասնագետների համար։

Political Science

Նյութը նվիրված է 1992-2003 թվականներին Հայաստանի՝ եվրոպական և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներին, դրանց ձևավորման նախադրյալներին, հիմնական ուղղություններին և արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անկախության վերականգնումից հետո Հայաստանի՝ միջազգային հարաբերությունների համակարգում իր տեղը հաստատելու և տարբեր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգության կառույցների հետ համագործակցություն զարգացնելու գործընթացը։ Այս ժամանակահատվածը կարևոր փուլ էր, քանի որ նորանկախ պետությունը միաժամանակ պետք է ձևավորեր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, ամրապնդեր պետական ինստիտուտները և ստեղծեր հարաբերությունների բազմակողմ համակարգ ինչպես եվրոպական պետությունների ու կազմակերպությունների, այնպես էլ հարևան երկրների և տարածաշրջանային կառույցների հետ։ Եվրոպական ուղղության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հարաբերությունների զարգացումը եվրոպական քաղաքական և տնտեսական կառույցների հետ, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական համակարգի զարգացման և շուկայական տնտեսության ձևավորման հարցերում միջազգային համագործակցության ընդլայնումը։ Միաժամանակ տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել Հայաստանի հարաբերությունները Հարավային Կովկասի և հարակից տարածաշրջանի երկրների հետ, տնտեսական ու հաղորդակցական կապերի խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը մեծ ազդեցություն էր ունենում Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և տնտեսական հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի մասնակցությանը միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին, երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների ընդլայնմանը և արտաքին քաղաքականության մեջ եվրոպական ու տարածաշրջանային ուղղությունների համադրմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների սկզբի գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Հայաստանը փորձում միաժամանակ պահպանել իր անվտանգային և տնտեսական շահերը, ընդլայնել միջազգային գործընկերների շրջանակը և ներգրավվել եվրոպական ու տարածաշրջանային համագործակցության մեխանիզմներում։ Կարևոր է նաև գնահատել տնտեսական գործոնը, քանի որ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների սահմանափակումները, առևտրային հարաբերությունների առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կապերի զարգացումը անմիջականորեն ազդում էին ինտեգրացիոն հնարավորությունների վրա։ Նյութը կարող է դիտարկել նաև այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով, որ ինտեգրումը միակողմանի գործընթաց չէր և պայմանավորված էր ինչպես Հայաստանի նախաձեռնություններով, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային միջավայրի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, 1992-2003 թվականների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական և տարածաշրջանային ուղղությունների ձևավորման տրամաբանությունը, գնահատելու միջազգային համագործակցության հիմնական արդյունքները և հասկանալու այն քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում էր Հայաստանի տեղը եվրոպական և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։