Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինտեգրման հիմնախնդիրները հարևան երկրների հետ

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի կուսակցական համակարգում 1980-90-ական թվականներին տեղի ունեցած կերպափոխումների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական և հասարակական լայն գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանում Թուրքիայի ներքաղաքական կյանքի հիմնական զարգացումները, կուսակցությունների գործունեության փոփոխությունները, քաղաքական ուժերի վերադասավորումները և ընտրական գործընթացների ազդեցությունը կուսակցական համակարգի կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1980 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո ձևավորված քաղաքական նոր միջավայրին, կուսակցությունների գործունեության նկատմամբ սահմանափակումներին և հետագա քաղաքական վերակազմավորմանը։ Դիտարկվում են նոր կուսակցությունների ի հայտ գալը, ավանդական քաղաքական ուժերի վերափոխումը, գաղափարական և սոցիալական հենարանների փոփոխությունը, ինչպես նաև պահպանողական, աշխարհիկ, ազգայնական և ձախակողմյան քաղաքական ուղղությունների միջև հարաբերությունների զարգացումը։ Աշխատության մեջ կուսակցական համակարգի փոփոխությունները դիտարկվում են նաև Թուրքիայի պետական կառավարման, հասարակական գործընթացների, ընտրական քաղաքականության և քաղաքացիական-ռազմական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես 1980-ական և 1990-ական թվականների քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները նպաստեցին բազմակուսակցական համակարգի վերակազմավորմանը և քաղաքական մրցակցության նոր ձևերի առաջացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, թուրքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին՝ Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական պատմության, կուսակցական համակարգերի զարգացման և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության շրջանակում։

Linguistics

Այս աշխատանքը նվիրված է համեմատության պատկերաձևի (ֆիգուրայի) ուսումնասիրությանը որպես հեղինակի անհատական ոճի կարևոր առանձնահատկություն՝ անգլերեն լեզվի նյութի հիման վրա։ Վերլուծության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են համեմատական կառուցվածքները՝ «as…as», «like», «as if», ինչպես նաև ավելի բարդ և անուղղակի համեմատական ձևերը, օգտագործվում տարբեր հեղինակների կողմից ոչ միայն պատկերավոր արտահայտչականության համար, այլ նաև որպես ոճային ինքնության ձևավորման միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ համեմատությունը դուրս է գալիս զուտ լեզվական պարզ կառուցվածքի սահմաններից և դառնում է հեղինակային մտածողության, աշխարհընկալման և գեղարվեստական պատկերավորման համակարգի մաս։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր գրական ժանրերի օրինակներ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է համեմատության ֆիգուրան նպաստում տեքստի էմոցիոնալ լարվածության, պատկերայնության և արտահայտչական խորության բարձրացմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են համեմատության և այլ ոճական միջոցների փոխազդեցությունները՝ մետաֆորայի, հիպերբոլայի և էպիտետի հետ, որոնք միասին ձևավորում են հեղինակի անհատական լեզվական ոճը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ համեմատության ֆիգուրան ոչ միայն լեզվական կառուցվածք է, այլև կարևոր գործիք է գրողի ոճական ինքնության և գեղարվեստական մտածողության բացահայտման համար:

