Մուրացան-Պատմվածքներ

Պատմություն

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը ներկայացնում է գրադարանի գործունեությունը Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին, երբ պետական և մշակութային հաստատությունները գործում էին տնտեսական ճգնաժամի, ինստիտուցիոնալ վերափոխումների և տեղեկատվական համակարգերի ձևավորման բարդ պայմաններում։ Այդ տարվա հաշվետվության հիմնական ուղղությունը եղել է գրադարանի՝ որպես ազգային մատենագիտական կենտրոնի դերի պահպանումը և հնարավորության սահմաններում նրա աշխատանքի շարունակականության ապահովումը։ Առաջին հերթին առանձնացվում է գրքային ֆոնդերի համալրման գործընթացը, որը իրականացվել է պարտադիր օրինակների համակարգի միջոցով, ինչպես նաև նվիրատվությունների և փոխանակային կապերի շնորհիվ, քանի որ նոր տնտեսական պայմաններում ձեռքբերումների հնարավորությունները զգալիորեն սահմանափակվել էին։ Կարևոր խնդիր է եղել նաև գոյություն ունեցող ֆոնդերի պահպանումը և դասակարգումը՝ հատկապես հաշվի առնելով պահոցների ծանրաբեռնվածությունը և պահպանման պայմանների բարելավման անհրաժեշտությունը։ 1992 թվականի հաշվետվությունում ընդգծվում է մատենագիտական աշխատանքի շարունակականությունը՝ ազգային մատենագիտության կազմումը, տեղեկատու-հղումային ծառայությունների ապահովումը և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպումը, ինչը կարևոր դեր է ունեցել գիտական և ուսումնական գործընթացների աջակցման գործում։ Այդ ժամանակաշրջանում գրադարանը բախվել է նաև տեխնիկական և նյութական դժվարությունների, որոնք սահմանափակել են ավտոմատացման և նոր տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները, սակայն աշխատանքներ են տարվել ապագա համակարգչայինացման նախադրյալներ ստեղծելու ուղղությամբ։ Միաժամանակ շարունակվել է ընթերցողների սպասարկումը ընթերցասրահներում՝ պահպանելով գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության հասանելիությունը, ինչը հատկապես կարևոր էր նոր պետականության ձևավորման փուլում։ Հաշվետվությունը նաև անդրադառնում է միջազգային և միջգրադարանային կապերի պահպանման փորձերին, որոնք թույլ են տվել որոշ չափով ապահովել տեղեկատվական փոխանակում և մասնագիտական համագործակցություն։ Ընդհանուր առմամբ, 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը արտացոլում է անցումային դժվարին ժամանակաշրջան, երբ գրադարանը փորձում էր պահպանել իր հիմնական գիտամշակութային գործառույթները և միաժամանակ հարմարվել անկախ Հայաստանի նոր իրականությանը։

Իրավաբանություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավաբանական անձանց քաղաքացիաիրավական (գույքային) պատասխանատվության առանձնահատկություններին բնությանը վնաս պատճառելու դեպքերում՝ ընդգծելով էկոլոգիական վնասի փոխհատուցման, իրավական կարգավորման և կանխարգելման մեխանիզմների դերը շրջակա միջավայրի պաշտպանության համակարգում։ Աշխատությունը վերլուծում է բնապահպանական վնասի իրավական բնույթը, դրա գնահատման չափանիշները, պատճառահետևանքային կապի հաստատման առանձնահատկությունները և վնասի փոխհատուցման ձևերը՝ ներառյալ դրամական փոխհատուցումը և վերականգնողական միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հիմքերին՝ մեղքի, ռիսկի և օբյեկտիվ պատասխանատվության մոտեցումների համատեքստում, ինչպես նաև պետական վերահսկողության և բնապահպանական օրենսդրության կիրառման արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է միջազգային փորձին և իրավական մեխանիզմներին, որոնք ուղղված են բնությանը հասցված վնասի կանխարգելմանը և պատասխանատվության խստացմանը՝ ապահովելով էկոլոգիական անվտանգության բարձր մակարդակ։ Աշխատությունը կարևոր է իրավաբանների, բնապահպանական քաղաքականության մշակողների և պետական կառավարման մարմինների համար՝ նպաստելով բնապահպանական իրավունքի զարգացմանն ու կիրառական արդյունավետության բարձրացմանը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ բանասիրության և գեղարվեստական գրականության մատենագիտության պատմական զարգացման ընթացքին՝ սկսած վաղ ձեռագրական ցուցակներից մինչև ժամանակակից գիտական-տեղեկատու համակարգերի ձևավորում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել և զարգացել հայ գրականության ու բանասիրական ուսումնասիրությունների հաշվառման, դասակարգման և համակարգման մեթոդները՝ արտացոլելով գիտական մտքի առաջընթացը և մշակութային կարիքների փոփոխությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական աղբյուրների ստեղծման սկզբնաղբյուրներին՝ ձեռագիր ցուցակներ, եկեղեցական և վանական գրադարանների գրանցումներ, ինչպես նաև հետագայում ձևավորված տպագիր մատենագիտական ժողովածուներ ու գիտական տեղեկատուներ։ Քննարկվում է նաև հայագիտության զարգացման ընթացքում մատենագիտության դերի ընդլայնումը՝ որպես գրական ժառանգության պահպանման, ուսումնասիրության և հանրահռչակման կարևոր գործիք։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ ժամանակակից մատենագիտական համակարգերը ոչ միայն տեղեկատվության կազմակերպման միջոց են, այլև հայ մշակութային հիշողության պահպանման և գիտական հետազոտությունների զարգացման հիմնարար հիմք։

Գրականություն

Ջորջ Բայրոնը (1788–1824) հանդիսանում է անգլիական ռոմանտիկության շրջանում ամենանշանավոր բանաստեղծներից մեկը, որի ստեղծագործություններում արտացոլված են ազատության, անձնական զգացմունքների, հայրենասիրության և անհատի ներսի հակասությունների թեմաները։ Նրա բանաստեղծությունները համարվում են ռոմանտիզմի դասական օրինակներ՝ հարուստ պատկերներով, վառ զգացմունքներով և սիմվոլիզմի տարրերով։ Բայրոնի ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են խորը հոգեբանական վերլուծություններ, հերոսի ներքին պայքար և անհատի պայքարը հասարակության ու ճակատագրի դեմ։ Նրա հայտնի Werke-ներից են «Չայլդ Հարոլդի ճամփորդությունները», «Դոն Ժուան», որտեղ արտացոլված են ազատության և անձնական ընտրության հարցերը, խստորեն քննադատվում են հասարակական նորմերը և ներկայացվում մարդու ներքին զգացմունքների բարդությունը։ Ջորջ Բայրոնը նաև համարվում է քաղաքական ակտիվիստ և ազատամարտիկ, ինչը արտահայտված է նրա ստեղծագործություններում՝ պայքար ու ազգային ազատագրություն քարոզող թեմաներով, մասնավորապես Հունաստանի անկախության պայքարի մեջ։ Նրա բանաստեղծական ոճը վառ, դինամիկ և մելանխոլիկ է, որն առանձնացնում է նրան ռոմանտիկության այլ ներկայացուցիչներից։ Բայրոնի ստեղծագործությունները այսօր էլ մեծ ազդեցություն ունեն գրականության, մշակույթի և գաղափարական մտածողության վրա, քանի որ դրանք ուսումնասիրում են մարդու հոգին, ազատության գաղափարը և մարդկային կյանքի հակասությունները։

