Պետական ձեռնարկությունների սեփականաշնորհման և ապապետականացման հիմնահարցերն ու դրանց լուծման ուղիները ՀՀ-ում

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանական քաղաքականության կատարելագործման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ և պատասխանատու օգտագործման, ինչպես նաև դրանց կառավարման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տնտեսական զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովման վրա՝ բնական պաշարների երկարաժամկետ պահպանությունն ու վերականգնման հնարավորությունները դիտարկելով կայուն զարգացման կարևոր նախապայման։ Քննության են առնվում երկրի հողային, ջրային, անտառային, հանքային և կենսաբանական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, դրանց վրա տնտեսական գործունեության ազդեցությունը և կառավարման ընթացքում առաջացող հիմնական խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, հողերի դեգրադացման և անապատացման կանխարգելմանը, անտառային տարածքների պահպանությանը, կենսաբազմազանության պաշտպանությանը, ընդերքի շահագործման բնապահպանական հետևանքներին և թափոնների կառավարման համակարգերի զարգացմանը։ Վերլուծվում են արդյունաբերության, հանքարդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և քաղաքաշինության ազդեցությունները բնական միջավայրի վրա՝ ընդգծելով աղտոտման կանխարգելման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման կարևորությունը։ Բնական ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է նաև տնտեսական տեսանկյունից՝ ուսումնասիրելով բնօգտագործման վճարների, բնապահպանական հարկերի, տնտեսական խթանների, ներդրումային ծրագրերի և պատասխանատու արտադրության մեխանիզմների հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում են պետական կառավարման մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, մասնավոր հատվածի և հասարակության միջև համագործակցության արդյունավետ ձևերը, քանի որ բնապահպանական խնդիրների լուծումը պահանջում է տարբեր շահագրգիռ կողմերի մասնակցություն։ Անդրադարձ է կատարվում բնապահպանական օրենսդրության, վերահսկողության և մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործմանը, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տվյալների հավաքագրմանն ու գնահատմանը, ինչպես նաև կառավարման որոշումների գիտական հիմնավորվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բնական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատման չափանիշները և այն մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս տնտեսական օգուտները համադրել բնապահպանական սահմանափակումների ու հասարակական շահերի հետ։ Հատուկ նշանակություն է տրվում կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ռեսուրսների կառավարման հարմարվողականության բարձրացմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցմանը։ Հայաստանի պայմաններում դիտարկվում են նաև տարածքային առանձնահատկությունները, բնական պաշարների սահմանափակությունը և տարբեր տարածաշրջաններում բնօգտագործման խնդիրների տարբեր դրսևորումները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել այնպիսի կառավարման մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված են բնական ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը, բնապահպանական վնասների նվազեցմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և երկրի երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ բնական հիմքերի ապահովմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, տնտեսագետների, բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, պետական և տեղական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Medicine