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր օգտագործման ուղևորատար ավտոմոբիլային տրանսպորտի ոլորտում աշխատավարձի կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման ուղիների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է տրանսպորտային կազմակերպությունների աշխատակիցների աշխատանքի վարձատրության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրը՝ հաշվի առնելով ոլորտի արտադրական, տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աշխատավարձի ձևավորման և հաշվարկման գործող մեխանիզմները, աշխատուժի ծախսերի կառուցվածքը, վարձատրության տարբեր ձևերի կիրառման հնարավորությունները և աշխատանքի արդյունքների ու աշխատավարձի միջև փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարորդների, տեխնիկական և սպասարկող անձնակազմի աշխատանքի բնույթին, քանի որ ուղևորատար ավտոմոբիլային տրանսպորտում աշխատանքի արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն կատարված աշխատանքի ծավալով, այլև երթուղիների երկարությամբ, աշխատանքի ռեժիմով, ուղևորահոսքի առանձնահատկություններով, տրանսպորտային միջոցների շահագործման պայմաններով և ծառայության որակի պահանջներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է աշխատավարձի համակարգի՝ աշխատանքի արտադրողականության և տրանսպորտային ծառայությունների արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցության գնահատումը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել աշխատանքի վարձատրության սակագնային, ժամավճարային, գործավարձային և խառը մեխանիզմները, ինչպես նաև պարգևատրման և նյութական խրախուսման տարբեր ձևերը։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը, որը միաժամանակ կապահովի աշխատողների շահագրգռվածությունը, աշխատանքի որակի բարձրացումը, ծառայությունների հուսալիությունը և տրանսպորտային կազմակերպությունների տնտեսական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև աշխատավարձի կազմակերպման վրա ազդող տնտեսական գործոններին, այդ թվում՝ փոխադրումների ինքնարժեքին, վառելիքի և շահագործման ծախսերին, աշխատանքի արտադրողականությանը, ուղևորափոխադրումների ծավալին և կազմակերպությունների ֆինանսական արդյունքներին։ Աշխատության վերլուծական հատվածը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործող համակարգի թերություններն ու սահմանափակումները և առաջարկել դրանց վերացմանն ուղղված կազմակերպատնտեսական միջոցառումներ։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել աշխատանքի արդյունքների առավել ճշգրիտ գնահատմանը, աշխատավարձի և արտադրողականության փոխկապակցվածության ամրապնդմանը, խրախուսման համակարգերի բարելավմանը և ոլորտում աշխատանքի վարձատրության ավելի արդար ու արդյունավետ մեխանիզմների ներդրմանը։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև սոցիալական տեսանկյունից, քանի որ ուղևորատար տրանսպորտի բնականոն աշխատանքը մեծապես կախված է աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածությունից, պատասխանատվությունից և աշխատանքի նկատմամբ մոտիվացիայից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տրանսպորտի կառավարման մասնագետների, աշխատանքի տնտեսագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, կազմակերպությունների ղեկավարների, մասնագիտական կրթության ոլորտի ներկայացուցիչների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Работа посвящена исследованию жанра фортепианного концерта в творчестве армянских композиторов и выявлению основных тенденций его развития в 1950–1980-е годы. В центре внимания находится эволюция концертного жанра в армянской профессиональной музыке, особенности его художественного становления и изменения композиторского языка на протяжении нескольких десятилетий. Исследование рассматривает фортепианный концерт как синтетическую форму музыкального высказывания, в которой взаимодействуют сольное исполнительское начало и оркестровая ткань, а также раскрываются характерные черты национальной музыкальной традиции и общеевропейских композиторских тенденций. Особое внимание уделяется особенностям тематизма, музыкальной драматургии, композиционного строения, гармонического языка, ритмики, фактуры и принципов взаимодействия фортепиано с оркестром. Анализируются способы переосмысления традиционной концертной формы армянскими авторами и их стремление сочетать национально-характерные интонации с современными средствами музыкальной выразительности. Важное место занимает изучение исполнительских особенностей произведений, характера сольной партии, виртуозных приемов и способов раскрытия художественного образа посредством фортепиано. Рассматривается также развитие жанра в историко-культурном контексте 1950–1980-х годов, что позволяет проследить изменения эстетических установок и композиторского мышления в разные периоды. Исследование выявляет общие закономерности и индивидуальные особенности трактовки жанра различными армянскими композиторами, показывая многообразие подходов к соотношению традиции и новаторства. Отдельное значение имеет изучение национального своеобразия концертного жанра, которое проявляется в использовании фольклорных интонаций, ладовых особенностей, ритмических моделей и характерных принципов музыкального развития. Работа позволяет представить фортепианный концерт как важное направление армянской композиторской школы второй половины XX века и проследить его вклад в развитие национальной музыкальной культуры. Исследование может представлять интерес для музыковедов, композиторов, пианистов, преподавателей музыкальных учебных заведений, исследователей армянской музыкальной культуры и студентов музыкальных специальностей.