Փիլիսոփայություն

Հայոց ինքնության հիմնահարցեր-ը գիտական և վերլուծական բնույթի աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման, զարգացման և պահպանման հիմնական գործոնները պատմական տարբեր փուլերում՝ սկսած հնագույն քաղաքակրթական արմատներից մինչև ժամանակակից գլոբալիզացիայի պայմանները, որտեղ քննարկվում են էթնոմշակութային ինքնության բաղադրիչները՝ լեզուն, կրոնը, պատմական հիշողությունը, մշակութային ավանդույթները և պետականության գաղափարը, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը արտաքին քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանների հետ, աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական հանգամանքներին, որոնք ազդել են ինքնության վերափոխման կամ ամրապնդման վրա՝ օտար տիրապետությունների շրջաններ, գաղթաշխարհի ձևավորում, ցեղասպանության հետևանքներ և սփյուռքահայության դերակատարություն, միաժամանակ ներկայացվում են նաև տարբեր գիտական մոտեցումներ ինքնության ընկալման վերաբերյալ՝ էթնոսիմվոլիկ, պատմամշակութային և քաղաքական մեկնաբանություններով, որոնք բացահայտում են հայ ինքնության բազմաշերտ և դինամիկ բնույթը, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, որ հայոց ինքնությունը ոչ թե կայուն և անփոփոխ երևույթ է, այլ պատմականորեն զարգացող համակարգ, որը մշտապես վերաձևավորվել է արտաքին ճնշումների և ներքին զարգացումների ազդեցությամբ՝ պահպանելով իր հիմնական առանցքային բաղադրիչները։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պետական բյուջեի հարկային մուտքերի ձևավորման, կառուցվածքի և դինամիկայի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ավելացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեի եկամուտների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ հարկային մուտքերի դերն է, քանի որ դրանց միջոցով պետությունը ֆինանսավորում է հանրային ծառայությունները, սոցիալական ծրագրերը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, պետական կառավարման համակարգի գործունեությունը և տնտեսության զարգացմանն ուղղված տարբեր միջոցառումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային եկամուտների հիմնական տեսակները՝ ավելացված արժեքի հարկը, շահութահարկը, եկամտային հարկը, ակցիզային հարկերը, մաքսային և այլ հարկային վճարները, դրանց տեսակարար կշիռը բյուջեի ընդհանուր եկամուտներում և փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում։ Կարևոր խնդիր է հարկային մուտքերի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական գործոնների բացահայտումը։ Դրանց ծավալը պայմանավորված է տնտեսական ակտիվության մակարդակով, արտադրության և ծառայությունների ծավալներով, զբաղվածությամբ, աշխատավարձերի չափով, սպառման մակարդակով, ներմուծման ու արտահանման ծավալներով, ձեռնարկությունների շահութաբերությամբ և հարկային օրենսդրության առանձնահատկություններով։ Տնտեսական աճի պայմաններում հարկման բազայի ընդլայնումը սովորաբար ստեղծում է պետական բյուջեի հարկային եկամուտների ավելացման հնարավորություններ, սակայն այդ կապը կախված է նաև հարկային վարչարարության արդյունավետությունից և ստվերային տնտեսության ծավալից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հարկային բեռի և հարկային մուտքերի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Հարկային դրույքաչափերի բարձրացումը ինքնին միշտ չէ, որ հանգեցնում է բյուջեի եկամուտների համաչափ աճի։ Չափազանց բարձր հարկային բեռը կարող է խթանել հարկերից խուսափումը, գործունեության թաքցումը կամ տնտեսության ստվերային հատվածի ընդլայնումը։ Հետևաբար հարկային քաղաքականության հիմնական խնդիրներից է գտնել այնպիսի հավասարակշռություն, որը միաժամանակ կապահովի բավարար բյուջետային եկամուտներ և չի խոչընդոտի տնտեսական ակտիվությանը։ Աշխատության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել հարկային վարչարարությանը։ Հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ուղիներից