Այս թեման վերաբերում է բժշկության և կենսաբանական գիտությունների մի կարևոր ոլորտի՝ ախտաբանական պրոցեսների (հիվանդությունների) ծագման, զարգացման և ընթացքի ընդհանուր օրենքների ուսումնասիրությանը մարդու և կենդանու օրգանիզմում։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես և ինչ հանգամանքներում առողջ գործընթացները անցնում են հիվանդության, ինչպես է զարգանում հիվանդությունը, և ինչպիսի մեխանիզմներով է այն ազդում օրգանիզմի վրա։ Գիտությունը նպաստում է հիվանդությունների կանխարգելման, ճիշտ ախտորոշման, բուժման և վերականգնման գործընթացների կազմակերպմանը՝ հիմնված հիվանդությունների ընդհանուր սկզբունքների և կենսաբանական հիմքերի վրա։ Այս թեման կարևոր է ինչպես բժիշկների, այնպես էլ կենսաբանների, դեղագետների և այլ առողջապահական ոլորտների մասնագետների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի հասարակական, տնտեսական և քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությանը 1929 թվականի խորքային վերափոխումների համատեքստում։ Քննության կենտրոնում խորհրդային տնտեսական և սոցիալական քաղաքականության փոփոխություններն են, որոնք կապված էին արագացված արդյունաբերականացման, գյուղատնտեսության կոլեկտիվացման, տնտեսության կենտրոնացված կառավարման ընդլայնման և հասարակական հարաբերությունների վերակազմավորման հետ։ Ուսումնասիրվում է հանրապետության տնտեսության վիճակը, արդյունաբերական արտադրության զարգացման ուղղությունները, նոր արտադրական կարողությունների ստեղծման քաղաքականությունը, կապիտալ ներդրումների նշանակությունը և աշխատուժի կառուցվածքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսությանը, որտեղ պետական քաղաքականության փոփոխությունը էական ազդեցություն էր ունենում գյուղացիական տնտեսությունների կազմակերպման ձևերի, հողօգտագործման, արտադրության կառավարման և գյուղական հասարակության սոցիալական հարաբերությունների վրա։ Դիտարկվում են կոլեկտիվ տնտեսությունների ձևավորման սկզբնական գործընթացները, դրանց նկատմամբ գյուղացիության տարբեր խմբերի վերաբերմունքը և գյուղի ավանդական տնտեսական կառուցվածքի վերափոխման հետ կապված հակասությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառավարման և կուսակցական մարմինների դերակատարության ուսումնասիրությունը՝ տնտեսական ծրագրերի իրականացման, արտադրական ռեսուրսների կենտրոնացման և հասարակական կյանքի վերահսկման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև աշխատավորության սոցիալական վիճակին, քաղաքային բնակչության աճին, աշխատանքային հարաբերությունների փոփոխությանը և նոր տնտեսական քաղաքականությունից կենտրոնացված պլանային համակարգին անցնելու հետևանքներին։ Մշակութային և կրթական գործընթացները դիտարկվում են սոցիալական վերափոխումների ընդհանուր միջավայրում՝ ուշադրություն դարձնելով գրագիտության տարածմանը, մասնագիտական կադրերի պատրաստմանը և նոր հասարակական արժեքների հաստատմանն ուղղված քաղաքականությանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այդ փոփոխությունների հակասական կողմերը՝ վարչական մեթոդների ուժեղացումը, տնտեսական և սոցիալական ճնշումները և հասարակության տարբեր խմբերի առջև առաջացած դժվարությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս 1929 թվականը դիտարկել որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության կարևոր անցումային փուլ՝ բացահայտելով տնտեսական կառուցվածքի, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների վերափոխումների փոխկապակցված բնույթը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

History

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։

Literature

Այս ժողովածուն ընդգրկում է Մուրացանի տարբեր տարիներին գրված պատմվածքները, որոնք միասին ներկայացնում են նրա ստեղծագործական մտածողության հիմնական ուղղությունները՝ ռեալիստական դիտարկում, բարոյախոսական շեշտադրում և հոգեբանական խորություն։ Պատմվածքներում հեղինակը հաճախ անդրադառնում է հասարակության տարբեր շերտերին՝ գյուղական ու քաղաքային կյանքին, ընտանիքի ներսում ձևավորվող հարաբերություններին, ինչպես նաև մարդկային բնավորության հակասություններին, որոնք դրսևորվում են առօրյա իրավիճակներում։ Սյուժեները սովորաբար կառուցված են պարզ, բայց գաղափարապես խտացված ձևով, որտեղ փոքր իրադարձությունները վերածվում են բարոյական կամ հոգեբանական կարևոր բացահայտումների։ Մուրացանը մեծ ուշադրություն է դարձնում մարդու ներքին աշխարհին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ընտրությունները, խոսքերը կամ նույնիսկ լռությունը ազդում ճակատագրի վրա։ Նրա լեզուն բնորոշ է 19-րդ դարի հայ ռեալիստական արձակին՝ համադրելով պարզ շարադրանք, դիտողական մանրամասնություն և հստակ բարոյախոսական ենթատեքստ։ Այս պատմվածքները կարևոր են նաև որպես ազգային գրականության զարգացման փուլ, քանի որ դրանք նպաստում են հասարակական մտածողության և ընթերցողական մշակույթի ձևավորմանը՝ միաժամանակ պահպանելով գեղարվեստական արժեքը։