Culture

Այս գիրքը ներկայացնում է հայ նշանավոր նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի կյանքը, ստեղծագործական ուղին և հայկական կերպարվեստում ունեցած բացառիկ դերը։ Այն անդրադառնում է նրա մանկությանը, գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը, ստեղծագործական որոնումներին և այն միջավայրին, որտեղ ձևավորվել է նրա արվեստը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սարյանի գունային աշխարհին, բնության և արևի պատկերների հանդեպ նրա յուրահատուկ վերաբերմունքին, ինչպես նաև հայկական բնաշխարհի ու մշակույթի ազդեցությանը նրա նկարների վրա։ Ներկայացվում են նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունները, արվեստագիտական վերլուծություններ և հեղինակի ստեղծագործական սկզբունքները, որոնք ձևավորել են նրա անհատական ոճը։ Գիրքը նաև բացահայտում է Սարյանի դերը հայկական ազգային արվեստի զարգացման մեջ և ցույց տալիս, թե ինչպես է նրա արվեստը դարձել հայկական մշակույթի խորհրդանիշներից մեկը։ Այն հետաքրքիր և օգտակար է արվեստասերների, ուսանողների, մշակույթի ուսումնասիրողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ ճանաչել հայ կերպարվեստի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա գեղարվեստական խոսքի ինքնատիպությունը, բառապաշարային հարստությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական եղանակները։ Հետազոտության մեջ արձակը դիտարկվում է որպես լեզվական ամբողջական համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր բառային, քերականական և ոճական ընտրություն ծառայում է հեղինակի գեղարվեստական մտահղացման, կերպարների կերտման և ժամանակի ու միջավայրի վերարտադրման նպատակին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողի բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել գրական, խոսակցական, բարբառային, հնաբառ և դարձվածաբանական միավորները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր սոցիալական միջավայրերի և կերպարների խոսքին։ Նման լեզվական շերտերի համադրումը հնարավորություն է տալիս արձակին հաղորդել բնականություն, կենսականություն և ազգային-մշակութային յուրահատկություն։ Հատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների անհատական խոսքի քննությունը։ Հեղինակը կերպարների բնավորությունը, սոցիալական պատկանելությունը, կրթական մակարդակը, հոգեբանական վիճակը և աշխարհայացքը կարող է բացահայտել ոչ միայն գործողությունների, այլև նրանց խոսքի միջոցով։ Երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային կրկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում կարող է քննվել նաև հեղինակի պատմողական խոսքի կառուցվածքը։ Պատմողի դիրքորոշումը, նկարագրությունների և գործողությունների հարաբերակցությունը, պատմողական տեմպը, անցումներն ու ժամանակային կառուցվածքները ձևավորում են արձակի ընդհանուր ռիթմը։ Շարահյուսական տարբեր կառույցների՝ պարզ և բարդ նախադասությունների, զուգահեռությունների, կրկնությունների, ընդհատումների և այլ ձևերի կիրառությունը կարող է կապված լինել ինչպես բովանդակության, այնպես էլ հուզական ազդեցության ստեղծման հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ոճական և պատկերավորման միջոցներին։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, հեգնանքը և այլ արտահայտչամիջոցներ նպաստում են հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն եղանակները, որոնց միջոցով առօրյա իրականությունը վերածվում է գեղարվեստական պատկերի և ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային ու հուզական շերտեր։ Արձակի լեզվի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հումորի, երգիծանքի և հեգնանքի լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը։ Այդ միջոցները կարող են օգտագործվել մարդկային բնավորությունների, սոցիալական երևույթների և հասարակական հակասությունների ներկայացման ու գնահատման համար։ Դրանց միջոցով հեղինակի խոսքը կարող է միաժամանակ պահպանել պատմողական պարզությունը և ձեռք բերել քննադատական ու արտահայտիչ բնույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությանը։ Հայկական կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության արտացոլումը կարող է դրսևորվել ոչ միայն թեմատիկ բովանդակության, այլև բառապաշարի, դարձվածքների, խոսքային պատկերների և կերպարների հաղորդակցման ձևերի միջոցով։ Այս առումով լեզուն հանդես է գալիս որպես ազգային մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման միջոց։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող է լինել նաև գրողի լեզվի կապը սփյուռքահայ գրական միջավայրի հետ։ Տարբեր լեզվամշակութային ազդեցությունների առկայությունը, հայերեն տարբերակների փոխազդեցությունը և լեզվական ինքնության պահպանման խնդիրը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նրա արձակի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական և ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գրողի ստեղծագործական անհատականության մասին։ Բառապաշարի, շարահյուսության, կերպարների խոսքի, պատմողական կառուցվածքի և պատկերավորման միջոցների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են առանձին լեզվական տարրերը միավորվում և ձևավորում հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայ արձակի պատմության, սփյուռքահայ գրականության, հայոց լեզվի ոճաբանության և գրական լեզվի զարգացման գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվի և ոճի այն հիմնական հատկանիշները, որոնց շնորհիվ նրա գեղարվեստական խոսքը ձեռք է բերում արտահայտչականություն, կերպարային ինքնատիպություն, ազգային-մշակութային հագեցվածություն և անհատական հեղինակային դիմագիծ։