մեկը գործող հարկային պարտավորությունների ավելի լիարժեք հավաքագրումն է՝ առանց պարտադիր կերպով հարկային դրույքաչափերը բարձրացնելու։ Դրան կարող են նպաստել էլեկտրոնային հաշվետվողականության զարգացումը, տվյալների փոխանակման համակարգերի կատարելագործումը, հարկ վճարողների ռիսկերի գնահատումը, չհայտարարագրված գործունեության բացահայտումը և հարկային վերահսկողության թիրախային իրականացումը։ Հայաստանի հարկային վարչարարության թվայնացումը վերջին տարիներին դարձել է հարկային համակարգի զարգացման կարևոր ուղղություններից մեկը, այդ թվում՝ էլեկտրոնային ծառայությունների և հաշվետվությունների միջոցով։ Հարկային եկամուտների աճի մեկ այլ կարևոր ուղղություն հարկային բազայի ընդլայնումն է։ Դրան կարող են նպաստել նոր ձեռնարկությունների ստեղծումը, զբաղվածության աճը, արտադրողականության բարձրացումը, ներդրումների խթանումը և տնտեսության այն հատվածների զարգացումը, որոնք ունեն բարձր ավելացված արժեք ստեղծելու ներուժ։ Այս դեպքում հարկային եկամուտների աճը կարող է տեղի ունենալ ոչ թե հարկային բեռի ավելացման, այլ տնտեսական գործունեության ընդլայնման արդյունքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստվերային տնտեսության ազդեցությանը։ Չգրանցված տնտեսական գործունեությունը, աշխատողների իրական եկամուտների չհայտարարագրումը, շրջանառության թաքցումը և կեղծ կամ թերի հաշվետվությունները նվազեցնում են հարկային բազան և պետական բյուջեի հնարավոր եկամուտները։ Հետևաբար ստվերային տնտեսության կրճատումը կարող է դիտարկվել որպես հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ռեզերվ։ Միաժամանակ հարկային վարչարարությունը պետք է իրականացվի այնպես, որ չստեղծի անհամաչափ վարչական բեռ օրինական գործունեություն իրականացնող տնտեսվարողների համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև հարկային մուտքերի կառուցվածքային և վիճակագրական վերլուծություն՝ բացահայտելու տարբեր հարկատեսակների ներդրումը բյուջեի եկամուտների ձևավորման գործում։ Կարելի է ուսումնասիրել հարկային եկամուտների աճի տեմպերը, դրանց հարաբերակցությունը համախառն ներքին արդյունքի նկատմամբ, հարկային եկամուտների մեկ շնչին ընկնող չափը, հարկատեսակների մասնաբաժինները և դրանց փոփոխության միտումները։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել հարկային համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները։ Կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության սոցիալական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Տարբեր հարկատեսակներ տարբեր կերպ են ազդում բնակչության եկամուտների և սպառման վրա։ Ուստի հարկային մուտքերի ավելացման քաղաքականությունը պետք է համադրվի սոցիալական արդարության և հարկման կարողության սկզբունքների հետ։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, քանի որ դրանց ազդեցությունը տարբեր եկամուտներ ունեցող խմբերի վրա կարող է տարբեր լինել։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պետական բյուջեի եկամուտների պլանավորման, հարկային քաղաքականության մշակման և հարկային վարչարարության կատարելագործման ժամանակ։ Հարկային մուտքերի մեծացման առավել արդյունավետ ճանապարհը կարող է հիմնվել ոչ միայն դրույքաչափերի փոփոխության, այլև հարկային բազայի ընդլայնման, ստվերային շրջանառության կրճատման, տնտեսական աճի խթանման, հարկային կարգապահության բարձրացման և վարչարարության թվայնացման համադրման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը պետական բյուջեի հարկային մուտքերը դիտարկում է որպես հանրային ֆինանսների կայունության առանցքային աղբյուր և նպատակ ունի բացահայտել դրանց ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները, առկա խնդիրները և աճի ներուժը՝ առաջարկելով այնպիսի հարկային և վարչարարական մեխանիզմներ, որոնք կարող են ապահովել պետական եկամուտների կայուն ավելացում՝ միաժամանակ պահպանելով տնտեսական ակտիվության և հարկային արդարության համար անհրաժեշտ պայմանները։